‘Schrijversblok’
Een veelgehoorde uitdrukking, maar wat betekent het nu eigenlijk?
Ik nam terstond een ferme duik in onze huidige oeverloze oceaan van informatie, te weten het internet, en wat blijkt?
Het betreft hier een tijdelijke periode van onvermogen tot schrijven of componeren.
( Dat laatste slaat zeker niet op deze muzikale analfabeet, want de enige noten mij bekend zijn wal, pistache en hazel. )
Maar even zogoed tob ik met deze genoemde toetsenbord-verlamming.
Mijzelf suf piekerend waarover nu weer eens de digitale pen ter hand te nemen en te proberen de lezers van Thailandblog, indien gewenst, voor een korte periode los te rukken van de wereld om hen heen.
Maar zal het mij lukken een kort verhaaltje op te hangen aan dit schrijversblok-fenomeen?
Om daarmee meteen datzelfde fenomeen te ontkrachten, nu ik blijkbaar niet echt aan deze geestelijke aandoening leed, gezien mijn jongste pennevrucht?
Ingewikkeld allemaal.
Zal ik eens verhalen van die keer dat ik, nog gezegend met zowel soepelheid van knieschijf alsook geldbuidel, in een sjiek Pattayaans etablissement het herentoilet betrad?
Om daar staande bij de wit-emaille lozingstrechter, na het enkele seconden heerlijk en ferm afwateren, een ijskoud handdoekje in de nek gedrukt te krijgen, en een paar stevige handen mijn schouders begonnen te kneden?
Wat leidde tot een zeer spontane en ook zeer ongewenste inwendige verkramping mijnerzijds, doch niet nadat ik kans zag mijn eigen uit Nederland meegebrachte blauw-suède bordeelsluipers te bewateren.
Deze bedroevende schoeiselkeuze te wijten aan zowel slechte smaak alsook last-minute vakantie voorbereiding.
Uit pure gêne mijn eigen afbeelding in de toiletspiegel ontwijkend, waste ik mijn handen en overhandigde de ijverige en in stijlvol zwart geklede jongeman een welverdiende 100 baht, waarna ik, licht soppend, eega en haar schare vriendinnen in de drukke eetzaal weer opzocht.
Hoe de dames het voor elkaar kregen aldaar niet alleen hun zelf meegebrachte drank te mogen consumeren, maar ook nog eens de obers wisten te bewegen tot het regelmatig bijschenken van verse soda-bubbels, is mij tot op de dag van vandaag een compleet raadsel gebleven.
Mij kort daarna excuserend, als een struikrover op zijn retour naar buiten sluipend, en de naastgelegen bar-beer betredend.
Daar manmoedig voor en achterhoedegevechten leverend met enkele zeer welgevormde dames (en een enkele heer, op zijn manier subtiel getooid in een halve Etos aan make-up) die mij wensten in te lijven als hun toekomstig maatje, ten tweede male honderd baht opviste uit mijn jammer genoeg slechts grof geschut bevattende beurs, dit op de bar smeet en onverschrokken de alleszins aan renovatie toezijnde toiletruimte betrad.
Om daar, verwelkomd door welbespraakte Thaise graffiti, een enkel groezelig plafond-peertje, en luidruchtig rochelende buren dan toch eindelijk te kunnen doen waar ik al die tijd zo hevig naar verlangde.
Te weten mijn oude vriend weer een handje geven en samen afscheid nemen van drie flessen ingenomen Kloster-bier.
Dat laatste trouwens wenkbrauw-fronsend gadegeslagen door vrouw Oy.
Die me bij terugkeer, zuinig als ze is, vroeg waarom ik niet gewoon de aangeboden lokale hersenverweker van haar vriendinnen dronk.
Geldsmijterij was namelijk nergens goed voor.
———————————————
Dit artikel is [jp_post_view]
———————————————
Over deze blogger
-
Lieven Kattestaart (1963) woont samen met vrouw Oy op het mooie Goeree-Overflakkee.
Is werkzaam als havenmeester en bezoekt sinds 1993 het verre Thailand, waar hij in 98' Oy leerde kennen en haar overhaalde de zon vaarwel te zeggen en zich in dit kille moeras achter de dijken te vestigen.
Tegenwoordig de vakantieweken meestal doorbrengend in het Isaanse optrekje van schoonmoeder, afgewisseld met wat strandhangen in Pattaya, of klem zitten in bus of trein om andere en onbekende Thaise streken te bezoeken.
Zich voornemend na pensionering samen met Oy in Thailand te gaan wonen, en beiden kunnen nauwelijks wachten tot het zover is.
Hobby's: zodra er zich een inspiratie-vonkje aandient, doch meestal gekweld door schrijversblok, het toetsenbord beroeren teneinde het mooie Thailandblog van een nieuw stukje te voorzien, het beoefenen van lichamelijke bezigheid door middel van joggen (uiteraard met mate) online schaken, en het af en toe drinken van een prima Single Malt en daarbij wegdampen van een sigaar van Cubaanse origine.
Lees hier de laatste artikelen
Cultuur2 januari 2026 ‘Goede Voornemens’
Cultuur8 december 2025‘Van donkere dagen en zwarte sneeuw’
Cultuur12 november 2025‘Cultuurverschillen’
Cultuur15 oktober 2025‘Over (Thaise) smaak valt niet te twisten’
Die massage in het toilet ook een
keer meegemaakt in Pattaya, maar niet betaald en ook mijn schoenen niet onder gepist..
Heb die man wel vriendelijk verzocht om zijn handen thuis te houden waarschijnlijk verstond hij Hollands want hij verliet het toilet.
Mooi verhaal weer, ook een keer meegemaakt in BKK, vriendelijk verzocht om te wachten tot ik uitgeplast was, daarna mocht hij zijn gang gaan, vroeg geen geld, wel gegeven.