‘Waarom niemand hier ooit afscheid neemt’
In Thailand kun je zomaar alleen achterblijven aan tafel, zonder afscheid, zonder woord. In het begin voelt dat vreemd en misschien zelfs onbeleefd. Maar achter dat stille verdwijnen schuilt een diepere logica. Farang Kee Nok ontdekt waarom Thaise mensen liever zwijgend vertrekken en waarom dat eigenlijk veel eleganter is dan onze Hollandse doei-doei-rituelen.
Dagboek van een Thailandganger (deel 18) – Alleen verder
Na de breuk met zijn vriendin probeert Nico opnieuw zijn draai te vinden in Thailand. Hij reflecteert op zijn keuzes, ontmoet nieuwe mensen, worstelt met de taal en krijgt een harde les over het Thaise verkeer. Ondertussen kijkt hij uit naar zijn bezoek aan Nederland, waar hij zijn dochter en vrienden weer ziet. De balans? Nog altijd positief, maar met realistische kanttekeningen.
Nico reist naar Bangkok om te zien of zijn relatie nog te redden valt. Wat begint als een poging tot verzoening, eindigt in een eerlijk maar pijnlijk afscheid. In een rustig koffietentje wordt duidelijk dat liefde soms niet genoeg is wanneer twee werelden te ver uit elkaar liggen. Terug in Naklua probeert Nico de stilte te omarmen en opnieuw richting te vinden.
De lange lijdensweg naar het gele boekje in Thailand
Het gele boekje, de officiële adresbevestiging in Thailand, lijkt een eenvoudig document. In de praktijk blijkt het een bureaucratische marathon vol formulieren, getuigen, dorpshoofden en onverwachte kosten. Vijftien jaar en twee vergeefse pogingen later blijkt er weinig veranderd. Een verslag uit Korat over hoe een simpel bewijs van woonadres kan uitgroeien tot een Thaise komedie van vergissingen.
Dagboek van een Thailandganger (deel 16) – Op weg naar duidelijkheid
Na weken vol twijfel wil Nico naar Bangkok reizen voor een beslissend gesprek met zijn vriendin. De spanning tussen hen groeit, net als zijn behoefte aan duidelijkheid. Tegelijkertijd verkent hij in zijn eentje Pattaya, waar het nachtleven afleidt, maar geen antwoorden geeft. In deze aflevering zoekt Nico naar richting, naar rust en misschien ook wel naar zichzelf.
Dagboek van een Thailandganger (deel 15) – Als het schuurt tussen verlangen en werkelijkheid
In deel 15 van zijn dagboek vertelt Nico openhartig over een pijnlijke breuk in zijn relatie. Wat begon als een droom in Thailand, krijgt barstjes wanneer toekomstbeelden botsen. Hij deelt twijfels, verdriet en het besef dat liefde soms niet genoeg is. Een kwetsbaar verhaal over kiezen voor jezelf, juist als dat moeilijk is.
Inzegening van de auto’s in de loop van de jaren
In Thailand is het laten zegenen van een nieuwe of tweedehands auto door een monnik een eeuwenoude traditie. Met witte klei, heilig water en rituelen wordt niet alleen het voertuig maar ook de eigenaar beschermd tegen ongeluk en tegenspoed. Voor veel Thai hoort dit bij de aanschaf, een mix van geloof, cultuur en symboliek die diep geworteld is in het dagelijks leven.
Dagboek van een Thailandganger (deel 14) – Eens maar nooit weer!
In dit veertiende deel van zijn dagboek vertelt Nico over zijn eerste voedselvergiftiging na het eten van Sai Krok Isaan in Tree Town Pattaya. Het voorval zet hem aan het denken over zijn toekomst in Thailand en waar hij zich definitief wil vestigen. Hij verkent opties als Hua Hin, Jomtien en Chiang Mai, maar blijft twijfelen. Eén ding weet hij zeker: Thailand voelt steeds meer als zijn thuis.
In deze aflevering reist Nico met zijn vriendin naar haar geboortedorp. Hij ontdekt de charme én de uitdagingen van het leven op het platteland, inclusief nieuwsgierige dorpsgenoten en ongevraagde geldverzoeken. De reis verloopt goed, maar vijf nachten zijn precies genoeg. Terug in zijn condo in Naklua voelt Nico een verrassend gevoel van thuiskomen. Thailand wordt steeds meer zijn plek, al weet hij: sommige delen van dat leven zijn niet voor hem.
Voorrijkosten in Thailand
Waar in Nederland voorrijkosten al jaren de norm zijn, lijken ze nu ook in Thailand terrein te winnen. Stevige bedragen voor een kort bezoek verrassen veel bewoners, die dit fenomeen tot voor kort niet kenden. Is het een nieuw verdienmodel of gewoon een logische stap in een veranderende markt?
In dit twaalfde dagboekdeel vertelt Nico hoe de afgelopen weken zwaar waren. Zijn dochter was ziek, zijn Vlaamse vriend vertrok tijdelijk naar huis en een vriend in Nederland kreeg slecht nieuws. Ook voelde hij de afstand sterker dan ooit. Toch zijn er lichtpuntjes: zijn relatie herstelt, hij vindt plezier in bakken en leert meer over Thailand. Emigreren blijkt vooral: het leven meenemen naar een nieuwe plek.
Waterwinkels schieten als paddenstoelen uit de grond in Thailand
Van zware blauwe drums tot handige flesjes van een halve liter, de manier waarop Thais hun drinkwater kopen is de afgelopen jaren sterk veranderd. Langs hoofdwegen staan nu complete winkels die niets anders dan water verkopen, terwijl supermarkten torenhoge stapels flessen aanbieden. Een keiharde prijzenoorlog lijkt te woeden, maar het blijft de vraag wie er uiteindelijk aan verdient.
‘Mijn brommer is mijn boeddha’
In Noord-Thailand rijd ik niet in een auto met glimmende snufjes, maar op een gammel brommertje dat vaker weigert dan start. Toch blijkt dat krakende ding mijn grootste leermeester. Tussen toeterende vrachtwagens en wiebelende spiegels ontdek ik lessen in geduld, eenvoud en loslaten. Soms klinkt verlichting gewoon als een pruttelend motortje dat onverwacht weer aanslaat.
Dagboek van een Thailandganger (deel 11) – Over kwetsbaarheid en nieuwe vriendschappen
Na een paar lastige weken merkt Nico hoe kwetsbaar je bent als emigrant. Zijn relatie voelt soms broos en afhankelijk, maar tegelijk ontstaan er nieuwe vriendschappen die hem kracht geven. Tussen administratie, cultuurverschillen en twijfels zoekt hij naar een zinvolle dagbesteding en ontdekt hij dat emigreren niet alleen gaat om een ander land, maar vooral om leren omgaan met jezelf en de mensen om je heen.
Wasserettes: Meer dan alleen een wasje draaien
In Nederland bijna verdwenen, maar in Thailand op elke straathoek te vinden: de wasserette. Meer dan alleen een plek om een wasje te draaien, is het er vaak een sociale ontmoetingsplaats én een slimme economische keuze. Van betaalbaarheid tot gemak en betere kwaliteit van wassen en strijken, de wassalon is uitgegroeid tot een onmisbaar onderdeel van het dagelijks leven in Thailand.
Een tandartsbezoek in Thailand voelt als een sprookjesachtig uitstapje (lezersinzending)
Vandaag een “uitstapje” gemaakt naar de tandarts. Geen grote problemen maar gewoon een check. Dat uitstapje is geen gewone visite maar een event. We komen er al vaker zodat we een beetje weten hoe alles zit. Op dinsdag is de praktijk gesloten. Dan treedt hij op als zanger op diverse bijeenkomsten en markten. Repertoire het Thaise levenslied, zeg maar het equivalent van André Hazes. Verder is het een leuke, warme vent die er de tijd …
Dagboek van een Thailandganger (deel 10) – Het eerste barstje
Na de terugkeer van zijn vriendin ontdekt Nico dat eerlijkheid niet altijd goed valt. Zijn onschuldige verhaal over een avond in een bar veroorzaakt hevige emoties en ruzie. Voor het eerst sinds zijn emigratie voelt hij twijfel en heimwee. In dit dagboek beschrijft hij hoe een klein incident uitgroeit tot een serieuze test voor hun relatie en zijn vertrouwen in dit nieuwe bestaan.
Schoonmakers een universeel beroep
Of je nu in Bangkok, Berlijn of Bangkok loopt, overal kom je schoonmakers tegen. Het is een beroep dat grenzen overstijgt en in elke samenleving onmisbaar is. Vaak onzichtbaar, maar cruciaal voor gezondheid, veiligheid en comfort. Juist in een wereld die steeds complexer en digitaler wordt, blijkt schoonmaakwerk een van de meest universele én onmisbare beroepen.
Met zijn vriendin drie weken naar haar geboortedorp, kiest Nico ervoor om in Naklua te blijven. Hij vult zijn dagen met pogingen om Thais te leren, sportscholen zoeken en administratie uit Nederland afhandelen. De tropische hitte en eenzaamheid brengen nieuwe inzichten, net als een onverwachte ontmoeting in een bar. Alleen zijn blijkt soms rustgevend, maar ook confronterend.
Dagboek van een Thailandganger (deel 8) – Tussen Makro en strand groeit een gevoel van thuis
Na weken van zoeken en wennen begint Nico zijn draai te vinden in zijn nieuwe leven in Thailand. Hij kent de weg naar de Makro, heeft kaas en vers brood ontdekt en zijn condo voelt steeds huiselijker. De relatie met zijn vriendin groeit langzaam, al mist hij zijn oude sociale netwerk. Toch gloort er vertrouwen dat dit nieuwe hoofdstuk echt van hem kan worden.