Thanit Weerawan / Shutterstock.com

Iedereen kent in Bangkok het grote kopstation Hua Lampong. Van hier vertrekken treinen naar het noorden, het verre zuiden, het westen, het oosten en zelfs eenmaal per dag een boemeltje naar onze contreien.

Ik kom al bijna veertig jaar in Bangkok, maar pas onlangs werd ik geattendeerd op een tweede kopstation. Dit station ligt aan de westelijke zijde van de rivier, in Thonburi, vlakbij het Koning Taksin plein.

Op onze ontdekkingstocht (samen met een Thaise vriend) hebben we dit standbeeld helaas gemist. Het station heet Wongwian Yai en valt nauwelijks op. Je moet weten dat het een station is. Van hieruit vertrekt ieder uur een treintje in de richting van de kust linksonder Bangkok. Naar het oude en weinig bekende vissersdorpje Maha Chai.

Er is slechts één perron en dat is eigenlijk een lange winkelstraat met allemaal kraampjes. Wanneer we arriveren, staat de trein al klaar. Ik koop snel twee tickets aan een loket. Ze kosten 10 baht per stuk en dat is niet te veel voor een reis van bijna een uur.

De wagons hebben open ramen en deuren. Tijdens het rijden is de temperatuur prima. Stapvoets verlaten we het stationnetje en aanvankelijk gaat de tocht door dichtbevolkte stadswijken. De huizen en vooral afdakjes zijn zo dicht tegen het spoor gebouwd dat het aan te raden is geen hand naar buiten te steken. Dit zou tot gevolg kunnen hebben dat men zich later tamelijk onthand voelt.

Uiteindelijk bereiken we het groen van rijstvelden, opgesierd met oude houten huizen op palen. We zien prachtige bloemen, ficussen, fruitbomen, veel waterlelies en wanneer je mensen ziet, krijg je steeds een vriendelijke glimlach. Dit is het Thaise platteland.

John And Penny / Shutterstock.com

Ik zie overigens weinig toeristen in deze trein. Eigenlijk ben ik de enige. Kennelijk is dit deel van Thailand nog niet ontdekt. Na ruim vijftig minuten en talrijke stationnetjes bereiken we de eindbestemming. Ik had gelezen dat we bij een markt zouden eindigen. Dit is onjuist, we eindigen middenin een markt. Nu zo dicht tegen kraampjes aan, dat zeildoeken tegen de trein slaan.

Handen binnen dus. Ik begrijp nu het ontstaan van de term eenarmige bandiet. Er is zelfs geen stationsgebouw. Slechts een klein kantoortje. Dit oude treintje doet me een beetje denken aan het oude boemeltje dat in mijn jeugd buiten alle gidsen van Rotterdam naar Oostvoorne reed, maar dit terzijde.

Maha Chai is een oude naam, maar is door Rama IV vervangen door de huidige naam Samut Sakhon. Voor ouderen, en dat ben ik, is het altijd Maha Chai gebleven. Een nog oudere naam is overigens Tha Chin oftewel Chinese pier. Maar dat was in de vijftiende eeuw, dus heel lang geleden. Chinese invloeden zijn nog overal zichtbaar.

De uitgebreide markt is gespecialiseerd in producten uit de zee en specerijen. Derhalve wandelen we door een wolk van steeds wisselende geuren. Verse vis, gedroogde vis, schaaldieren, schelpdieren. Daarnaast basilicum, foelie en allerlei curry’s. Langs een aantrekkelijk park, dat kennelijk als sociaal centrum fungeert, wandelen we naar het water.

Maha Chai heeft veel te bieden. Het mooiste is een wijk, Tha Salong geheten, op enkele minuten afstand van het station, waar bewoners van alle huizen zich bezighouden met een oud ambacht. In het ene huis worden manden van riet gevlochten, in een ander wordt hout gesneden, weer in een ander wordt van garnalen pasta gemaakt. Alles is te koop.

John And Penny / Shutterstock.com

Snel brengen we nog een bezoek aan een oude Chinese tempel met de mooie naam Kuan Yin. Deze godin houdt zich vooral bezig met liefdadigheid en zorgt voor een vruchtbare rijstoogst.

Helaas hebben we geen tijd voor Mangrove Research Centrum. Hier moeten naast vele mangrovesoorten talloze vogels te zien zijn. Ook maken we geen boottocht op de Tha Chin rivier hier, richting Golf van Thailand.

Wij wandelen terug naar het station. Het loket is gesloten, want de trein gaat pas over een half uur. Wanneer het open gaat, wandel ik vast naar het andere eind van het station om zeker te zijn van een raamplaats. Even later komt mijn metgezel me vertellen dat hij het ook niet begrijpt, maar de reis is gratis. Hij heeft wel een ticket voor ons beiden.

De trein is behoorlijk vol. Maar aan de andere zijde van het gangpad is een bank bezet met koffers van het personeel. Daartegenover zit een monnik. Tijdens de reis legt een geüniformeerde beambte de koffers in het bagagenet. Hij vraagt mijn metgezel en zijn buurman op de lege bank te gaan zitten. De bank tegenover me blijft tot mijn verbazing leeg.

Pas bij het volgende stationnetje wordt duidelijk waarom. Een nest (ik beoog geen ooievaarsnest, maar een mierennest) schoolmeisjes stapt in. De bank voor mij wordt gevuld met drie meisjes die qua kleding en make-up zo in een seksclub zouden kunnen werken. De treinbeambte heeft met zijn vooruitziende blik de monnik bewaard voor lichamelijk contact met de voor hem verboden vruchten.

– Herplaatst bericht –


» Laat een reactie achter


14 reacties op “Een boemeltje naar de kust”

  1. Hans van den Pitak zegt op

    Nou, het is precies zoals Erik zegt. Steek de rivier over met de veerboot en loop een stukje naar het noorden. Daar is weer een stationnetje en dan kun je zo’n zelfde trip maken met een andere boemel naar Amphawa, ten noordwesten van Samut Songkhram. Duurt iets minder lang. Als dat te ver is kun je daar aan de overkant ook een brommertje pakken naar de zeer populaire Chinese tempel.

    Overigens is er nog een derde kopstation in Bangkok, ook aan de Thonburi kant. De naam is Thonburi en het ligt ten zuiden van Klong Bangkok Noi aan de Chao Phraya. Hiervandaan vertrekt in ieder geval een keer per dag een trein naar Hua Hin. Ik geloof rond 14.00h.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • Joop zegt op

      Goedendag,

      Vanaf Thonburi vertrekt ook de trein naar Kanchnaburi en Nam Tok….leuk om te doen en dan overnachten in de buurt van de beroemde brug…Joop

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  2. Han zegt op

    Heel Leuk om dit te lezen Dick ik maakkte deze treinreis weer mee.Wat mij opviel als je Bangkok uit rijd zie je veel fabrieks hallen met aangelegen barakken waar veel Thaise gast arbeiders werken. Zij komen uit Laos en Myanmar en werken ver beneden het loon van een Thai. Met wat hulp raakte ik in gesprek met een vrouw die met haar man naar een markt in Bangkok was geweest . Zij had daar wat kleding gekocht. Die ze weer doorverkoopt in de fabriek waar zij werkt voor een paar centjes meer. Als je het eindpunt van de rit nadert .Ruik je de vislucht al deze word in de volle zon gedroogd.Maar lezers als het je uit komt doen deze tocht dan zie je een ander Thailand Of je bend dan pas echt in Thailand.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  3. Hans van den Pitak zegt op

    Geen nood. Het is een enkel spoor en er gaan net zoveel treinen heen als terug. Anders zou er hier of daar een opeenhoping van treinen ontstaan en die ruimte is er niet. Er zijn een paar stations waar er een passeerspoor is, want de frequentie is door de week meer dan een trein per uur. Bij aankomst in Maha Chai waan je je in het midden van de vorige eeuw. Veel plezier.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  4. Mike zegt op

    Lijkt me erg leuk om als dagtrip te doen,ook met kinderen moet dit te doen zijn.Als Rotterdammer van geboorte ken ook ik natuurlijk het boemeltje naar Oostvoorne jeugdherineringen komen naar boven.Leuk stukje Dick.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: -1 (obv 3 stemmen)
  5. Cornelis zegt op

    Hierbij een link naar de dienstregeling van deze spoorverbinding:
    http://www.railway.co.th/home/srt/timetable/download/eng/201110-WongwianYaiEng.pdf

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  6. Cornelis zegt op

    Bart, de trein rijdt een aantal malen per dag. Zie voor de meest recente diestregeling
    http://www.railway.co.th/home/images/content/home/srt/timetable/WongwianYai-MahaChai.asp?lenguage=Eng

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  7. Tom Teuben zegt op

    Ja, dit boemeltje gaat iedere dag. Als je in de middag terug gaat zal je zien dat veel scholieren er gebruik van maken. In BKK is het station inderdaad moeilijk te vinden. Ik heb de sky-train genomen naar het laatste station Wongwian Yai. Van daar is het een kwartiertje lopen (en vragen)

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  8. Leo Th. zegt op

    Leuk dat dit artikel weer eens het “daglicht” ziet. Zelf 2 jaar geleden per auto naar Samut Sakhon gereden.
    Zonder navigatie dus met een wegenkaart en dat viel niet mee. Kwamen ineens ergens aan de kust terecht waar een visrestaurant op steigers boven de zee was. We zaten op kussens op de vlonder en hebben voor een habbekrats de lekkerste visgerechten gegeten, vergezeld van lekkere koele Singha’s. Het was super en de bediening was aller vriendelijkst. Na het eten werd ons een boottocht over zee van ongeveer 45 minuten gratis aangeboden. Ook daarmee troffen we het, links en rechts van de boot waren wilde dolfijnen te bewonderen. Weet ik nu nog hoe het restaurant heet? Neen, en net zomin zou ik de weg er naar toe nog weten. Maar dat doet er eigenlijk niet toe. Het gaat soms om het “avontuur” en, weliswaar met een doel maar toch op gevoel, ergens heen te reizen en dan maar zien waar je uitkomt. En daar is Thailand zo uitermate geschikt voor. Ondanks al die miljoenen toeristen ,die er jaarlijks hun vacantie vieren, kan je zomaar ergens onverwachts een pareltje vinden. Eén van de redenen waarom ik zo verknocht ben geraakt aan dit soms zo tegenstrijdige land. En hr. Koger, wanneer ik weer eens in Bangkok kom en een dagje de tijd hebt, ga ook ik uw bommeltje naar de kust gebruiken. Dus bedankt voor de tip.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  9. Pieter zegt op

    Time table railway..
    http://thairailways.com/time-table.intro.html

    Lots of fun..
    Pieter

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  10. jacqueline zegt op

    Wij zijn van Wongwian Yai met de trein voor 10 bt naar Samut Sakhorn gereden daar stop de trein op een station bij / op de markt .

    Daar het treinstation uit , rechts afslaan en door de marktstraat over/ door de markt lopen naar de aanlegplaats van het pontje .Je kon toen daar ook een fietstaxi naartoe nemen.

    Oversteken met het pontje naar BAN LEAM 3 bt , daar weer op het station een kaartje kopen van 10 bt en met de trein naar de MEAKLONG .
    De market waar de trein 4 x daags heen en terug rijd dwars over de markt en dat is het eindstation .
    Een van de leukste dagen in Bangkok en dat voor 2 x 23 bt

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website