Hoe reageren Thai op samenwonen zonder huwelijk?

Ik denk dat hen dat in het geheel niet interesseert of bezighoudt. Behoudens de eerste paar dagen: de besnuffelperiode maar dat is uiteraard niet typisch Thais. In Thailand en alzeker in een regio met weinig farangs kan dat wat uitdrukkelijker worden dan we verwachten of gewend zijn. Hun oordeel/ perceptie over jouw mate van ‘Jai boon/boen’ (royaal of vrijgevig zijn bijvoorbeeld in traktaties) of afgunst KAN naast nog andere factoren een rol spelen in wat jij dan aanvoelt als terughoudendheid. Dus geen reden om jou zorgen te maken. Jij kan of hoeft daar niets aan te veranderen. Glimlachen doet uiteraard altijd wonderen.

Hoe de Thaise maatschappij globaal genomen tegen iets aan kijkt zegt natuurlijk niets over jouw schoonfamilie. Als ze vriendelijk maar wat afstandelijk overkomen zou dat om allerlei redenen kunnen zijn. zijn jou en je vriendin pas sinds kort samen? Een prille relatie zou ook zo weer ten einde kunnen komen. Of zijn jullie al best een tijdje samen maar heeft haar familie nog amper contact met jou gehad en weten ze dus nog niet zo goed wat voor iemand jij bent? Of is er een taalbarrière, praten jullie dus nauwelijks en horen ze alleen via jouw vriendin over jouw doen en laten? Of is jouw gedrag/persoonlijkheid zo veel anders dan jouw schoonfamilie dat ze denken “aardige man/jongen hoor maar hij is wel… anders….”.

Dat zijn zomaar wat mogelijkheden, logische redenen. Dat het ijs dus nog gebroken moet worden. Gaan we uit van minder leuke verklaringen, dan zou (en dit is pure speculatie) je vriendin al een reeks partners kunnen hebben versleten en dat de familie denkt “dat is nummer zoveel, eens kijken hoe lang dit stand zal houden…”. Of ze kennen vooral verhalen van buitenlanders die zo weer vertrokken waren (Thaise mannen doen dat natuurlijk net zo goed). Het komt soms gewoon voor dat je de eeuwige buitenstaander bent, de farang… Of ze je met je naam aanspreken of met “you” / “farang” kan daar een indicatie van zijn.

Of samenwonen zonder trouwen het probleem is? Zo even snel wat cijfers opgezocht (Aree Jampaklay & Fariha Haseen, maritial unions & unmarried cohabitation in Thailand, 2011) wonen landelijk enkele procenten van de bevolking ongehuwd samen. In Bangkok is het veel gebruikelijker, in delen van het platteland zeer ongebruikelijk. Dan woont een procent of 26 samen als partners zonder officieel huwelijk (alleen een ceremonie en feest zonder dit officieel te registreren), en zo’n 44 procent woont samen en heeft het huwelijk officieel laten registeren. Maar die cijfers verschillen dus tussen Bangkok, steden en platteland. En ook per leeftijdscategorie, onderwijs/baan enzovoort.

Bij heel jonge stelletjes (studenten) lijkt men er wel op neer te kijken, ik vermoed uit vrees dat een jongeman zijn liefje zo in de steek kan laten. Maar bij relaties die duidelijk geen prille tiener, jongvolwassenen meer zijn, zal dat minder gaan spelen.

Er vanuit gaande dat jullie geen 20-ers zijn die pas een jaartje ofzo samen zijn, vermoed ik dus dat “ongehuwd samen wonen” niet de meest voor de hand liggende verklaring is. Als jullie al iets ouder zijn, al een tijdje samen zijn, dan is voor iedereen wel duidelijk dat de relatie serieus is. Misschien dat het dan wel tijd gaat worden voor een ceremonie, een officieus huwelijk, waarbij jullie met een draden aan elkaar verbonden worden en door een dorpsoudsten en vaak ook een aantal monniken voorspoed en geluk in de relatie zal worden gewenst. Onder westerlingen vaak foutievelijk “trouwen voor Boeddha” genoemd, een voor Thaise begrippen rare term die nergens op slaat.

Maar met of zonder zo’n officieus (of officieel) huwelijk, vermoed ik dat het toch vooral aankomt op dat jij en je schoonfamilie elkaar meer moeten leren kennen, meer tijd samen doorbrengen en via gesprek en praktijk zo goed weten wat voor persoon jij bent. Als die kennismakingsfase al lang achter jullie ligt, en ze verder niks tegen jou hebben, wellicht zijn ze simpelweg wat meer ingetogen, introvert. Ook terughoudende mensen kunnen je laten merken dat ze je respecteren en graag zien, dat blijkt uit allerhande kleine dingen en gebaren.

Praat er anders gewoon over met je vriendin als het je nog steeds dwars zit. Of met een goede gezamenlijke vriend(in) van jouw en je partner als je denkt dat jouw vriendin niet het achterste van haar tong durft te laten zien uit vrees te kwetsen.

Ik ga volledig akkoord met je benadering. Je gaat ook uit van ‘minder leuke verklaringen’ . Ik zie dat dan als die andere (niet altijd roze) realiteit benoemen. Hopend op nieuwe inzichten bij de lezer (en mezelf) . En je ‘durfde’ het feit benoemen dat ’trouwen voor Boeddha ‘nergens op slaat’ (ik noem dat dan onzin). Pas maar op dat je geen ‘haters’ krijgt. Lol. Enfin ik besef ook dat ik in mijn taalgebruik en stijlmiddelen veel minder voorzichtig en omzichtig ben dan jou. Hopelijk wordt je veel gelezen. Ik waardeer in elk geval enorm jouw stijl net zoals die ‘hardere/ironisch -sarcastische’ van De Expat , het zeemzoeterige van Farang Kee Nok (hmmm dat romantisch zweverige) en de verrassende wetenschappen van Tino (wat kan alles toch ook gewoon eenvoudig zijn). Buiten de haat of terughoudendheid van sommige’ bewoners’ op TB is het voor mezelf vaak heerlijk, leerrijk en geestelijk verruimend om er te vertoeven. Bedankt.