Vitamine C tegen kanker krijgt opnieuw wetenschappelijke aandacht
In 1976 zorgden Linus Pauling en de Schotse arts Ewan Cameron voor opschudding in de medische wereld. Zij maakten bekend dat terminale kankerpatiënten langer leefden wanneer zij dagelijks 10 gram vitamine C kregen. Het nieuws werd met scepsis ontvangen. Te simpel, te goedkoop, te weinig passend binnen het heersende medische denken. Ruim veertig jaar later is het officiële oordeel nauwelijks veranderd, terwijl steeds meer onderzoek laat zien dat Pauling misschien minder ongelijk had dan men toen wilde aannemen.
Pauling, die op 93-jarige leeftijd overleed, was niet zomaar iemand. Hij stond bekend als een briljant wetenschapper. Zo won hij ooit twee Nobelprijzen (hij is met Marie Curie een van de twee mensen die ooit Nobelprijzen in twee verschillende disciplines wonnen) en stond hij bekend als een scherp denker die durfde in te gaan tegen gevestigde overtuigingen. Zijn idee dat hoge doses vitamine C een rol konden spelen bij ernstige ziekten werd destijds afgedaan als naïef of zelfs gevaarlijk. Toch keert datzelfde idee vandaag terug in moderne laboratoria, onder leiding van onderzoekers die zich stevig binnen de academische wereld bewegen.
Moderne wetenschap sluit aan bij oude inzichten
Een van hen is prof. dr. Connie Jimenez, onderzoeker bij het Cancer Center Amsterdam van het Amsterdam UMC. In een veelbesproken lezing vertelde zij hoe haar eigen scepsis langzaam plaatsmaakte voor verbazing. Bij het doorploegen van de literatuur dacht ze aanvankelijk dat de resultaten te mooi waren om waar te zijn. Maar hoe dieper ze groef, hoe consistenter de bevindingen werden.
In haar laboratorium onderzocht Jimenez vijftig verschillende kankercelmodellen, afkomstig van uiteenlopende tumorsoorten. Al deze cellen stierven af wanneer ze werden blootgesteld aan hoge concentraties vitamine C, vergelijkbaar met doseringen die intraveneus bij patiënten kunnen worden toegediend. Daarnaast analyseerde zij 265 wetenschappelijke studies naar het effect van vitamine C op kankercellen. Daaruit bleek dat hooggedoseerd intraveneus vitamine C in bijna alle gevallen de werking van bestaande kankertherapieën versterkt. Het ging daarbij om 71 verschillende behandelvormen. Opvallend genoeg namen bijwerkingen vaak af en werden geen schadelijke interacties gevonden.
De rol van ontsteking bij kanker
Deze bevindingen staan niet op zichzelf. Ook onderzoekers van de Riordan Clinic in Wichita in de Verenigde Staten publiceerden de afgelopen jaren resultaten die in dezelfde richting wijzen. Zij analyseerden gegevens van patiënten met onder meer prostaatkanker, borstkanker, blaaskanker, pancreaskanker, longkanker, schildklierkanker, huidkanker en B-cel lymfoom. Deze patiënten kregen regelmatig infusen met 7,5 tot 50 gram vitamine C. Bij ongeveer 75 procent van hen daalden ontstekingsmarkers en tumormarkers duidelijk. Hoe vaker de infusen werden toegediend, hoe sterker het effect.
Een belangrijk mechanisme hierbij lijkt ontsteking te zijn. Ontsteking, ook wel inflammatie genoemd, speelt een centrale rol in vrijwel alle fases van kanker. Van het ontstaan van de tumor tot groei, kwaadaardigheid, invasie in omliggend weefsel en uiteindelijk uitzaaiing. In veel tumoren zijn actieve ontstekingsprocessen aantoonbaar aanwezig. Wie chronisch verhoogde ontsteking in het lichaam heeft, loopt niet alleen meer risico op het ontwikkelen van kanker, maar heeft ook een slechtere prognose zodra de ziekte er is.
Ontstekingsmarkers en tumormarkers
Ontsteking laat zich meten via ontstekingsmarkers in het bloed, zoals C reactief proteïne en cytokines als IL 2, IL 8 en TNF alfa. De aanwezigheid en activiteit van kanker wordt daarnaast gevolgd via tumormarkers zoals PSA, CEA, CA27.29 en CA15 3. In de studies van de Riordan Clinic daalden deze markers bij een groot deel van de patiënten na behandeling met hooggedoseerd vitamine C.
Ontsteking beïnvloedt niet alleen de ziekte zelf, maar ook de levenskwaliteit. Het tast de immuniteit aan, draagt bij aan spierverlies en gewichtsafname en vergroot de kans op bijwerkingen van reguliere behandelingen zoals chemotherapie en bestraling. Juist daar lijkt vitamine C een dubbele rol te spelen. Het remt ontstekingsprocessen en ondersteunt tegelijkertijd het immuunsysteem.
Waarom intraveneus vitamine C?
Waarom dan intraveneus en niet gewoon via tabletten? Het antwoord is technisch, maar belangrijk. De bloedconcentraties vitamine C die nodig zijn om kankercellen te beïnvloeden, zijn met orale suppletie moeilijk te bereiken. Zeker niet met lage doses. Dat verklaart waarom veel oudere studies geen effect vonden. Toch betekent dit niet dat vitamine C in tablet of poedervorm waardeloos is. Integendeel.
Pauling, Cameron en later ook Abram Hoffer werkten aanvankelijk juist met orale doseringen van 10 tot 40 gram per dag en rapporteerden daarmee eveneens positieve resultaten. De context is daarbij cruciaal. Dosering, timing, gezondheidstoestand en belasting van het lichaam maken een groot verschil. Wat in een verzwakt lichaam onvoldoende is, kan in een andere fase wel degelijk effect hebben.
De mens en vitamine C: een biologisch perspectief
Dat brengt ons bij een fundamenteler punt. De mens is een van de weinige diersoorten die zelf geen vitamine C meer kan aanmaken. Miljoenen jaren geleden haalden we dagelijks grammen vitamine C uit onze voeding. Vandaag de dag komen de meeste mensen niet verder dan enkele tientallen milligrammen. Ter vergelijking: een volwassen geit maakt zelf ongeveer 14 gram vitamine C per dag aan. Een gorilla van 75 kilo krijgt in de dierentuin dagelijks 4 gram vitamine C bij zijn voeding, omdat men weet dat hij anders ziek wordt.
Dieren verhogen hun vitamine C productie bij stress, ziekte en verwondingen. Het is dan ook een logische vraag waarom de mens in zulke omstandigheden zou volstaan met een officiële aanbeveling van ongeveer 120 milligram per dag. Die hoeveelheid is voldoende om scheurbuik te voorkomen, maar zegt weinig over optimale gezondheid of herstel onder zware belasting.
Vitamine C binnen voeding en leefstijl
Vitamine C staat niet op zichzelf. Het werkt het krachtigst binnen een bredere context van gezonde voeding en leefstijl. Een lichaam dat continu wordt belast door ultrabewerkte voeding, suikerpieken, chronische stress en slaaptekort, vraagt veel meer van zijn reserves. Gezonde voeding betekent in de praktijk vooral eenvoud. Veel groenten, voldoende fruit, volwaardige eiwitten, gezonde vetten en zo min mogelijk industrieel bewerkte producten. Geen dogma, geen perfectie, maar consistentie.
Leefstijl als fundament voor herstel
Leefstijl speelt daarin een minstens zo grote rol. Regelmatige beweging stimuleert het immuunsysteem en verlaagt ontstekingsactiviteit. Goede slaap is essentieel voor herstel en hormonale balans. Stressmanagement is geen luxe, maar een biologische noodzaak. Chronische stress jaagt ontstekingsprocessen aan en ondermijnt het afweersysteem van binnenuit.
Binnen dat geheel kan vitamine C gezien worden als een stille kracht. Geen wondermiddel, geen vervanging voor reguliere behandelingen, maar een essentiële schakel in het vermogen van het lichaam om zichzelf te verdedigen en te herstellen. De moderne wetenschap lijkt langzaam opnieuw te ontdekken wat Pauling decennia geleden al intuïtief aanvoelde. Soms loopt een idee niet vast omdat het fout is, maar omdat het zijn tijd vooruit is.
Bronvermelding
Böttger, F., Vallés-Martí, A., Cahn, L., & Jimenez, C. R. (2021). High-dose intravenous vitamin C, a promising multi-targeting agent in the treatment of cancer. J Exp Clin Cancer Res., 40(1): 343. doi: 10.1186/s13046-021-02134-y. PMID: 34717701; PMCID: PMC8557029.
Cameron E, Pauling L. Supplemental ascorbate in the supportive treatment of cancer: Prolongation of survival times in terminal human cancer. Proc Natl Acad Sci U S A. 1976 Oct;73(10):3685-9.
Mikirova N, Casciari J, Rogers A, Taylor P. Effect of high-dose intravenous vitamin C on inflammation in cancer patients. J Transl Med. 2012 Sep 11;10:189.
Over deze blogger
-
Bekend als Khun Peter (63), woont afwisselend in Apeldoorn en Pattaya. Al 14 jaar een relatie met Kanchana. Nog niet gepensioneerd, heb een eigen bedrijf, iets met verzekeringen. Gek op dieren, vooral honden en een liefhebber van goede muziek.
Genoeg hobby's: schrijven voor Thailandblog, fitness, gezondheid en voeding, schietsport, kletsen met vrienden en nog wat eigenaardigheden.
Lees hier de laatste artikelen
Gezondheid1 maart 2026Thais onderzoek: selenium, zink en koper lijken je geheugen op latere leeftijd te sturen
Gezondheid28 februari 2026In Thailand hou je je brein jonger met krachttraining en cardio
Gezondheid27 februari 2026Relatie tussen je darmgezondheid en Parkinson steeds vaker aangetoond
Gezondheid17 februari 2026In Thailand groeien de afslankprikken, maar stoppen blijkt het lastigste moment
Beste Peter,
Bij deze wil ik je graag erg bedanken voor al jouw bijdragen die betrekking hebben op onze gezondheid.
Ik geniet er iedere keer weer van. Je lichaam goed verzorgen middels een gezonde levensstijl is essentieel bij het ouder worden. Je krijgt er immers zoveel voor terug.
In het algemeen is er nog steeds te weinig aandacht vanuit de medische wereld om gezond te leven. Het is veel gericht op medicijnen voorschrijven en of injecties nemen. Op dat terrein is er nog veel te winnen.
Ik kijk alweer uit naar de volgende bijdrage van jou.
Ik sluit me graag aan bij de dank die Jan uitspreekt voor de artikelen over gezondheid, altijd met uitgebreide bronvermelding.
Het is inderdaad onbegrijpelijk dat artsen in hun opleiding nauwelijks onderwezen worden over goede voeding. Sommige artsen staan, bij wijze van spreken, al bij de deur klaar met een doos pillen voor je je klacht bekend maakt.
In de stad waar ik woon kom je op een wandeling van 20 minuten door het centrum ongeveer 25 fastfood zaken tegen. Naar een groenteman moet je echter goed zoeken in de achteraf straatjes.
Wat mij betreft mag de overheid meer maatregelen nemen die de gezondheid bevorderen (suikertaks, fastfoodtaks, geen BTW op groente en fruit). Je kunt het betuttelen noemen, maar de ongezonde voeding kost de maatschappij heel veel geld en bezorgt mensen veel ongezonde levensjaren.
Het is niet aan de overheid om maatregelen te nemen betreffende je gezondheid, dat is alvast mijn redenering. Die verantwoordelijkheid ligt bij jezelf.
Als ik hier in de shoppingmalls rondloop dan sta ik versteld hoeveel obese mensen er hier rond waggelen. En zeker niet alleen onder de Farang, integendeel. En ja, de grootste oorzaak is ongezonde voeding en gebrek aan beweging.
Als een Thai naar het toilet moet dan neemt hij steevast zijn bromfiets. Dit is niet vanwege het gebrek aan tijd maar puur uit luiheid.
Ik heb 2 jaar geleden ook het roer omgegooid. Met ouder worden waren er wat teveel kilootjes bijgekomen. Mijn voeding heb ik aangepast en doe om de 2 dagen aan sport. Ondertussen ben ik 15 kg kwijt en ben mooi op mijn streefgewicht. Zelfs mijn Thaise echtgenote doet mee.
Dit alles heb ik niet te danken aan de overheid maar aan wat eigen wilskracht. Maar er lopen helaas heel wat mensen rond die altijd wel een reden hebben om er niet aan te beginnen. Nu de feestdagen weer voor de deur staan dan moet ik telkens lachen met al die goede voornemens, voornemens die men eind januari alweer vergeten is.
Eet vooral smakelijk aan de feestdis en vergeet vooral je suikerrijke dessert niet 😉
Hoi Roger, ik kan bijna helemaal met je mee denken, maar de rol van de overheid zit volgens mij juist in die zwakte van mensen om zelf hun slechte gewoontes aan te passen. Uiteraard gaan we geen gevangenis straf opleggen voor obese mensen, maar sturing zou al heel veel helpen (zoals suikertaks. etc.). Daar gaat ook een duidelijk signaal van uit. Waar het echt vervelend wordt, zijn de uit de pan rijzende zorgkosten. Daar moet iedereen in NL aan meebetalen en ze zouden een stuk lager liggen als mensen een beetje verstandig leefden. Daarbij zie ik dus wel een sturende rol van de overheid.
Beste Roger, ik deel volmondige je mening. Met een beetje wilskracht en goede moed kom je inderdaad al heel ver.
Wat Kees hierboven zegt dat het de fout is van de artsen, de overheid of de overvloed aan fastfood dat er teveel ongezonde mensen rondlopen is een mooi bewijs dat men steeds een reden zoekt om ongezond te mogen leven.
Tenslotte doe je toch zelf je inkopen en kies je zelf wat je in je mond stopt. Er heeft me trouwens nog niemand verboden om wat te sporten. Nu, ieder bepaalt voor zichzelf hoe hij/zij door het leven gaat. Niet de ongezonde voeding kost de maatschappij veel geld maar de ongezonde levensstijl … een wezenlijk verschil.
Prettige feestdagen aan iedereen.
Sorry, Francis, dat is beslist niet wat ik zeg. Ik ben het volledig eens met je als je stelt dat iedereen zelf die verantwoording ZOU moeten nemen. Maar omdat veel mensen dat niet kunnen, zou het heel erg helpen als artsen meer aandacht zouden besteden aan het belang van goede voeding en een gezonde leefstijl in plaats van veel medicijnen voorschrijven. Ook de overheid zou meer kunnen sturen in die richting. Dat is toch iets anders dan hoe jij samenvat wat ik zeg.
Beste Peter,
Inderdaad. Ik was nog student (en dat is inmiddels bina 50 jaar geleden) toen de publicaties van Linus Pauling voorbij kwamen. Mijn Professor deed het af als wetenschappelijke onzin want zulke hoge doseringen ascorbinezuur zouden extreem schadelijk zijn. Inderdaad zou ik er van afraden om zomaar 50 g ascorbinezuur in een dosis door te slikken, alleen al om irritatie van de slijmvliezen te voorkomen. Ascorbaat, het zout van ascorbinezuur werkt net zo goed en heeft noch het voordeel dat het langzaam opgenomen wordt en zo een gebufferde werking heeft. Je moet er geen wonderen van verwachten maar soms sla je de spijker op zijn kop. In de meeste situaties is het niet nodig om direct met staal, straal of chemie te beginnen en heb je tijd om eerst iets anders te proberen. Een kuur met hoog gedoseerd vit. C, al of niet iv. is een van de vele mogelijkheden. De meeste complementaire kankertherapien gronden zoals je aangeeft op de principes: reiniging, gezonde voeding en leefstijl, waarbij met betrekking tot reiniging ook vaak de verwerking van psychische trauma’s hoort.
Overigens heb ik mij met betrekking tot het feit dat vit C. alleen voor de mens, zijn verwandte primaten en de cavia een vitamine is, verwonderd afgevraagd of het verlies van het vermogen tot eigen synthese een evolutionair toeval is of niet? Mischien is het niet een toevallig verlies geweest. Ik vergelijk het maar even met het volgende. Financieel gezien ben ik niet rijk. De wetenschapper zou op het idee kunnen komen om te onderzoeken waarom dit zo is en vindt op een gegeven moment mijn slecht gevulde portemonnaie. Hij concludeert daarom dat ik niet rijk ben omdat ik weinig geld bezit. Soortgelijke beweringen vindt je vaak in de wetenschap. De mens kan zijn vit. C niet zelf maken omdat er een bepaald enzym in de stofwisseling ontbreekt. Veel interessanter is om te onderzoeken of dit zog. verlies een ander vermogen mogelijk maakt.
Ik heb daar voor mijzelf wel een antwoord op gevonden maar dat is een langer verhaal.
Eind jaren 70 begin jaren 80 was dr. Moerman vaak in t nieuws over dit item.
Hij had het over wagonladingen sinaasappels (bij wijze van spreken destijds)!
Hij werd verre van serieus genomen.
Uitgemaakt door z,n vakbroeders gelijk een charlatan.
P.S.
Inmiddels al gebruikelijk om ook op eigen initiatief intraveneuze dosis vitamine te krijgen?
Een vitamine is wettelijk gezien geen medicament maar een voedingssupplement. Daarom zijn vitamines in principe in de vrije verkoop. Vitamines kun je niet patenteren en daarom is het voor de grote farmaceutische bedrijven niet bijzonder interessant om er veel aandacht aan te besteden. Stel nu dat er een synthetisch medicament zou bestaan dat in de behandeling van kanker zo indrukwekkende resultaten laat zien, zoals dit in het stuk van Peter voor Vit. C is beschreven. Dan zouden er ook farmaceutische concerns zijn die hierop patenten hielden, die congressen zouden organiseren, nascholingen zouden financieren en diens vertegenwoordigers de artsen zouden aansporen, dit ongelooflijk belangrijke medicament aan hun patiënten voor te schrijven. Dit is echter niet het geval. Vit C is een eenvoudige verbinding en laat zich gemakkelijk in grote hoeveelheden produceren. In de groothandel kost het ca 5 EUR/kg. Hier in Duitsland kun je Vit. C als steriele, gestandaardiseerde vloeistof in ampullen of injectieflesjes vrij via het internet kopen. Meestal is de dosering 7,5 g per iv injectie van 50 ml. Bij de therapie met hoog gedoseerde Vit C wordt de dosis in de regel stap voor stap verhoogd tot maximaal 50 g/dag. Dit komt overeen met de hoeveelheid in ca duizend citroenen! Voor een intraveneuze injectie moet je wel iemand vinden die dit geleerd heeft. Hier in Duitsland bieden veel arts praktijken en zelfs oncologische praktijken dit aan. Het is niet zonder risico. Mensen die al verzwakt zijn en met name als er sprake is van een verminderde nierfunctie kunnen problemen krijgen. Daarom is het goed dat de therapie met hoog gedoseerde Vit C onder toezicht van een arts uitgevoerd wordt.
Een nuttige aanvulling, bedankt daarvoor. Sommige huisartsen verspreiden de aanname dat je door een hoge dosis vitamine C nierstenen kunt krijgen. Een deel van vitamine C wordt in je lichaam omgezet in oxalaat. Oxalaat verlaat je lichaam via de urine. Als de concentratie oxalaat (en calcium) in de urine stijgt, kunnen er kristallen ontstaan die kunnen uitgroeien tot nierstenen. Echt hard bewijs dat dit door vitamine C komt is er niet. Mensen die een hoge dosis vitamine C slikken, eten ook vaak plantaardig, zoals vegetariërs en veganisten. Oxalaat zit van nature in allerlei plantaardige producten. Als je er veel van eet, kan er ook meer oxalaat in je urine terechtkomen. Dit zie je vooral bij mensen die vaak “oxalaatrijke” keuzes maken, zoals veel spinazie, biet, noten, soja en vergelijkbare producten. Gerandomiseerde studies (de klassieke trials) die de nierstenenpremisse proberen te onderbouwen zijn er ook, maar die zijn meestal niet groot genoeg of duren niet lang genoeg om harde conclusies te trekken over het daadwerkelijk ontstaan van nierstenen. Wat ze wel laten zien, is het biologische mechanisme. Maar of nierstenen nu ontstaan door vitamine C of door plantaardig voedsel is een interessante wetenschappelijke discussie.
Het artikel roept herinneringen op aan een, voorzover ik me kan herinneren, uit Belgie stammende publicatie. De naam is me ontschoten maar er werd gebruik gemaakt van hoge doses Vitamine C in poedervorm hetgeen dan werd gecompenseerd met het drinken van in water opgelost poeder van klei dat ook weer een ontgiftende werking zou hebben.
Ook van andere vitamines werden hoge doses gedviseerd maar de hoofdmoot was vitamine C.