()

Wanneer je aan de Thaise keuken denkt, zie je waarschijnlijk kleurrijke gerechten voor je vol verse groenten en kruiden. Het staat wereldwijd bekend als licht en gezond, zeker vergeleken met westerse fastfood. Toeristen prijzen de ‘streetfood’-cultuur de hemel in. Toch schuilt er achter die heerlijke smaken een verhaal dat we simpelweg niet mogen negeren.

De perceptie van gezond eten strookt helaas niet altijd met de werkelijkheid. Als je verder kijkt, zie je een overmatig gebruik van smaakversterkers en verborgen dikmakers. De statistieken in Thailand liegen er niet om, met stijgende cijfers voor obesitas en diabetes. Het is tijd om je roze bril af te zetten en kritisch te kijken naar wat je eet.

Een ongezonde liefde voor suiker en MSG

Als je in Thailand een noedelsoep bestelt, zie je de lokale bevolking vaak eerst naar het kruidenrekje grijpen. Naast chilipeper verdwijnen er met gemak twee of drie volle scheppen suiker in de soep. De Thaise obsessie met zoet is zorgwekkend. Suiker zit niet alleen in desserts, maar wordt standaard toegevoegd aan roerbakgerechten als Pad Thai, curry’s en zelfs aan ‘gezonde’ fruitsapjes. Volgens cijfers van het Thaise ministerie van Volksgezondheid consumeert de gemiddelde Thai tot wel vier keer de dagelijks aanbevolen hoeveelheid suiker.

Daarnaast is er de kwestie van MSG, lokaal bekend als ‘pong churot’. Dit witte poeder is de standaard smaakversterker in bijna elke straatstal en veel restaurants. Hoewel de wetenschap verdeeld is over de directe gevolgen, krijgen veel mensen klachten zoals hoofdpijn of dorst na het eten van grote hoeveelheden. Het wordt zo kwistig gebruikt dat je bijna specifiek moet vragen om het weg te laten, en zelfs dan zit het vaak al in de voorbereide sauzen.

Het gevaar van de bakolie

Een ander sluipend gevaar is de olie waarin je eten wordt bereid. Op straat wordt bijna uitsluitend goedkope palmolie gebruikt. Deze olie is rijk aan verzadigde vetten, wat slecht is voor je cholesterol en hart- en bloedvaten. Maar het grotere probleem is het hergebruik. Loop ’s avonds over een markt en kijk eens goed in de wokpannen: de olie is vaak donkerbruin of zelfs zwart.

Om kosten te besparen, gebruiken verkopers dezelfde olie dagenlang opnieuw. Bij dit proces komen vrije radicalen en kankerverwekkende stoffen vrij. Je knapperige loempia of gefrituurde kip lijkt onschuldig, maar is feitelijk bereid in een chemische cocktail die ver verwijderd is van een gezonde maaltijd.

De stille doder genaamd natrium

Naast zoet is zout een groot probleem, voornamelijk in de vorm van vissaus (Nam Pla) en sojasaus. Een gemiddelde Thaise maaltijd bevat een enorme hoeveelheid natrium. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) adviseert maximaal 2.000 mg natrium per dag, maar in Thailand ligt de gemiddelde inname al snel rond de 3.600 mg of hoger. Dit draagt direct bij aan het hoge aantal mensen met nierfalen en hoge bloeddruk in het land. Het verraderlijke is dat je dit niet altijd proeft, omdat de suiker en zuren de zoute smaak maskeren.

De onzichtbare dreiging op groenten en fruit

Misschien denk je nu: “Dan houd ik het wel bij verse groenten en fruit.” Helaas is ook dat geen veilige haven. Regelmatige steekproeven van organisaties zoals het Thailand Pesticide Alert Network (Thai-PAN) tonen schokkende resultaten. Uit recente rapporten blijkt dat vaak meer dan de helft van de geteste groenten en fruit, zelfs die in dure supermarkten met een ‘kwaliteitslabel’ liggen, resten van bestrijdingsmiddelen bevatten die boven de toegestane limiet zijn.

Chemicaliën die in Europa al jaren verboden zijn, worden in de Thaise landbouw nog volop gebruikt. Een simpele wasbeurt onder de kraan is vaak niet genoeg om deze gifstoffen te verwijderen. Vooral populaire producten zoals chilipepers, koriander en druiven scoren vaak slecht in deze testen.

Tot slot

Betekent dit dat je nooit meer lekker Thais kunt eten? Natuurlijk niet. De Thaise keuken blijft een van de lekkerste ter wereld. Maar bewustwording is essentieel. Wees je ervan bewust dat ‘authentiek’ straatvoedsel niet per definitie gezond is. Probeer vaker zelf te koken met verse ingrediënten, vraag in restaurants om “mai waan” (niet zoet) of “mai sai pong churot” (geen MSG), en varieer je eetpatroon. Geniet, maar eet met je verstand.

Bronnen: Thailand Pesticide Alert Network (Thai-PAN), World Health Organization (WHO) Thailand, Ministry of Public Health Thailand.

Hoe leuk of nuttig was deze posting?

Klik op een ster om deze te beoordelen!

Gemiddelde waardering / 5. Stemtelling:

Tot nu toe geen stemmen! Wees de eerste die dit bericht waardeert.

Omdat je dit bericht nuttig vond...

Volg ons op sociale media!

Het spijt ons dat dit bericht niet nuttig voor je was!

Laten we dit bericht verbeteren!

Vertel ons hoe we dit bericht kunnen verbeteren?

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

8 reacties op “De ongemakkelijke waarheid over je favoriete Thaise maaltijd”

  1. fred zegt op

    Daarmee staat nogmaals het bewijs dat de Thaise keuken allesbehalve een gezonde keuken is. Naast veel te veel suiker ook nog eens veel te veel zout. Na een lang verblijf in Thailand heb ik steevast een hogere bloeddruk.
    Dat de Thaise keuken lekker is staat buiten kijf maar dat gezond neem ik toch maar met een korreltje zout en suiker.
    De meest gezonde keuken is in principe de mediterrane.

    14
    • HenkR zegt op

      Over smaak valt niet te twisten, hetgeen betekent dat ik de Thaise keuken zeer zeker niet lekker vindt. Het is klef, smakeloos, en geen creativiteit. Vandaar dat de Thai zijn maaltijd spicy wil. Al die soepen die uren, zij het niet dagenlang staan te pruttelen: de goede voedingsstoffen zijn er lang uit verdampt. De vis- en sojasausen kleuren het resultaat duister. Mijn vrouw houdt van Isan-food, en bestelt bij favoriete kookpotten, die door Grab wordt aangeleverd. Heel blij ben ik met mijn crockpots, en de vele online slowcooker gerechten. Altijd verse ingrediënten, veel groente, zuivere specerijen en kruiden, weinig tot geen zout, en vooral geen suiker. In de ene slowcooker een groentegerecht, in de ander pulled pork of Hollandse stoofvlees. Vanwege mijn bekendheid met Japan (ik was er 2 jaar wegens detachering) heeft de Japanse keuken absoluut mijn voorkeur. Ik kom er nog steeds graag, (90 dagen visumvrij) tevens ook om te ontsnappen uit het onverschil, de chaos en alle ongestructureerdheid van het dagelijks leven hier. Het moet allemaal snel. gemakkelijk, sabaai sabaai, en als het tegenvalt: maipenraai. Vooral niets zeggen want krengjai. Vandaar dat op geen enkel gebied vooruitgang wordt geboekt. Integendeel. Ook niet op smaak.

      13
      • Cornelis zegt op

        Ik dacht lang dat ik de enige Thailandganger was die de Thaise ‘cuisine’ – en vooral het ‘streetfood’ – niet kon waarderen, maar dat blijkt dus niet zo te zijn. Ik zie vaak liefde- en fantasieloos bij elkaar gemikte ingrediēnten met zoveel chili’s en/of suiker en smaakversterker dat het eigenlijk niet meer uitmaakt wat er in de pan is gegaan, want daar proef je niets terug van in het ‘eindproduct’.

        10
  2. rob zegt op

    Het is nu eenmaal zo dat wat door “deskundigen” als ongezond voedsel wordt beschouwd heel vaak het lekkerste is en daar gaan mensen nu eenmaal voor. In de 27 jaar dat ik nu in Thailand en omringende landen verblijf eet ik nog maar zeer zelden Westers voedsel, zo af en toe bij de betere restaurants een flinke biefstuk met frites en jus> nooit geen Mc D, KFC of Pizza . En wellicht slecht maar ik ben altijd dol geweest op zout en scherp dus zout,vissaus, chilipeper en maggi zijn altijd op tafel aanwezig. Vraag altijd wel om geen suiker in mijn gerechten….. Ieder zijn eigen voorkeur

    9
  3. Kees 2 zegt op

    Ik eet 19 vd 21 maaltijden per week thuis: met olijfolie, geen suiker, vers voedsel.
    ’s Ochtends haver, met heet water, beetje melk, koffie zonder suiker, beetje melk.

    Druiven en aardbeien eet ik nooit in Thailand, omdat die bekend staan dat die veel pesticiden bevatten.

    3
  4. jozef zegt op

    Door al die peper kunnen ze fijne smaaknuances niet meer proeven . En het mag bij de meeste mensen ook niets kosten . Wat in die balletjes en donkere curries zit wil je liever niet weten . Gezond eten is daar onmogelijk .Best lekker voor een keertje maar je gaat in eigen land toch ook niet voortdurend friet of pizza eten .

    5
  5. Rudy zegt op

    En dan kunnen we het nog hebben over de pittigheid van de Thaise keuken die niet zo gezond is voor ons hele spijsverteringsstelsel: kunnen zuurbranden, gastritis, aambeien en bestaande of groeiende maagzweren verergeren. Op risico van opniieuw gecensureerd te worden geef ik graag toch ook volgende culturele en historisch gegroeide feitelijke ongemakkelijkheden over de ‘arme-mensen-keuken’: Pittigheid maskeert geuren en smaken van ingrediënten die niet supervers zijn.Chiliplanten groeien overal ,hebben weinig water nodig en leveren veel pepers op. Arme gezinnen hadden of hebben vaak:
    minder verse vis of vlees, geefermenteerde fel rekende producten zoals plah ra (gefermenteerde vis). Mijn Thaise vriend noemt dat ook wel eens: plah meng (stinkende vis)
    In Isaan, Noord- en Noordoost-Thailand, is pittig eten een onderdeel van de identiteit. Generaties zijn ermee opgegroeid, waardoor het “normaal eten” is geworden.

    4
  6. Arno zegt op

    Een nicht van mijn vrouw is een zeer goede kokkin
    Soms komt ze logeren bij ons en kookt dan voor ons.
    We gaan uiteraard gezamelijk winkelen om groentes, vlees en rijst in huis te halen.
    Maar na een paar dagen heb ik mijn vrouw moeten vragen of ze nicht lief wilde vragen geen suiker meer in het eten te doen.
    Want het ging me tegenstaan en veel gerechten gingen qua smaak op elkander gelijken.
    En dan ook te weten dat nicht lief vertelde dat veel familieden van haar diabetes patient waren en regelmatig voor controle naar het ziekenhuis moeten.
    Gelukkig is ze eten gaan bereiden zonder suiker toevoeging en dat is stukken beter, lekkerder en heel lang uit te houden om te eten.

    Gr. Arno

    1

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website