Lahu: Legendes en verhalen deel 4 (nr. 9)

Uit: deel vier met zeventien Lahu vertellingen. Nummer negen; De kat en de hond.

Zoals in ieder verhaal, lang, lang geleden leefden er een man en een vrouw en zij hadden een mooie edelsteen. De koning in dat gebied wist dat en hij wilde die edelsteen maar kreeg hem niet. Er kwam oorlog en de man des huizes moest naar het front. De koning bedacht een list om die edelsteen te krijgen: hij stuurde een van zijn bedienden naar dat huis en die zei tegen de vrouw ‘Jouw man heeft gezegd dat ze de vijand niet kunnen verslaan en of jij de edelsteen aan mij mee wil geven.’

De vrouw dacht dat het verhaal klopte en gaf de steen mee. Toen de koning de steen kreeg borg hij hem op in een juwelenkistje, deed hem op slot, verborg kistje en sleutel op de zolder van het paleis en liet een soldaat dat bezit bewaken. Toen de man thuis kwam van de strijd vertelde zijn vrouw hem wat er was gebeurd. Die was erg bedroefd dat te horen maar .. ze hadden een kat en een hond in huis die heel bedreven waren in het jatten van spullen. Dus ze stuurden hun dieren er op uit om de edelsteen terug te halen.

De twee dieren gingen weg en kwamen aan bij de stad. De kat zei ‘Blijf jij hier; ik ga eerst eens kijken.’ Hij liep van wijk naar wijk en kwam bij het paleis. Overal liepen soldaten maar hij kroop er tussendoor en sloop het paleis binnen. Ging van verdieping naar verdieping en kwam op zolder. Daar zag hij het juwelenkistje! Maar hij had geen idee hoe bij de steen te komen.

Ze stelen de edelsteen terug!

Hij begon aan het kistje te knagen. De soldaten hoorden dat en zeiden ‘Volgens mij probeert iemand de steen te stelen.’ Maar een ander dacht ‘Welnee, een kat heeft een rat gevangen en eet hem nu op!’ Ze gingen niet eens kijken. De kat knaagde het kistje open en zag de edelsteen. Hij nam hem in zijn bek en liep weg zoals hij gekomen was. Buiten de stad zag hij de hond en zei ‘Hebbes!’

Op weg naar huis zei de hond tegen de kat ‘Laat mij de edelsteen in mijn mond dragen. Want anders krijg ik thuis misschien geen eten meer.’ En de kat liet dat toe. Toen kwamen ze over een brug en de hond zag in het water het beeld van een hond met een edelsteen in zijn bek. Hij dacht dat het een echte hond was. Deed zijn bek open om de edelsteen te pakken maar zijn steen viel in het water en werd opgegeten door een vis!

Paniek! Ze liepen heen en weer langs de oevers en zagen een grote otter uit het water komen. Ze pakten hem en zeiden ‘Als jij ons niet de juweel bezorgt die de vis heeft doorgeslikt dan doden we je en vreten je op.’ De otter riep zijn maatjes; ze zochten de bodem af naar de vis en pakten hem! En zo kregen ze de steen terug.

Ze gingen verder op weg naar huis en de kat droeg de edelsteen en was niet van plan hem aan de hond te geven. Maar na een poosje vroeg de hond ‘Beste vriend. Laat mij even de steen dragen; ik ben bang dat ik anders geen eten meer krijg.’ Dat vond de kat zielig en hij liet opnieuw de hond hem dragen. Maar de hond zag ineens een dood paard, spuwde de steen uit en begon aan het paard te vreten. Toen kwam een kraai aanvliegen en pikte het juweel…

Tja, wat nu? Ze wisten het niet. Maar toen kwam de baas van de kraaien aanvliegen om ook van het paard te eten. De kat sprong er boven op en zei ‘Die kraai daar nam mijn juweel af. Als ik die niet terug krijg dan bijt ik je dood!’ En de kraai kreeg opdracht de steen terug te brengen.

Ze gingen weer op pad. Maar na een poosje vroeg de hond weer ‘Beste vriend, mag ik de steen dragen? Ik ben bang dat ik anders niet te eten krijg.’ En de kat zei ‘Nee! Maar als we het dorp in lopen dan mag jij de steen weer dragen.’  Dus nabij het dorp vroeg de hond ‘Geef mij nu de steen.’ Maar de kat zei ‘Pas bij de deur krijg jij de steen van me.’

Ze liepen de trap op en kwamen bij de deur. Maar de kat sprong door een open luik en gaf de steen aan zijn baas. De hond was woest en probeerde de kat te bijten; joeg achter hem aan. En daarom gaan honden en katten niet goed met elkaar om…

Bron ’49 Lahu Stories’, uitgeverij White Lotus, ISBN 9789744800183. Vertaald en bewerkt door Erik Kuijpers. Wordt vervolgd.

Over deze blogger

Erik Kuijpers

Bouwjaar 1946. Kreeg de bijnaam 'Lopende belastingalmanak' en heeft 36 jaar in dat vak gewerkt. Op zijn 55e naar Thailand verhuisd. Invaliditeit dwong hem van zijn gezin in Nongkhai naar huisje met thuiszorg en scootmobiel in Súdwest-Fryslân.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Cultuur6 januari 2026Lahu: Legendes en verhalen deel 4 (nr. 16)
• Cultuur29 december 2025Lahu: Legendes en verhalen deel 4 (nr. 15)
• Cultuur24 december 2025Lahu: Legendes en verhalen deel 4 (nr. 14)
• Belasting Nederland20 december 2025Belastingen: hoe is de stand van zaken rond de exitheffing?