‘Ik leef al 543 jaar in de toekomst en toch ben ik steeds te laat’
De laatste dagen van december tikken weg, al klinkt dat hier meer als het onregelmatige geknal van rotjes die de boze geesten en mijn middagdutje, moeten verjagen. Terwijl in Nederland binnenkort de oliebollen in het vet drijven en de goede voornemens worden afgestoft, zit ik hier onder de zoemende ventilator te piekeren over een getal. We gaan naar 2026, zeggen jullie. Maar als ik op mijn kalender aan de muur kijk, die ik cadeau kreeg bij de aankoop van een zak rijst, lacht een gouden Boeddha me toe vanuit het jaar 2569.
Het is een van de weinige privileges van het expat zijn: je bent officieel een tijdreiziger. Ik loop 543 jaar voor op mijn familie in de polder. Je zou denken dat ik met die enorme voorsprong wel zou weten wat de winnende loterijnummers worden, of wanneer de wegopbreking voor mijn deur eindelijk klaar is. Helaas, de toekomst in Thailand is net zo onvoorspelbaar als het verleden. Ik leef in twee tijdzones tegelijk en dat vergt nogal wat rekenwerk voor een man die al moeite heeft met het onthouden van zijn pincode.
Het begint meestal in de supermarkt. Je pakt een pak melk en kijkt naar de houdbaarheidsdatum. Er staat ’15-01-69′. In mijn westerse hoofd ontstaat er onmiddellijk kortsluiting. Heb ik hier te maken met een pak zuivel dat al sinds de Summer of Love in 1969 in het schap staat? Of is dit melk uit een verre sciencefiction-toekomst? Na even rekenen, de boeddhistische jaartelling loopt 543 jaar voor op de onze, besef ik dat het januari 2569 is.
Het blijft een mentale gymnastiekoefening. Op officiële documenten, bij de bank en op mijn rijbewijs ben ik een man die in de 26ste eeuw leeft. Het klinkt als Star Trek, maar als ik om me heen kijk en zie hoe mijn buurman zijn buffels met een stok naar het veld leidt, voelt het toch meer als de middeleeuwen met wifi. Die discrepantie tussen het jaartal en de werkelijkheid houdt je nederig. Je kunt wel in 2569 leven, maar als de stroom uitvalt, zit je gewoon in het donker.
Wat de verwarring compleet maakt, is dat de Thai, pragmatisch en feestvierend als ze zijn, gewoon alles vieren. We hebben nu dus ‘Westers Nieuwjaar’ op 1 januari, waarbij we beleefd doen alsof 2026 begint. Iedereen wenst elkaar “Sawasdee Pi Mai” en er wordt whisky gedronken. Maar diep in hun hart weten de dorpelingen: dit is slechts een opwarmertje.
Het echte feest is pas in april, tijdens Songkran, wanneer het boeddhistische jaar daadwerkelijk overgaat. En voor de zekerheid pakken we in februari ook nog even Chinees Nieuwjaar mee, want je wilt de goden van de handel niet beledigen. Het resultaat is dat ik drie keer per jaar goede voornemens moet maken en drie keer per jaar met een kater wakker word. Het leven in de tropen is een uitputtingsslag voor de lever, maar een balsem voor de ziel die van feestjes houdt.
Wat brengt 2569 ons (behalve meer rimpels)?
Wat zal het nieuwe jaar brengen? Voor de wereld is 2026 een jaar vol technologische beloftes en geopolitieke spanning. Voor mijn dorp in 2569 zijn de verwachtingen wat overzichtelijker. We hopen dat de rijstprijs stijgt, dat het regenseizoen niet te nat en niet te droog is en dat het dorpshoofd eindelijk die lantaarnpaal laat repareren.
Persoonlijk hoop ik dat ik in 2569 iets meer van de Thaise kalmte in mijn systeem krijg. Dat ik niet meer panikeer als ik ’69’ op een potje yoghurt zie staan, en dat ik accepteer dat tijd hier geen rechte lijn is, maar een cirkel. Of je het nu 2026 of 2569 noemt, de zon komt morgen gewoon weer op boven de mangobomen. En dat is, in welk jaartal dan ook, een geruststellende gedachte.
Ik wens jullie, een prachtige jaarwisseling. Mocht je je afvragen hoe de toekomst eruitziet: het is hier warm, de mensen glimlachen en de papaja is rijp. Maak je geen zorgen, jullie komen er vanzelf. Ik neem vast een slokje op jullie gezondheid, hier vanuit de voorhoede van de tijd…
Over deze blogger
-
Mijn leeftijd valt officieel onder de categorie ‘bejaard’. Ik woon al 28 jaar in Thailand, probeer dat maar eens na te doen. Nederland was ooit het paradijs, maar het raakte in verval. Dus ging ik op zoek naar een nieuw paradijs en vond Siam. Of was het andersom en vond Siam mij? Hoe dan ook, we waren elkaar goed gezind.
De ICT zorgde voor een regelmatig inkomen, iets wat jullie ‘werk’ noemen, maar voor mij was het vooral een tijdverdrijf. Schrijven, dat is de echte hobby. Voor Thailandblog pak ik die oude liefde weer op, want na 15 jaar zwoegen verdienen jullie wel wat leesvoer.
Ik begon op Phuket, verhuisde naar Ubon Ratchathani, en na een tussenstop in Pattaya woon ik nu ergens in het noorden, midden in de natuur. Rust roest niet, zeg ik altijd, en dat blijkt te kloppen. Hier, omgeven door het groen, lijkt de tijd stil te staan, maar dat doet het leven gelukkig niet.
Eten, vooral lekker, dat is mijn passie. En wat maakt een avond compleet? Een goed glas whisky en een sigaar. Dan heb je het wel zo’n beetje, vind ik. Proost!
Lees hier de laatste artikelen
Cultuur9 februari 2026‘Kansberekening verliest het hier altijd van een boomstam met een gekke vorm’
Cultuur2 februari 2026‘Democratie wordt hier gemeten in decibellen en gratis blikjes makreel’
Cultuur25 januari 2026‘Waarom ik als een bange astronaut door de rijstvelden tuf’
Cultuur16 januari 2026‘Waarom wij hier geen politie bellen voor de man die het verkeer regelt met een banaan’
Dat heb je weer mooi verwoord FKN. En dan te weten dat we hier ook nog 6 uur eerder kunnen beginnen met feestvieren dan in BE/NL. Gelukkig nieuwjaar!
Ook voor de Thai Government een probleem.
Onlangs getrouwd voor de Thaise Wet en kort daarna wou ik het huwelijk laten legaliseren in België.
Daarvoor moesten natuurlijk het Thaise Ministerie van Buitenlandse Zaken het Marriage Certificate en het Copy of Marriage Registration Book laten legaliseren.
Beide documenten in Thais nog eens goed bekeken en mijn vrouw merkte op dat ze wel met een hele oude man getrouwd was. Hoezo zei ik ? Wel , je bent geboren in 2469 ( 1926 ) .?! In feite moest daar jaar 2496 of 1953 staan. Dus deze oude man was 99 jaar !!!
Bij het verlijden van de huwelijksakte had de ambtenaar een fout gemaakt die ons toen niet was opgevallen.
Bijgevolg moest dit rechtgezet worden.
Een afspraak gemaakt bij diezelfde ambtenaar en een bijlage laten opmaken waarin de wijziging rechtgezet werd. Kostte niets, maar een bladzijde meer bij vertaling naar het Nederlands wel.
Gelukkig rekende de Belgische Ambassade slechts voor 2 documenten kosten aan.
Zo ziet u maar ,altijd alles goed nazien want ook Thai ambtenaren maken fouten.
Beste wensen aan iedereen,
Rafken
Volgens mij zijn ze verplicht om beide jaartallen te vermelden, ook als het over geld gaat, het bedrag in cijfers en letters te vermelden als het over officiële stukken gaat.
De tekst in Thaise taal of onze taal is vaak ook een probleem.
Domweg, je naam vanuit je paspoort overnemen is vaak al een probleem en dat pikt de volgende afspraak niet.
Verleden jaar met rijbewijs verlengen drie keer opnieuw moeten maken bij de Immigratie.
De [oude man] was niet in staat om mijn naam uit te typen.
Iets wat je op veel plekken tegenkomt waar legitimatie gewenst is.
Altijd controleren als het een kopie is.
Komisch verhaal trouwens jaartallen, jaarwisselingen per jaar enzovoort.
Houdbaarheidsdatum godzijdank in ‘onze’ jaartelling of eigenlijk BB [best before] 01-01-2026 bij de 7/11
Certificate of Residence bijvoorbeeld bedoel ik uiteraard in plaats van kopie en ik had het over een pak melk et cetera.
In mijn tabien baan heeft de gemeenteambtenaar mijn geboortejaar 2540 met rode pen doorgestreept en daaronder 2499 geschreven. Dat een fout zo gecorrigeerd wordt toont aan dat een tabien baan een behoorlijk onbelangrijk document is.
Alweer een leuke bijdrage Farang Kee Nok,
Enne … proost! Op jouw gezondheid.