Column – Thailand is klaar met Cheap Charlies, asociale toeristen, criminelen en misbruik van visumregels

Het leek zo’n fantastisch idee om 60 dagen uit te bouwen tot een lang verblijf in het land van de glimlach. Je zag jezelf al zitten als de koning van de jungle, terwijl je voor een dubbeltje op de eerste rang zat en de lokale bevolking zogenaamd verrijkte met jouw aanwezigheid. Die droom spat nu met een doffe knal uiteen, want Thailand is helemaal klaar met types die meer nemen dan ze geven.

De interim-regering heeft de buik vol van de klachtenregen van de bevolking en trekt nu aan de noodrem, omdat de grens van fatsoen is bereikt. Dagelijks staat het Thaise nieuws vol met toeristen die zich misdragen, stelen, vechten, dronkenschap en ander asociaal gedrag. Het blijkt dat die royale periode van zestig dagen vooral criminelen en profiteurs aantrekt die denken dat wetten slechts suggesties zijn en fatsoen een optie is. De minister van Buitenlandse Zaken laat er geen gras over groeien en bereidt een evaluatie voor die jouw luie vakantieplannen flink in de war gaat schoppen.

Dan is er nog die speciale categorie van chronische krenten die een visumvrije entree beschouwen als een vrijbrief voor permanente bewoning. Deze zelfverklaarde levenskunstenaars vinden het aanvragen van het juiste papierwerk een persoonlijke belediging voor hun zogenaamde nomadische vrijheid en kiezen bewust voor een bestaan in de schemerzone van de legaliteit. Met een stalen gezicht rekken ze een regeling voor kortstondig vertier op tot een verblijf van een half jaar middels een borderrun en noemen dat trots ‘het systeem hacken’ terwijl het in werkelijkheid gewoon ordinair uitvreten is. Ze pendelen zwetend en klagend tussen overvolle immigratiekantoren en troosteloze grensposten, enkel om die felbegeerde stempel te scoren die hun illegale status weer even maskeert. Het is een aandoenlijk treurig schouwspel van volwassen kleuters die denken dat de Thaise wetgeving een vrijblijvend advies is en stampvoetend verontwaardigd reageren als een oplettende immigratiebeambte hun doorzichtige toneelstukje eindelijk doorziet.

Het is bijna aandoenlijk hoe verbaasd we reageren nu blijkt dat Thailand niet zit te wachten op westerlingen die een hele dag een tafeltje in een koffietent bezetten voor de prijs van één ijskoffie. We noemen onszelf wereldburgers, maar gedragen ons als verwende kleuters die stampvoeten als de wifi even hapert of de airco niet koud genoeg staat. De lokale ondernemers zien hun inkomsten verdampen door hordes toeristen die elke cent drie keer omdraaien en vervolgens de boel op stelten zetten. Het romantische beeld van de avontuurlijke backpacker is ingeruild voor de realiteit van de gierige logé die maar niet wil vertrekken en de koelkast leegvreet.

Het gaat niet alleen om jouw gierigheid, want de open grenzen blijken een magneet voor gespuis dat in eigen land waarschijnlijk allang achter de tralies zou zitten. Onder de dekmantel van toerisme bouwen louche figuren hele netwerken op en gebruiken ze het tropische decor als achtergrond voor hun illegale handeltjes. De minister ziet met lede ogen aan hoe zijn land veranderd is in een vrijhaven voor types die je liever niet in een donker steegje tegenkomt. Veiligheid gaat opeens boven de snelle toeristendollars en dat is een bittere pil voor iedereen die dacht ongestoord zijn gang te kunnen gaan.

Misschien is het tijd dat we eens heel goed in de spiegel kijken en ons afvragen waarom we eigenlijk denken dat we overal recht op hebben. We vliegen de halve wereld over om vervolgens onze eigen normen en waarden op te dringen aan mensen die gewoon hun boterham proberen te verdienen. De Thaise glimlach was nooit een vrijbrief om je als een hork te gedragen of de regels aan je laars te lappen. Het feest is voorbij en de rekening wordt gepresenteerd in de vorm van een korter visum en strengere controles waar je niet onderuit komt.

Bereid je maar voor op een flinke cultuurschok nu Thailand de deur op een kier zet in plaats van wagenwijd open. Je zult je moeten gedragen als een fatsoenlijke gast of gewoon lekker thuisblijven in de regen.

Over deze blogger

De Expat

De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Column18 februari 2026Column – Thailand is klaar met Cheap Charlies, asociale toeristen, criminelen en misbruik van visumregels
• Column12 februari 2026Column – De Thaise kiezer omarmt de laars van de generaal en de fabel van veiligheid
• Column5 februari 2026Column – De grote Thaise stembusgoocheltruc van acht februari
• Column27 januari 2026Column – Sterven in het zicht van de haven of de bouwput