De generatiekloof in Thailand is groter dan je denkt
Je merkt het in Thailand in families, op kantoor en online: jong en oud praten langs elkaar heen. Een Ipsos-peiling uit begin 2025 laat zien dat 76% van de Thai spanning voelt tussen oud en jong. Dat cijfer is niet zomaar ruis. Het raakt aan waarden, geld en macht.
Thailand vergrijst razendsnel, terwijl jongeren kampen met hoge schulden, onzeker werk en stijgende woonlasten. Ouderen voelen juist dat respect en zekerheid wegglijden. In dit artikel kijk je voorbij de clichés en zie je waar de frictie echt vandaan komt, en wat er nodig is om weer samen vooruit te komen.
Wat die 76% eigenlijk zegt
Dat getal van 76% gaat niet over een ruzie aan de eettafel die uit de hand loopt. Het gaat over iets subtielers en tegelijk groters: het gevoel dat de samenleving langs breuklijnen loopt, en dat leeftijd een van die lijnen is. In dezelfde Ipsos-meting scoren ook andere tegenstellingen hoog, zoals rijk versus arm en liberaal versus traditioneel. Dat is belangrijk, want het laat zien dat een generatiekloof zelden op zichzelf staat.
Je kunt het vergelijken met een barst in een muur. Die barst ontstaat niet door één klap, maar door jaren van spanning op dezelfde plekken. Als jongeren het idee hebben dat ze alles zelf moeten uitvinden, terwijl ouderen het gevoel krijgen dat hun ervaring weinig waard is, groeit irritatie. En irritatie zoekt altijd een doelwit. Soms is dat de andere generatie, terwijl de echte oorzaak dieper ligt.
De stille motor achter het conflict: Thailand wordt ouder en kleiner
Thailand is officieel een vergrijzend land. In 2024 was 20,8% van de bevolking 60 jaar of ouder. Tegelijk daalt het aantal kinderen en krimpt de groep mensen in de werkende leeftijd. Dat is geen statistiek voor in een rapport, dat is iets wat je dagelijks merkt. In scholen die sluiten op het platteland. In ziekenhuizen waar de wachtlijsten oplopen. In families waar één dochter ineens voor twee ouders en een kind zorgt.
Daar komt nog iets bij: Thailand krijgt minder kinderen. De vruchtbaarheid is in korte tijd hard gedaald en schommelt rond een niveau waarbij een samenleving op termijn kleiner wordt. Dat vergroot de druk op iedereen die werkt, belasting betaalt en mantelzorg levert. Juist dan ontstaat een ongemakkelijke vraag die meestal niet hardop wordt gesteld: wie betaalt straks de rekening, en wie mag bepalen hoe het geld wordt verdeeld?
Geldstress maakt je minder geduldig
Als je wilt begrijpen waarom de sfeer grimmiger wordt, moet je naar geld kijken. Thailand worstelt al jaren met hoge huishoudschulden. Zelfs als die langzaam dalen, blijft het niveau uitzonderlijk hoog. Voor jonge volwassenen betekent dat vaak een leven met afbetalingen: scooter, telefoon, creditcards, studieschuld, soms een kleine lening om een onderneming te starten. Voor ouderen gaat het vaker om medische kosten, informele schulden in de familie, of een te kleine buffer.
Geldstress verandert hoe je naar elkaar kijkt. Jongeren zien ouderen soms als een generatie die een betaalbaar huis kon kopen, een stabiele baan had en daarna streng oordeelt over de huidige jeugd. Ouderen zien jongeren juist als ongeduldig, snel klagend, en te veel gericht op status en consumptie. Beide beelden kloppen deels en missen tegelijk de kern. Want het probleem is niet dat mensen domme keuzes maken, maar dat het systeem veel mensen weinig lucht geeft.
Hiërarchie, kreng jai en de prijs van ‘gewoon meebuigen’
Thailand is een samenleving met sterke hiërarchie. Leeftijd telt, status telt, en conflicten worden liever ingepakt dan uitgesproken. Dat kan heel prettig zijn, want het houdt het dagelijks leven soepel. Je hoeft er niet overal een discussie van te maken. Maar het heeft ook een schaduwkant.
Voor veel jongeren werkt die ongeschreven regel als een rem. Je moet luisteren, niet tegenspreken, je aanpassen. In de familie, op school, op het werk. Terwijl de wereld die jongeren zien juist vraagt om initiatief, creativiteit en kritisch denken. Dan ontstaat een dubbele boodschap: wees modern, maar gedraag je traditioneel.
Ouderen hebben hun eigen logica. Zij zijn opgegroeid met het idee dat harmonie iets is wat je samen bewaakt. Een directe confrontatie voelt als verlies van gezicht, en dus als gevaar. Als jongeren directer worden, valt dat bij sommige ouderen niet als eerlijkheid, maar als agressie. En andersom voelt het voor jongeren alsof beleefdheid soms wordt gebruikt om kritiek stil te zetten.
Politiek en waarden: als Thailand in twee waarheden leeft
Generatieconflicten gaan zelden alleen over muziek, kleding of de nieuwste app. In Thailand spelen ook waarden mee. Denk aan opvattingen over vrijheid, gezag, rechten, en wat je wel en niet bespreekt in het openbaar. Jongeren groeien op in een wereld waarin je overal informatie vindt, waarin je internationale voorbeelden ziet en waarin je je stem kunt laten horen. Ouderen hebben vaker een geheugen vol crisissen, machtswisselingen en periodes waarin ‘rust’ belangrijker was dan debat.
Dat verschil in ervaring maakt dat dezelfde gebeurtenis twee totaal verschillende reacties oproept. Een jongere kan denken: eindelijk verandering. Een oudere kan denken: dit gaat mis, straks komt er weer chaos. Dan krijg je geen gesprek meer over oplossingen, maar over angstbeelden. En angst is een slechte raadgever. Het maakt mensen hard, of juist stil.
Twee informatiestromen, één land
Daarbovenop komt iets wat de kloof versnelt: iedereen leeft in zijn eigen nieuwsfeed. Jongeren krijgen hun wereldbeeld via korte video’s, influencers, memes en internationale platforms. Ouderen kijken vaker naar televisie, lezen traditionele media, of vertrouwen op wat familie en kennissen delen. Het gaat niet alleen om smaak, maar om tempo.
Jongeren bewegen snel. Ze pikken trends op, schakelen door, veranderen hun mening als nieuwe informatie komt. Ouderen waarderen stabiliteit en zijn voorzichtig met snelle conclusies. Als die twee groepen elkaar aanspreken, voelt het al snel alsof de ander niet luistert. Terwijl ze in feite een ander ritme hebben.
En dat ritme wordt nog eens versterkt door algoritmes. Wie één keer boos klikt, krijgt meer boosheid. Wie één keer nostalgisch kijkt, krijgt meer nostalgie. Zo groeit het gevoel dat de ander niet alleen anders denkt, maar gevaarlijk anders denkt.
Hoe je de kloof kleiner maakt
Er is geen snelle oplossing, maar je kunt wel richting geven. Drie dingen helpen vrijwel altijd.
Ten eerste: eerlijker praten over belangen. Niet alleen over respect, maar ook over geld, zorg en kansen. Wie zorgt straks voor wie? Wie kan nog een huis betalen? Wie draait op voor gezondheidskosten? Als je dat niet bespreekt, blijft de spanning onder de tafel zitten tot hij er ineens uitknalt.
Ten tweede: ruimte maken voor echte inspraak, ook voor jongeren. Niet als symbolisch panel, maar als medebeslisser. Jongeren voelen het meteen als ze worden uitgenodigd voor het plaatje, maar niet voor de inhoud. Andersom werkt het ook: betrek ouderen in vernieuwing, niet als rem, maar als geheugen en kwaliteitscontrole.
Ten derde: investeren in sociale zekerheid die niet leunt op familie alleen. Thailand is sterk in familiebanden, maar een moderne samenleving kan niet verwachten dat dochters, kleinkinderen en schoonfamilie alles oplossen. Als de basis niet stabiel is, wordt elke generatie wantrouwig. Dan gaat het gesprek niet meer over samenleven, maar over overleven.
Tot slot
De generatiekloof in Thailand is echt, maar hij is niet onvermijdelijk. Het opvallende is dat veel spanningen niet voortkomen uit haat, maar uit onzekerheid. Jongeren willen perspectief. Ouderen willen waardigheid en veiligheid. Als je door die bril kijkt, zie je iets hoopvols: beide generaties zoeken hetzelfde, alleen in een andere taal. De uitdaging is dus niet om elkaar te overtuigen, maar om elkaar weer begrijpelijk te maken, en tegelijk de structurele druk weg te nemen die iedereen korter laat reageren.
Bronvermelding
- Ipsos, What Worries Thailand H1 2025 (peiling over sociale spanningen, waaronder oud versus jong).
- National Statistical Office Thailand, Statistical Yearbook Thailand 2025 (bevolkingsopbouw en vruchtbaarheidscijfers tot en met 2024).
- Bank of Thailand, Financial Stability Review 2025 (huishoudschulden als percentage van het bbp, Q2 2025).
- Institute for Population and Social Research, Mahidol University, Thai Health Report 2025 (ontwikkelingen rond geboortes en vruchtbaarheid, onder meer 2022 en 2023).
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Achtergrond6 februari 2026De generatiekloof in Thailand is groter dan je denkt
Hotels6 februari 2026The Ritz-Carlton wordt het nieuwe luxe uithangbord van Pattaya
Vliegtickets6 februari 2026Goedkoper vliegen naar Thailand tijdens het regenseizoen loont meer dan je denkt
Bezienswaardigheden6 februari 2026Onbekend Thailand: Phae Mueang Phi in Phrae laat je kennismaken met de spookstad van Thailand