()

De sfeer aan de grens tussen Thailand en Cambodja is momenteel grimmiger dan in jaren. Wat begon als een sluimerend conflict over grenspalen, is deze week uitgemond in een grootschalige militaire operatie waarbij de Thaise luchtmacht zelfs F-16’s inzette om doelen in Poipet uit te schakelen.

Premier Anutin Charnvirakul windt er geen doekjes om, want de nationale veiligheid staat op het spel. Terwijl straaljagers boven de grensstad cirkelen, vechten grondtroepen in de jungle van Surin een bloedige strijd uit om een modderige heuveltop. Deze escalatie heeft enorme gevolgen voor de lokale bewoners en de geopolitieke verhoudingen in Zuidoost-Azië van vandaag.

De explosieve aanval op Poipet en Zone 5

De Thaise luchtmacht (RTAF) heeft donderdag een krachtig signaal afgegeven door precisiebombardementen uit te voeren op faciliteiten net over de grens bij Poipet. Met de inzet van F-16 gevechtsvliegtuigen werden doelen geraakt in het beruchte ‘Zone 5’. Dit gebied staat in de regio bekend als een broeinest voor online scam-netwerken, maar volgens de Thaise inlichtingendiensten was de werkelijke reden voor de aanval de aanwezigheid van een groot Cambodjaans wapendepot.

De operatie werd uitgevoerd nadat er verdachte bewegingen waren waargenomen van zwaar materieel. Beelden van de aanval toonden enorme vuurbollen en secundaire explosies, wat bevestigt dat er inderdaad grote hoeveelheden munitie en explosieven opgeslagen lagen. De aanval was volgens de Thaise defensieminister, generaal Nattaphon Narkphanit, een noodzakelijke en proportionele actie van zelfverdediging. Het uitschakelen van dit logistieke knooppunt moet de aanvalskracht van de Cambodjaanse troepen aan de grens direct verzwakken.

Hoewel Cambodjaanse autoriteiten in Poipet claimen dat het om een puur commercieel gebied gaat zonder militaire aanwezigheid, spreekt het bewijsmateriaal uit de lucht dat door Thailand is gepresenteerd dit tegen. De Thaise luchtmacht benadrukte dat er alles aan is gedaan om burgerslachtoffers te voorkomen, waarbij de aanval specifiek gericht was op de militaire infrastructuur buiten de dichtbevolkte stadskern.

Het gevaar van de BM-21 raketsystemen

De directe aanleiding voor de luchtaanvallen was het herhaaldelijke gebruik van BM-21 raketsystemen door Cambodja. Deze meervoudige raketwerpers van Sovjet-makelij hebben een verwoestende kracht en een bereik dat diep in Thais grondgebied reikt. In de afgelopen dagen zijn er meer dan honderd van deze raketten afgevuurd op de provincie Sa Kaeo en omliggende gebieden, wat tot grote paniek heeft geleid onder de lokale bevolking.

De impact van deze raketten is niet alleen militair, maar ook diep tragisch voor burgers. Afgelopen zondag kwam de 63-jarige Don Patchapan om het leven in het district Kantharalak toen zijn huis werd getroffen door granaatscherven. De aanval verwoestte woningen en scholen, wat door de Thaise regering scherp is veroordeeld als een inhumane daad. Het gericht beschieten van woonwijken met dergelijke ongeleide projectielen wordt door Bangkok gezien als een grove schending van het internationaal humanitair recht.

Door de aanvoerlijnen en opslagplaatsen van deze BM-21 raketten in Poipet te vernietigen, hoopt de Thaise legerleiding de “raketregen” te stoppen. De luchtmacht verklaarde dat zij vrachtwagens hebben geobserveerd die munitie aanvoerden naar de getroffen locaties, wat de legitimiteit van de aanval volgens hen onderstreept. Voor de bewoners van de grensregio blijft het echter een angstige tijd, wetende dat de mobiele lanceerinstallaties zich snel kunnen verplaatsen in het lastige terrein.

Hill 350 als tactisch zwaartepunt in de jungle

Terwijl de strijd in de lucht en via artillerie wordt gevoerd, vindt er in de dichte bossen van Surin een verbitterde loopgravenoorlog plaats. Het brandpunt van dit geweld is ‘Hill 350’, een strategisch gelegen heuvel in het Phanom Dong Rak-gebergte. Met een hoogte van 350 meter boven zeeniveau steekt deze heuvel boven het omliggende landschap uit, wat de bezetter een enorm voordeel geeft. Wie Hill 350 in handen heeft, controleert de bewegingen in de hele vallei en kan vijandelijke troepen van grote afstand onder vuur nemen.

De strijd om deze heuvel is direct verbonden met de nabijgelegen ruïnes van Prasat Ta Kwai, een eeuwenoud Khmer-tempelcomplex. Hoewel Thailand de heuvel claimt op basis van internationale landkaarten, hebben Cambodjaanse troepen er zwaar versterkte posities ingenomen. De heuvel is voorzien van dikke betonnen bunkers en loopgraven die de Cambodjanen in de afgelopen jaren in stilte hebben opgebouwd. Dit maakt een frontale aanval voor de Thaise infanterie extreem gevaarlijk en kostbaar in termen van mensenlevens.

Op 15 december slaagden Thaise commando’s erin om de Ta Kwai-ruïnes tijdelijk te heroveren en de nationale vlag te hijsen, maar de strijd om de omliggende hoogtes duurt voort. De aanwezigheid van een Cambodjaanse kabelbaan naar de top, die inmiddels door Thailand is vernietigd, toont aan hoe vastberaden de tegenstander is om deze positie te behouden. Zolang Hill 350 niet volledig onder Thais toezicht staat, blijven de troepen in de lager gelegen gebieden kwetsbare doelwitten.

De menselijke tol en de offers van het leger

Achter de strategische kaarten en de ronkende verklaringen schuilt een wereld van menselijk leed. Het aantal gesneuvelde Thaise militairen in dit recente conflict is inmiddels opgelopen tot negentien. Onder hen bevinden zich sergeant-majoor 1e klasse Samroeng Khlangprakhon en soldaat Phanuphat Saosa, die omkwamen tijdens een gewaagde nachtelijke operatie om Hill 350 te heroveren. Hun dood heeft een schokgolf teweeggebracht, niet alleen binnen het leger, maar ook in hun thuisprovincies.

Het bergen van de gesneuvelde soldaten bleek een bijna onmogelijke opgave. Door de aanhoudende vijandelijke beschietingen, de dichte mist in de bergen en de aanwezigheid van duizenden landmijnen in de jungle, konden hun lichamen dagenlang niet worden opgehaald. De moeder van sergeant Samroeng uitte haar diepe verdriet, maar ook haar trots over het offer dat haar zoon bracht voor het vaderland. Deze persoonlijke verhalen geven een gezicht aan de cijfers en versterken de roep in de Thaise samenleving om een beslissende militaire overwinning.

Het moreel van de troepen aan het front wordt zwaar op de proef gesteld. Ze opereren in een vijandige omgeving waar elke stap fataal kan zijn door verborgen boobytraps. De legerleiding heeft beloofd de nabestaanden volledig te ondersteunen en de gevallen helden met de hoogste militaire eer te begraven. Toch blijft de vraag onder veel Thai hangen hoeveel jonge levens deze modderige heuveltop nog waard is.

Economische oorlogsvoering met een maritieme blokkade

Thailand beperkt de strijd niet tot het slagveld aan de grens. In een poging de Cambodjaanse oorlogsmachine lam te leggen, heeft de marine een grootschalige maritieme blokkade ingesteld. Via het Thai Maritime Enforcement Command Centre (Thai-MECC) wordt de toegang tot de wateren voor de kust van de provincies Chanthaburi en Trat streng gecontroleerd. Deze blokkade is inmiddels uitgebreid naar andere belangrijke kustprovincies zoals Rayong en Chon Buri.

De focus van deze operatie ligt op het blokkeren van schepen die brandstof, munitie en andere militaire goederen naar Cambodja vervoeren. Door de aanvoer van olie over zee te stoppen, hoopt Thailand de logistieke capaciteit van het Cambodjaanse leger direct te raken. Tanks, vrachtwagens en artillerie-eenheden kunnen immers niet functioneren zonder brandstof. Admiraal Thadawut Tadpitakkul legde uit dat deze maatregel specifiek bedoeld is om de militaire slagkracht van de tegenstander te ondermijnen zonder de gewone handel onnodig te schaden.

Deze economische wurggreep zorgt voor extra spanningen op het diplomatieke toneel. Cambodja ziet de blokkade als een daad van agressie die indruist tegen regionale handelsverdragen. Thailand voert echter aan dat men het recht heeft zijn eigen territoriale wateren te beschermen en te voorkomen dat goederen die vanuit Thailand komen, worden gebruikt om raketten op hun eigen burgers af te vuren. Het is een effectief, maar gevaarlijk machtsmiddel dat de Cambodjaanse economie in het grensgebied zwaar kan treffen.

Een propagandaoorlog over cultureel erfgoed

Naast het fysieke geweld woedt er een hevige informatieoorlog tussen Bangkok en Phnom Penh. Cambodjaanse staatsmedia verspreiden infographics en video’s waarin Thailand wordt beschuldigd van het uitvoeren van willekeurige aanvallen die historische monumenten en Werelderfgoedsites zouden beschadigen. Ze schilderen de Thaise strijdkrachten af als een vernietigende macht die geen respect heeft voor de eeuwenoude gedeelde cultuur van de regio.

Het Thaise leger werpt deze beschuldigingen resoluut van zich. Volgens legerwoordvoerder majoor-generaal Winthai Suvaree is het juist Cambodja dat de internationale regels schendt door historische tempels te gebruiken als militaire uitkijkposten en artilleriestellingen. “Als zij ervoor kiezen om wapens te plaatsen in een tempel, verliest dat gebouw zijn beschermde status onder het internationaal recht,” aldus de generaal. Thailand stelt dat Cambodja de tempels als menselijk schild gebruikt, wetende dat Thailand terughoudend is om culturele schatten aan te vallen.

De strijd om de publieke opinie is cruciaal voor internationale steun. Thailand probeert met dronebeelden en inlichtingenrapporten aan te tonen dat hun aanvallen chirurgisch en nauwkeurig zijn. Ze benadrukken dat schade aan wegen, bruggen of tempels de directe verantwoordelijkheid is van het Cambodjaanse leger dat deze plekken als gevechtszone heeft ingericht. Voor UNESCO en de internationale gemeenschap is dit een nachtmerriescenario, waarbij onvervangbaar erfgoed het risico loopt te worden vermalen in een modern grensconflict.

Het historische fundament van een slepend conflict

Om te begrijpen waarom de strijd om een paar heuvels zo hoog oploopt, moet je kijken naar de diepere wortels van het conflict. De grens tussen Thailand en Cambodja is al meer dan een eeuw een punt van discussie, daterend uit de koloniale tijd toen de Fransen de grenzen vastlegden. Veel van deze grenzen lopen dwars door dichte jungle en over bergtoppen waar nooit een fysieke paal is geplaatst. Dit heeft geleid tot overlappende claims die bij de minste provocatie kunnen ontvlammen.

De strijd om Hill 350 en de Ta Kwai-tempel is vergelijkbaar met het eerdere conflict rond de Preah Vihear-tempel in 2011. Destijds leidde een uitspraak van het Internationaal Gerechtshof weliswaar tot een juridische grens, maar de emoties en het nationalisme aan beide kanten bleven onverminderd groot. Voor veel Thai is het beschermen van elke centimeter grondgebied een kwestie van nationale eer, een sentiment dat door de huidige regering krachtig wordt uitgedragen.

Deze historische context verklaart waarom beide landen zo onverzettelijk zijn. Het gaat niet alleen om de strategische waarde van de grond, maar om de soevereiniteit van de natie. Diplomatieke pogingen in het verleden hebben slechts gezorgd voor tijdelijke wapenstilstanden, maar de onderliggende problemen zijn nooit echt opgelost. Zolang de grenzen niet door beide partijen ondubbelzinnig worden geaccepteerd, blijft het gebied een kruitvat dat op elk moment opnieuw kan ontploffen.

De onzekere toekomst voor de grensregio

Terwijl de rook boven Poipet optrekt en de gevechten in de jungle van Surin voortduren, rijst de vraag hoe het nu verder moet. De Thaise defensieminister heeft aangegeven dat de militaire operaties zullen doorgaan totdat Cambodja alle vijandelijkheden staakt en zijn troepen terugtrekt uit de betwiste gebieden. De retoriek vanuit Phnom Penh is echter even strijdvaardig, wat suggereert dat we aan de vooravond staan van een langdurig conflict.

Voor de duizenden bewoners die hun huizen zijn ontvlucht en nu in schuilkelders leven, is de toekomst onzeker. De handel bij de grensovergangen ligt nagenoeg stil, wat enorme economische schade toebrengt aan de lokale economie. Toeristen mijden de grensregio en de droom van een verbonden en welvarend Zuidoost-Azië lijkt verder weg dan ooit. Thailand staat voor de lastige taak om zijn grenzen te bewaken zonder in een totale oorlog te belanden die de stabiliteit van de hele regio in gevaar brengt.

De komende dagen zullen cruciaal zijn. Zal de internationale gemeenschap ingrijpen om een staakt-het-vuren af te dwingen, of zal de strijd om Hill 350 leiden tot een verdere escalatie met nog meer slachtoffers? Wat vaststaat, is dat Thailand niet van plan is een stap terug te doen. De inzet van F-16’s en de maritieme blokkade tonen aan dat Bangkok bereid is tot het uiterste te gaan om zijn belangen te verdedigen tegen wat zij zien als Cambodjaanse agressie.

Tot slot

Het conflict aan de grens met Cambodja is deze week geëscaleerd naar een niveau dat we in jaren niet hebben gezien. Van de precieze luchtaanvallen op wapendepots in Poipet tot de bittere grondgevechten om de strategische Hill 350; de inzet is voor beide landen enorm hoog. Terwijl Thailand militair en economisch de druk opvoert, blijft de menselijke tol in de vorm van gesneuvelde militairen en burgerslachtoffers pijnlijk zichtbaar. Een vreedzame oplossing vereist meer dan alleen een staakt-het-vuren; het vraagt om een fundamentele oplossing voor een grenskwestie die al decennia voor bloedvergieten zorgt. Voorlopig regeert echter het geschut aan de oostgrens.

Bron: Bangkok Post

Hoe leuk of nuttig was deze posting?

Klik op een ster om deze te beoordelen!

Gemiddelde waardering / 5. Stemtelling:

Tot nu toe geen stemmen! Wees de eerste die dit bericht waardeert.

Omdat je dit bericht nuttig vond...

Volg ons op sociale media!

Het spijt ons dat dit bericht niet nuttig voor je was!

Laten we dit bericht verbeteren!

Vertel ons hoe we dit bericht kunnen verbeteren?

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

1 reactie op “Thaise straaljagers bestoken Cambodjaanse stellingen terwijl de bloedige strijd om Hill 350 voortduurt”

  1. PEER zegt op

    Bangkok Post maakt ‘n “lands”-foutje, want Poipet ligt plm 250 km zuidwestelijker nl ter hoogte van SaKaew.
    En het Surin op het kaartje ligt ook veel westelijker, nl zo’n 150 km.
    Sorry, maak ik fiets hier eerder en dát zijn heel wat fietskilometers!

    1

Laat een reactie achter