In Bangkok en andere grote steden zijn vuilniswagens en recyclinginitiatieven inmiddels gemeengoed. Op het platteland is de situatie heel anders. Huishoudelijk afval wordt vaak helemaal niet opgehaald, of slechts sporadisch. Dorpen hebben geen geld voor regelmatige inzameling en kampen met grote afstanden. Het gevolg is voorspelbaar: afval belandt in bermen, lege percelen of greppels. Zodra de stank te groot wordt, gaat er een lucifer bij. Zo wordt het afvalprobleem verplaatst van de grond naar de lucht.
De impact van open verbranding
Die brandende hoop achter een huis is geen klein ongemak, maar een grote bron van vervuiling. Het verbranden van plastic verspreidt giftige stoffen in de lucht, tast de bodem aan en draagt bij aan fijnstof dat de gezondheid direct schaadt. Volgens beleidsdocumenten is open dumping en branden van afval een van de grootste oorzaken van methaanuitstoot en luchtvervuiling in rurale gebieden. Daarmee is het een structureel probleem dat verder reikt dan een rommelig straatbeeld.
De invloed van landbouwpraktijken
Op het platteland is afvalverbranding bovendien verweven met landbouw. Tijdens het droge seizoen wordt restafval van oogsten vaak in brand gestoken. Dat draagt zwaar bij aan smog, vooral in Noord-Thailand, en normaliseert het verbranden van afval. In een omgeving waar landbouwresten al standaard in de fik gaan, lijkt het logisch om ook huishoudelijk plastic toe te voegen. Nieuwe plannen voor een Schone Lucht-wet moeten dit tegengaan, maar zonder handhaving blijft het bij goede bedoelingen.
Toerisme als zichtbare factor, niet als oorzaak
Wie op vakantie in Thailand komt, ziet vaak stranden of dorpen bezaaid met plastic. Dat is zichtbaar en makkelijk om aan te klagen. Maar het dagelijkse afvalprobleem in dorpen bestaat ook zonder toeristen. Toerisme zorgt hooguit voor piekbelasting in populaire provincies zoals Phuket of Krabi. Daar raken verbrandingsovens en stortplaatsen in het hoogseizoen overbelast, maar de kern ligt bij een gebrek aan inzameling en afvalscheiding.
Nationale maatregelen: een stap vooruit
Thailand heeft de afgelopen jaren stappen gezet. Sinds 2020 zijn bepaalde wegwerpplastics verboden en per januari 2025 is de import van plasticafval volledig stopgezet. Dat geeft lucht, want jarenlang werd Thailand overspoeld met afvalstromen uit het buitenland. Toch verandert dat niets aan de dagelijkse realiteit van dorpen waar geen vuilniswagen komt. Zonder inzameling en alternatieven verdwijnen plastic zakken en piepschuim nog steeds in vuren of sloten.
Het economische probleem van afval zonder waarde
Een belangrijk deel van het afval krijgt wél een tweede leven. PET-flessen en aluminium blikjes worden door afvalrapers ingezameld, omdat ze nog geld opleveren. Maar dunne plastic folies, piepschuim en vervuilde verpakkingen zijn waardeloos. Voor die stromen is er geen markt en dus ook geen stimulans om ze netjes af te voeren. Ze eindigen onvermijdelijk in brandhopen of in de natuur.
Producentenverantwoordelijkheid: wie betaalt de rekening?
Zolang fabrikanten niet verantwoordelijk zijn voor de verwerking van hun verpakkingen, blijft de rekening bij dorpen liggen. Er ligt inmiddels een ontwerp voor een wet die producenten verplicht tot duurzame verpakkingen en inzameling. Er zijn zelfs pilots geweest om producenten financieel bij te laten dragen. Toch is landelijke invoering nog niet rond. Dat betekent dat bedrijven kunnen blijven verdienen, terwijl dorpen worstelen met de restproducten.
De rol van cultuur en gewoontes
Afvalverbranding is op het platteland sociaal geaccepteerd. Het wordt gezien als een snelle manier om het erf op te ruimen. Voorlichting alleen verandert dat niet. Mensen hebben praktische alternatieven nodig, zoals wekelijkse inzameling tegen een kleine bijdrage, verzamelpunten bij dorpshallen of aparte bakken voor etensresten die boeren kunnen gebruiken. Zonder een betrouwbaar systeem blijven lucifers het makkelijkste middel.
Wat werkt wel?
Succesvolle initiatieven laten zien dat verandering mogelijk is. Scheiden aan de bron, vooral het apart inzamelen van organisch afval, vermindert stank en branddrang. Dorpsdepots waar bewoners gescheiden materiaal kunnen inleveren, zorgen voor schonere stromen die wel waarde hebben. Provinciale fondsen kunnen kleine gemeentes helpen hun inzameling te financieren. En producentenverantwoordelijkheid maakt bedrijven medeverantwoordelijk voor een structurele oplossing.
Conclusie: van lucifer naar systeem
Het plasticprobleem op het Thaise platteland is veel meer dan een toeristenkwestie. Het is een systeemprobleem dat samenhangt met cultuur, infrastructuur, beleid en economie. Zolang inzameling ontbreekt en producenten hun verantwoordelijkheid ontlopen, zullen dorpen blijven branden en dumpen. Toeristen zien de rommel, maar de echte uitdaging ligt achter de dorpshuizen en in de velden. Alleen een combinatie van lokale oplossingen en nationale sturing kan het tij keren.
Bronnen:
- World Bank – Plastic Circularity Opportunities and Barriers in Thailand
- Pollution Control Department – Waste Management Reports
- Switch Asia – Waste management capacity in urban and rural Thailand
- SEI – Air pollution from open burning in Thailand
- Reuters – Afvalcrisis in Phuket en nationale beleidsreacties
- Thaise overheid – Roadmap Plastic Waste Management en importban plasticafval
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Maatschappij12 januari 2026Moeten kinderen in Thailand worden geweerd van sociale media
Toerisme12 januari 2026Thailand zet in 2026 vol in op kwaliteitstoerisme en hogere opbrengsten
Toerisme12 januari 2026Chinese reizigers trekken massaal de wereld in en Thailand profiteert mee
Vliegtickets12 januari 2026Bangkok Airways stunt met nieuwjaarstickets voor Thailand en de regio
Het is inderdaad onvoorstelbaar. Er ligt daar minstens zo veel rommel op straat als hier in de Bijlmermeer! Het enige wat op korte termijn zou kunnen werken is gewoon betalen voor afval. Per kilo plastic of zo. Een mentaliteit verander je niet zomaar met een moralistische boodschap. Zeker niet op korte termijn. Maar valt er iets mee te verdienen dan gaat het plots heel vlot.
In mijn Isaans dorpje bestaat geen vuilnisophaaldienst en staan er nergens vuilbakken. Zelfs niet aan de twee tempels. Iedereen doet maar wat. Er wordt veel verbrand of men laat het gewoon rondslingeren. Ik verzamel dagelijks mijn afval in een grote plastic zak die buiten in een rieten mand staat en op zaterdag wordt opgehaald door een buurman. Ik geef er hem 20 bath voor. Of hij nog andere ‘klanten’ heeft en wat hij er mee doet weet ik niet. Mijn plastic flessen verzamel ik in een grote rijstzak en geef die aan een oud buurvrouwtje. Een opkoper geeft er haar ….. 5 THB per kilo voor. Ook papier en karton geef ik aan haar.
De mens doet nu eenmaal zijn eigen “ding” , men zou beter een organisch alternatief op de markt brengen dat zichzelf oplost (letterlijk) ,
Als men rekent op goodwill of aanpassing van een lokale , vrees ik dat het hopeloos is,
Maar voor de industrie is het het goedkoopste product en blijft hun verdienmodel overeind , dus wen er aan want het is naïef te denken dat het binnenkort veranderd.
Het menselijk gedrag zal niet snel en makkelijk veranderen, men doet zijn eigen “ding”.
Maar mij blijft intrigeren dat het verschil tussen de Japanners en de Thai zo enorm tegengesteld is: in Japan zijn geen vuilnisbakken want iedereen neemt zijn eigen afval mee naar huis en in Thailand (kort door de bocht) flikkert iedereen alles gewoon op straat. Nederland zit er een beetje tussenin. Zwitserland is weer meer richting Japan qua properheid.
Ik ben geen cultureel antropoloog, maar hoe zijn deze verschillen te verklaren? Opvoeding? Voorbeeldgedrag van mensen met gezag? Straffen en belonen?
Het zou een mooie taak voor de tempels zijn – zeker in de dorpen – om de mensen op te voeden het plastic en eventueel ander afval op een goede manier te verwerken.
In het dorp zie ik overigens grote stapels ingezameld plastic flessen en zie de mensen met grote – 10 liter of zo – flessen water zeulen.
Blijkbaar is er toch wel wat actie op dit gebied.
Als ik lees en begrijp dat het een plattelands probleem is dan is Phuket ook ‘platteland’.
Het is hier overal een smerige bende.
Vuilniswagens komen in de nacht, maken veel lawaai, legen vuilcontainers op een slordige manier, veel valt er naast en ligt bij daglicht op straat te stinken.
Vuilcontainers worden nooit echt geleegd, er blijft een stinkende rottende vochtige smeerboel achter.
Vuilcontainers worden ook nooit schoongemaakt.
Langs secundaire wegen en paden zijn overal ‘illegale’ dumpplekken, waar honden, katten en de ratten nog iets van hun gading trachten te vinden en er tevens hun behoeften doen.
Geen authoriteit lijkt iets met vuil/hygiëne/sanitation te maken willen hebben.
Er kan niet aan worden verdiend, dus corruptie/er een financieel slaatje uitslaan kun je er niet op loslaten.
Thai zijn proper op hun lichaam en kleding, maar verder zijn het smeerpoezen, laat buiten de deur alles vanaf de motorbike uit de hand vallen of gooien het tijdens autorijden naar buiten.
In BKK moet je registreren in een app om je vuilnis te betalen. Als je afval scheid 20 thb per maand anders 60 thb.
Heb daar mijn vraagtekdns bij hoe ze dat gaan controleren en of iemand echt voor 500 thb per jaar veel “werk” op de hals gaat halen
Ik woon tussen de rijst en tabaks velden net buiten Sukhothai (stad), hier wordt 3 x per weel de container geleegd. Het probleem is dat thai hin kinderen niet opvoeden. Ze zien dat ze verpakkingen etc laten vallen nasst de containers die om de 30 meter staat maar zeggen er niets van. Ouders en kinderen zullen het zeker niet opruimen.
Hier is een mooie taak weggelegd voor de basisschool i.p.v die zinloze scoutingdag kan je ook lesgeven in milieu kennis en bij het marcheren kan je ook een plastic zak meenemen met een grijpstok.
Bij ons op het platteland staan blauwe containers voor het restafval.
Er rijdt een mannetje rond die waardevol afval ophaald.
Waardevol afval als plastic water- en Dutch milk flessen, glazen bier- en soda flessen worden dan meegenomen.
Dat mannetje geeft je daar ook geld voor.
Verder vraag ik me al een tijdje af wat je kan doen met grofvuil zoals bouwafval en oude apparaten en gevaarlijk afval zoals batterijen en medicijnen.
Kan je dat zelf ergens naar toe brengen?
Hier in Nongkhai geen rotzooi en nooit vuilverbranding.
elke morgen om 05:30 word vuinis opgehaald met moderne vuiniswagens ook tuin en boomafval.
Elke morgen om 04.30 worden de straten geveegd geen hondenpoep te bekennen ondanks 20 straathonden brandschoon hier kan nederland nog wat van leren.
Ik woon in een klein gehucht op de grens van Nakhon Sawan en Kamphaeng Phet. In het wat grotere dorp hier 5km vandaan wordt dagelijks vuilnis opgehaald, Daarvoor betalen de bewoners 20 baht per maand. Dat gaat redelijk netjes, de straten zijn redelijk vrij van afval, maar het wordt buiten het dorp gestort in een oude steengroeve bij de enige heuvel in de buurt.
In mijn kleine gehucht wordt niks opgehaald door een vuilnisophaaldienst want die is er niet.
Wel zijn er een paar dorpelingen die verzamelen plastic, metalen en papier/karton, waar ze iets mee verdienen. Wij scheiden dan ons afval in deze drie bestandsdelen wat dan door deze personen wordt opgehaald en de rest wordt verbrand. Er is onlangs in de buurt een vrij groot complex gebouwd waar plastic, metaal en papier wordt ingezameld voor recycling. Er is dus een beginnetje.
Voedselresten gaan op de composthoop en wordt in de tuin verwerkt. We hebben een plek achter in de tuin waar nog restanten worden verbrand.
Toch zien we tussen de paar huizen die hier staan regelmatig rook opstijgen en dan weet je genoeg.
En ja in de droge tijd zijn er nog voldoende boeren die stro verbranden, hoewel er steeds meer stro in balen wordt geperst, wat volgens de bewoners echt iets van de laatste jaren is.
Er is blijkbaar een beetje vooruitgang
Rondom Phayao is de situatie precies hetzelfde.
Ik maak bijna elke ochtend een fietsritje door de omgeving en de illegale dumpplekken van (grof) huisvuil zijn talloos. Thailand is helaas het tegenovergestelde van Japan waar helemaal geen vuilnisbakken bestaan omdat iedereen zijn eigen afval mee naar huis neemt.
Wat denk je dan koh samet.
Daar betaal intree geld omdat het een natuur park is.
Als met de taxi bus weg gebracht wordt rij je langs straatjes die vol liggen met afval.
Waar blijft het geld dat je hier betaald als toerist.
Zal weer wel ergens in een binnen zak verdwijnen denk ik.
Geen idee hoe het er nu is maar jaren geleden werd er veel vuilnis verbrand op Koh Samet op een plek midden in het National park. Ook werd er wel eens wat afgevoerd met boten. Herinner me dat ik eens op zee in een kano in een zee van plastic terecht kwam. Bij navraag heette het dat er een vuilnisboot was omgekiept.
In het dorp waar wij ons huis hebben in Chiang Rai, wordt regelmatig de vuilnis afgehaald, maar ook dat brengt geen grote verandering in de overal rondliggende plastic flessen en ander vuil.
Veel Thai hebben nooit echt geleert met hun vuilnis en afval behoorlijk om te gaan, en gooien het meestal daar waar het hun persoonlijk niet meer stoort, of steken niet wetend wat voor een slechte lucht ze hiermee veroorzaken kunnen, alles in de brand.
Zelfs al heb je net de ramen openstaan voor frisse lucht, of heeft je vrouw net de witte was op de drooglijn gehangen, een pyromaan als buurman waarvan Thailand er erg veel kent, stoort zich aan niets.
Regelmatig op de hoofdweg bij ons huis gezien, dat mensen hun overtollige vuil zoals plastic flessen, styropor etensbakjes etc.zo uit de auto smijten, om zelf weer een schone auto te hebben.
Als je aan een Thai,afgezien van al het goede verteld wat eigenlijk niet deugd in Thailand, omdat onmogelijk alles goed kan zijn in een land, komt meteen hun nationaal trots om de hoek kijken.
Vaak zoveel nationaal trots en liefde voor hun pratheet Thai, dat bij ons meteen de vraag zou komen, waarom maak je er dan af en toe zo`n vuilnisbelt van.
Er is vlakbij Bangkok een initiatief gestart waarbij plastic wordt ingezameld en omgezet naar olie. 100 kilo plastic levert ongeveer 100 liter olie op. Deze olie kan worden gebruikt om bio brandstof te maken of als grondstof voor nieuw plastic (in plaats van olie uit de grond).
Deze organisatie (www.corsairnow.com) heeft ook initiatieven gestart waarbij bijv vissers het plastic dat zij opvissen, niet meer terug gooien in zee, maar inleveren en daar geld voor krijgen.
Zo ook in een van de armste buurten van Bangkok hebben zij eenvoudige huizen gebouwd en inleverpunten voor plastic dat de buurtbewoners inzamelen, hiervoor krijgen zij geld voor het ingeleverde plastic.
Ook grote ketens van scholen, bedrijven en hotels hebben afspraken gemaakt waarbij zij hun plastic afval inleveren en zo hun CO2 footprint verkleinen of zelfs geheel compenseren.
Sinds de oprichting in 2020 hebben zij al meer dan 12 miljoen kilo plastic omgezet naar herbruikbare olie.
Hier vind je een filmpje over wat zij doen: https://youtu.be/-Uv7Sg1aFk4
Wat ik vervelend vind, is de gewoonte van veel mensen: zolang er een lekker drankje, een maaltijd of wat dan ook in zit, slepen ze de rotzooi urenlang met zich mee. Maar zodra het opgegeten of opgedronken is, kunnen ze de lichtere verpakking niet eens meenemen naar waar het vandaan kwam. Nee, die gooien ze gewoon op de grond. Het moet toch iets van ons oerinstinct zijn, dat afval nog steeds ergens goed voor is. Jammer genoeg hoort plastic daar (nog) niet bij. Ik weet dat er al bacteriën bestaan die van plastic leven, maar het zal waarschijnlijk nog duizenden jaren duren voordat een fles binnen een uur verteerd is.
Wij wonen 25 km van chiang mai en 1 keer per week w ord vuilnis opgehaald. Waar het heen gaat weet ik niet.
Zelf trachten we een beetje te recycelen. Glas, plastic flessen en karton separeren we zelf en rijden regelmatig naar een opkoper. Jammer genoeg geen gewoon plastic. Dit gewoon in huisvuilzakken. Zouden wel meer willen doen, maar het word niet aangenomen.
Misschien dat ze dat zinkgat in Bangkok voor driekwart op kunnen vullen met plastiek dat door de shredder is gehaald. Mik er gelijk wat oude autobanden bij via de shredder. Stevige laag beton en ook weer klaar.
Maar alle gekheid op een stokje, het stukje info van Marco klinkt natuurlijk super, maar vermoed dat het litertje olie waar hij het over heeft per kilo plastiek de kosten in de verste verte niet gaat dekken.
Het gratis verzamelen van plastiek is en blijft het breekpunt, nooit begrepen dat men daar niet de oplossing zoekt.
Burgers min of meer verplichten om gescheiden afval lijnen te creëren om het daarna weer op een grote hoop te gooien is de boel in de maling nemen en afschuiven. Politiek voor de bühne.
Klopt helemaal, wij bieden als sinds jaar en dag gescheiden aan. Oude gewoonte uit NL.
De ophaaldienst houd het alleen apart als her grote dozen zijn of grote zakken vol plastic flessen (bij ons heel weinig, hebben eigen filter).
Ook bij de tankstations zie je sorteerstations, maar zie in de plastic bak ligt eten en in de glasbak plastic etc.
Dit is puur voor de buhne want controle is je regisyreren in een app en beloven dat je je afval scheidt
Wij verzamelen de lege flessen al zolang ik in Thailand woon, dus vele jaren.
Het zijn serieuze hoeveelheden en zou het ook liever aanzienlijk minder willen zien.
De vaak oude of armere mensen die de grote plastiek zak krijgen hebben een goede dag twee keer in de maand bij ons, gratis maaltijd veel meer zal het niet zijn.
De vuilnisophalers selecteren trouwens voor eigen gewin, het is een hele handel op zich van arme drommel, tot ja tot waarzo, de grote verwerkingsbedrijven van plastiek.
Plastiek raak je nooit meer vanaf, men zou magnetisme moeten gebruiken en dus verplichten om ijzer in de dop van de fles of zo richting verbrandingsoven.
Dan verzamel je vrijwel gratis en haal je vreselijk veel uit het milieu voor hergebruik en zullen de kosten zakken.
Met smartphones heeft men wel grote plannen terwijl die toch echt niet in de weg liggen in de la en pas wat cijfers achter de komma aan geld opleveren.
Blijf voorlopig ‘opa’ gelukkig maken in Thailand.