Ik wil toch even mijn verhaal kwijt, omdat het me eigenlijk een ongemakkelijk gevoel geeft. Laat ik proberen mijn gevoelens duidelijk te maken.
Drieëntwintig jaar geleden heb ik per ongeluk via internet mijn huidige Thaise vrouw leren kennen. Hoe dat kwam, vertel ik misschien nog weleens in een ander verhaal.
Nadat ik haar had leren kennen, ben ik haar gaan opzoeken in Bangkok. Ze zag er inderdaad uit als het mooiste meisje van Thailand. Drie maanden later, na veel regelen van papieren, kwam zij naar Nederland. Ze heeft haar inburgering gedaan, wat toen nog goedkoop en eenvoudig was. Oké, toppie: ze kreeg haar Nederlandse paspoort.
Ze maakte veel vriendinnen, uiteraard ook Thai, en genoot van haar nieuwe land. Maar goed, dat hebben we samen 21 jaar beleefd. We hebben wel elk jaar haar en intussen ook mijn Thaise familie bezocht, en dus zeker 20 stempels in 3 tot 4 paspoorten gehad.
Nu ben ik 3 jaar geleden met vervroegd pensioen gegaan, na 43 jaar gewerkt te hebben als verpleegkundige. Tijd om te stoppen en mijn oude dag samen met mijn vrouw te slijten in ons geliefde Thailand, met een geweldige familie, die ook 23 jaar ouder is geworden en daardoor ook wat lichamelijke klachten heeft.
Ouderdom komt met gebreken. Ook bij mij, helaas bij mijn vrouw in de vorm van longkanker. Een zeer moeilijke tijd. Het gaat echter redelijk met haar, en nu besef ik nog meer hoe dierbaar ze voor mij is.
En juist dit brengt mij op de reden waarom ik dit verhaal graag met jullie wil delen.
Gisteren ben ik voor de derde keer naar immigratie geweest. Jaarverlenging op basis van Thai wife, zoals mijn stempel aangeeft in mijn paspoort. Elk jaar, inclusief elke driemaandsmelding, een hoop papieren invullen. In het eerste jaar ook vertalingen enzovoort.
Maar goed, 23 jaar getrouwd met een Thaise burger. Liefde kent toch geen grenzen? Dan denk je toch: het moet toch fijn zijn om samen met je vrouw te gaan wonen in Thailand?
Nu komt het deel waar ik een onprettig gevoel van krijg.
Ik ben getrouwd volgens de Nederlandse wet, aantoonbaar gelegaliseerd. Toch moet ik elk jaar, met gemaakte foto’s samen met mijn vrouw, bij de voordeur van mijn huis, met het huisnummer in beeld, bewijzen dat ik graag samen met mijn grote liefde in Thailand wil wonen.
Alle documenten die ik moet laten zien, zijn elk jaar hetzelfde. Alleen mijn inkomen is steeds hoger, gelukkig maar, want dan kan ik meer uitgeven, waar Thailand blij mee is.
Oké, ik hoop niet te negatief te worden. Ik hou van mijn vrouw. Ik hou van Thailand.
Ik hou van de glimlach van Thailand. Maar helaas, het gevoel dat ik daar ook een stukje van ben, is een sprookje. Ik ben en zal altijd een gast blijven in Thailand.
Helaas.
Goed, ik ben blij dat ik dit even kan delen.
Groeten en veel liefde van een Nederlandse gast in Thailand.
Ingezonden door Peter
Beste Peter, dat wat je beschrijft deel je met duizenden anderen, die op basis van ‘Thai wife’ in TH verblijven. Troost je met de gedachte dat iedereen in TH elk jaar de hele papieren rompslomp van de aanvraag verblijfsverlenging door moet. Iedereen! Maar bij ‘Thai wife’ komt dat gedoe met op de foto etc nog eens extra bij. Dat jij en jouw vrouw dat al meer dan 20 jaar doen telt niet mee. Schik je er maar in. Het is niet anders.
Maar als jij 43 als verpleegkundige hebt gewerkt dan heb je een PfZW pensioen, onlangs met 10 tot 12 % opgehoogd. Minstens heb je een maandelijks inkomen van vab B65K per maand. Ga dan voor verblijf op basis van retirement! Vraag aan RonnyLatYa hoe over te stappen.
In Trat moet je op basis van retirement ook 4 foto`s bijvoegen bij de verlenging, en wel in kleur.
Ze willen een foto waar ik zonder partner op sta, keuken, woonkamer, slaapkamer, voorkant huis met huisnummer.
Het voelt lnogal vernederend, alsof je een crimineel bent.
We maken die foto`s dusdanig dat er net een stukje kussen, tv, keukenblok en het huisnummer in beeld staan.
Het is zoals het is.
Iemand die verdacht wordt van een misdrijf zetten ze zonder pardon vol in beeld op tv, zonder enige veroordeling of berechtiging.
De verdachte wordt omringd door een horde trotse beambten die een verdachte hebben opgepakt.
Je zou er maar ingeluist zijn en onschuldig zijn…..
Groeten uit Trat.
Waarom reageren sommigen hier met tips aangaande overstappen naar Retirement? Peter stelt hierover geen vraag. Peter wil zijn verhaal delen.
Bovendien doen Peter en zijn vrouw dat niet “al meer dan 20 jaar”, ze hebben 21 jaar in Nederland gewoond. En hij beschrijft nu het contrast met hoe het hier voelt. Dat iedereen dit moet doen weet Peter ook wel, maar daar gaat het in zijn persoonlijke verhaal niet over.
Uw reactie is heel bot (randje agressief) en naast de kwestie. En dan nog eens zijn inkomen hier publiek zitten berekenen. Misschien stapt U beter over… naar een andere blog!
Dat is allemaal de normale procedure die gevolgd wordt bij een Thai Wife/Thai Child. Zulke verlengingen worden trouwens pas toegestaan na goedkeuring door Bangkok.
Indien je wil overstappen naar Retired zijn de eisen ook al dikwijls genoemd denk ik, maar kan je zonder problemen als je dat wil. Kan dus met een bankbedrag, inkomen of combinatie van beide zijn.
Bij je immigratie kantoor ligt altijd wel een check list met de voorwaarden die daar gangbaar zijn.
Vul ook in het witte zoekvak linksboven ook maar eens ” retired” in, dan krijg ook vroegere vragen daarover te zien.
Het is niet omdat je getrouwd bent en ooit een Non-immigrant visum als Thai Marriage hebt aangevraagd, dat de verlenging van die verblijfsperiode in de toekomst niet als Retired zou kunnen of omgekeerd.
Een detail.
Je verlenging als Retired zal dan niet aansluiten op je vorige zoals dat tot nu het geval is, maar ingaan op de dag van aanvraag. Dit omdat de verlenging om andere reden wordt aangevraagd Retired ipv Thai Marriage. Kan dan zijn dat je bij de eerstvolgende verlenging wat van je huidige verblijfsperiode inlevert. Maar dat is enkel zo in het jaar dat je verandert van reden.
Eens moet je aan de tralies van ieders gevangenis gaan rukken: illusies. In dit geval dat men maar iets als farang zou kunnen betekenen in Thailand. Hard maar de realiteit. Maar na verloop van tijd biedt dat meer perspectief.
Ik kan begrijpen dat je houdt van je Thaise vrouw en familie, het gebrek aan soms beknellende regelgeving in Nederland, sommige mooie plekjes in het land maar ik vind het onbegrijpelijk als iemand zegt “ik houd van Thailand”.
Want het is overduidelijk dat Thailand geen enkele zier om farangs geeft anders dan als uitgever van geld. Je wordt altijd alleen maar gedoogd en je kunt op elk moment het land uitgezet worden.
Ik heb een visum op basis van het hebben van een kind met een Thaise vrouw (wij zijn niet getrouwd).
Elk jaar moet ik opnieuw aantonen dat mijn dochter bestaat.
Elk jaar hebben ze een nieuwe kopie nodig van haar birth certificate.
Elk jaar opnieuw alle documenten inleveren.
Elk jaar opnieuw bij immigratie op de foto met mijn dochter, waarbij we het birth certificate moeten vasthouden zodat dat ook op de foto staat.
Mijn vertrouwen in Thailand is mede dankzij dit jaarlijkse circus 0.
Waarom zou je je zo opwinden voor iets waar je de immigratie gelukkig mee maakt?
1 keer per jaar wat formulieren inleveren en dan heb je de immigratie weer gelukkig gemaakt.
Dat is toch niet teveel gevraagd voor het voorrecht om 1 jaar in Thailand te mogen wonen?
Ik moet mij 4 keer per jaar melden.
Ik loop naar binnen en even later weer naar buiten, met een stempel voor over 3 maanden.
Och, ik snap het niet hoor. Wat is nu eigenlijk de frustratie? Je hebt je verhaal, een verhaal dat iedereen ondertussen wel kent, met ons allen kunnen delen.
Volgend jaar opnieuw wat fotootjes printen, wat kopietjes maken, meneer de agent die eventjes langskomt. Het deert me eigenlijk niet. Ik heb dit al 12 jaar netjes, zoals immigratie dit voorschrijft, nauwgezet ondergaan.
Ik heb telkens wat binnenpretjes als ik bij immigratie zit te wachten. De arme stakkers die je dossier minuscuul doorlopen, de gefrustreerde Farang die denkt de waarheid in pacht te hebben, de stapels papier die niemand meer bekijkt … en dan … als beloning een stempeltje in je paspoort.
Inderdaad, heerlijk onnozel, maar er zijn ergere zaken in het leven.
Ach Peter,
Je bent uiteraard vrij om je gedachte over de immigratiedienst op te schrijven, maar je wist toch van te voren hoe het hier werkt.
Ik persoonlijk heb er helemaal geen problemen mee om elk jaar de gevraagde documenten en foto’s te tonen, integendeel, ik zie het als een uitje, daarna heerlijk lunchen of dineren.
Ik vind ook dat de immigratiedienst heel vriendelijk en behulpzaam is in de provincie waar ik woon.
Zoals RonnyLatYa het hier al eerder heeft geschreven: het huwelijk moet ook “geconsumeerd” worden. Het is ter voorkomen van schijnhuwelijken, en als ik het goed onthouden heb, heeft Ronny hier ook eens geschreven dat de ambtenaar die je dossier behandeld, persoonlijk verantwoordelijk is, in tegenstelling tot bij Retirement. Als je dus gewoon effectief getrouwd bent, is dit jaarlijkse “vermoeden van schijnhuwelijk” inderdaad zeer frustrerend, maar het is niet anders. Gewoon aanvaarden, je kunt niet anders.
Dit gezegd zijnde ervaar ik wel dat het gaandeweg strenger wordt (ik heb net mijn 11de verlenging gedaan als getrouwde): meer foto’s, kopie van ID van getuigen,… Ik hoor zelfs verhalen van getrouwde farangs waarbij er elk jaar een huisbezoek is (dat is er voor mij dan wel zwaar over).
Voor ons, eerlijke gelukkig getrouwden, voelt dit alles onlogisch aan, want “we zijn nu toch al zo lang getrouwd”. Maar vanuit het standpunt van de immigratiedienst, is het wel begrijpelijk.
Men komt gelukkig niet controleren of het huwelijk “geconsumeerd” wordt….. gelukkig maar 🙂
Wel “de jure and de facto” wat dan wil zeggen juridisch, wettelijk en feitelijk, praktisch
IO doen de administratie rond verlengingen.
Bij Retired is het afdelingschef die uiteindelijk goedkeurt en tekent voor je verlenging.
Bij Thai Marriage/Thai child heeft die eerst de goedkeuring van Bangkok nodig.
Kwestie van eens even langs je immigratiedienst lopen en vragen hoe of wat met de regels die weleens ietsje anders kunnen zijn hier en daar.
Moet op zich allemaal geen probleem zijn als je de financiële eisen kan invullen.
Je bent minder afhankelijk van andere en het werkt iets eenvoudiger.
90 dagen is bij mij kwestie van je paspoort laten zien, niets meer, tenzij je verhuist bent.
Sterkte met je vrouw haar medische probleem, alleen daarom is een retirement aanvragen al een goed idee.
Peter, u lijkt me een rechtschapen en zachtaardige man. Maar 1 gouden raad voor Thailand blog: “Everything you write can and shall be used against you”.
Ik begrijp hoe het voelt (zie ook mijn andere reacties), maar het went wel. Zorg goed voor uw vrouw en uw familie. In Thailand zijn we te gast, en dat is oké. Voor immigratie zijn we een mogelijk risico, en dat voelt niet oké als je ter goeder “trouw” bent. 😉 De eisen voor een verlenging zijn een noodzakelijk kwaad, maar ook niet meer dan dat.
Valt allemaal wel mee, beste Toni. Je maakt het veel te zwaar. Als je in TH je pensioen wilt vieren, zul je je moeten schikken in een groot aantal onnozele feiten. Dit is Thailand. Niet NL of BE. Peter noemt er een paar van die onnozelheden. Daar kun je je hoofd over gaan breken, of je kop er op kapot slaan: geeft TH helemaal niets om. Elk jaar laten ze jou merken, dat zij er toe doen, en niet jij. Je hebt je te schikken: “Otherwise, you have to leave the country, Sir!”.
Sommigen delen de mening van peter. Weer anderen doen er tips en adviezen bij hoe met de ‘materie’ om te gaan. Maar als je zegt dat een huwelijk ‘geconsumeerd’ moet worden of dat de procedure ‘Thai wife’ er is om schijnhuwelijken n tegen te gaan? Dan zit je fout. En dat mag gezegd worden, als je zelf stellig beweert. Bij elke verblijfsverlenging op basis van welk criterium (toerist, Thai marriage. retired, DTV, Business, etc.) hoort een zeker protocol. Op Thailandblog geldt: “Everything you want to know can be asked and you will be answered”. Als jij voor jezelf weet dat jij voor Immigration te goeder trouw bent, hoezo zou jij dan een risico vormen. Ik ben hier al vanaf 2003. Wat deert mij hun poppenkast? Niets!
Ik persoonlijk vind die 90 dagen melding onzin, een jaar visum is een jaar visum nu krijg je het gevoel dat het een 90 dagen visum is, wat het eigenlijk ook is dan.
Een 90 dagen melding geeft op geen enkele manier recht op verblijf. Het is enkel een bevestiging van adres. Het heeft dan ook geen invloed op de duur van je verblijf als je het niet zou doen. Enkel een boete.
Kan ook online trouwens….
En …… (zucht)
Het is geen jaarvisum, maar de jaarverlenging van een verblijfsperiode.
En dat is nou precies de reden dat ik nooit in Thailand ga wonen
Precies alsof eigen land dan zo perfect is. Goed dat elk voor zich zijn eigen keuze mag maken.
Thailand heeft heel wat meer voordelen te bieden dan enkel maar 1 dagje/jaar wat papieren rompslomp. Je kan van alles een probleem maken. De aard van het beestje zeg ik dan maar …
“les excuses sont faites pour s’en servir” zeggen we dan in België….
Je slaat de nagel op de kop Ronny.
Om 1 jaartje te mogen blijven in Thailand moet je elke 90 dagen (even, 5min) een online melding doen, 1 keer per jaar een beetje van onze spaarzame tijd verkwisten om je jaarverlenging van je visum in orde te brengen. Wat een opgave, wat een drama….
Waar we wel aan zouden moeten denken is het feit wat Peter aanhaalde, ze maken nu een moeilijke periode door, de ziekte van zijn vrouw. Al vele jaren samen, nu eindelijk rust en op pensioen, dan zo iets moeten verwerken. Peter, ik hoop voor jou en je familie dat alles goed komt of dat de ziekte teminste geremd kan worden zodat jullie nog vele mooie jaren samen kunnen genieten.
Sterkte.
Ja dat ze een moeilijke periode doormaken is ook zo natuurlijk en ik hoop ook dat er nog vele jaren voor hun liggen.
Ik woon in surin, en moet elke 3 maanden bankgegevens en huwlijksregistratie laten zien moet van die dag zijn, ik heb een huwijksvisum 18 jaar getrouwd
Dit heb ik nog nooit gehoord, van geen enkel immigratiekantoor, inclusief Surin en betwijfel ook ten zeerste wat je hier komt vertellen.
Ik heb ganse website van Surin afgezocht en nergens staat iets dat afwijkt van wat op een ander van toepassing is.
https://surin-imm.go.th/index.php
Nergens zie ik staan dat iemand die gehuwd is elke 3 maand zijn bankgegeven en huwelijksregistratie moet komen tonen.
Wel zoals iedereen natuurlijk de gewone 90 dagen adresmelding, maar daar heb je dat bankbedrag of huwelijksregistratie niet voor nodig.
In uw geval zou je dan elke 3 maand naar het gemeentehuis moeten lopen om een nieuwe Khor Ror 2 en ik vraag me af welk bankbedrag, want na goedkeuring mag je dat bankbedrag volledig opgebruiken.
Maar omgekeerd in Nederland krijgen ze het staatsburgerschap en hebben dan exact dezelfde rechten als de andere Nederlanders .Hier klopt iets niet.
Correctie beste Jozef: een Thai die naar Nederland komt -mits aan alle voorwaarden is voldaan- zal een tijdelijke verblijfsvergunning bekomen van vijf jaar. Na enige tijd kan men, wederom als er aan diverse voorwaarden is voldaan- dan het Nederlandse staatsburgerschap aanvragen.
Maar een Nederlander in Thailand kan ook een verblijfsvergunning (permanent residency) aanvragen en het Thaise staatsburgerschap. Uiteraard mits aan diverse voorwaarden is voldaan.
De meeste verblijven echter in Thailand via wat formeel tijdelijk verblijf is en vernieuwen dat verblijfsrecht telkens. Peter doet dit verblijf op basis van zijn huwelijk en moet daarvoor o.a. foto’s aanleveren. Ik snap die frustratie wel, het komt weinig warm en vriendelijk over. Daan kan hij óf verblijf op andere grond aanvragen óf kijken of er met lobbywerk politiek iets te behalen valt (dat betwijfel ik) óf zich bij dit alles neerleggen óf vertrekken. Maar zo iets op papier stellen en delen met lotgenoten/landgenoten lucht natuurlijk ook een beetje op.
Nu raak je inderdaad de juiste plek!!
Geen jaar visum maar 90 dagen!!
Ben gepensioneerd. Ik moet ook elk jaar dat stomme levensbewijs invullen. Als ze gewoon mijn naam intikken in rijksregister hebben ze alles. Zo is er in elk land wel iets.
Wat een problemen weer allemaal zo te lezen.
Nog even en dan moet je een rondje of 4 rond het Immi kantoor rennen in een bepaalde vast gestelde tijd.
Tot op heden na 21 maal verlenging op retirement, wel eens wat gezeur over iets maar zulke onzinnige situaties als hier boven te hebben gelezen heb ik nog nooit ondervonden.
Janneman.