Eenmalige column: Youp voor één dag
Voorwoord om alles duidelijk te maken.
Als dagelijks lezer van, maar ook onvermoeibaar schrijver voor TB ontgaat mij niet de onverdeelde adoratie die je ten deel kan worden bij de publicatie van compacte, actuele en licht prikkelende stukjes. Nu sta ik hier bekend om mijn veelzijdigheid, flexibiliteit en rijk gamma aan schrijfstijlen.
De soms wat opportunistische en gemakzuchtige ‘copycat’ in mij wil dan dus ook weleens wat van dat laaghangende fruit oogsten. Ik wil ook, al is het maar voor één dag, de Youp van TB zijn. Dus deze keer geen uitgebreide en diepgaande emoties, maar gewoon bondige (nou ja), zelf geschreven ‘vuilspuierij’. Ironisch bedoeld natuurlijk (555), met een alles verontschuldigende knipoog. Alleen complimenten zijn welkom, want anders heb je niet begrepen wat satire is (555).
Daar gaan we:
Kansarme Nederlanders en Belgen op leeftijd zijn niet weg te slaan uit Thailand.
Daar zijn drie hoofdoorzaken voor aan te wijzen:
Het geweldige weer, het fantastische eten en de prachtige vrouwen (en natuurlijk de mannen voor de enkele liefhebbers). De eerste twee argumenten kunnen we in enkele seconden ontkrachten.
Hoofdoorzaak een
Lage landers klager over niets zo graag als over het weer en dat is in Thailand niet anders. Het is me dan ook een ellendig klimaat daar, dat alleen maar te overleven valt als men zich de hele dag opsluit in airco-gekoelde gebouwen of transportmiddelen. Alleen hardcore zonneaanbidders met die typische afbladderende vellen, zo droog als gerimpeld perkament kunnen de hitte aan de pool of op het strand weerstaan dankzij het genot van hectoliters Thais bier dat gelukkig wel aan hun kwaliteitseisen voldoet. Tenminste aan die van de Hollanders, die thuis pisbiertjes gewend zijn in tegenstelling tot hun zuiderburen, de ‘grote’ bierbrouwers.
Hoofdoorzaak twee
Het zogenaamd heerlijke eten valt helaas bij de overgrote meerderheid in de categorie ‘wat de boer niet kent’. Ook nog na decennia aan vakanties en zelfs langjarige ontheming. Daar komt nog bij dat de Thaise keuken geen maat kent op het gebruik van pepers en het daarbij bovendien niet al te nauw neemt met de hygiëne. Met als gevolg vrijwel permanente diarree, verkoolde smaakpapillen en een maagwand, zo geprikkeld als een stinkende durianschil. Lang leve ‘Friet van Piet’ en het ‘Holland-Belgium-house’, maar frikandellen bakken kunnen de Chinezen in Nederland natuurlijk veel beter.
Hoofdoorzaak drie
Blijven dus alleen de zogenaamd prachtige vrouwen over als enige pluspunt van het land van de eeuwige (maar oh zo oneerlijke) glimlach. Maar dat vermeende pluspunt is eigenlijk al even gemakkelijk te ontzenuwen. Al zijn daar een paar zinnen meer voor nodig.
In 15 vernietigende punten dan maar de pan in met dat zogenaamd exotische vrouwvolk. Niet echt actueel, wel van alle tijden.
Lichamelijke problematiek:
1.
De meest in het oog springende tekortkoming is natuurlijk de veel te geringe lengte van de Thaise vrouw. Meestal ruim onder de anderhalve meter hebben ze niet bepaald een betekenis van groot belang. Vooral in een combinatie met de Nederlandse man, immers de langste ter wereld, leidt die kortheid tot belachelijke taferelen. In vergelijking met de Belgen valt dat verschil nog mee, met hun meer Zuid-Europese lichamen, maar zelfs deze paringen kunnen optisch gezien eigenlijk niet door de beugel.
2.
De Thaise vrouwen hebben allemaal kleine borsten en platte billen, waarvan niet iedere westerling is gediend. Zijn ze een keer groot, dan komen ze waarschijnlijk uit de keuken van de plastische chirurg, waarvoor één van je vele voorgangers dan betaald heeft.
Hun kleren kopen ze in Nederland steevast op de kinderafdeling, een modebeeld scheppend dat hun kinderlijke uiterlijk nog een keer extra benadrukt.
3.
Ze zien er allemaal precies hetzelfde uit. Allemaal dezelfde kleur haren (zwart) en ogen (ook zwart), kleine handen en voeten. Ze hebben daardoor geen eigen personaliteit, geen eigen identiteit. Een beetje gekruide eenheidsworstjes zijn het.Te mager meestal, wat vreselijk dom afsteekt tegen de dikke buiken van hun farang partners.
Of ze zijn te dik door slechte voeding, wat natuurlijk op die kleine lijven extra afstotelijk uitziet. Ze zijn nooit eens echt perfect. Een gemiste kans.
4.
Ze zijn niet bepaald knap. Let bijvoorbeeld eens op de neuzen. Eerder wat boertig en verweerd. Wel zijn ze dankzij tiktok meestal goede make-up artiesten en ook handig met social media filters. Of ze hebben een doorlopend abonnement bij bovengenoemde plastisch chirurg. Of ze waren ooit een vent.
Vaak zijn dat nog de mooiste, want daar zijn alle ‘hulpmiddeltjes’ uit de cosmetische trukendoos op losgelaten. What you see is dan echter niet bepaald what you get.
5.
Thaise vrouwen verouderen zoveel sneller dan westerse vrouwen. Op hun dertigste zien ze al even belegen uit als een farangse van vijftig plus. Komt het door de felle zon? Of het werk op de akkers? Of besteden ze gewoon minder aandacht aan hun looks dan de Nederlandse vrouw?
Overige gebreken:
6.
Thaise vrouwen zijn zonder uitzondering onsportief. Je zult ze nooit eens zien wandelen, joggen of fietsen. Nimmer echt actief, altijd moe. Ze hebben iedere dag een paar extra dutjes nodig, anders zakken ze om zes uur als een plumpudding in elkaar aan de tablet. Dat zorgt voor spanningen in een relatie door het felle contrast met de bejaarde farang aan hun zijde die met ware doodsverachting probeert zijn teloorgang af te wenden met een streng fysiek regiem.
7.
Thaise vrouwen maken (ogenschijnlijk) nooit eens zelf een keuze. Het ‘up to you’ is de meest gehoorde opmerking ooit daar. Maar wat klinkt als flexibiliteit, is in de praktijk natuurlijk besluiteloosheid in een skinkse vermomming.
‘Waar wil je eten?’ – up to you. ‘Welke kleur gordijnen?’– up to you.
De verantwoordelijkheid ligt dus altijd bij jou. En de schuld achteraf ook, als het mis gaat en de nasi niet te vreten was of de gordijnen vloeken met het behang.
8.
Als Thaise vrouwen kiezen voor een buitenlandse partner, is dat nooit eens een keer uit romantisch idealisme (liefde), maar steeds omdat het in hun ogen een kans is op stabiliteit. De enige overgebleven kans. Niet altijd uit wanhoop, maar bepaald ook niet uit passie.
Je krijgt dus geen Assepoester die ineens haar prins vindt, maar eerder een pragmaticus die zorgvuldig haar opties afweegt. Op zich is dat natuurlijk begrijpelijk maar wel goed om te beseffen, als je die ‘uitverkorene’ bent.
9.
De ‘begerenswaardige’ bruiden zijn in principe allemaal minimaal blut of hebben een stapel schulden. De familie moet daarnaast voor altijd gesponsord worden. Te beginnen met een vette bruidsschat. Een wat? Ja precies, hier al sinds de middeleeuwen niet meer aan de orde, maar in Thailand de enige manier om een vrouw aan de haak te slaan.
Het is fijn dat de familiebanden er zo ouderwets sterk zijn, maar dat je als nieuwe partner automatisch moet gaan betalen voor dat brede netwerk van ouders, ooms, tantes, neven en zelfs dorpsgenoten. Niet zo fijn.
Je moet dus niet alleen houden van haar, maar ook van haar volledige achterban, die alleen maar zal groeien en nooit eens krimpen.
10.
Thaise vrouwen zijn helemaal niet slaafs of gehoorzaam, maar eerder hondsbrutaal.
Het stereotype van de onderdanige Thaise vrouw klopt nooit met de realiteit. Het lijkt wel uitgevonden te zijn door de Nederlandse vrouwen.
Veel Thaise vrouwen hebben juist een sterke eigen mening en weten perfect wat ze wel of niet willen. Hoe slapper de farang hoe meer ze over hem heen zullen lopen. En de echte topventen hoeven nu eenmaal niet uit te wijken naar Thailand om aan hun trekken te komen.
Wie dacht een volgzaam partner te krijgen, moet zich dan ook voorbereiden op een bazige kenau met een luide, duidelijke stem.
En zelf rekenen op een leven van onderdanigheid en compromisloze dienstbaarheid.
11.
Thaise vrouwen kunnen niet koken of poetsen, alleen oneetbare papayasalades produceren en met een heksenbezem de vloer aanvegen.
Nee, het zijn niet bepaald geboren keukenprinsessen. Joost mag weten waar dat
romantische beeld vandaan is gekomen van de vrouw die je bedient met liefdevolle curry’s en blinkende vloeren.
Dat gebeurt misschien op Instagram of Facebook, maar in het echte leven zul je die combinatie nimmer tegen het lijf lopen.
12.
Thaise vrouwen hebben het altijd te koud of te warm. Het Thaise klimaat is zoals gekend niet voor iedereen. En zeker niet voor de Thai zelf. Ze zetten zelf geen voet buiten de deur als het niet echt moet. In Nederland is daarentegen de thermostaat een bron van voortdurende onderhandeling.
Of het nu 24 of 26 graden is, het is nooit warm genoeg. Alsmaar stijgende energie prijzen? ‘Houd je meer van je geld dan van mij?’
Te warm, te koud, te nat, te droog: je moet er vooral maar heel flexibel in zijn. En braaf de facturen van PEA en Essent betalen.
13.
Thaise vrouwen spreken nooit eens een keer fatsoenlijk Engels (zelfs de leraren niet) en ze begrijpen altijd precies wat je niet wil zeggen.
Wat jij als een onschuldig grapje bedoelt, komt steevast binnen als de vuilste kritiek. En wat zij zeggen, begrijp jij maar half – of helemaal niet. Dat zorgt continu voor misverstanden, zeker als je zelf ook al niet van nature een talenwonder bent.
Er is één categorie van dames die beter Engels spreekt dan de rest van de natie. Voor sommige farangs lijken zij de verlossing te brengen. Anderen lopen er in een wijde bocht omheen.
14.
Soms komt er tijdens de relatie nog wat ‘extra informatie’ naar boven: een kind, een ex, een broer die net iets té vaak langskomt. Verrassingen die vaak pas na jaren aan het licht komen. Of niet en voor eeuwig begraven blijven. Ach, het leven is daar complex, net als overal. Die vrouwen hebben nu eenmaal al een geschiedenis, net als jij. Maar een beetje openheid vooraf had het wel zo gezellig gemaakt, of je eens kans geboden er met de staart tussen de benen vandoor te gaan.
15.
Thaise vrouwen zijn allemaal ja-knikkers met een verborgen agenda.
Wat jij wil horen, zeggen ze zonder met de ogen te knipperen en menen er geen ene moer van. Ze zeggen altijd ja, glimlachen veel en lijken oh zo meegaand. Maar daarachter schuilt een hele wereld van onwil en onbetrouwbaarheid.
Wat als begripvol begint, verandert bij tegenwind in stille weerstand en later in je reinste obstructie en pure sabotage.
Een relationele ramp, als je niet doorhebt dat je vooral goed moet luisteren naar wat NIET wordt gezegd. Denken met het beetje brein in je hoofd en niet met dat dominante knobbeltje in je zondagse broek.
Conclusie:
Er is dus samengevat geen enkele reden om nog ooit naar Thailand te vliegen, tenzij je dol bent op de duizenden stoffige tempels, die totaal niet van elkaar te onderscheiden zijn en die alleen maar bestaan om oranje werkelozen en bedelaars te herbergen. Dan zul je niet bedrogen uitkomen. De rest wel.
555 ik moet wel even zelf gniffelen om deze wat lang uitgerekte satire. Snap ik het zelf dan? En hopen dat mijn vrouw deze dappere poging ertoe nooit onder ogen krijgt. Want het gros der farangs hier heeft al geen kaas gegeten van deze ludieke schrijfkunst, laat staan de Thaise vrouw. Het is moeilijke materie om te begrijpen en dan ook om te schrijven. Ik denk dat droevige stukjes die het hart raken me beter liggen. Het was dan ook maar een eenmalige column, ontstaan uit mijn droom om voor één dag de Youp van TB te zijn.
———————————————
Dit artikel is [jp_post_view]
———————————————
Over deze blogger
- Khun Rick dateert van 1959 (momenteel 66 jaar), opgegroeid en nog steeds woonachtig in Zuid-Limburg. Na 40 jaar ambtenarij nu al bijna 5 jaar met vervroegd pensioen. Komt sinds 2001 regelmatig als toerist in Thailand, maar leerde zijn vrouw in Nederland kennen en is met haar vaak te vinden bij schoonmoeder in Udon Thani. Samen reizen is zijn passie, eten (helaas) ook en sporten een noodzaak. En natuurlijk schrijven: vroeger serieus en nu luchtiger.
Amusant stukje satire. Alleen staat er niets in wat we niet al wisten. Eigenlijk een soort samenvatting van een paar jaar thailandblog.
Laat me een volledig nieuw en origineel stukje op TB zien en ik koop je zo’n heerlijke tosti van de 7-Eleven bij onze volgende ontmoeting.
Ik herken me soms wel in al die satire, maar gelukkig in 90% van de gevallen niet.
Dat zal het gemiddelde percentage zijn hier op TB….de één wat minder en de lucky bastards nog wat meer….
En Rick af aan het reageren op je vrouw?
Maak je maar geen zorgen over mijn relatie, beste Henk.
Prachtig geschreven een genot om te lezen ga zo door ik herken er veeli in bedankt in ieder geval voor het enot dat is geschreven voor het publiek wat iets wil weten wat vvor vlees ze krijgen bedant en ga zo door
Al sinds de oudheid is satire een beproefde methode om het (lezers-) volk te confronteren met soms onprettige nieuws. Als het schepje suiker op de levertraan…..
Bij voorbaat mogen we niks van de inhoud vinden, anders snappen we de satire niet. Dus laat ik het hierbij.
Van mij had het wel gemogen, maar we moeten niet de regels voor satire willen herschrijven…..
Tof geschreven. Dank je. Het zijn puntjes wat een snelle toerist los overheen gaat. Je moet al eens wat mensen ter plaatse zijn geweest om de tekst naar waarde te kunnen schatten. Wij wilden de Thaise cultuur opsnuiven en zijn in een niet-toeristisch gebied gaan huren. De buren waren heel sympathiek en namen ons mee naar de Isaan om nieuwjaar te vieren. Aangezien we niet meer konden doen met de Thaise karaoke, we het zuipen al 15 jaar geleden jagen afgezworen en onze oordopjes nog 120 van de 180 décibels doorlaten, hebben we er niet erg veel aan gehad. Wel altijd goed en vriendelijk behandeld geweest. Ik had een gitaar bij, voor bij het kampvuur. Je kent dat wel: ‘de purpren heide e.d.’ maar die verdween na een ‘ring of fire’ in de handen van een lokale nonkel Bob die er Thaise schlagers me te berde bracht. No fame. Zonder afbreuk te willen doen aan de satire van je verhaal denk ik echt dat wij, westerlingen daar niets te zoeken hebben.
Een leuke aanvulling, Steven. Er zit steeds een kern van waarheid in satire, alleen ‘lichtelijk’ uitvergroot. Vertel het niet verder, maar persoonlijk voel ik me er wel thuis, zij het dan wel in de aan mij als buitenstaander toegekende ( en ook geaccepteerde) rol. Je gitaarklanken aan het kampvuur had ik graag meegeleefd…zeker als verzoeknummers mogelijk waren geweest….
Onnodig zijn de bij voorbaat gemaakte waarschuwingen gericht aan mogelijk gekwetste zieltjes.
Satire, ironie is gebaseerd op realiteit.
Volgens mij vormen meerdere punten in dit verhaal voor heel wat Thailandgangers een “feest” van herkenning.
Leuk stuk, van mij complimenten.
Alles is onderdeel van de satire, Ton 😉
Bedankt voor je compliment
Wat zal Nico hier van vinden? Hij zei: al “Die relatie was geen reden om te vertrekken, maar ze gaf mijn verlangen wel een gezicht. En een naam. En een adres. Iets om naar uit te kijken, alsof je een jong boompje plant en nieuwsgierig bent hoe die zal groeien.” Tja, iemand zei al eens eerder: een gewaarschuwd mens, ……..!
Ja, die ‘Nico’ zal nog tegen heel wat verrassingen aanlopen in zijn 30+ edities. Zijn (dag-) boek is echter al geschreven, dus de inhoud van deze column zal hem niet vreemd voorkomen….
Mooi geschreven en op zeer vriendelijke manier de problematiek tussen de Farang en de Thaise vrouw omschrijven.
Opmerkelijk is, dat er dagelijkse nog steeds vliegtuig ladingen vol Thailand binnen komen om deze ervaringen persoonlijk op te doen. Deze zoekende Farangs beseffen niet of in ieder geval onvoldoende, dat bij hen “De kleine eikel verteld wat de grote eikel moet doen en dat de grote eikel hierover goed moet nadenken.”
Vr.,gr.,
SiamTon
Bedankt, Ton!
Ik vind dit geen humor maar een discriminerende manier om een Thaise vrouw te beledigen
Wat een laag iq moet je hebben om dit tepubliceren
Dat moet je met de redactie bespreken, beste Rene. Ik heb het alleen maar geschreven.
geweldig weer dit schrijven!!
Thanks!
Prachtig stukje Khun Rick!
En in enkele van je 15 puntjes kan ik mij, na dertig jaar huwelijk, echt wel (ten dele) vinden.
Toen ik halfweg was ben ik opnieuw naar boven gescrold om er zeker van te zijn dat jij de schrijver was. Dacht ik toch wel dat ik een column van De Expat aan het lezen was zeker. Hoe dan ook, laat het niet bij dit, volgens jou, eenmalig satirische stukje. Maar: ‘Up to you’. Ik ben iemand die zichzelf niet te serieus neemt en elke vorm van humor, satire of ironie weet te waarderen.
Bedankt Jos!
Ik geef ruiterlijk toe dat ik mijn inspiratie voor dit overzicht vond in de columns van mijn meeschrijver hier. Alleen wat meer uitgebreid 😉
Hert zijn allemaal mannen die op dit artikel reageren. Vrouwen reageren niet op een dergelijk artikel want daar zijn wij vrouwen te verstandig voor. Ik besef dat ik daar nu een uitzondering op ben en laat wel mijn mening tegenover jullie mannen weten. Heb de lust om naar aanleiding van dit artikel de pen ter hand te nemen om een artikel over mannen te schrijven, maar heb het vermoeden dat de redactie dan van plaatsing afziet, want mannen er blijft dan geen spaan van jullie heel, althans van minimaal 90 procent der mannen. Mijn vrouwelijke intuïtie fluistert richting mijn brein verstandig te blijven en laat die mannen maar van deze onzin blijven genieten. Jullie blijven toch naar onze pijpen dansen.
Ik denk dat de redactie een (satirisch) stukje van een vrouwelijke lezer zeker zou waarderen en met graagte plaatsen. Je reactie geeft al een goede indicatie van je schrijverstalent. Gewoon doen, Josefien!
Ik zou wel schrijven. Door mijn werk als steward ben ik in veel landen geweest en heb ik veel verschillende soorten passagiers op mijn vluchten gehad. Op geen enkele route was het niveau van sommige mannen zo laag als op de vluchten naar Bangkok — en dat terwijl deze lijndienst niet als de goedkoopste gold. Deze vluchten weerspiegelen een beetje het soort buitenlander dat je in die landen tegenkomt. Toen ik ondanks dat naar Thailand verhuisde, werd dit later alleen maar bevestigd door mijn observaties. Het is iets beter geworden doordat Thailand duurder is geworden en voor sommigen geen optie meer is, maar ook omdat veel Thaise vrouwen door internet en social media meer keuzes hebben. Daarnaast zijn er steeds meer vrouwen die niet meer van dat soort mannen afhankelijk zijn. Blijkbaar geldt hetzelfde voor de Filippijnen.
Helemaal gelijk mevrouw,wij blijven dansen.,ik dans al vele jaren alleen,bevalt prima,en Rick prima geschreven,
Kom op Josefien, houdt je niet in en ik ben er zeker van dat de redactie het plaatst.
Het wordt de hoogste tijd dat de mannen hier een spiegel voor gehouden wordt.
Je reactie is nog erg gematigd, mijn vrouw die het ook gelezen heeft wilde gelijk het adres van Rick weten.
Hier schrijven is riskant, zeker als je soms een klein beetje buiten de lijntjes kleurt.
Een artikel over Thaise mannen dan maar? Dat laat de moderatie wel door. Hoop ik.
Hou je ajb aan de belofte dat het bij één keer blijft; Youp was ook al niks.
Ja, smaken verschillen nu eenmaal en het smaakt naar meer.
Toppunt van satire om dit satire te noemen.
Oei?
Ik ben nog steeds op zoek naar de aangekondigde satire, maar dat zal aan mij liggen……
Ja, dat moet al bijna.
Ja, smaken verschillen en dat geldt zeker voor humor. Ik kan er niet eens om glimlachen. En dan de schrijver die iedereen gaat bedanken of commentaar gaat geven op reacties, mijn hemel. Mag het iets minder narcistisch?
Kees toch!
Hier is het de schrijver om te doen: “Thaise vrouwen zijn allemaal ja-knikkers met een verborgen agenda.” Daar haalt hij er zijn gram mee. Ook satire. Maar ik beledig niet. Hij zal een enorme hekel hebben onderhand aan zijn vrouw. Hij zal het ontkennen.