Gedicht v/d week: De ziel van Thailand’s groene goud
De ziel van Thailand’s groene goud
Een zee van smaragd, in ’t zachte licht,
Waar hemel zakt, en aarde rijst,
Een veld dat eeuwig leven sticht,
In rust die zingt, in pracht die reist.
De sprieten fluisteren, buigen traag,
Een dans van wind, een stem van land,
Ze dragen dromen, dag na dag,
Een gave, zacht in mensenhand.
De zon kust elke druppel dauw,
Als parels op een tere kroon,
Een spiegel van de wereld trouw,
Een beeld dat leeft, nooit meer gewoon.
Hier ligt de ziel van eeuwen oud,
Gevangen in een groene zee,
De rijst, het leven, ‘t gouden goud,
Een wonder dat nooit sterven kan mee.
Thailand, jouw velden, groot en stil,
Zijn hartslag van een rijk bestaan,
Een bron van kracht, een diepe wil,
Waar licht en aarde samen gaan.
Ingezonden door: Ananda Raksakul