Column – Thailand verliest Chinese toeristen door corruptie en chaos
Thailand staat op een kruispunt, zeggen de beleidsmakers met het pathos van een toneelclub die Macbeth opvoert in een dorpshuis. Alleen jammer dat de hoofdrolspeler hier niet zozeer een Schotse koning is, maar een door smog verstikte glimlach die zich wanhopig vastklampt aan Chinese toeristen. En die glimlach, ooit de trots van de natie, begint steeds meer te lijken op het soort grijns dat je ook bij de tandarts ziet net voordat de boor aangaat.
De Chinezen komen namelijk niet meer. Dertig procent minder dit jaar. Vijfendertig als je de rekenmachine van de TAT gebruikt, die altijd net iets te creatief afrondt. Japan, Zuid-Korea en zelfs Vietnam lachen in hun vuistje, want daar word je tenminste opgelicht met een factuur en een BTW-nummer. In Thailand krijg je er een mes bij, of een roltrap die besluit te stoppen met functioneren halverwege je vakantie-selfie.
Premier Anutin stond gisteren in het parlement te beloven dat er orde op zaken komt. Meer politie. Meer camera’s. Meer flitsende verklaringen die evenveel houvast geven als een condoom met gaten. Want het probleem zit niet in het aantal agenten op straat, maar in de agent die zijn hand ophoudt voor een kleine bijdrage aan zijn theefonds.
Neem de hotels. Brandtrappen worden hier gezien als optionele decoratie. Als de architect een paar treden tekent op de achterkant van het servet, dan telt dat blijkbaar ook als goedgekeurd ontwerp. En als er dan een dak instort, heet dat geen ramp maar een “natuurlijk ventilatiesysteem”. De verzekeringsmaatschappij glimlacht mee.
Corruptie is geen bijkomstigheid. Het is de fundering. Zonder smeergeld zou de helft van Bangkok in elkaar storten. Letterlijk. De ander helft staat al scheef door slecht beton, maar dat is een detail dat prima wegvalt achter een neonreclame voor goedkope massages.
Ondertussen droomt de Tourism Authority hardop van een transformatie. Thailand wil een luxe bestemming worden. Denk: wellness retreats, biologische kokoswaterbars en vijfsterrenresorts die zogenaamd duurzaam zijn, omdat ze hun plastic rietjes vervangen hebben door bamboe, terwijl de airco’s draaien op steenkool. Luxe, jawel, maar met het soort fundament dat bij de eerste regenbui in elkaar zakt als een suikertaart.
Wat je dan krijgt, is een land dat in zijn promotievideo’s het paradijs belooft en in de praktijk een survivaltocht aanbiedt. Toeristen worden gelokt met de belofte van serene stranden, maar gaan naar huis met een ervaring bij de lokale politiepost. Of erger, een verblijf in een ziekenhuis waar de infuuszak zo lek is dat je je afvraagt of het een medisch hulpmiddel of een tropische regenbui is.
En toch blijft Thailand hopen. Elke crisis hier heet een kans. Elk instortend gebouw of sinkhole een innovatief ventilatiegat. Elke corrupte ambtenaar een vorm van ‘lokale gastvrijheid’. Misschien is dat de enige echte Thaise innovatie: de kunst om rampen te herverpakken als charme.
Maar er komt een dag dat de glimlach niet meer verkoopt. Dat de toerist liever kiest voor Tokio met zijn geoliede metro’s of Hanoi met zijn georganiseerde chaos. Want chaos is leuk zolang je er niet onder begraven wordt.
Dus ja, Thailand staat op een kruispunt. Alleen jammer dat beide wegen worden bewaakt door tolheffers in uniform en dat de brug naar de toekomst waarschijnlijk instort voordat de eerste bus Chinezen eroverheen rijdt.
Over deze blogger
- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column10 januari 2026Column – De nationale trots glijdt weer eens genadeloos op de bek in de polderprut
Column29 december 2025Column – 2026 wordt een herhaling van déjà vu in HD-kwaliteit
Column23 december 2025Column – Een kerstfeest voor wie geen idee heeft wat het betekent
Column19 december 2025Column – Hoe door een cola van bijna 300 baht het vertrouwen in Pattaya verdampt
“En die glimlach, ooit de trots van de natie, begint steeds meer te lijken op het soort grijns dat je ook bij de tandarts ziet net voordat de boor aan gaat”
LOL en respect, mooi gezegd expat!
Dat heeft de Expat weer schitterend weergegeven!
Leuk artikel. Slaat de spijker op z’n kop.
Zeker in Thailand moet je als er iets beloofd wordt altijd eerst denken: “Eerst zien, dan geloven”.
Thai zijn zeer goed met een ‘good feeling’ overbrengen.
Maakt ze niet uit of ze er iets voor moeten fantaseren of liegen.
Als U maar met een (leeg?) gevoel van prettigheid de deur uitloop of iets leest.
Er is natuurlijk veel corruptie in Thailand.Maar zou dat in Vietnam en andere omliggende landen veel beter zijn ? Het word hier wel heel erg benadrukt. Er gebeuren ook zat goede dingen in Thailand. Het probleem is dat de Chinezen wel werden belazerd. Maar dat komt ook doordat de Chinezen zelf alles wilden bepalen. Eigen bussen, restaurants en hotels.
Waardoor de Thais niets konden verdienen. En de Chinese regering kon minder invloed uitoefenen. En daarom Vietnam, wat geografisch gezien interessanter is voor hun, gingen promoten. En vergeet niet dat vliegtickets vrij duur zijn. En veel mensen een reis naar Thailand niet meer kunnen betalen.
Kunnen we wel nadruk leggen op …’Chinezen belazeren’…?
Toeristen met andere nationaliteit worden op dezelfde wijze behandeld.
Voor een Thaise scammer maakt wat voor paspoort hebben niets uit.
Wel, na 17 jaar klaarblijkelijk tot de slotsom gekomen dat hier niets meer goed is. Lekkende infuuszakken? Survivaltocht, politiepost, Bkk wat instort, etc. Waar haal je het allemaal vandaan. Gebaseerd op onderzochte feiten? Een land wat je gekozen hebt en je gastvrijheid verleend op zo’n manier naar beneden praten onder het mom van sarcasme. Mijn advies, ga onmiddellijk naar een ander land in SE Asia, want daar is het allemaal 100% veel beter. Ik blijf hier en geniet zonder klagen.
Ja Paul en je hebt ook heel veel mensen die hun kop liever in het zand steken, en zodra ze eruit komen weer die geweldige roze bril opzetten, en kennelijk behoor jij tot die groep.
Ik zeg Expat ga zo door met de dingen benoemen zoals ze zijn, en natuurlijk weet iedereen met een bepaald IQ wel dat het wat gechargeerd is.
Tot welke groep iemand behoort, daar heb jij toch geen last van?
Ik loop liever rond met een roze bril op dan, net zoals veel andere landgenoten, elke dag te klagen en te zagen over vanalles en nog wat.
En als je moet geloven wat onze Expat hier elke dag uitvergroot, dan heb je echt een probleem 😉
Er is een neerwaartse trend ontstaan in het Chinese toerisme naar Thailand wordt gedreven door een combinatie van verschillende, met elkaar samenhangende problemen. De ironie van het geheel aan problemen is dat Thailand dat alles zelf over zich afroept. Niet in het minst ook vanwege het plotselinge sluiten van bankrekeningen zonder enige waarschuwing vooraf.
1- De berichtgeving in China over grootschalige Chinese criminele netwerken, (vaak opererend vanuit gok- en scamcomplexen in de grensgebieden van Myanmar en Cambodja,) die Chinese slachtoffers maken, heeft een ernstige impact op het imago van Thailand. Thailand wordt in de Chinese media geassocieerd met deze gevaarlijke regio’s. Berichten op Chinese sociale media over oplichting, ontvoeringen en onbetrouwbare rechtshandhaving maken Chinese mensen angstig voor Thailand. Chinese reisbureaus mijden Thailand en boeken in plaats daarvan reizen naar Japan, Vietnam en Zuid-Korea.
2- Thailand is veel te laat begonnen met maatregelen tegen al die Chinese scam praktijken. Pas nadat grote schandalen met populaire Chinese acteurs publiek werden, is Thailand gestart met het intensief bestrijden van dat alles. Hoewel het probleem al jaren bestond en Thailand eerder al kleine acties ondernam (zoals een korte stroomonderbreking in 2023), was de combinatie van de ophef rond een Chinese beroemdheid en de daaropvolgende diplomatieke noodzaak tijdens het bezoek van ex-premier Ung Ing de katalysator voor de grootschalige en gecoördineerde ‘crackdown’ in februari 2025.
Zie: https://www.youtube.com/watch?v=vGIQCxZJQwY
Inside Southeast Asia’s Notorious Scam Hub For China-Linked Syndicates | Insight | Full Episode
3- Thaise criminele bendes en corrupte functionarissen hebben meegewerkt om logistiek op te zetten waardoor zij die Chinese organisaties in staat stelden om hun operaties net over de grens in Myanmar en Cambodja op te zetten en te onderhouden. Beruchte scam-hubs in Myanmar waren voor hun functioneren sterk afhankelijk van elektriciteit en internet uit Thailand. Dit wijst op een lange periode van stilzwijgende goedkeuring of corruptie.
4- Huidige problemen met het sluiten onverwachts van bank accounts zijn een direct gevolg van de strijd tegen de fraude die de Chinese toeristen al afschrikt, en dit heeft een extra negatief effect. Veel banken openen geen rekeningen meer voor toeristen. Chinezen, uitermate bekend met digitalisering en grote aankopen, kunnen niet zonder bankrekening. Ook het opnieuw moeten bewijzen dat persoons documentatie op juistheid berust voedt het gevoel van onzekerheid en verhoogt de drempel om in Thailand te blijven.
Kortom: waarom het Chinese toerisme in het algemeen daalt, ligt bij de perceptie van onveiligheid en gevaar die in Chinese media wordt gecreëerd door de vele berichten over georganiseerde misdaad en oplichting. De strengere bankregels zijn een rechtstreeks gevolg van die criminele activiteiten, en werken daardoor als een extra drempel voor zowel toeristen als expats uit China.
Tot slot: Thailand heeft een tweezijdig vlijmscherp zwaard gecreëerd en snijdt zichzelf in eigen vlees door aarzelend optreden tegen Chinese scams, en door het plotse en onverwachte tegenwerken van het kunnen aanhouden van een noodzakelijk bankaccount.
En weer een scherp stukje Expat.
En ook weer helemaal waar en toch blijven er mensen die de waarheid niet willen zien.
En daar hebben zij ook recht op, leven en laten leven, toch?
Ik heb er weer van genoten, mijn dank is groot.
Groet Mike.
Wie elke dag zijn dosis miserie nodig heeft, hoeft niet ver te zoeken: lees gewoon de topics van Expat. Hij weet als geen ander hoe je een paradijs kan herleiden tot een kerkhof van klachten. Geen detail ontsnapt aan zijn vergrootglas, geen kleine ergernis blijft ongebruikt om er een nationaal drama van te maken. En alsof dat nog niet genoeg is, staan er altijd lezers klaar om het koor van negativiteit te versterken. Verontwaardigd reageren, nog wat extra zout in de wonden strooien, en zich vervolgens afvragen waarom ze zo ongelukkig worden van dit land.
Het is bijna een kunstvorm geworden. Thailand systematisch afbreken en tegelijk doen alsof men de waarheid verkondigt. Maar wat levert het op? Behalve een bittere smaak en een hoop zelfgekozen frustratie, niets. Want dit land heeft, ondanks al zijn imperfecties, zoveel moois te bieden.
Misschien is dat net het verschil, sommigen kijken door een vergrootglas, anderen door een roze bril. En geloof me, met die roze bril op is het leven een pak aangenamer. Zeker hier
Dat eeuwige geklaag en gezeur deden ze waarschijnlijk ook wel in eigen land en hier gaan ze daar gewoon mee door. Het maakt eigenlijk niet uit waar ze leven. Het zit in hun. Ze kunnen niet zonder. Het is hun levensader.
Misschien is Thailand wel ideaal voor hun en vinden zij hier de nodige energie om hun dagelijks gezeur en geklaag te voeden.
Ze kunnen zich dan ook niet voorstellen dat ook maar iemand wat positief te vertellen heeft en diegene die het toch wagen krijgen direct de voor hun favoriete roze bril aangemeten.
Want hoe die ook maar iets positief in het leven kunnen zien, laat staan in Thailand, is de grootste onzin.
Ze beseffen zelf niet dat ze dag in- dag uit met die zwarte bril rondlopen. Dat zijn ook diegene die er in slagen zichzelf uiteindelijk een depressie aan te praten. Ik vermoed dat er zelfs bij zijn die uiteindelijk een burnout aan hun dagelijkse gezeur overhouden. Je moet het maar kunnen denk ik soms. Een burnout of depressie oplopen tijdens je pensioen van je eigen gezeur.
Is alles dan goed in Thailand?
Neen natuurlijk niet. Het paradijs bestaat niet. Nergens. Er is overal wel wat en vooral zal dat opvallen als je ergens wat langer verblijft. Je mag best zeggen als je vind dat iets je niet bevalt, of dat iets beter kan en dat doen die zogenoemde roze brildragers meestal ook wel vind ik.
Maar alles is ook niet negatief, al zullen de zwarte bril dragers het daarmee niet eens zijn omdat ze het negatieve niet meer kunnen relativeren.
Geniet van het positieve en relativeer de zaken die je als negatief ervaart. Probeer een evenwicht te zoeken waar je goed in voelt en dat is het best aangenaam leven. In Thailand of waar ook..
Zo doe ik het toch al 30+ jaar in Thailand.
Als ik alles elke dag zo negatief moest beleven zoals sommige het voorstellen en dat het negatieve een zodanige bovenhand zou halen waardoor ik in Thailand tegen mijn zin zou rondlopen….. wel dan zou ik hier al lang vertrokken zijn en kijken dat het op een ander niet beter was, want ik blijft niet op een plaats tegen mijn zin….
Ik snap volledig wat je bedoelt en dat is precies de reden waarom corruptie kan blijven bestaan.
Corruptie geeft veel voordelen voor mensen met geld en daar profiteren veel buitenlanders in Thailand ook van, maar om dat normaal te vinden is een andere vraag.
En de mensen aan de goede kant vinden alles wel best. De egoist.
Dus omdat iemand niet voortduren loopt te zeuren en klagen over alles en nog wat wil dat zeggen dat die alles goed of normaal vindt?
Enkel met zeuren en klagen bewijs je dan dat je geen egoist bent?
Tot ze zelf natuurlijk in de pot met honing kunnen zitten of als iets hun goed uitkomt bedoel je dan.
Met de hardste roepers moet je net het meest uitkijken is mijn ervaring.
Chris2, ik vind dat je blij moet zijn met de stukjes van De Expat! Dan gebeurt er tenminste wat anders in dit blog dan het plaatsen van nieuwsberichten, bank- en visumkwesties en geschiedenis van bergvolken. Het blog zou saai worden zonder mensen die eens aan de deur rammelen. Ook al is dat af en toe wat opgeblazen…
Over miserie gesproken, straks is het nieuwjaar en komt de belastingbrief weer ter sprake hier….
Cris, gelijk heb je. Degenen die anderen betichten een roze bril te dragen denken dat ze zelf in de realiteit staan. Maar niets is minder waar. Vanuit simpele alledaagse en met gewoon normaal verstand beschouwd is er een bekend psychologisch principe: hoe je de wereld interpreteert, beïnvloedt hoe je je voelt en hoe je je gedraagt. Als je altijd maar geneigd bent je dagen zuur in te zien, creëer je in feite een vicieuze cirkel. Op den duur veroorzaakt dat zure denken directe gevoelens van irritatie en teleurstelling. Zij die anderen ‘benijden’ om een roze bril, zijn frustraten tot en met. Want het kan niet anders dan dat deze constante, negatieve interne dialoog hun energieniveau uitput, hun relaties belast, en hen vastzet in patronen die uiteindelijk leiden tot frustraties. Teleurgesteld in hun eigen werkelijkheid weten ze niet beter dan afgeven op anderen. Ik heb mijn roze bril op mijn nachtkastje en zo gauw ik wakker word, zet ik hem op.