Column – Thailand, het land van de lauwgeserveerde logica

Toeristen zijn van harte welkom in Thailand. Zolang ze zich gedragen als monniken, consumeren als miljonairs en verdwijnen voor zonsondergang. De slogan luidt niet voor niets Amazing Thailand. Alleen blijkt dat “amazing” steeds vaker te slaan op de verbluffende capriolen van de wetgever, niet op het uitzicht.

Neem de nieuwste vondst van de Thaise wetsfabriek: de drinkboete. Ja, je leest het goed. Het drinken van een biertje op het verkeerde tijdstip is sinds deze week een misdaad met een prijskaartje van 10.000 baht. Je hoeft het niet eens zelf gekocht te hebben. Nee hoor, ook als je wordt bediend in een bar die net iets te enthousiast is met haar happy hour, ben jij de klos. Of beter gezegd: de borrelklos.

Het is alsof je wordt beboet omdat je in de file staat op een weg waar je wel mocht rijden, maar op een tijdstip dat de zon iets te fel scheen. Wetstechniek op standje Kafka, met een vleugje karaoke.

De verkoop van alcohol is strak gereguleerd. Alleen van elf tot twee uur en van vijf tot middernacht mag je je dorst legaal lessen. Wie in de middag wel wil drinken, moet inchecken in een hotel, een internationale vertrekhal of een ‘entertainment zone’. Die laatste term is op zichzelf al een juridische genotsmop, want nergens is zo onduidelijk gedefinieerd wat ‘entertainment’ eigenlijk is. Is een karaoke met huilende expats entertainment? Geldt een voetmassage met ABBA-muziek ook? Of alleen als de massagestoel staat geregistreerd bij het ministerie van Cultuur?

En dan is er de wiet. Ach, de wiet. Die kreeg in 2022 een warm onthaal als geneeskrachtige plant, nationaal exportproduct en nationale troost voor iedere gefrustreerde Grab-bestuurder. Maar nu? Nu ruikt het hele project naar koud geworden curry: eerst vrijgegeven als wondermiddel, nu weer ingesnoerd als volksvijand, tenzij je een recept hebt. Snap jij het nog?

Geloofwaardigheid is in Thailand net als een verkeerslicht: suggestief, zelden bindend, en altijd afhankelijk van de kleur van de auto.

Het pijnlijke is niet eens het verbod. Het pijnlijke is het patroon. Toerisme is heilig, maar toeristen zijn zondig. Er wordt geworven met cocktails, maar beboet met bijsluiters. Alles voor het imago. Niet voor niets zijn Thaise wetten als strandbarstoelen: wie stevig gaat zitten, valt om.

Natuurlijk, elk land mag grenzen stellen. Maar Thailand blinkt uit in de kunst van het tegenstrijdige. Het land dat je uitnodigt om los te laten, hangt bij de uitgang een bordje ‘Verboden te genieten buiten de aangegeven uren’. Het resultaat is een juridisch doolhof met spirituele verlichting op aanvraag, mits vergezeld van een stempel en twee kopieën van je paspoort.

Dus ja, welkom in het land van glimlachende sancties en gelegaliseerde verwarring. Waar de wet fluistert als een monnik, maar handhaaft als een belastingambtenaar met een jetlag.

Drink met mate. En met een advocaat in de buurt.

Over deze blogger

De Expat

De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Column10 januari 2026Column – De nationale trots glijdt weer eens genadeloos op de bek in de polderprut
• Column29 december 2025Column – 2026 wordt een herhaling van déjà vu in HD-kwaliteit
• Column23 december 2025Column – Een kerstfeest voor wie geen idee heeft wat het betekent
• Column19 december 2025Column – Hoe door een cola van bijna 300 baht het vertrouwen in Pattaya verdampt