Thailand leeft van toerisme, maar het land worstelt met een onderwerp dat elke reiziger meteen voelt: prijzen die verschillen per nationaliteit. In 2025 kwamen er 32,97 miljoen buitenlandse bezoekers, minder dan de 35 miljoen in 2024. Dat zet de sector onder druk, zeker nu buurlanden goedkoper en strakker georganiseerd lijken.
Het gaat niet alleen om een paar baht extra bij een tempel. Het gaat om vertrouwen, duidelijkheid en het gevoel dat je welkom bent, ook als je hier woont en belasting betaalt. Dubbele prijsstelling, oplichting rond vervoer en apps zoals Grab maken van die discussie een spiegel voor het land.
Dubbele prijsstelling is niet uniek, maar wel gevoelig
Dat toeristen meer betalen dan locals, zie je in meer landen. Het argument is vaak logisch: onderhoud, crowd control en het idee dat inwoners al via belastingen bijdragen. In Thailand geldt dat op veel plekken ook. Sommige publieke attracties vallen onder duidelijke regels, en daar weten bezoekers meestal waar ze aan toe zijn.
Opvallend is dat veel reizigers het prijsverschil best willen accepteren, zolang het eerlijk aanvoelt. Als je ziet dat een tempel goed onderhouden is, dat er nette toiletten zijn en dat de informatieborden kloppen, dan voelt een hoger tarief al snel als een bijdrage. Het probleem begint wanneer je het idee krijgt dat je vooral betaalt omdat je er anders uitziet, of wanneer prijzen pas zichtbaar worden op het moment dat je al bij de kassa staat.
Expats zitten tussen twee werelden
De discussie wordt scherper bij mensen die al jaren in Thailand wonen. Ze werken hier, betalen belasting, ondersteunen lokale ondernemers en bouwen een leven op. Toch vallen ze bij veel loketten automatisch onder “buitenlander”, met een hoger tarief als standaard.
Voor expats is dat niet alleen een financiële kwestie. Het raakt aan identiteit en erkenning. Je woont ergens, je doet mee, en toch hoor je bij de ingang ineens niet bij “wij”, maar bij “zij”. Dat knaagt, zeker als de regels per locatie verschillen of als de medewerker ter plekke moet beslissen. Een transparant systeem helpt dan meer dan een korting. Laat vooraf zien wie welk tarief betaalt en waarom. Dan wordt het een keuze die je begrijpt, in plaats van een verrassing die je slikt.
Oplichting rond vervoer werkt reputatieschade in de hand
Naast officiële toegangsprijzen speelt nog iets wat toeristen sneller onthouden dan een museumticket: gedoe met vervoer. Denk aan taxi’s of tuktuks die buiten de meter om onderhandelen, rare omwegen maken of een prijs roepen die pas achteraf “blijkt te kloppen”. Individuele chauffeurs aanpakken is lastig, en precies daarom blijft het probleem terugkomen.
Wat wel is veranderd, is het gedrag van toeristen. Wie onzeker is over een ritprijs, pakt steeds vaker een app met een vaste prijs. Dat is niet alleen gemak, het is vooral rust. Je ziet de route, je ziet de kosten, en je hoeft minder te onderhandelen in de hitte met je koffer naast je.
De overheid probeert intussen meer grip te krijgen op de taximarkt. Er loopt een systeem met QR codes in taxi’s waarmee je chauffeursgegevens kunt controleren, een rit kunt beoordelen, tarieven kunt inschatten en direct een klacht kunt indienen. Het idee is simpel: meer traceerbaarheid, minder ruimte voor misbruik. Als dit goed werkt en breed wordt gebruikt, kan het de drempel om “nee” te zeggen tegen louche praktijken flink verlagen.
Waarom Thailand reizigers kan verliezen aan de buren
De daling van het aantal buitenlandse bezoekers in 2025 heeft niet één oorzaak. Maar in een regio waar landen elkaar scherp beconcurreren, tellen kleine irritaties snel op. Een gevoel van oneerlijkheid bij de kassa, een vervelende taxirit en onduidelijke prijzen vormen samen een verhaal dat reizigers doorvertellen.
Daar zit het echte risico. Niet dat Thailand ineens onaantrekkelijk is, want het land blijft een topper door natuur, eten, gastvrijheid en cultuur. Het risico is dat de ervaring minder voorspelbaar voelt dan elders. Voor budgetbewuste reizigers is dat genoeg reden om te vergelijken, en soms te kiezen voor een alternatief dat net iets goedkoper en net iets duidelijker is.
Tot slot
Als Thailand het vertrouwen van reizigers wil vasthouden, draait het minder om lagere prijzen en meer om heldere spelregels. Maak tarieven zichtbaar, leg ze uit, en behandel langblijvers niet automatisch als passant. Combineer dat met strakker toezicht op vervoer en slimme tools zoals QR-codes, dan wordt “Thailand is duurder voor jou” minder een ergernis en meer een verhaal dat je begrijpt.
Bronvermelding
Bangkok Post, Dual pricing as Thailand’s tourism dilemma, 28 februari 2026
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Toerisme28 februari 2026Dubbele prijzen in Thailand voelen klein, maar raken het hart van het toerisme
Vliegtickets28 februari 2026Sneller door security met gezichtsherkenning: zo werkt het op de grote Thaise luchthavens
Kort nieuws28 februari 2026Thailandblog nieuwsupdate algemeen
Criminaliteit28 februari 2026Thailandblog nieuwsupdate criminaliteit – 28 februari 2026