()


Let op: dit is een verhaal met een knipoog. dus niet alles te letterlijk nemen.

Wie ooit geprobeerd heeft Thais te leren, weet het: het is een toontaal. Eén woord kan vijf totaal verschillende dingen betekenen, afhankelijk van de toon waarop je het uitspreekt. Neem ‘maa’. Zeg je het vlak, dan is het een hond. Zing je het vrolijk omhoog, dan komt iemand aanlopen. Grom je het omlaag, dan is er opeens sprake van een paard. De verwarring ligt op de loer. En dat is nog maar één lettergreep.

Toch is dat voor een Nederlander eigenlijk heel herkenbaar. Wij zijn misschien niet officieel een toontaal, maar vergis je niet: ook bij ons kan een verkeerd geplaatste klemtoon leiden tot dramatische misverstanden.

Neem het woord ‘voorkomen’. Zeg je ‘voorkómen’, dan bedoel je dat je iets wilt verhinderen. Maar zeg je ‘vóórkomen’, dan betekent het dat iets ergens aanwezig is. En wie ‘voorkóm je?’ zegt tegen een Nederlander in de wachtkamer, kan maar beter uitleggen of hij een goedbedoelde tip geeft of gewoon checkt of de ander op de lijst staat.

Tijd voor een toontest

Net als in het Thais kan de Nederlandse toon ook emotie en context verraden. Neem een simpel zinnetje als:
– “Nou, dát is leuk.”
Afhankelijk van de intonatie kan dit betekenen:

  1. Je bent oprecht blij.
  2. Je bent passief-agressief boos.
  3. Je hebt besloten nooit meer met deze persoon op vakantie te gaan.

Het verschil? Een milde stijging op ‘dat’ voor sarcasme, een neutrale toon voor oprechte blijheid, en een scherpe val in de stem als je klaar bent met alles.

En dan hebben we het nog niet over ‘hé’

Want ‘hé’ is in Nederland een complete communicatievorm op zich.
– “Hé?” = Je hebt iets niet gehoord.
– “Hé.” = Je groet een bekende.
– “Héééééé?” = Je bent verbaasd, verontwaardigd of allebei.
– “Hé.” (kort en plat) = Je hebt iemand door.

In Thailand kan één verkeerde toon ervoor zorgen dat je per ongeluk iemands moeder uitscheldt in plaats van haar begroet. In Nederland kun je met een verkeerd uitgesproken ‘hé’ een vriendschap ruïneren of een date versieren. Ook een kunst.

Verstaan of voelen?

Thais vereist muzikaal gehoor, Nederlands vereist sociaal gehoor. Waar Thai letterlijk moet horen of je iets hoog, laag of glijdend zegt, moet de Nederlander aanvoelen wat je bedoelt. Niet wat je zegt, maar hoe je het zegt. Je moet de zin als het ware aanvoelen trillen op de juiste frequentie. Dat is taal met ondertiteling voor gevorderden.

Kortom: beide talen zijn gevaarlijk terrein voor de ongeoefende spreker.

Een Thai die ‘maa’ op de verkeerde toon zegt, roept misschien per ongeluk een hond als hij z’n vrouw bedoelt. Een Nederlander die tegen z’n schoonmoeder zegt dat hij iets “nogal interessant” vindt, maakt zonder het te weten een vernietigend oordeel. Beide gevallen kunnen eindigen in ongemakkelijke stiltes en het afwassen in je eentje.

En misschien is dat wel de mooiste overeenkomst.

In het Thais zing je de taal. In het Nederlands klinkt elke zin als een mini-drama, met in de hoofdrol: de klemtoon. Spreek je het goed uit, dan heb je contact. Leg je de toon verkeerd, dan ‘voorkóm’ je communicatie. Of ‘vóórkom’ je alleen nog in ongemakkelijke WhatsApp-gesprekken.

Dus de volgende keer dat iemand zegt dat Nederlands een droge, hoekige taal is, zeg dan gewoon:
“Nee hoor, het is een opera. Je moet alleen weten op welke toon je moet inzetten.”

———————————————

Dit artikel is [jp_post_view]

———————————————

Hoe leuk of nuttig was deze posting?

Klik op een ster om deze te beoordelen!

Gemiddelde waardering / 5. Stemtelling:

Tot nu toe geen stemmen! Wees de eerste die dit bericht waardeert.

Omdat je dit bericht nuttig vond...

Volg ons op sociale media!

Het spijt ons dat dit bericht niet nuttig voor je was!

Laten we dit bericht verbeteren!

Vertel ons hoe we dit bericht kunnen verbeteren?

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

3 reacties op “Als een Thai ‘maa’ zegt en een Nederlander ‘voórkomen’ bedoelt – Waarom Thais en Nederlands meer op elkaar lijken dan je denkt”

  1. Henk zegt op

    En om het Nederlands helemaal onbegrijpelijk te maken voor een Thai is als je het over het voorkomen van een vrouw hebt.

    5
  2. Frans T zegt op

    Grappig om het Nederlands zo eens uit te leggen. Ik was mij wel bewust van de tonatie en dat het belangrijk is hoe je iets zegt.

    Lang geleden was ik beginnend monteur en liep een tijdje mee met een ervaren iemand. Die kon op veel manieren klootzak zeggen. Als ik iets fout deed, met een lachje bij een ondeugd, beledigd, of veraangenaamd. Dan gebegruikte hij het woord kloot ook nog. Ik vond het vermakelijk en begreep precies wat bedoeld werd. Tegenwoordig zou je dat niet meer kunnen zeggen.

    Leuk uit gelegd deze spreekwijze.

    0

Laat een reactie achter