Zo zag Pattaya eruit in 1987 (video)
Wie Pattaya nu kent met shoppingmalls en volle boulevards, herkent de badplaats van 1987 nauwelijks terug. Het was een rommelige, zonnige stad aan zee waar alles eenvoudiger voelde. Geen megahotels, maar lage gebouwen, stoffige wegen en veel motorbikes. Pattaya trok toen al toeristen, maar het tempo lag lager.
In die jaren rook Pattaya naar zee, benzine en barbecue. Straatverkopers verkochten noedels, bier kwam uit flessen met ijs. De avonden waren warm, luidruchtig en een tikje wild. Bars waren simpel; muziek kwam van cassettebandjes. Voor veel bezoekers voelde Pattaya als vrijheid met rafelranden en zonder filter en weinig regels.
Een stad zonder hoogbouw en haast
In 1987 bestond de skyline van Pattaya vooral uit palmbomen en een paar middelhoge hotels. De meeste accommodaties waren eenvoudige guesthouses met ventilatoren en koude douches. Airco was luxe. De wegen waren smal en vaak slecht onderhouden. Stoepen liepen onverwacht dood en zand lag overal. Toch werkte het. Je verplaatste je te voet of achterop een songthaew en niemand had haast. De stad ademde ontspanning, zelfs als het druk was.
Strand als ontmoetingsplek
Het strand was toen nog echt het hart van Pattaya. Geen strandbedden in strakke rijen, maar losse stoelen en parasols. Overdag zag je Thaise families, backpackers en oudgedienden door elkaar. Verkopers liepen langs met ananas, gegrilde kip en sigaretten. Het water was niet perfect, maar daar leek niemand zich druk om te maken. Je ging naar het strand om te hangen, te kijken en gesprekken te voeren die nergens heen hoefden.
Nachtleven met een rauw randje
Walking Street bestond al, maar was kleiner en ruiger. Neonlichten flikkerden, muziek overstemde elkaar en alles voelde ongepolijst. Bars waren open ruimtes met een paar krukken en een houten bar. Geen shows met strakke choreografie, maar livebandjes die covers speelden en soms faliekant de mist ingingen. Het nachtleven was direct en soms confronterend, maar ook eerlijk. Wat je zag, was wat je kreeg.
Een mix van bezoekers
Pattaya trok in die tijd een bont gezelschap. Amerikaanse Vietnamveteranen, Europese overwinteraars, avontuurlijke backpackers en zakenmensen die even wilden ontsnappen. Veel bezoekers bleven hangen. Sommigen voor weken, anderen voor jaren. De stad had iets magnetisch. Niet omdat alles mooi was, maar omdat alles mogelijk leek. Je kon er verdwijnen, opnieuw beginnen of gewoon even jezelf zijn.
Het gevoel dat bleef hangen
Wat Pattaya in 1987 vooral bijzonder maakte, was het gevoel. De stad was rommelig, luid en soms chaotisch, maar ook warm en open. Regels waren er wel, maar ze voelden ver weg. Voor veel mensen was dit de plek waar ze hun eerste Thailandervaring opdeden. Dat rauwe randje is inmiddels grotendeels verdwenen, maar in herinneringen leeft het Pattaya van toen nog altijd voort.
Tot slot
Pattaya in 1987 was geen perfecte plek, maar wel een echte. Zonder opsmuk, zonder marketing en zonder filters. Juist dat maakte de stad zo aantrekkelijk. Wie er toen was, herinnert zich geen gebouwen of cijfers, maar een gevoel. En dat gevoel laat je niet meer los.
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Maatschappij12 januari 2026Moeten kinderen in Thailand worden geweerd van sociale media
Toerisme12 januari 2026Thailand zet in 2026 vol in op kwaliteitstoerisme en hogere opbrengsten
Toerisme12 januari 2026Chinese reizigers trekken massaal de wereld in en Thailand profiteert mee
Vliegtickets12 januari 2026Bangkok Airways stunt met nieuwjaarstickets voor Thailand en de regio
Ik ben gegaan naar Pattaya in 1985 en ik ben er nog steeds, Mijn leven is daar begonnen en in die tijd was er nog geen central,
mijn eerste reis naar thailand in 1976 …geëindigd in pattaya .
vele jaren steeds enkele weken aldaar , met het geluk van verschillende amerikaanse
oorlogsboten te hebben bezocht .
wat was het toen mooi , nu vergeet het , 1 grote stad rommelig en vuil .
wolkenkrabbers , hotels enz… geen thailand meer .
Ieder zijn meug , voor mij niet meer .
En daar bovenop die enorm slechte naam in NL (vanwege de Amerikaanse soldaten/”damesbezoekers” tijdens Vietnam oorlog) schijnen er nu enorme hoeveelheden Russen te zijn met lomp gedrag e.d.
Maar Jan. 2027 wil ik het er ook eens zien (in luxe resort merk je niks van overlast en je ziet daarbuiten wel wat wel/niet gezellig is). Nu januari 2026 eerst voor 2e keer naar Patong Beach (juist erg levendig, grappig; wel veel duurder denk ik dan Pattaya). Ik zeg maar niet dat ik naar Phuket ga, want juist dat heeft ook zo’n slechte naam, terwijl men niet weet dat dat eigenlijk in Patong is (haha).
Ik herinner me dat er vooral veel meer groen was en de stad een pak leefbaarder was. Dat het er onmetelijk meer relaxer aan toeging dan vandaag zal geen enkele pionier ontkennen. Er was ook geen internet ….geen GSM. Mensen hadden nog aandacht voor elkaar en niet enkel alleen voor hun telefoontje. Het waren inderdaad tijden van vrijheid en blijheid maar ook van betere muziek en in mijn ogen ook van meer gezelliger en minder afstandelijke meisjes dan vandaag. De commercie en het geldgewin hebben alles voorgoed veranderd.
Er naartoe vliegen was wel in vgl met nu een pak duurder en ook heel wat omslachtiger.