Cambodja vuurt raketten af op Si Sa Ket terwijl Anutin vredesdeal van Trump naar prullenbak verwijst
Het contrast kon dit weekend bijna niet groter zijn. Terwijl vanuit Washington het bericht kwam dat de vrede getekend was, zochten doodsbange inwoners in de Thaise grensregio dekking voor inslaande artillerie. De diplomatieke werkelijkheid bleek totaal anders dan de rauwe realiteit op de grond. In plaats van rust bracht de zaterdag zware beschietingen.
Premier Anutin Charnvirakul reageerde furieus op de geruchten en maakte direct korte metten met het idee van een wapenstilstand. Voor de mensen in Si Sa Ket en Buri Ram zijn de politieke spelletjes echter van ondergeschikt belang; zij rennen voor hun leven. De situatie is nu zo ernstig dat hele dorpen veranderd zijn in spooksteden.
Raketten op burgerdoelen in Si Sa Ket
Als je dacht dat het bij wat diplomatiek moddergooien zou blijven, heb je het mis. De situatie aan de grens is zaterdag op angstaanjagende wijze geëscaleerd. Het Thaise leger bevestigde dat Cambodjaanse troepen BM-21 raketten hebben afgevuurd op burgerdoelen in de provincie Si Sa Ket. Dit zijn geen kleine waarschuwingsschoten; de BM-21 Grad is een berucht meervoudig raketsysteem dat een verwoestende regen van projectielen kan neerlaten.
De gevolgen zijn direct zichtbaar. Volgens de laatste rapporten raakten hierbij zeker twee burgers ernstig gewond in het district Kantharalak. Mevrouw Somchit en meneer Thanongsak waren net te laat om de veiligheid van hun bunker te bereiken toen de projectielen insloegen. Ook een lokaal tankstation nabij Ban Kradon werd geraakt, wat zorgde voor een enorme ravage. De beelden van rookpluimen en rennende mensen staan in schril contrast met de berichten die uit Washington kwamen. Het laat zien hoe kwetsbaar je bent als inwoner van deze grensregio.
Anutin is klaar met de diplomatieke spelletjes
De chaos werd dit weekend compleet gemaakt door een opmerkelijke interventie van Donald Trump. De Amerikaanse president claimde vrijdagavond op zijn platform Truth Social dat hij een doorbraak had geforceerd na een “zeer goed gesprek” met zowel Anutin als de Cambodjaanse premier Hun Manet. Volgens Trump zouden beide partijen hebben ingestemd om “al het schieten te staken”.
Die claim bleek echter voorbarig en viel totaal verkeerd in Bangkok. Premier Anutin Charnvirakul reageerde via Facebook fel op de suggestie dat de recente incidenten op misverstanden zouden berusten. “Dit is absoluut geen ongelukje langs de weg,” stelde Anutin. Hij benadrukte dat Thailand militaire acties zal blijven uitvoeren zolang de soevereiniteit van het land in het geding is. Voor Anutin is de maat vol: er wordt pas gestopt met vechten als Cambodja daadwerkelijk de wapens neerlegt, niet op basis van een bericht op sociale media.
Spookdorpen in Buri Ram
De impact van dit geweld is misschien wel het meest zichtbaar in de provincie Buri Ram. Wat normaal gesproken levendige plattelandsgemeenschappen zijn, veranderde dit weekend in spookdorpen. De autoriteiten namen geen enkel risico na de aanhoudende artilleriebeschietingen en bevalen de volledige evacuatie van districten zoals Ban Kruat en Lahan Sai.
Als je nu door deze dorpen zou lopen, zie je een desolaat beeld. De huizen zijn verlaten en de scholen zijn dicht. Slechts een handjevol mensen is achtergebleven: de dorpshoofden en lokale defensievrijwilligers. Mannen zoals Bunsoem Mengprakorn in Ban Kruat wagen hun leven om op de eigendommen en het vee van hun gevluchte buren te passen. “We moeten op de huizen en de dieren passen totdat de situatie bedaart,” vertelde hij. In de opvangcentra heerst vooral onzekerheid en angst voor wat de volgende dag brengt.
Tot slot
Het is duidelijk dat de situatie aan de Thais-Cambodjaanse grens voorlopig verre van stabiel is. Zolang de diplomatieke wensdromen niet stroken met de militaire realiteit, blijft de bevolking in de grensstreek in angst leven. Met een premier die weigert te buigen voor internationale druk en zware wapens die nog steeds spreken, lijkt een echte oplossing verder weg dan ooit.
Bronvermelding: Bron: Bangkok Post
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Maatschappij12 januari 2026Moeten kinderen in Thailand worden geweerd van sociale media
Toerisme12 januari 2026Thailand zet in 2026 vol in op kwaliteitstoerisme en hogere opbrengsten
Toerisme12 januari 2026Chinese reizigers trekken massaal de wereld in en Thailand profiteert mee
Vliegtickets12 januari 2026Bangkok Airways stunt met nieuwjaarstickets voor Thailand en de regio
Als dat maar goed gaat.
Premier Anutin kan wel eens de toorn van President Trump over zich heen gaan krijgen en Thailand straffen met hoge tarieven.
Hoe dan ook, het zal een roerig jaar 2026 gaan worden voor Thailand.
Oorlog met Cambodia, binnenlandse economisch gedoe en handel met buitenland.
Nieuwe verkiezingen met een uitkomst follow-up.
Het conflict tussen Thailand en Cambodja is niet nieuw. Het is een opflakkering van een rivaliteit die meer dan zeven eeuwen teruggaat. De relatie tussen Thailand (voorheen Siam) en Cambodja (het Khmervolk) wordt gekenmerkt door een diepgaande historische wrok, nationalisme en onopgeloste grensconflicten.
De wortels van de vijandigheid liggen in de periode na de val van het grote Khmer-rijk (Angkor). In de 18e en 19e eeuw domineerde Siam (Thailand) grote delen van wat nu Cambodja is. Het Khmervolk beschouwt dit als een “annexatie” van cultureel en historisch land. Pas toen Frankrijk in de 19e eeuw Cambodja onder hun protectoraat bracht, werd het land gered van de totale absorptie door Siam. De Fransen dwongen Siam om territorium terug te geven, maar de grenzen werden arbitrair getrokken en nooit volledig geaccepteerd.
Veel conservatieve Thai zien Cambodja nog steeds als een een staat die historisch gezien schatplichtig was aan Bangkok. De Cambodjaanse soevereiniteit wordt vaak met argwaan bekeken. Het huidige explosieve geschil draait min of meer om één enkele, majestueuze tempel: Preah Vihear
https://www.thailandblog.nl/?s=Preah+Vihear&x=47&y=7
In Thailand gebruiken politici de “verdediging van de soevereiniteit” als een middel om nationale eenheid te creëren. Nationalisme wordt aangewakkerd om de steun van de bevolking te verzekeren.
In Cambodja gebruikt ‘Phnom Penh’ (traditioneel gedomineerd door de familie Hun) de confrontatie met de “historische vijand” als een afleidingsmanoeuvre van binnenlandse problemen zoals corruptie of economische ongelijkheid.
Het huidige conflict kan dus geen verrassing zijn, maar een helaas genomen stap in een eeuwenlange cyclus van escalatie. Historisch met als basis de onopgeloste grensgeschiedenis en wederzijdse culturele wrok.
Militair: de gevechten van 2008–2011 lieten zien dat beide partijen bereid zijn zware artillerie in te zetten, wat de drempel voor de inzet F-16’s nu verlaagt.
Politiek: de harde lijn van de Thaise premier Anutin en de Cambodjaanse agressie dienen beide om de leiders intern te versterken, maar tegen de prijs van regionale oorlog.
Trump heeft niet alleen het invoertarief als wapen tegen hardhorigheid. Thailand vliegt met F-16 en zet die in.
Trump kan die makkelijk aan de grond houden door wisselstukken en munitie te blokkeren.
Beschieten van burgerdoelen is dan ook helemaal niet goed te praten – China bewapend Cambodja en die zijn nu in bezit van een arsenaal doeltreffende middelen met bijhorende instructeurs.
Thailand weigert zich te wenden tot internationale instellingen om het geschil diplomatiek op te lossen.
Cambodja stemt daar wel mee in.
De toorn van Trump zou dan ook zwaarder dan sommigen denken de economie kunnen treffen.
De tijd brengt raad en oplossingen maar…intussen lijden onschuldige burgers door de halstarige houdingen van een paar steenrijke zogenaamde leiders.