Beste lezers,
In het begin is alles hier natuurlijk fantastisch. Ik ben nu 68 jaar en nog gezond en heb een heerlijk leven hier. Maar wat als je 85 bent en niet meer mobiel? Welke voorzieningen? Vertrouw je op je Thaise partner of op privéklinieken?
Heb je een plan voor de laatste levensfase of stel je dat liever uit? En wat als je dement wordt?
Graag reacties van pensionado’s die hier ook over nadenken.
Groet,
Arnold
Redactie: Heb je zelf een vraag aan de lezers van Thailandblog? Gebruik het contactformulier.
———————————————
Dit artikel is [jp_post_view]
———————————————
Gelukkig ben ik gehuwd met n fantastische Thaise verpleegster. Die is van al mijn zaken op de hoogte. Daarnaast heb ik n testament op laten maken zodat er geen onduidelijkheid is.
Nu ben ik bezig mijn leven samen te vatten is n soort boek genaamd: Its your problem now! I am dead.
Een ding doe ik zeker niet! Nooit zal ik hier nog prive hospitalen vertrouwen. Ze zijn alleen uit op je geld!
Te veel kaarten in het dek die niet voorzien zijn, zelfs als je partner gezonder is en langer leeft als jij kan dat bij echte medische verzorging of domweg zeer intense dagelijkse verzorging wel eens flink tegen gaan vallen.
Vraag mij meer af als ik als laatste overblijf hoe op te lossen, mijn vrouw doet haar best nog, de rest hun o zo
‘goed bedoelde hulp’ heb ik zo mijn gedachte over, het stukje over ‘greng jai’ zie ik vaak meer als halve leugens. Er is in korat trouwens een prima verzorgingstehuis, betaalbaar.
En levens oprekkende situaties zoals in Nederland voor drie of zes maanden moet je niet willen.
Een open boek blijft het met de mogelijkheden, want wat je wil komt toch vrijwel nooit uit.
Heb je verdere gegevens over het door jou genoemde prima verzorgingstehuis William?
Ik woon in de omgeving van Korat en ben geïnteresseerd. Momenteel ben ik nog fit maar met de ouderdom kan dat soms vlug veranderen.
Zie verdere reacties van mij en Rijck, JosNT.
De addertjes onder het gras en enzovoort mag je zelf uitzoeken.
Succes.
Beste Arnold, jouw vraag is eigenlijk niet goed te beantwoorden want jouw situatie is de mijne niet. En je geeft zelf maar bar weinig te kennen over jezelf, bijvoorbeeld: of je alleen woont of getrouwd of ongehuwd, of je mensen kent in je Thaise omgeving, of er alleen voor staat, en of je voldoende financieel draagkrachtig bent om een verzorgende in te huren, of een plaats in een verzorgingshuis kunt inkopen. Zo zie je maar weer: in een paar zinnen geef ik je al een 6 tal opties om over na te denken.
En behalve dat: als je nu 68 bent, weet je niet hoe jouw leefsituatie zal zijn op je 85ste. De wereld en de mensen zijn voortdurend op drift, je zult de veranderingen bij moeten houden als je je zorgen maakt om later, en op tijd keuzes maken/beslissingen nemen. Flexibel zijn en meebewegen met die veranderingen. En niet jammeren als TH online weer eens wat uitvindt, zoals zo vaak tot uiting komt bij de “oudjes”.
Ik zal je vertellen over mijn situatie: mijn Thaise vrouw en ik kennen elkaar sinds 1995. Ik was 45, zij 27 jaar oud. Twee jaar later kwam zij naar NL. In 2006 zijn we wettig getrouwd. Zij heeft zelf de NL taal geleerd, zichzelf ingeburgerd, gewerkt, gespaard, zich ontwikkeld tot een trotse zelfstandige vrouw van 57 die ze nu is. Ze laat zich in TH geen enkele rad voor de ogen draaien, niet door monniken, niet door politici. In 2022 na mijn vroegpensioen definitief naar TH en ons huwelijk in de amphur ingeschreven. Wij zijn allebei zo gezond als een vis. Maar dat kan op elk kwalijk moment veranderen omdat je nou eenmaal niet weet wat er aan kwalen en aandoeningen in het verschiet ligt. We praten veel en vaak over hoe het er later aan toe moet gaan, en welk soort pampers er aangeschaft moeten. Eén ding is duidelijk: wij zorgen voor elkaar, nu en later. En daarbij hebben we hulp van een oudere zus en een jongere broer van haar.
Komt mijn vrouw eerder te overlijden, dan kan ik terecht bij haar zus. Zij is weduwe, heeft 2 uitwonende kinderen, bezit een groot huis, en een kamer met aangrenzende badkamer is beschikbaar. Haar kinderen hebben toegezegd alsdan een oogje in het zeil te houden. Maar ik kan ook naar haar broer en zijn gezin. Die heeft om zijn huis heen nogal wat grond, en zo ik zou willen, kan ik er een zogenaamde ‘knockdown’ woning/tiny-house plaatsen. Kant-en-klaar met leefruimtes tot meer dan 100m2.
Ik heb mijn vrouw gezegd niet naar een ziekenhuis of verpleeghuis te willen. Ik voer voor mezelf een niet-reanimeren beleid: als mijn lichaam klaar is, dan is het voorbij. Als de verzorging te zwaar wordt, dan huren we verpleging in. In TH zijn daartoe meer dan legio mogelijkheden. Wij kunnen dat omdat wij beiden het financieel goed hebben. Per testament is over en weer geregeld dat ieder verzorgd achterblijft.
Op onze woning rust ‘usufruct’. Zou ik binnen het jaar na overlijden van mijn vrouw willen verkopen, dan helpt betreffende broer. Of ik blijf er nog enkele jaren wonen totdat een verhuizing wenselijk wordt. Komt tijd, komt raad. Ook dan zal pand en land worden verkocht, en door 3-en verdeeld als gezamenlijke eigenaars/vruchtgebruiker conform wettelijke bepalingen. Op die manier is wonen/verzorgd worden bij zus of broer financieel geen probleem meer.
Welnu, beste Arnold, een kleine schets hoe e.e.a. geregeld is in onze situatie, maar zoals gezegd: het is allemaal volledig afhankelijk van hoe je zijn, hoe je naar TH bent vertrokken, hoe je het financieel kunt bolwerken, hoe je verhouding is met je schoonfamilie, hoe de relatie met je partner/vrouw, hoeveel draagkracht zij heeft, hoe haar netwerk in elkaar steekt, etc.
En dan komt daar nog bij dat je moet nadenken wat je zelf wilt: thuisverpleging, hoeveel, hoe lang, bij je familie intrekken of zelfstandig blijven, in staat zijn te vinden wat je zoekt, enz.
Tot slot nog over dementie/Alzheimer: dementie is in de meeste gevallen niet erfelijk. De grootste risicofactor voor dementie is leeftijd. Maar liefst één op de vijf mensen krijgt in hun leven dementie. Dit percentage neemt sterk toe naarmate men ouder wordt. Zo heeft ongeveer 1% van de mensen tussen de 65 en 69 jaar dementie, terwijl dit oploopt tot 40% bij mensen ouder dan 90 jaar. Het is dus niet verkeerd om rekening te houden dat met het vorderen van de leeftijd meer risico wordt gelopen.
Maar: het onderhouden van een gezonde leefstijl is belangrijker dan het je zorgen maken.
Trouwens over gezondheid: ga eens na in jouw familie van zowel moeders- als vaders kant of er erfelijke ziektes, hartkwalen, prostaatproblemen voorkomen. Dat geeft enig zicht op wat je te verwachten zou kunnen hebben. Dr. Maarten kan over erfelijkheid en/of familiale belasting vast wel meer zeggen.
Zo, ik heb mijn portie hersengymnastiek/brain-workout/mentale oefening er weer op zitten. Volgens dr. Erik Scherder, neuropsycholoog en nationale ouderen-gezondheidsheidsgoeroe, essentieel naast goede voeding en beweging: https://www.thailandblog.nl/gezondheid-2/krachttraining-houdt-je-lichaam-jonger-op-celniveau/
Beste Arnold
Er zijn diverse mogelijkheden, alles hangt af van je persoonlijke wensen en de inhoud van je portemonnee.
Ik zal hier wat voorbeelden geven met bijbehorende prijzen, mijn schoonmoeder van 89 heeft zorg nodig maar woont gewoon thuis er komt 12 uur per dag een verzorgster 6 dagen in de week voor THB 15.000 per maand, s’avonds komt er een familielid die dan blijft slapen.
Ik woon 15 km buiten Korat en zoals William al aangaf zijn er diverse verzorgingshuizen, toevallig is er bij mij in de buurt op een prachtige locatie vorig jaar een geopend en daar ben ik vorig jaar gewoon uit nieuwsgierigheid eens gaan kijken.
Alles erg netjes ingericht, voldoende personeel en 24 uur per dag is er een arts, per maand THB 35.000.
Er zijn natuurlijk ook mensen die gehecht zijn aan Europees eten en luxe en die een hele diepe portemonnee hebben, daarvoor zijn er 5 sterren verzorgingshuizen die meestal in Chiang mai, Hua-hin en Phuket te vinden zijn daar zijn de kosten volgens internet tussen de €3000,- en €5000,- per maand.
Succes met je keuze, ik blijf in ieder geval hier in Thailand want de verhalen die ik hoor en lees over de Nederlandse verzorgingshuizen geven mij geen gevoel van heimwee, 1 keer per week onder de douche is voor mij al een reden om voor euthanasie te kiezen.
GeertP, dat is een mooie prijs 35 K maar wat zit daar bij inbegrepen?
Eten, drinken bewassing??
Dat is all in Jos, maar ik neem aan dat jouw koude biertjes apart afgerekend moeten worden.
Ik zag dat het tehuis dat William waarschijnlijk bedoeld THB 29000 rekend voor een eenpersoons kamer.
Heb ooit deze eens aangewezen bij dit soort vragen. https://camilliancarekorat.org/en
Vele mogelijkheden toen van één kamer tot dacht, vier lieden op een kamer.
Voor dat geld wat geen wereld bedrag is voor een buitenlander kan je natuurlijk ook een huishulp inwonend krijgen of een optie die er dichtbij ligt.
Het lijkt mij geen slechte optie Camellia, als er geen andere aan je ‘eigen huis’ aanwezig is.
Ik dacht dat je op de vraag van Jos M dan ook wel de naam en adres, en event website zou aangeven van die nieuw geopende verzorgingshuis te Korat. Ik woon eveneens te Korat en ik wil weleens gaan kijken met mijn vrouw samen. Dus GeertP: svp naam en toenaam, svp.
Je kunt nog zo bedenken hoe je het wil. Als je hulpbehoevend wordt is alles anders. Een ander maakt dan alles voor jou uit. Je hebt daar geen eigen familie die dingen voor je regelt of voor je opkomt. Als je de taal niet machtig bent is het helemaal een probleem.
Precies, en dus is de vraag van Arnold hoe jij omgaat met dit vraagstuk, waarmee iedereen die ouder wordt in TH mee te maken krijgt. Op die vraag had je antwoord kunnen geven. Je kunt het je nou eenmaal niet permitteren dat een ander alles voor jou uitmaakt, als je bijvoorbeeld de taal niet machtig bent. Niet alle Thai die hulp bieden zijn betrouwbaar. (overigens, eigen familie ook niet.)
Ik heb ook duidelijke afspraken met mijn vrouw in de zin zoals @Tinus zijn situatie beschrijft. Ook hebben we contact met iemand uit haar kennissenkring die verpleegster is, die ons bij staat tegen de tijd dat het nodig is. Degene die je bijstaat moet wat Engels kunnen spreken, weten wat de eisen van Immigration zijn, de vaardigheid bezitten om online boodschappen te bestellen. Alle grootwinkelbedrijven bieden die mogelijkheid en brengen zelfs de minste en kleinste aantal spullen aan huis. En vooral dient degene die helpt te vertrouwen te zijn met de financiën. Dat kan wel eens een hele uitdaging zijn. Gelukkig is mijn vrouw ook vele jaren jonger en is de hoop dat zij mij overleeft.
Helemaal sluitend is het haast niet te maken. Op dit moment helpen wij een handje te Korat bij een 90 jarige NL’er die op zijn laatste beentjes loopt. Hij is al jaren ziekelijk en moeilijk, maar wordt al die jaren liefdevol geholpen en verzorgd door zijn Thaise vrouw. Maar omdat zijn gedrag soms de spuigaten uitloopt, passen wij af en toe een dagje op, zodat zij op bezoek kan bij haar familie. Verder heeft zij kennissen en vriendinnen die haar bijstaan.
Ik ken Thailandblog al jaren. Diegenen die 15/16 jaar geleden zijn begonnen met reageren op inzendingen/artikels zijn nu ook 15/16 jaar ouder. Destijds fit als een hoentje en alles beter weten, nu oud en langzamerhand aan het kwakkelen. Je zou zo denken dat het mogelijk moet zijn een ‘verbond’ met elkaar te hebben om elkaar bij te staan met dit soort onderwerpen. Maar als ik zie hoe weinig deze inzending is gelezen ren opzichte van een onderwerp als AOW of pensioen, heb ik niet de verwachting dat NL’ers elkaar tot steun zijn. Iedereen trekt zich terug op zijn eigen vierkante meters, en hoopt er het beste van met hulp van Thai mensen, op welke cultuur en samenleving zij altijd veel commentaar op leverde. Maar dat dit onderwerp weinig reacties kent, komt natuurlijk ook omdat Arnold uiterst summier zijn vraagstelling heeft neergezet. Dat had wel wat beter gekund. Het nodigt niet bepaald uit. Ik reageer zelf ook op een zekere Lydia ipv op (de vraag van) Arnold. Ook daarin geef ik @Tinus gelijk.
Ik heb eens wat rondgezocht. Bangkok e.o. heeft heel veel opties. Typ in bij Google: Bangkok Home Care, en je krijgt keur aan mogelijkheden. Indien gewenst, zelf in actie komen.
Hetzelfde deed ik voor Korat. Er schijnt in Korat een R.K. Stichting in de weer te zijn die hulp en zorg aanbied. Zie:https://www.camilliancarekorat.org/en/abouteng/historyen, en het tehuis via: https://www.camilliancarekorat.org/en
Verder onder andere een soort van verpleeghuiszorg vanaf ThB17K per maand: https://baanlalisa.com/korat/
Een ‘bejaardenhuis’ zoals we die van vroeger kennen: https://saijai.co/listings/home-for-the-aged-korat/
Over Chiangmai is al eerder een vraag gesteld: https://www.thailandblog.nl/lezersvraag/is-er-in-chiang-mai-ook-zoiets-is-als-een-thuiszorg/ Reactie-gever Herman B. somt meerdere mogelijkheden op.
Voor de kapitaalkrachtigen is er deze: https://www.careresortchiangmai.com/
Tot slot nog een soort van uitzendbureau om hulp te vinden van dierenoppas tot nursing: https://saijai.io/en
Algemeen: er is op alle gebied aanbod. Van dag- tot dagverpleging, thuiszorg, weekendzorg, huishoudelijk hulp, verzorgings- en verpleeghuizen. Het is een kwestie van zoeken, rondvragen, inventief zijn en vooral op tijd doen.
Opmerkelijk: alhoewel een een flink aanbod is voor Thai mensen, zijn er legio initiatieven door farang-investerders. Op de diverse websites zie je een button: ‘About Us’. Klik hier op en lees de betreffende informatie.
Mooi overzicht Rijck zag hem pas nadat ik richting Geert gereageerd had met Camillian Care Korat.