Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 21
30 maart 2025
Piet heeft mij gevraagd om maar weer eens een stukje van zijn leven op de digitale snelweg te plempen.
Na een redelijke stilte voor jullie is er toch wel weer voldoende water door de Mekong gestroomd om het een en ander van Piet en Noy te vermelden was zijn gedachte.
Ik probeer daar na enige biertjes, bakjes koffie en meer van dat soort drankjes tijdens diverse huiselijk bezoeken, maar regelmatig ook tijdens een eenvoudig Thais ‘prakkie’ een verhaal van te maken.
Waarom Piet zelf niet zouden jullie denken?
Nou Piet is met veel zaken van de oude stempel maar niet met alles zoals in de vorige edities duidelijk is geworden.
Piet heeft daarentegen wel iets tegen moderniteiten zoals het internet zegt die.
Angst voor dat soort ’toekomst’ en nutteloze uitgave uit de knip zit er diep in bij Piet.
Ik weet dat ik hem daar nu stevig mee tegen de enkels trapt, maar mag ook wel eens gezegd worden.
Hij is niet de eerste en zal zeker niet de laatste zijn, de ‘oude stempel’ bestaat ook bij vele ‘jongeren’.
Daardoor is Piet stevig onbekend met zaken als internet en bleef zijn wereld steken bij [in het verleden] een Nokia waarmee je toch kon bellen.
Piet had wel een zeer grote schotel bij zijn vorige behuizing waarmee die ‘honderden’ zenders kon vinden en dus niet helemaal als Catweazle reageerde op vele hedendaagse zaken.
Voor muziek on the road had Piet vroeger een Sony Walkman met veel Pink Floyd, erg veel zelfs, hoewel die toch een ander inzicht hadden volgens mij.
De definitieve mechanische schade van de walkman was een zware klap voor Piet.
Het heeft een stevig jaartje geduurd voor die acceptatie daar was
Uiteraard ligt de walkman in de lade oude herinneringen.
Vandaag de dag heeft Piet ook een moderne Samsung tot mijn verbazing nadat zijn Nokia niet meer te repareren was.
Een andere Nokia kopen was gelukkig net een brug te ver voor Piet.
Zaken als Facebook, Instagram, Line, WhatsApp, e-mail, forums en blog doet Piet niet aan om op de hoogte te blijven van de zin, maar vooral de onzin van het bestaan ‘up-to-date’ te volgen.
Gelukkig is daar in het leven van Piet, Noy verschenen een verlichtende Engel die alles als de tweede viool regelt, zo gauw Piet zijn plannen en projecten dreigen te ontsporen.
Noy weet raad op de Thaise wijze ‘Go with the flow’ een instelling die eenieder zoveel mogelijk zijn of haar stukje geluk op Planet Earth moet geven, niet in de laatste plaats het eigen geluk met een veelal ontspannende glimlach.
Ook als je helaas pindakaas onder aan de ‘flow’ hangt krijg je die er vaak gratis bij.
Karma noemen ze dat dan weer.
Noy heeft in de vele jaren dat zij Piet als maatje, vriend en partner voor het ‘leven’ heeft weinig fouten mee gemaakt door op het juiste moment haar kaarten uit te spelen is mijn persoonlijke opinie.
Ze zijn gelukkig en het leven is geven en nemen, vele kunnen daar nog wat leren.
Ter intro
Nadat ze ingetrokken waren en in het pand van opa en oma, en de logeerkamer tot hun domicilie hadden verklaart wat niet alleen een ritje of twee van spullen in de pick-up met zich meebracht,
maar ook zijn aanwezigheid omzetten op papier bij het immigratiekantoor, ziekenhuis, et cetera kon er eerst eens naar het thuisgevoel gezocht worden.
De spulletjes moesten wel in de opslagschuur, anders was het gelijk stevig behelpen in de logeerkamer.
Iets wat voor Noy minder belangrijk was als voor Piet, het thuisgevoel, gezien de meerdere familieleden die hier al jaren woonde zo niet hun hele leven.
Beide moesten hun plekje in de hiërarchie vinden en hoewel Piet daar weinig problemen mee had, zag niet eenieder dat zo.
Uiteraard ging de fiets niet in de opslagschuur en de hengel.
Piet had als bezoeker wel eens meer wat in de rondte gesnuffeld, maar als bewoner moest die toch wat beter van de hoed en de rand weten in deze buurt.
Uiteraard was natuurlijk ook wat conditietraining welkom en je kan ook niet heel de dag onder die parasol liggen natuurlijk.
Wordt vervolgd.
Over deze blogger
-
Men heeft mij gevraagd om wat info te vermelden over het wel en wee van mijn aanwezigheid hier. Laat ik voorop stellen dat ik mijzelf op zijn hoogst als part-time journalist zie. Schrijver mag ook, wie had dat ooit gedacht.
Ik ben op mijn 54ste jaar naar Thailand vertrokken nadat ik al een jaar of acht verliefd verloofd getrouwd was met mijn Thaise liefde.
De grijze wolken in Nederland werden te donker, de recessie, werkgever had het veel, erg veel over polen. De geest was al een tijdje uit de fles, en niet altijd de meest vriendelijkste.
Appartement uit 1928 verkocht voor een vette winst na twintig jaar wonen. En ons inmiddels al jaren gekochte Thaise huis betrokken. Wij spreken over het jaartal 2008.
Gelijk de golven van de zee in een rusteloze dag in Thailand zijn wij inmiddels al een paar jaar voorzien van mijn pensioen in rustig vaarwater terechtgekomen.
Hobby's van alles en nog wat binnen de grenzen van ons bestaan, na lezen is af en toe schrijven erbij gekomen.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado25 februari 2026Wonen in Ubon Ratchathani
Expats en pensionado24 februari 2026Wonen in Surin
Expats en pensionado21 februari 2026Wonen in Buriram
Expats en pensionado19 februari 2026Wonen in Korat de poort van de Isaan