Een pikzwarte dag
Dit is een waar gebeurd verhaal over de shooting in de Terminal 21 Korat in 2020 en het achtergrondverhaal van een slachtoffer.
Het is 8 februari 2020 we hebben afgesproken met een neef van mijn vrouw om naar het centrum te gaan om te gaan eten bij de foodcourt van de terminal 21 en vervolgens te gaan winkelen, om 10 uur ’s morgens belt hij af wegens problemen met de airco van zijn auto, geen probleem we blijven thuis en gaan eten in het dorp.
Later die middag komen de eerste berichten binnen van een schietpartij, al gauw is duidelijk dat het ernstig is.
De dader had een financieel conflict met zijn meerdere over een transactie en had al verschillende keren om zijn geld gevraagd, toen zijn meerdere hem duidelijk had gemaakt dat hij naar zijn geld kon fluiten is hij doorgedraaid, heeft hem zijn wapen afgepakt en hem doodgeschoten. De schoonmoeder van zijn meerdere was zijn volgende slachtoffer.
Hij ging naar de kazerne waar hij gelegerd was, stal verschillende wapens, munitie en een Humvee, bij deze actie verwonde hij 5 personen.
Onderweg naar het winkelcentrum stopte hij bij een tempel en vermoorde daar 8 burgers en 1 politieofficier, ondertussen deed hij verslag via zijn Facebookpagina.
Schietend arriveerde hij bij de terminal 21 en maakte daar in korte tijd vele slachtoffers, intussen was duidelijk geworden dat hij een geoefende scherpschutter was.
Omstreeks 18:30 uur kreeg mijn vrouw een telefoontje van haar nicht Nok, de man van Nok was in de parkeergarage door het hoofd geschoten, Kob was een hardwerkende 34-jarige echte familieman die apetrots was op zijn 6-jarige zoontje.
Na 29 doden en 58 gewonden werd de dader de volgende ochtend om 09:13 uur door speciale eenheden uitgeschakeld en werd hij het 30ste dodelijke slachtoffer.
Ik weet het niet precies meer maar ik dacht na een dag of 2 kwamen minister-president Prayut en alle journalisten uit Thailand en de rest van de wereld naar Korat om dit verschrikkelijke drama te belichten en de slachtoffers een hart onder de riem te steken.
Nok was natuurlijk uitgenodigd en kreeg na een tranentrekkende speech van Prayut (ik moet heel eerlijk zeggen dat hij dat perfect beheerste, het leek echt of hij betrokken was) een gouden envelop.
De slachtoffers zouden financieel geholpen worden wat natuurlijk een hele geruststelling was voor een weduwe met een 6-jarig zoontje.
Na het hele “toneelstuk” gingen we naar huis om nog wat na te praten, iedereen was natuurlijk benieuwd wat er in die grote gouden envelop zat, Nok hoopte op een eerste bijdrage voor de kosten die gingen komen, in plaats daarvan zaten er kortingsbonnen en tegoedbonnen van de plaatselijke middenstand in.
Ondertussen was er een inzamelingsactie op gang gekomen en vanuit binnen- en buitenland kwamen de giften binnen met een uiteindelijk bedrag van THB 180 miljoen.
Nok had contact gehad met een directe medewerker van de minister-president en haar was verteld dat hij persoonlijk de donaties en betalingen in goede banen zou leiden, Nok was gerust gesteld.
Na een maand en de kosten van de crematie was de bodem van de schatkist bereikt en na contact met andere slachtoffers bleek dat er nog geen cent was uitgekeerd.
Na diverse telefoontjes en e-mails werd Nok duidelijk gemaakt dat ze erg lastig was en maar eens moest ophouden met zeuren.
We zijn inmiddels ruim 5 jaar verder en Nok moet haar eerste baht nog krijgen, mocht u zich afvragen hoe Prayut aan zijn vermogen is gekomen dan zal het antwoord waarschijnlijk hetzelfde zijn als van zijn vriend de horlogeman, vergeten, van een vriend gekregen, geluk in de loterij, misschien dat nu mijn antipathie jegens de legertop beter begrepen wordt.
De Thaksin clan is zeker niet brandschoon, maar stelen van de kwetsbaarsten hebben ze nog niet op hun geweten.
Voor de legertop heb ik nog een boodschap: karma is a bitch.
Ingezonden door Gerard
———————————————
Dit artikel is [jp_post_view]
———————————————
Over deze blogger
Lees hier de laatste artikelen
Lezersvraag1 maart 2026Thailand lezersvraag: nier afgestaan wat betekent dat voor een ziektekostenverzekering in Thailand?
Lezersvraag28 februari 2026Thailand lezersvraag: Geld opnemen in Thailand met de Trade Republic-debitcard
Expats en pensionado27 februari 2026Thais rijbewijs zonder theorie-examen (lezersinzending)
Lezersinzending27 februari 2026De energiemaker – deel 3 (lezersinzending)
Als Korat bewoner weet ik dit verhaal nog goed.
Al helemaal omdat de doodgeschoten politieman bekend was bij ons niet zo zeer als iemand in de inner Circle, maar als een collector van de maandelijkse bijdragen bij middenstanders, iets wat mijn vrouw in die dagen was.
Heb het hem wel eens gevraagd ‘Waarom’ het was om politieambtenaren die hun werk niet meer konden doen te ondersteunen, totdat de achterblijvers of de betreffende ambtenaar het zelf weer kon, volgens hem.
Hoe wrang kan het leven zijn.
Het was een aardige man trouwens die gewaardeerd werd door vele in het mkb in de buurt, hij was er ook als je hem nodig had.
Dat het donatiebedrag nooit verder is gekomen als de eerste schakel volgens jou is natuurlijk schandelijk.
Er zouden toch andere methodes moeten zijn om die waarheid boven tafel te krijgen, waarom deze negenentwintig mensen hun nabestaande niet beter geholpen zijn.
Als deze inzending in februari was aangeboden aan de redactie van Thailandblog, had ik de actualiteit wat betreft Nok kunnen plaatsten: vijf jaar na dato nog niet ontvangen wat is toegezegd.
Nu hangt de inzending in het luchtledige omdat het Gerard te doen is om zijn antipathie jegens de legertop te verduidelijken. Hebben we om die verduidelijking gevraagd dan? Erg verduidelijkend is het niet, slechts een mededeling aan het eind van zijn schrijven, als zodanig verpakt in een grief jegens een van de hoge militaire bazen van destijds. Wat schieten we ermee op?
Ik heb ChatGPT gevraagd ‘deep research’ te doen naar de financiële afwikkelingen van de beloofde financiële hulp en steun. Er zijn zowel van (militaire) overheidswege als van particuliere zijde diverse initiatieven gestart destijds, om families van slachtoffers bij te staan.
ChatGPT heeft met name het volgende artikel stevig onder handen genomen: https://ap.lc/OdyhR
uit Bangkok Post d.d. 19 februari 2020: “ Korat-shooting-victims-receive-more-compensation”.
en komt tot de conclusie dat de details in het aangeboden artikel overeenkomen met informatie die ook in andere (algemenere) nieuwsberichten over de afhandeling van de schietpartij is verschenen.
Elf dagen na de fatale schietpartij werd publiekelijk bekendgemaakt dat: “the families of 27 killed were paid 1 million baht each; those seriously injured 200,000 baht each, and those less seriously injured 100,000 baht each.
Gerard daarentegen meldt dat een maand na het incident noch aan Nok noch aan anderen: “geen cent was uitgekeerd.” Gerard zou deze bewering eens met concrete argumentatie moeten staven.
Natuurlijk kan iemand jegens het leger, de legertop, in het algemeen of jegens die van Thailand in het bijzonder, een antipathie hebben. Dat kan. Maar als je de behoefte voelt om anderen er deel van te laten zijn, doe dat dan namens jezelf en met verificatie van beweringen. Laat Nok met rust, want als zij nader aan de tand wordt gevoeld, sta jij juist met jouw tanden een mond vol.
Het kan ook zijn dat iemand het onwenselijk vindt hoe de rol van een leger zich binnen maatschappelijke kaders manifesteert, of dat een legertop zich politieke macht toeëigent. Helemaal mee eens, maar Thailand is Thailand, en hoe het leger in de Thaise steel gestoken is, daar heeft Thailandblog vaker meerdere artikelen over uitgebracht: https://www.thailandblog.nl/?s=de%20rol%20van%20het%20Thaise%20leger
Dit was maar één voorbeeld,ook na de tsunami zijn er dingen gebeurd die het daglicht niet kunnen verdragen, nooit wordt er onderzoek gedaan, wel naar democratisch gekozen premiers die aan een kookprogramma hebben meegedaan, of die een minister aanstellen die alleen maar verdacht werd van omkoping ( wat nooit bewezen is),bij militaire machthebbers wordt nooit onderzoek gedaan, die staan boven de wet.
Heb de vraag ook een aan een andere AI voorgelegd, Geert.
Compensatie schietpartij terminal 21 aan burger door overheid en donatie in Thailand.
Dit is het antwoord [korte uitgave]
Bij de schietpartij in Terminal 21 in Nakhon Ratchasima (Korat) in februari 2020 heeft de Thaise overheid compensatie geboden aan de slachtoffers en hun families, naast aanzienlijke publieke donaties.
Compensatie door de overheid:
De Thaise overheid heeft via het Criminal Victims’ Fund en andere instanties financiële hulp geboden.
In eerste instantie ontvingen de families van de 27 overledenen 1 miljoen baht elk, ernstig gewonden 200.000 baht, en lichtgewonden 100.000 baht.
De totale compensatie van het Slachtofferfonds van het kabinet bedroeg 34,8 miljoen baht.
Daarnaast was er sprake van verdere compensatie onder de Victims Compensation Act, waarbij de provinciale overheid de schade nog verder onderzocht.
Donaties:
Naast de overheidscompensatie is er een aanzienlijk bedrag aan publieke donaties binnengekomen.
Enkele dagen na de schietpartij stond de teller van de publieke donaties al op meer dan 80 miljoen baht.
Deze donaties werden ook gebruikt om de slachtoffers en hun families verder te ondersteunen. De families van de overledenen ontvingen bijvoorbeeld nog eens 1 miljoen baht extra uit de donaties.
De verdeling van de donaties werd zorgvuldig beheerd, waarbij afspraken werden gemaakt over aanvullende bedragen voor ernstig gewonden (met en zonder blijvende invaliditeit) en degenen die intensive care nodig hadden.
Het doel was om ervoor te zorgen dat alle donaties de families van de slachtoffers bereikten en dat de gewonden passende compensatie kregen voor hun medische kosten en geleden schade. De Thaise autoriteiten hebben benadrukt dat elke baht van de gedoneerde gelden de slachtoffers zou bereiken
De Deep research, ook gedaan over vele tiental websites, was te groot in resultaat voor een reactie, maar zelfde strekking.
Waar de waarheid eindigt en de leugen begint, geen idee.
Ik heb uiteraard ook verder onderzoek gedaan waaruit blijkt dat de slachtoffers met een militaire achtergrond wel financiële ondersteuning hebben gehad en de burger slachtoffers niets.
Vraag die AI eens naar het vermogen van de toenmalige minister president, ik denk dat je dan wel kan raden waar dat aan te danken is,in ieder geval niet aan het salaris van een generaal of minister president.