Belastingverdrag: “Als ik in NL inkomstenbelasting moet betalen, dan wil ik een NL zorgpolis!” Maar zoiets bestaat helemaal niet voor migranten…
Hoe wil je je voorstellen dat het werkt als een Nederlandse zorgverzekeraar dekking moet geven aan ziektekosten als jij in Thailand woont en daar zorg nodig hebt? Prijsafspraken maken met Thaise staatsziekenhuizen, staatstandartsen, over zaken als medicijnen, fysiotherapie en wat er meer in de medische wereld mogelijk is?
En dan niet alleen in Thailand, maar ook in al die andere landen waarmee verdragen zijn gesloten, zoals de 39 instanties in deze link (link-1): https://www.hetcak.nl/zorgverzekering-buitenland/overzicht-zorgverzekeraars/
Dat is een onmogelijke klus! Het is voor enkele zorgverzekeraars in NL al een hele toer om in december hun prijsafspraken binnen NL klaar te krijgen…
Nee, zo werkt het dus niet. Er zijn verdragen gesloten om dit centraal te regelen en in NL is de aangewezen instantie het CAK, website HetCAK.nl. Zij organiseren alles en regelen de geldzaken; jouw polis wordt beheerd in jouw nieuwe woonland bij een van de nationale ‘kassen’ en daar ga je je na emigratie ook melden.
Hoe het werkt…
Wie NL metterwoon verlaat, verliest na een aantal maanden de zorgpolis. Als je emigreert naar een van de landen genoemd in bovenstaande link-1 en je hebt NL inkomen uit pensioen, AOW of een van de uitkeringen als hier genoemd (link-2) (https://www.hetcak.nl/zorgverzekering-buitenland/pensioen-uitkering/wettelijk-pensioen-uitkering/) dan heb je recht op een zorgverzekering via Het CAK. Is dat verplicht? Dat weet ik eerlijk gezegd niet.
Het CAK helpt je met de inschrijving in dat buitenland (zie link-1) en houdt de premie in van jouw pensioen of uitkering. Hoeveel is die premie? Dat is afhankelijk van de hoogte van de premie die nationaal wordt vastgesteld, en van de woonlandfactor.
De premie heet ‘Verdragsbijdrage’.
Je betaalt een verdragsbijdrage voor de basiszorg in het land waar je woont. BASISZORG; en dat kan in een van die landen belangrijk ‘magerder’ zijn dan bij ons in NL. En als je in een EU/EER-land, Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk woont, ben je ook verzekerd voor basiszorg in Nederland en medisch noodzakelijke zorg in een aantal landen in Europa. De premie bestaat uit twee delen: een vaste bijdrage, en een bijdrage afhankelijk van het inkomen. Net zoals wanneer je in NL woont…
Daarnaast is er een woonlandfactor, want de zorg is niet in alle landen op gelijk peil. In link-3 vind je een overzicht van de woonlandfactoren: https://www.hetcak.nl/zorgverzekering-buitenland/pensioen-uitkering/financiele-informatie/woonlandfactor-zvw-wlz-bijdragen/#h0ccea479-feda-42a2-bfff-65fa10287e1d
Je kunt dus een goedkoop land uitzoeken, maar bedenk: dan is de kwaliteit van de zorg, of zijn de verzekerde behandelingen navenant, of minder of niet mogelijk… Dan moet je ter plaatse een aanvullende dekking regelen.
Je ziet dat ik een en ander heb geplukt van de website van Het CAK, Hetcak.nl. Daar staat zinvolle informatie in en ik adviseer je
die site eens door te lopen. Er zit ook een module bij om de bijdrage zelf te berekenen; zie link-4: https://www.hetcak.nl/zorgverzekering-buitenland/nieuws-pensioen-uitkering/bereken-gaat-betalen-2025/
En Thailand dan?
Daarmee bestaat er geen zorgverdrag, niet door NL en niet door de EU. Daarom staat Thailand niet in het rijtje in link-1 en krijg je die mogelijkheid niet aangeboden. Je moet dus zelf iets afsluiten en heb je een ‘medisch verleden’, dan heb je pech en loop je tegen uitsluitingen aan, een hogere premie of men weigert je botweg.
Is er kans op zo’n verdrag? Tja, dat bepaalt de politiek in de betrokken landen en daar komt het dilemma bij: als NL dat doet met Thailand, dan komen er meer vragen: Filipijnen, Vietnam, Cambodja, enfin, uit alle landen waar NL-ers wonen. Ik denk dat er weinig animo is in de NL politiek maar ja, vragen staat vrij…
Over deze blogger
- Bouwjaar 1946. Kreeg de bijnaam 'Lopende belastingalmanak' en heeft 36 jaar in dat vak gewerkt. Op zijn 55e naar Thailand verhuisd. Invaliditeit dwong hem van zijn gezin in Nongkhai naar huisje met thuiszorg en scootmobiel in Súdwest-Fryslân.
Lees hier de laatste artikelen
Belasting Nederland31 januari 2026Thailand belastingvraag: Foreign Tax Credit onder het bestaande verdrag
Cultuur31 januari 2026Lahu: Legendes en verhalen deel 4 (nr. 17) slot
Belasting Nederland23 januari 2026Belastingverdrag NL-THT: Verzoek om informatie van de Stichting Nederlanders Buiten Nederland
Belasting Nederland21 januari 2026Raad van State – LET OP: Een onjuist e-mailadres!
Op zeer stellige toon geeft Erik Kuipers aan dat er weer eens iets niet kan. De feitelijke situatie die hij schetst over hoe het Nederlandse zorgstelsel zich verhoudt tot het buitenland (en specifiek Thailand) is correct. En inderdaad, binnen het huidige stelsel een onmogelijkheid, omdat:
1- in Nederland verzekeraars werken met ‘natura-polissen’. De verzekeraar koopt zorg in en betaalt de arts direct. Om dit in Thailand te doen, zou een Nederlandse verzekeraar duizenden contracten moeten afsluiten met Thaise ziekenhuizen, de kwaliteit moeten controleren en fraude moeten bestrijden in een compleet ander rechtssysteem. Dat is logistiek en juridisch inderdaad niet te doen.
2- De Zorgverzekeringswet (Zvw) is een nationale wet. De dekking stopt bij de grens (behalve voor spoedzorg op vakantie of via verdragen).
3- Thailand is geen verdragsland.
4- Kortom: het NL-systeem is niet ingericht om wereldwijd dekking te garanderen vanuit de Nederlandse basisverzekering.
Klaar zijn we. Toch? Niet dus! Hij redeneert vanuit het huidige Nederlandse systeem en noemt het daarom “onmogelijk”. Maar ik redeneer als volgt: als de politieke wil er is om een apart instituut op te richten, is het uitvoerbaar. Er is op dit blog eerder gewezen op het Franse CFE-stelsel, (alhoewel ik het vermoeden heb dat die verwijzingen weg ‘gesaneerd’ zijn.) Desondanks en niettemin een poging van mijn kant.
De CFE is een particuliere kas met een publieke taak (onder toezicht van de staat). Iedere Fransman in het buitenland mag zich vrijwillig aansluiten, ongeacht leeftijd of medische geschiedenis. Jij stelt dat een NL verzekeraar “prijsafspraken moet maken met Thaise ziekenhuizen”. De Franse CFE lost dit slim op: ze maken geen prijsafspraken in Thailand. Ze vergoeden simpelweg op basis van de Franse tarieven. Kost een operatie in Parijs € 2.000? Dan krijg je in Thailand ook maximaal € 2.000 vergoed (of een percentage daarvan), ongeacht wat de Thaise arts vraagt. Is de Thaise arts goedkoper? Mooi. Is hij duurder? Dan betaal je het verschil zelf (of je neemt een ’top-up’ verzekering). Hoe weet ik dit alles? Een zus van mijn vrouw is gehuwd met een beste man uit Bordeaux. Vandaar. En dan heb je het weleens over verschillen. Zoals ook met mijn Engelse buurman. Hij vergelijkt hun ‘NHS’ met die van NL.
Met het CFE stelsel omzeilt Frankrijk het hele logistieke probleem van “contracten afsluiten in 190 landen”. Waarom kan dit in Nederland niet? Het obstakel is niet dat het logistiek onmogelijk is, maar dat ons systeem fundamenteel anders is ingericht sinds 2006. De CFE is een verlengstuk van de Franse Sécurité Sociale. De overheid ziet het als een taak om burgers wereldwijd binnen het staatsvangnet te houden. In Nederland is de uitvoering van de zorgverzekering geprivatiseerd. Deze commerciële bedrijven hebben geen winstbelang bij het verzekeren van dure, oudere emigranten in Thailand zonder dat ze de kosten kunnen beheersen. Een private verzekeraar zal altijd zeggen: “Het risico op fraude is te groot en ik kan de kosten niet controleren, dus ik doe het niet.”
Maar: de Nederlandse politiek zou morgen kunnen besluiten om een Nederlandse CFE op te richten. Rutte is weg. De NSC mislukt. BBB interesseert het niet. Gebruik D66 en het CDA. Dring aan via 50Plus. Ondersteun belangenbehartigers. Laat Den Haag weten dat er een degelijk en deugdelijk belang is, en wel: richt een instituut op- net als de Franse CFE – dat premies int en uitkeert op basis van Nederlandse tarieven ten bate van NL-gepensioneerden in het buitenland.
De politieke trend in Nederland is al decennia: “Wie vertrekt, is zelf verantwoordelijk.” Er is weinig animo in Den Haag om belastinggeld of ambtelijke capaciteit in te zetten voor mensen die geen belasting meer betalen in Nederland. Organisaties als Stichting GOED en SNBN (Stichting Nederlanders Buiten Nederland) lobbyen hier wel voor, maar vangen vaak bot.
Op formele technische gronden heeft iedereen gelijk dat binnen de huidige regels niets mogelijk is. Zo kennen we NL. Maar ‘onmogelijk’ is geen natuurwet. Het is een politieke keuze. Als Nederland het Franse model (vaste vergoedingen zonder buitenlandse contracten) zou kopiëren, zou het prima kunnen. Den Haag wil anders. Laat weten wat jij wilt!
Ruud CNX, om twee lange verhalen kort weer te geven: als je in Den Haag niet aan de bel trekt gaat er niks gebeuren. Dus trek aan die bel! Wie voelt zich geroepen?
Maar als ik lees wat Marc schrijft dan ligt Thailand dwars en zonder hun medewerking zal het niet gaan.
Ruud,
Interessant Frans voorbeeld.
Een variatie: Amerikaanse gepensioneerde militairen – zowel toeristen als emigranten – zijn in vrijwel in de hele wereld medisch verzekered via het Tricare For Life (TFL) – Overseas programma.
TFL Overseas heeft contracten gesloten met een aantal ziekenhuizen in de diverse landen (incl. Thailand, Cambodia, Laos, enz). In Thailand met het Ram hospital in Chiang Mai en het Bumrungrad hospital in Bangkok. Die ziekenhuizen worden direct vergoed door de (regeringverbonden) verzekeringorganizatie. In geval van kliniek of ziekenhuisbezoeken elders in het buitenland zal de patient de rekeningen moeten declareren*. De enige bepaling is dat men (indien ouder dan 65) een medische ouderdom verzekering heeft met de staat (Medicare). (De premie daarvoor is momenteel rond de $180 pm voor de meeste gepensioneerde Amerikanen (met gezinsinkomen onder de $212.000 pj na aftrekposten).
Aangezien TFL Overseas Medicare vereist (TFL is gratis), blijft men verzekerd in het thuisland. Er zijn 2,27 miljoen militaire gepensioneerden in de VS, waarvan veel in het buitenland wonen of reizen.
*Het is welliswaar wel zo dat medische kosten buiten Amerika vrijwel altijd veel lager zijn dan in Amerika, incl, private ziekenhuizen in ZO Azie. Prijsonderhandlingen zouden overbodig kunnen zijn.
.
Helemaal juist Erik,
Wij Belgen hebben daarover een reeds 8 jaar durende onderhandeling lopen.
De moeilijkheden kennen we niet, maar volgens de Belgische ambassade zit Thailand dwars doordat ze hun verzekeringsmaatschappijen willen beschermen , immers de nationale ziektezorg (Ziekenkas) in ons thuisland betalen we reeds, ze houden het af van ons pensioen de RSZ dus , ze dekken bijna alles zonder uitzonderingen te maken en zelfs veel goedkoper, toch ligt blijkbaar Thailand dwars.
Zelfs de Filippijnen keurden het al goed , Belgen die er wonen krijgen zelfs 100% tussenkomst !
Thailand zeurt nu dat er een verminderd toerisme is, wel dat is een van de redenen!
Wat een kromme redenering.
Dus het toerisme zit in het slop omdat er geen dekkende zorgpolis is voor de in Thailand wonende Farang? Ik snap dit toch niet hoor.
De verwijzing naar effecten op toerisme is niet relevan, noch aantoonbaar.
Blijft het feit dat langverblijvers uitgeschreven in België elke maand een premie voor de ziekteverzekering betalen via voorafhouding op hun bruto inkomen.
Systematisch een verplichte ziekteverzekering moeten betalen zonder enige dekking te krijgen.
Is dat niet je reinste oplichting? Een scam?
Marc, die laatste regel van jou, dat klopt denk ik niet. Toeristen hebben thuis een zorgpolis en in het buitenland een reisverzekering (hopen we dan…). Waar we het hier over hebben is een polis voor blijvers, voor migranten.
@Erik: De wettlijke verplichting bij te dragen aan een ziekteverzekering van de Belgische Rijksdienst voor Ziekte en Invaliditeitsverzekering (RIZIV) middel voorafhouding op je bruto pensioen en geen genot (dekking) van die verzekering mogen genieten omdat je buiten de EER verblijft. Dat is de situatie voor Belgische langverblijvers in Thailand.
Welke gek betaalt er een verzekeringspremie zonder een verzekerd te zijn?
Juist ja, wij Belgen in Thailand … en dat klopt als een zwerende vinger.
Daarenboven betaal ik conform het verdrag steevast belastingen aan België, niet aan Thailand.
Als je je uitschrijft bij jouw gemeente in nl.word je nog dezelfde dag uitgeschreven uit jouw zorgpolis.en krijg jezelfs geld terug als je de maand al hebt betaald
Een verhaal dat we al lang kennen en steeds weer over klagen. En nee, er gaat niets in ons voordeel beslist worden, nu niet en op lange termijn ook niet.
Maar goed, we hebben er toch zelf voor gekozen hier te komen wonen. Overal waar ik een Farang tegen het lijf loop is dit een welbesproken onderwerp.
Ik denk, dat heel wat NL-0ers in TH denken, dat enkel de zelf betaalde zorgpremie van ca 12 x € 150 met eigen risico van € 385 de totale zorgkosten zijn. Helaas !. Uit het NLe inkomen gaat een fors bedrag naar de Zorg Verzekerings Wet ( 2025: 5,26% naar 4,85% in 2026). De tekorten, wel een € 7000 GEMIDDELD per NLe verzekerde) wordt door de Belastingpot aangevuld. En u allen weet, dat de kans op medische kosten toenemen bij toenemende leeftijd. zie https://eenvandaag.avrotros.nl/artikelen/de-zorg-kost-jaarlijks-7000-euro-per-nederlander-en-dat-wordt-alleen-maar-meer-dat-zit-zo-161290
We besteedden in 2017 ( helaas, ik kon geen recentere data vinden) 28 miljard aan zorg voor ouderen. Gemiddeld is dat 8.650 euro per persoon: 4.500 euro gaat naar specifieke ouderenzorg en 4.150 euro naar algemene zorg. 28 miljard is ongeveer de helft van het totaal (62 miljard euro) dat wij in Nederland uitgeven aan zorg vanuit de Zorgverzekeringswet en de Wet langdurige zorg samen. zie https://www.vektis.nl/intelligence/publicaties/factsheet-ouderenzorg
Oftewel: de gemiddelde kosten voor bejaarden kon wel eens fors boven de € 12.500 liggen voor 2026.
In Nederland gaat zo’n 4 procent van het bruto binnenlands product naar ouderenzorg, terwijl dat in andere landen misschien 2 à 2,5 procent is. https://www.ad.nl/gezond/hoe-vergrijzing-zorgstelsel-onder-druk-zet-ouderen-moeten-meer-zelf-betalen~a66a8f91/
Maar: waar een wil is, is een weg.
Natuurlijk hoeft men voor een (beperktere en vrijwillige ?) zorgverzekering (voor buiten verdragsgebied vertoevende ouderen, in dit geval enkel Thailand) niet met vele duizenden zorgverleners een afspraak te maken. Denk eens aan één instantie in Bangkok, één in Pattaya, de NLe huisartsenport in Hua Hin + een ziekenhuis, en in nog enkele plaatsen als Chiang Mai, Udon Thani, enz. Nu reizen ook menig patiënt de 325 km van Phitsanulok naar Bangkok voor een medische behandeling. Ik kan me zelfs voorstellen, dat één aparte Zorgverzekeraar dat gaat doen.
Met mijn NLe FBTO-werelddekking kon ik ook in ieder Thais ziekenhuis terecht, MITS… ik een verwijzing had van een huisarts. Dat men in TH het systeem “huisarts” niet kent, mocht de pret niet drukken. Uiteindelijk, na een “leuke” brief van mijn zoon, advocaat, was een bericht met uitleg van behandeling van de bezochte arts voldoende. Alleen bleek de garantieverklaring naar “mijn” ziekenhuis van hun internationale hulpdienst, Eurocross, geen cent waard te zijn, en moest ik terug om alsnog de rekening te betalen.
Gelukkige bijkomstigheid: medische zorg in TH is fors tot zeer fors goedkopper als in NL. Dus.. kijk uit, wat u vraagt aan de NLe Zorgverzekeraars: U kunt wel eens moeten verzekeren op basis van de NLe zorgkosten, doch de Thaise betaald krijgen.
Grote vraag: wat is het voordeel voor de Belastingpot resp. de zorgverzekeraars in NL ? Geen ? Waarom dan opdraaien voor de medische kosten voor die mensen, die besloten hebben te genieten van de lagere kosten van levensonderhoud in den vreemde ?
Alternatief: minimaal 4 maanden in NL, waardoor je ingezetene en dus ook verplicht zorgverzekerde blijft, en 8 maanden elders.
Heer Harry Romijn, De werkelijkheid is toch wel een andere dan U stelt bij uw …Grote Vraag….
Enkele feiten;
Medische zorg in Thai private hospitals is sneller en goedkoper dan in Nederland.
Zelfs zonder toepassing van het woonlandbeginsel. Bent U er nog?
Als praktijkvoorbeeld haal ik aan dat Nieuw Zeeland- en Australische Verzekeringen patiënten graag naar Thailand sturen voor behandelingen/operaties.
Daar is het veel goedkoper en sneller behandelen, incluis reizen en recuperatietijd, dan in thuisland!
Win-win, voor NZ- en Australische verzekeringen en patiënten.
NZ en Australische Verzekeringen hebben permanent een verzekeringsexpert in Thaise ziekenhuizen om te monitoren.
Is een enorme medische industrie geworden in Thailand.
Kunnen de Nederlandse Zorgverzekeringen best eens over na gaan denken.
Maar ja. Nederland he, altijd veeeel later wakker worden als het internationaal denken wordt.
Stel U voor, Nederlanders in Thailand betalen de Nederlandse zorgpremies, worden sneller en goedkoper behandeld dan in Nederland.
Minder kosten voor de NL zorgverzekeringen.
Daar moeten Zorgverzekeringen toch van gaan smullen?
Afterall, Verzekeringen willen geld verdienen toch, ook in NL.
Ook het snelle behandelen in Thaise private hospitals is zonder het Nederlands infame 3 maanden wachten voordat men een afspraak heeft met een specialist.
Hier niks huisarts.
Ga op zondag, ziekenhuizen hier werken 7 werkdagen in de week, op inloop naar een private hospital voor een consult bij een Dermatoloog.
Dermatoloog kijkt, diagnose..huidkanker. Vraagt U even te wachten tot hij 2 andere patiënten heeft gezien en zal dan even bij U een biopsie doen.
Over 9 dagen terugkomen voor Lab uitslag.
Op die dag is diagnose bevestigend…. Huidkanker.
Dermatoloog zegt dan: Ik heb reeds een afspraak voor U gemaakt bij de chirurg voor over 1,5 uur”. U kunt het wel of niet doen. Up to you”.
Kom daar in NL eens om.
Kosten van alles veel lager dan in NL!
2nd voorbeeld;
PSA bloed check doen. Wow, te hoog!
Meteen bij Uroloog, die doet prostaat touch. Ja, voelt niet goed.
Volgende dag biopsie door Uroloog, weer 9-10 dagen wachten op uitslag.
Uitslag, mede met uitkomst verschillende scans, gelukkig nog niet uitgezaaide prostaatkanker.
Meteen 4 weken op werkdagen 20 bestralingen van 5 minuten.
3 maanden later; PSA check. —> Genezen verklaard.!
Blijf onder PSA controle.
Totale kosten totaal veel minder dan in NL.
In NL is dat idiote wachttijdengedoe vaak martelend voor patiënten. Wordt volledig aan voorbij gegaan.
Het ziekteproces schrijdt voort, dus langere en/of ingrijpender dure behandelingen nodig.
Het probleem is de Thaise Health insurances.
Wel of niet vergoeden is een tombola.
Denk aan niet vergoeden hartoperatie omdat U diabetes heeft.
Het nieuwe belasting verdrag gaat pas op zijn vroegst in 2027 in.
Alle partijen moeten het nog tekenen en het moet in Nederland nog door de eerste en 2e kamer.
Dus gewoon afwachten.