Op weg naar een begrafenis eindigt een treinreis in Thailand in een persoonlijke tragedie
De sneltrein tussen Bangkok en Ubon Ratchathani was voor Chanan geen gewone reis. Ze was onderweg naar haar geboortegrond om afscheid te nemen van haar vader, die enkele dagen later begraven zou worden. Zoals zo vaak nam ze de trein, een vertrouwd en betaalbaar vervoermiddel voor miljoenen Thai.
Maar halverwege de route, in het district Sikhio in Nakhon Ratchasima, ging het gruwelijk mis. Een bouwkraan stortte neer op de trein. Wat een persoonlijk en ingetogen moment had moeten zijn, veranderde in een nationale ramp.
Een leven tussen stad en thuis
Chanan was 31 jaar en werkte al meer dan acht jaar in Bangkok. Ze keerde slechts een paar keer per jaar terug naar huis, naar de provincie Surin, waar haar familie woonde. Voor de begrafenis van haar vader was ze eerder dan gepland vertrokken, om nog tijd met haar moeder en andere familieleden door te brengen.
Tijdens het ongeluk was haar familie in Surin bezig met de voorbereidingen voor de crematie. Toen het nieuws over de kraaninstorting hen bereikte, probeerde haar moeder Dee haar dochter te bellen. Er kwam verbinding, maar Chanan nam niet op. Niet veel later werd bevestigd dat ze was overleden.
De impact op een achterblijvende familie
Chanan liet een negenjarige dochter achter, Kwan, die bij haar grootmoeder woont. Familieleden vertellen dat Chanan een belangrijke financiële steunpilaar was. Zeker nu, na een mislukte rijstoogst, komt haar overlijden extra hard aan. De combinatie van rouw en onzekerheid over de toekomst maakt het verlies nog zwaarder.
De familie roept de autoriteiten en het betrokken bouwbedrijf op om verantwoordelijkheid te nemen. Ze vragen niet alleen om een passende compensatie, maar ook om erkenning van hun verlies. Het gaat hen om meer dan geld. Het gaat om rechtvaardigheid en respect.
Kritiek op compensatie en veiligheid
Het ongeluk heeft inmiddels 32 levens geëist. De aanvankelijk voorgestelde begrafenisvergoeding van 40.000 baht leidde tot felle kritiek. Waarnemend premier Anutin Charnvirakul noemde het bedrag bij zijn bezoek aan de rampplek onvoldoende. Volgens hem doet zo’n som geen recht aan de ernst van het drama.
Anutin, tevens leider van de Bhumjaithai Party, drong er bij de State Railway of Thailand op aan om de compensatieregeling te herzien. Hij suggereerde dat nabestaanden recht hebben op vergoedingen die kunnen oplopen tot miljoenen baht. De projectverzekering zou een dekking van 50 miljoen baht hebben, maar over de exacte voorwaarden bestaat nog onduidelijkheid.
Tot slot
Achter elk cijfer in de statistieken schuilt een menselijk verhaal. Dat van Chanan laat zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn en hoe groot de gevolgen van falende veiligheidsmaatregelen zijn. Voor veel Thai is de trein een levenslijn. Juist daarom is de roep om strengere controles en betere bescherming langs spoorlijnen luider dan ooit.
Bronnen
Khaosod English
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant is er gebruikgemaakt van ChatGPT als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Achtergrond17 februari 2026Achtergrond: Politie in Thailand tussen macht, geld en wantrouwen
Kort nieuws17 februari 2026Nieuwsoverzicht Thailand (algemeen) – 17 februari 2026
Achtergrond17 februari 2026THAI Airways klimt uit het dal en kiest in Bangkok eindelijk voor discipline
Criminaliteit17 februari 2026Thailand nieuws (criminaliteit en veiligheid) – 17 februari 2026
Het meest schunnige is dat Italian-Thai slechts 150.000 baht per dodelijk slachtoffer hoeft te betalen. Ik mag toch hopen dat men dit bedrag afwijst en dat de rechter een beter passend bedrag gaat toewijzen. Ze krijgen een miljoen van het treinbedrijf dus dat kunnen ze mooi gebruiken voor een rechtzaak.
Een paar dagen na een drama een zakelijk voorstel doen van 1.5 miljoen p.p. vind ik misplaatsts en zegt alles over hoe men over het volk denkt.
Eric;
je bericht “schunnig” al achterhaald.
zelfs zonder exacte gegevens, wordt telkens de gelegenheid te pakken genomen om Thailand te kijk te zetten.
volgens bericht in BP van gisteren, wordt dit bedrag gemiddeld 1.69 mio thb per dodelijk slachtoffer.
wat toch overeenkomt met een verdisconteert bedrag gelijk aan 20 jaar gemiddeld Thai jaarinkomen.
juiste verdeling van dit gemiddeld bedrag nog niet gekend, maar indien naar Europese verzekering berekeningswijze, wordt rekening gehouden o.a. leeftijd bij het overlijden (verdienmogelijkheden)
de specialisten onder ons zullen wel dat principe van verdisconteren even willen toelichten.
Het kan aan mij liggen, maar suggereer je nu echt dat 47000 euro voldoende is om iets te compenseren in een land waar er geen leefbare voorzieningen voor ouders of kinderen zijn?
Eigenlijk ben je in deze niet anders dan onze voorouders ten tijde van de kolonien en Italian- Thai en de huidige regering.
Ach, joh, ze hebben toch al een k.t leven en laat ze blij zijn met een fooi.
Er bestaat toch ook nog zoals iets als toekomst perspectief, levensvreugd, en zorg voor familie, juist NIET betaalt uit belastingen?
Vanwege het ontbreken van sociale zaken moeten degene die fouten begaan betalen. Dat is de kern van het verhaal.
Lekker sociaal zijn en we delen de kosten is iets Nederlands, maar hier werkt dat niet.
Bij asociaal gedrag of grove fouten moet de dader betalen.
Het is geen rocket science, hooguit een gebrek aan daadkrachtige advocaten die het gevecht aan willen gaan om voor de minder bedeelden rechtvaardigheid te krijgen.
Mijn Thaise oom is zo’n strijder maar gelijk iemand die niet populair is en daarom een arme advocaat.
Naam is niet correct. Het is ITAL-THAI. De oprichter was gek op Italiaanse wijn en kaas en begon deze te importeren. Vandaar de naam. Niets verder met Italië te maken.
Eric,
Als ik nabestaande was van een dodelijk slachtoffer, zou ik, zeker gezien de door jou geschetste leefomstandigheden in Thailand, blij zijn met een, naar Thai én Westerse verzekeringsnormen, aanvaardbare som.
Het zou mij een worst wezen, wie die schadevergoeding betaald.
Jou voorstel om die schadevergoeding te gaan gebruiken voor het instellen van een rechtszaak teneinde te bepalen wie eigenlijk wat zou moeten betalen, is voor deze slachtoffers een luxe (dat zij zich niet kunnen veroorloven) probleem.
Wat kolonialisme hiermee te maken heeft, is voor mij een raadsel.