Hash House Hariers – on on

Door Theo van der Schaaf
Geplaatst in Column, Sport, Theo van der Schaaf
Tags: , ,
5 oktober 2015

Via een vakantieganger waarmee ik golfde hoor ik van deze wandel-hardloop-club. Een wereldwijde organisatie, vertelt hij, met 1700 vertakkingen in vrijwel elk land. Ook in Nederland zijn drie lokale verenigingen.

Iedereen kan meedoen maar de meerderheid van de deelnemers is ver boven de zestig en veel zelfs zeventig plus. Ook zijn er soms hele families met kinderen bij. De meeste deelnemers zijn farang, enkelen Thai. Ik besluit met hem mee te gaan. Wat gebeurt er iedere week op zaterdagmiddag om vier uur? Er is een locatie bepaald ver, 15 a 25 km, buiten het bebouwde Hua Hin. Altijd een gebied dat nou niet direct van super wandelroutes is voorzien maar liever ongerept en onontgonnen.

Op donderdag of vrijdag daarvoor is er – door vrijwillig aangewezen mannen – via gestrooide papiersnippers een route uitgezet: een voor de wandelaars en een voor de runners. Die van de wandelaars is, afhankelijk van wel of geen bergen erin, tussen de vier en de zeven km lang en die van de runners twee km langer. Met gekruiste takken worden moeilijk vindbare afslagen gemaakt en vooral ook dwaalsporen aangelegd. Wanneer er ergens, on, on klinkt, zal ik leren, is het juiste spoor weer gevonden.

Om vier uur dus verzamelen na een mysterieuze maar vooral komische routebeschrijving hoe bij de locatie te komen. Er staat dan al een truck met water en bier in ijs gekoeld. Daar moet ook betaald. Honderd baht voor de waterdrinkers, honderd vijftig baht voor bierdrinkende dames en tweehonderd baht voor bierdrinkende mannen. Vooraf aan de loop wordt er alleen water gedronken en aangeraden vooral ook mee te nemen voor onderweg want het is een warme klus, meestal boven de dertig graden.

Om iets voor half vijf klinkt er een schrille scheidsrechterfluit. Er wordt een kring gevormd door de ondertussen ruim zestig deelnemers waarvan nu ongeveer vijfentwintig procent vrouwen. Een lange man in halflange korte broek loopt naar het midden en zet op een sergeant-majoor achtige toon uiteen wat de bedoeling is. “Hou de papiersnippers aan je rechterkant, altijd, anders verdwaal je en we hebben geen zin om je te gaan zoeken als er bier moet worden gedronken”. Hij draagt net als vele anderen een soort van afgezakte optrekbare broekspijpen die nu op de wandelschoenen hangen, wat een vrij komisch gezicht is en waarvan ik er later achter kom dat dat een goed idee is wegens sommige moeilijk begaanbare plekken die vol stekelige struiken staan.

Een nieuw fluitsignaal geeft de start; runners gaan eerst, ongeveer vijftien mannen. De berg die we beklimmen is geen sinecure, een serieus geval dat stijl omhoog en omlaag gaat. Ik heb veel bewondering voor de echte bejaarden die dus bepaald niet als bejaarden acteren. Het is overigens niet altijd een berg merkte ik de tweede keer maar het zijn wel serieuze wandelingen. Bij terugkomst wordt er het lokale Leo bier gedronken. Dat wordt geschonken uit driekwart liter flessen en de kans dat je glas leeg raakt is minimaal want er loopt wel altijd iemand voorbij die je spontaan bijschenkt uit zo’n fles.

Als iedereen binnen is rond kwart voor zes en het heel langzaam gaat schemeren, gaat de fluit weer, een ieder in de kring, en starten er ceremonies en toespraken. Nieuwkomers (virgins) moeten ingewijd, wat betekent, toegesproken “Naam?” “Waar vandaan?” “Hoe oud?” “Man/vrouw?” etc. Lachen! Ondertussen wordt er een nieuwe beker bier uitgereikt aan de nieuwkomers en na ondervraging worden zij door vier mannen luid toegezongen terwijl de rest zachtjes mee neuriet. Het lied eindigt met down, down, down, down, waarbij de nieuwkomers de beker bijna in een keer moeten leegdrinken. Het laatste beetje gaat over hun hoofd liefst in het haar.

Zo zijn er ceremonies voor hen die een bijnaam krijgen toebedeeld (alle getrouwen hebben een bijnaam) of voor iemand die gevallen is of licht gewond geraakt, allerlei redenen om mensen toe zingen en te speechen worden verzonnen totdat het donker is en een groot deel van de club vertrekt naar een vooraf bepaald restaurant alwaar voor weinig veel gegeten kan worden. Het geheel doet vaag denken aan de sfeer van de Laurel & Hardy film Sons Of the Dessert. Het zijn zonder uitzondering allemaal sympathieke mensen vanuit de hele wereld. Leuk dus! Ze roepen trouwens te pas en te onpas On On, On On… tijdens de wandeling, om elkaar niet kwijt te raken, bij het bier drinken om elkaar aan te moedigen niet te weinig te drinken.

Meer informatie: www.h2h3-cah3.com/


» Laat een reactie achter


7 reacties op “Hash House Hariers – on on”

  1. marcel zegt op

    Ik doe dit al jaren maar dan op de Mountain Bike met de http://www.bangkokbikehash.org/
    Zaterdag 40-45km en zondag 20-25km, het laatste weekend van de maand ergens in een mooi resort op ongeveer 2-3 uur rijden van Bangkok.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  2. johanna zegt op

    Gaaf, wat gaaaaaaf…….ga dat zeker doen in december, wat leuk… Ga zelf ook kijken of er misschien iets te regelen is in groepsverband om een beetje te trainen bij de openlucht gym , toestellen die staan ergens bij het postkantoor in Cha-am. Het brengt je echt in een goed gevoel mood …
    Vooralsnog ben ik 10 dagen in Cha-am maar heb nog 2 weken vrij voor ik richting Kuala Lumpur moet, hoop iets op te kunnen zetten in die geest….zodat ik terug wil komen , voor langere tijd.
    Veel mensen bij FitforFree in Nederland zijn boven de 60 !! Toch maken we onze spieren sterker…….het kan echt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  3. Tima Capelle zegt op

    Ja, het is zeker een hele leuke groep enthousiaste wandelaars en hardlopers waar ik ook twee jaar van deel heb uitgemaakt.
    Vanwege onze overwinteringen in Cha-am besloot ik ook de stoute schoenen aan te trekken om zo mensen van verschillende nationaliteiten te leren kennen.
    Dat is zeker gelukt. En ik heb gelijk een stukje inburgering mee gekregen van de Thaise dames die mee liepen. Zij verzamelden onderweg, van diverse soorten bomen en struiken de bladeren en vruchten, om ‘s avonds hun maaltijd mee te bereiden.
    Maar ook de humor van de Engelsen is mij bij gebleven.
    Daarom heb ik ook verder na mijn inwijding moeten wandelen onder de naam Dirty Dancer.
    Dat zegt dus al genoeg. Maar ik heb het oveeleefd.
    Ook de etentjes met elkaar na afloop, in elke keer een ander restaurant, waren heel gezellig.
    Ik bewaar hele leuke herinneringen aan deze tijd.
    Daarom wens ik alle Hash House Hariers nog veel succes met leuke wandelingen.
    Groetjes van Tima Capelle.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  4. Joop zegt op

    Dank voor je leuk geschreven artikel Theo. Ik heb dezelfde ervaringen met de Hash.
    Anderhalf jaar geleden ben ik alleen naar Koh Samui gekomen waar ik niemand kende. Ben direct gaan deelnemen aan de Hash omdat ik lopen door ongerept terrein, kokosplantages en oerwoud gewoon erg leuk vind. En in mijn eentje doe ik dat niet. In Samui betaalt wel iedereen na afloop voor z’n eigen drankjes, maar verder herken ik alles en deel je enthousiasme en plezier. Heb inmiddels zo’n 70 runs achter de rug en ik heb bij de Hash mijn beste vrienden leren kennen die ik ook weer bij andere gelegenheden ontmoet. Bewegen en plezier met je vrienden op de zaterdagmiddag, elke keer op een ander deel van het eiland, ik kijk er altijd weer naar uit.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  5. Ruud NK zegt op

    Theo leuk artikel met mooie foto’s. Ik ken de meeste mensen op de foto’s. Er staan geen honden op, maar deze zijn ook welkom en gaan vaak ook mee. Echter de laatste keer dat ik er was (10 sept.)moest je zelf je bier kopen. Velen namen dit van huis mee. Wel waren er de gratis snacks zoals gebruikelijk.
    Als ik zaterdags in Cha-am ben ga ik altijd mee. Altijd weer een beleving. De ene week wordt het door de groep HuaHin geregeld en de andere week door de groep Cha-am. De Hash is altijd in het achterland tussen HuaHin en Cha-am. Op de site staan telefoonnummers voor het geval je mee wilt rijden. Nooit een probleem.

    Wat het bier aangaande, er zijn zoveel redenen om in de kring te komen en daar bier te drinken, dat je geen dorst hoeft te lijden. In de kring geen bekers, maar grote flessen bier nu.

    Ook in Phuket, Pattaya, Bangkok, ChiangMai, Ko Samui en KhonKean kun je Hashen. Tevens in Laos Vientiene o.a.

    Als je van wandelen of rennen houdt zou ik zeker een hash een keer mee doen. Nadeel is, als je een keer hebt meegedaan ga je ook de volgende keer weer mee. Hashen is voor elke leeftijd geschikt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  6. joeri zegt op

    Beste vrienden, heb daar nog nooit van gehoord. Was vroeger in mijn thuisland een echte stapper, wekelijks was ik de zat. en zondag ergens aan het stappen. Een week voor de befaamde dodentocht heb ik moeten annuleren. Nu woon ik in de buurt van Nakhon Sawan, weet er iemand of dat daar ergens ook bestaat of de buurt van Chai Nat, dan hoor ik het graag. Grtjs

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  7. Dirk zegt op

    Ja dat ziet er wel tof uit in Hua Hin.

    Weet er iemand hoe de HHH’s in Bangkok gewoonlijk verlopen……. wandelen, stappen of lopen??
    En wie zijn zoal de deelnemers?

    Dirk

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website