Thailand, Ieder voor zich……

Door Paul Bremer
Geplaatst in Achtergrond, Opinie
Tags:
26 december 2016

Voor de goede orde, ik vind het heerlijk om in Zuid-Oost Azië in het algemeen en Thailand in het bijzonder te wonen. Lekker warm, lekker eten, de mensen zijn prettig om mee om te gaan, zijn beleefd, zijn over het algemeen ook mooi om te zien qua postuur en voorkomen. De natuur is weelderig en vaak overweldigend, het straatbeeld is ook plezierig anders dan dat we van huis uit gewend zijn.

horen-zien-zwijgen_1Zonder dat ik een boeddhist ben spreekt het boeddhisme mij als levenshouding in veel opzichten aan. Het lijkt veel ruimte te geven voor ‘leven en laten leven’ en dus ook om van het leven te genieten. Daarbij komt dat ik ‘mijn schaapjes op het droge heb’ en dan kan het leven in Thailand heel aangenaam zijn.

Aan de andere kant zijn mij, sinds ik hier permanent kwam wonen, in een aantal opzichten wel de schellen van de ogen gevallen en zie ik ook steeds meer de minder aardige kanten van de Thaise samenleving.

De samenleving is vaak hard, ondanks de glimlach, de democratische rechten zijn als het erop aankomt ver te zoeken, iedereen lijkt maar net datgene te doen wat hem of haar het beste uitkomt en een ‘leugentje voor bestwil’, zo niet bedrog, is aan de orde van de dag.

… dan krijg je tegengestelde indrukken

Een vraag die mij de laatste tijd bezig heeft gehouden is of de Thai eigenlijk wel goed voor elkaar en hun samenleving zorgen? Als je hier rondkijkt dan krijg je tegengestelde indrukken. Van een vriend die in hartje Bangkok woont, hoorde ik dat de daklozen in zijn betere middenklasse buurt voorzien worden van eten en drinken door een aantal buurtbewoners. En dat de security guards van zijn appartementengebouw zich zo’n beetje ontfermen over een aantal straatjongens uit de buurt.

Regelmatig hoor ik ook van Thai dat ze naar hun hometown gaan, of zijn geweest, omdat een naast familielid in het ziekenhuis ligt. Het is dan gewoon om als familie met meerdere personen rond het ziekbed te bivakkeren om voor de patiënt te zorgen. Zo nodig dagenlang. Dat is nog eens een participatie-samenleving, opa en oma wonen in bij de kinderen zolang dat mogelijk is en je familie verzorgt je als je moet worden verpleegd.

De ziektekosten worden met elkaar gedeeld, ook al moet dat geld vaak met moeite bij elkaar gescharreld worden. Het afsluiten van een verzekering om deze kosten te dekken wordt vaak overbodig gevonden. Waarom betalen voor iets dat je misschien niet (meteen) nodig hebt? Aan de hand van deze observatie zou je kunnen denken dat men in de Thaise samenleving heel zorgzaam voor elkaar is.

Opvallend veel doden en gewonden in het verkeer

Tegelijkertijd rijden veel Thai zonder op of om te kijken zo de weg op. Veel verkeersongelukken gebeuren doordat mensen impulsief reageren zonder op andere weggebruikers te letten. De ander moet maar opletten en voor jou uitwijken en als je gezien wil worden moet je toeteren. Alcohol gedronken hebben is geen enkele reden om niet op de motorbike of in de auto te stappen.

De politie is zelfs bereid een dronkenlap keurig netjes in de auto te helpen. Als de agenten zelf al niet de nodige alcoholische versnaperingen achterover geslagen hebben, want dat is heel ‘sanuk’, gezellig dus, ook onder werktijd.

Aan de verkeersregels lijkt men zich vaker niet dan wel te houden. Als er slachtoffers vallen dan lacht men vaak wat, of kijkt men de andere kant op, en rijdt door. Er vallen hier opvallend veel gewonden en doden in het verkeer. Als er een farang bij betrokken is, dan wordt verwacht dat deze met geld over de brug komt en anders degene met de grootste auto. Kortom de rijkste persoon draait voor de kosten op.

Thaise samenleving: toch niet zo zorgzaam

Regelmatig worden mij dingen beloofd met achteraf gezien als belangrijkste doel mij geld of goederen uit de zak te kloppen. Van schuldgevoelens hierover bespeur ik vaak bijzonder weinig. Gevoelens van schaamte lijken vaak alleen op korte termijn uit de weg gegaan te worden. Dat de schaamte veel groter is, of in ieder geval zou behoren te zijn, als de leugen of het gemanipuleer één van de volgende dagen uitkomt lijkt vaak weinig of geen rol van betekenis te spelen.

In de politiek wordt weinig tot niet samengewerkt, er worden geen compromissen gesloten, een aanzienlijk deel van de budgetten verdwijnt door corruptie en van de projecten om Thailand vooruit te helpen komt vaak weinig terecht. Men lijkt vaak politiek actief te zijn om vooral het persoonlijke-of groepsbelang te dienen niet om het algemeen belang te dienen. Voor ambtenaren geldt dit vaak idem dito. Misschien is de Thaise samenleving dan toch niet zo zorgzaam.

Heel gezellig lijkt het allemaal

Als buitenstaander lijkt het vaak ook alsof Thai elkaar al kennen, bekenden worden begroet met ‘Khun pai thie nai’ oftewel ‘Waar ga je heen’? Overal worden meteen praatjes aangeknoopt, ook met vreemden, heel gezellig lijkt het allemaal.

Tegelijkertijd blijken zogenaamde ‘vrienden’ elkaar vaak eigenlijk helemaal niet te kennen. Ze komen elkaar tegen, doen dingen met elkaar, kletsen wat af maar er lijkt weinig persoonlijke belangstelling te zijn voor elkaar. Ook in de thuissituatie loopt men vaak naar binnen en naar buiten zonder elkaar te begroeten of gedag te zeggen.

Het overkomt mij dat iemand wel zijn hart uitstort maar dat die persoon je daarna lijkt te vermijden. Mogelijk vanwege schaamte of bang gezichtsverlies te hebben geleden. In de Nederlandse context zou je verwachten dat eenmaal de stap gezet om persoonlijke gevoelens te delen er juist meer vertrouwelijkheid ontstaat en een wederzijdse emotionele band.

Wij zullen ons nooit blootgeven

Bovenstaande enkele indrukken vormen nog geen verklaringen voor mijn waarnemingen. Dr. Niels Mulder, een Nederlander die uitgebreid antropologisch onderzoek gedaan heeft naar onder andere de Thaise-, Javaanse- en Filippijnse samenleving, en die ook in lang in Thailand heeft gewoond, heeft daarover verschillende boeken gepubliceerd.

Hij citeert een Indonesische econoom, deze zegt: ‘Wij […] zijn gesloten mensen. Wij tonen en vertellen je dat waarvan wij hopen dat je het prettig vindt om het te zien en te horen. Wij zullen ons echter nooit blootgeven. Uw indrukken en interpretaties zijn alleen maar gebaseerd op wat wij u lieten zien en vertelden, en u bent echt niet in staat om achter onze pose door te dringen. Wij openen ons precies zover als wij willen maar zullen nooit ons hart laten zien.’

Deze houding is naar mijn mening niet alleen Javaans, ik vind deze ook heel kenmerkend voor Aziaten meer in het algemeen en zeker ook voor de Thai.

Vervolgens geeft Mulder de volgende verklaring: ‘Je tot jezelf beperken is een nette manier om moeilijkheden te vermijden, de sociale druk op afstand te houden en je gemoedsrust te bewaren. Het is het scheiden van de manier waarop je je voordoet en je mening of motivatie. Het verdeelt je leven in twee gebieden, het sociale en het persoonlijke, die elkaar niet behoren te verstoren. Die twee separate domeinen zijn niet met elkaar te vergelijken.’

Dit vind ik verhelderend en is mede interessant omdat deze ‘Oosterse’ levenshouding vaak tegengesteld lijkt aan onze Nederlandse mentaliteit. Hoewel dit voor velen in het Westen ook niet zonder meer bij hun karakter of stijl past, geldt in Nederland, waarschijnlijk meer dan in België, toch vooral ‘dat je van je hart geen moordkuil moet maken’ en dat het goed is voor jezelf op te komen en voor je persoonlijke mening en gevoelens uit te komen.

In ieder geval in Nederland vinden we het over het algemeen positief als mensen ‘zichzelf zijn’ en dat ze als een ‘open boek’ zijn. Dit getuigt toch gezien het bovenstaande van een heel andere houding dan dat gebruikelijk is in Aziatische culturen.

Het oprechte zelfrespect

Dan vervolgt Mulder: ‘Als je er zo naar kijkt werpt het een interessant licht op morele beslissingen. In de buitenwereld bescherm je jezelf met beleefdheid en een gepolijst uiterlijk; het is een vertoning die het hart niet behoort te raken. Een beetje of zelfs veel voordeel van die buitenwereld trekken is een zaak die het individuele geweten niet raakt.’

‘Je zelfrespect is ook tweeërlei. Sociaal betekent het goed aangeschreven staan en geen aanleiding tot roddel en achterklap te geven. Dit correspondeert met de druk je volgens de regels te gedragen, interesse in anderen te tonen, je status op te houden en je reputatie te beschermen – en een en ander in anderen te eerbiedigen.

Het wil echter niet zeggen dat je je erbij betrokken voelt. Het is de elementaire beleefdheid een goede buur te zijn – en een prima manier om je kalmte te bewaren. Het zijn de glimlach en de maniertjes die je eigen zelf beschermen. Het is niet meer dan het tonen van je sociale zelf, dat overigens voor sommigen hun hele wezen kan zijn.’

Daarnaast wordt ook ‘het oprechte zelfrespect’ genoemd. ‘Dat is het soort zelfrespect dat je instaat stelt je eigen weg te gaan , overtuigd te zijn van je eigen redenen en je eigen geweten te volgen.’

Innerlijke onverstoorbaarheid

Ook in Thailand wordt het grote belang van de innerlijke onverstoorbaarheid benadrukt. ‘Tjai Yin’, letterlijk: een koel hart of kalm hart, wordt vaak tegen elkaar gezegd, ‘niet boos worden’, houd je emoties onder controle! Een verstandig mens, zo wordt dan gedacht, cultiveert en koestert een kalm hart, ongeacht wat er in zijn omgeving aan de hand is.

De meest gebruikte methoden daarvoor zijn negatief gesteld, door dingen dus juist niet te doen: ‘erger anderen niet’, ‘bemoei je niet met andermans zaken’, ‘vermijd’, ‘dring je niet op’, ‘verbeeld je niets’.

Mulder: ‘Eigenlijk hoorde je nooit wat over positieve deelneming. Natuurlijk, dat laatste was in je buurtje onontkoombaar en een voorwaarde om het daar rustig houden. Dacht je echter aan opbouw en ontwikkeling, dan viel de afwezigheid van burgerinitiatieven op; de enige die iets in beweging kon zetten was de overheid.’

Burgerinitiatieven

Nu lijkt mij deze laatste bewering misschien wel wat meer specifiek op te gaan voor Java en de Javanen en misschien wel met name voor de periode van voor het afzetten van de autoritaire generaal Soeharto en de zijnen.

In Thailand zijn er in de loop van de jaren wel tal van burgerinitiatieven ontstaan, variërend van protesten tegen het aanleggen van stuwdammen, studentenprotesten tot aan de soms felle protesten van de geel- en roodhemden bewegingen aan toe.

Maar ook van deze bewegingen kun je waarschijnlijk wel stellen dat men dan vaak primair opkomt voor het eigen belang, onder de noemer ‘Not in my backyard’. In zijn algemeenheid vind ik in Thailand het onderscheid heel herkenbaar tussen privé belang (inclusief clan belang) en het algemeen belang.

Niemand komt echt op voor het algemeen belang

In Thailand lijkt vaak niemand echt voor het algemeen belang op te komen. Ook in de politiek, waar als het goed is de politici juist bij uitstek voor het algemeen belang behoren op te komen, is men vaak bezig met zijn eigen zakken te vullen en zijn eigen carrière veilig te stellen.

Verreweg de meeste politieke partijen in Thailand hebben niet eens een partijprogramma of ze kopiëren deze gewoon van elkaar. Personen of bewegingen die oppositie voeren, en daarmee ingaan tegen het belang van de gevestigde orde, verdwijnen zeker sinds de coup al gauw achter de tralies of voelen zich gedwongen zich in het buitenland te vestigen.

Niet dat in het Westen niet ook vriendjespolitiek bestaat of corruptie is maar in Thailand gebeurt dit op veel grotere schaal zonder dat er door middel van echte vrije verkiezingen, een vrije pers en onpartijdige politie en justitie controle kan worden uitgeoefend of een tegenmacht gemobiliseerd kan worden.

Eigenbelang krijgt volop de aandacht

Je kunt er wel van uitgaan dat hoe hiërarchischer een maatschappij is en hoe autoritairder de staatsvorm, hoe minder personen zich verantwoordelijk zullen voelen voor de samenleving. De samenleving wordt dan niet ervaren als ‘van ons allemaal’, van het volk dus, maar van de koning, de generaals of de partij.

Parallel daaraan zie je dat hoe autoritairder de staatsvorm is hoe nationalistischer ook de staat en hoe minder men zich werkelijk bekommert om het welzijn van het eigen volk noch om het wel en wee van de internationale gemeenschap. Immers, in principe alles ter meerdere eer en glorie voor de koning, volk en vaderland.

Het dienen van het eigen belang krijgt achter deze façade echter wel volop de aandacht. Dan geldt het principe van: Ieder voor zich….., op alle niveaus in de samenleving.

Ook het boeddhisme stimuleert in mijn ogen niet echt gemeenschapszin. Ieder is immers verantwoordelijk voor zijn eigen wedergeboorte en al het verzamelen van ‘buun’, ‘goed doen’, bidden en offeren, heeft vooral tot doel het eigen karma te vermeerderen.

Het bijbelse verhaal van de barmhartige Samaritaan over naastenliefde en zelfopoffering, dat toch een belangrijke boodschap is in de christelijke beschaving, lijkt in het Oosten (onder niet christenen) onbekend en onbemind.

Men leeft gemakkelijk langs elkaar heen

Terug naar de vraag: zorgen de Thai goed voor elkaar en hun samenleving? Gezien het bovenstaande lijkt dit dus niet echt het geval. Misschien nog wel in familie- en clan verband, voornamelijk uit respect voor ouderen en meerderen en bij gebrek aan een redelijk sociaal stelsel. En ondanks dat men wel trots is Thai te zijn lijkt men niet, buiten de eigen kring, het gevoel te hebben voor elkaar te willen of moeten zorgen.

Men lijkt zich niet echt emotioneel met elkaar verbonden te voelen behalve dan de meer algemene sentimenten betreffende het geloof, de koning en het vaderland. Dit lijkt een vreemde paradox maar gezien het gegeven dat, generaliserend gesproken, Aziaten veel meer dan Westerlingen leren hun persoonlijke gevoelens als strikt privé te beschouwen, toch ook weer niet zo verwonderlijk. Je voelt je immers met name persoonlijk verbonden met elkaar door je persoonlijke gevoelens met elkaar te delen. In Azië voelt men zich vooral verbonden door uit respect sociale verplichtingen na te komen.

Verder leeft men dan ook weer makkelijk langs elkaar heen. Discretie noemt men dat hier, ik praat niet over mijn persoonlijke gevoelens en doen en laten en jij vraagt er niet naar. Een formule die waarschijnlijk aan de ene kant samenhangt met het bovenop elkaar moeten leven. Maar aan de andere kant de scheiding tussen privé en algemeen ook in stand houdt. Centraal staat kennelijk het respect betonen naar de machten en machtigen die boven je gesteld zijn en verder wordt iedereen geacht voor zichzelf te zorgen en zijn eigen gang te gaan.

Ik meen in het voorgaande een aantal aannemelijke verklaringen gevonden te hebben, zowel op het persoonlijke vlak maar ook op meso-en macroniveau, waardoor de Thai, in het algemeen gesproken, buiten de eigen kring, zich niet zo verbonden voelen met elkaar en dus ook weinig aan elkaar gelegen laten liggen en/of voor de gemeenschap zorgen.

Nee, echt zorgzaam is de Thaise samenleving niet

Valt het te verwachten dat het bovengeschetste patroon gaat veranderen vanwege de veranderende wereld en alle moderne ontwikkelingen? Ook in de westerse wereld neemt de solidariteit in de maatschappij af. Men is steeds minder bereid de zorg en de kosten op nationaal niveau met elkaar te delen.

Tegelijkertijd is er daar in veel landen verhoudingsgewijs nog wel een heel stelsel van sociale voorzieningen en verzekeringen waardoor risico’s en kosten met elkaar gedeeld worden. Maar ook dit is tegenwoordig wel minder vanzelfsprekend dan dat dat de laatste honderd jaar was en waar eerst jaren van klassenstrijd en emancipatie aan waren voorafgegaan.

In Thailand zijn deze sociale voorzieningen er niet, of alleen in rudimentaire vorm, terwijl ook hier, evenals overigens in de rest van de wereld, een onverbloemd individualisme in de hand wordt gewerkt dat zich vooral op de materiële buitenwereld richt.

De kapitalistische Thaise maatschappij van ‘ieder voor zich’ maar naar mijn idee ook het boeddhisme, werken dit om eerder genoemde redenen alleen nog maar verder in de hand. Nee, echt zorgzaam is de Thaise samenleving niet en het lijkt erop dat gezien de ontwikkelingen dit er ook niet beter op zal worden.

– Herplaatst bericht –


» Laat een reactie achter


16 reacties op “Thailand, Ieder voor zich……”

  1. kaolam zegt op

    Thailand is niet wat het lijkt. Veel van wat je ziet is fake. Niet alleen de horloges, de jeans en de Thai smile..
    Thailand betekent land van de vrijen. Wel eens uitgelegd als vrij in de betekenis van dat ze nooit zijn overheerst. Dat laatste klopt op zich wel redelijk, ze gaan liever op de knieën.
    Nee, vrij is hier in de betekenis van: alleen op aarde, volkomen vrij om te doen en laten wat je wilt. Geen rekening houden met de medemens. In het verkeer is de Thai de enige op straat. Telefoneren tot het licht weer op rood gaat? Who cares, hij is alleen. Buren die vuil op straat gooien, luide muziek maken, de hele dag schreeuwen. Want de Thai woont daar alleen en heeft met niemand iets te maken.
    Er zijn nog talloze voorbeelden meer. Maar hier komt de ergste, over die geweldige familieband en voor elkaar zorgen: Pa en ma sturen de dochter van TWAALF naar Bangkok om geld voor de familie te verdienen, terwijl pa de hele dag voor de TV hangt. (Daar ondervind ik alle dagen de gevolgen van. Maar dat begreep u waarschijnlijk al.)

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +22 (obv 22 stemmen)
  2. jan zegt op

    Knap geschreven en realistisch…De Thai zijn enorme egoïsten, zo maakte ik ongeveer 8 jaar geleden een enorme brand mee in de buurt van Prasat (Buriram) waar nog heel wat traditionele houten woningen langs de baan naast elkaar gebouwd zijn. De hevige wind deed het vuur overslaan van het ene op zovele volgende huizen. Een hele hoop Thai stonden erbij en keken er naar…Wanneer de farang vroeg waarom niemand iets probeerde te ondernemen om de schade te beperken was het antwoord: “Not my house”…
    In het verkeer is het echt verschrikkelijk…inderdaad …elke Thai doet alsof de hele baan van hem alleen is en houdt geen rekening met anderen. Blijven staan wanneer het licht op groen gaat…”so what?”…en nog doorrijden wanneer het al 1 minuut op rood staat…”so what?”. Misschien hadden ze beter ooit gekoloniseerd geweest zoals Laos of Cambodja waar de intelligentie en talenkennis een pak beter is. Maar nee, de “Thai” zijn inderdaad “vrij” maar leven eeuwen achter in hun behepte corrupte wereldje…Eens je het door hebt kan je er ook (over-) leven.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +20 (obv 20 stemmen)
    • compuding zegt op

      ook de zieken auto geven ze geen voorrang

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +11 (obv 11 stemmen)
  3. Martien zegt op

    Paul vraagt zich het volgende af:

    Hoe is het hier gesteld met de gemeenschapszin?

    De lust om seks te hebben bedoel je? Laat maar….nog fijne Kerstdagen toegewenst….!

    Gr. Martien

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  4. rentenier zegt op

    Je kunt bijna alles van 2 kanten bezien. Natuurlijk is het over het algemeen waar wat Paul schrijft maar probeer ook eens de goede mensen, goede innitiatieven, goede gedragingen te zien. Als we het hier allemaal zo negatief zien, waarom zijn we dan eigenlijk hier?
    Doordat de Thai zijn zoals ze zijn en alles wat er bij hoort, stelt het mij in staat om in een voor mij prettig klimaat, goedkoper dan in eigen land, te leven zoals het mij het beste bevalt zonder dat ik er een ander mee hoef te storen of dat ze zich er wat van aan zullen trekken.
    Ik mag van geluk spreken dat ik in een totaal andere wereld en bij een ander soort mensen terecht ben gekomen. Ik woon op het erf van mijn vriendin die hoofd van de plaatselijke school in het hoge Noorden is. Iedereen in het dorp kent haar en het lijkt alsof ze gerespecteerd wordt. Haar erf bevindt zich op 5 km van het dorp boven op een berg met niemand om ons heen of die ons kan zien. Ze is 50 en blijft graag werken. Ik heb mijn eigen inkomen en wagen en kan eigenlijk doen wat ik wil.
    Het is je eigen keuze waar je woont en met wie je op sociaal gebied in contact komt en als het je niet bevalt dan staat het je toch vrij om te verhuizen of niet?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  5. Petervz zegt op

    Goed verhaal. Ik ervaar de Thai erg materialistisch.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +12 (obv 12 stemmen)
  6. Janinne zegt op

    De thai denk alleen maar aan zichzelf, ze zeggen alleen maar is mijn probleem niet. Alleen als ze in Nederland zijn en ze hebben een probleem dan doen ze een beroep op je. Ja taalbarrière. … nou dat hebben wij toch ook in Thailand. Maar dan geven ze niet thuis. Als wij een probleem hebben dan d o et de thai echt het woord niet voor je, ze vallen elkaar nooit af. Nare mentaliteit.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  7. Frans de Beer zegt op

    Waarom wordt hier op dit blog iedere keer de gehele Thaise samenleving door een westerse bril bekeken?
    Wanneer ik Nederlandse gasten inThailand ontvang, dan zeg ik altijd:”welkom in Thailand, welkom in Azië waar alles anders is”. De Thaise samenleving is nu eenmaal anders geëvalueerd, dan onze Nederlandse. Zelfs de Belgische of de Duitse samenleving is al anders. waarom dan iedere keer dat gezeur. Leg je erbij neer en GENIET.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +16 (obv 16 stemmen)
  8. Pat zegt op

    EINDELIJK eens een objectief verhaal en dus een realistische analyse van de Thaise samenleving!

    Alles zit er volgens mij in : sterke en aangename aspecten van het land en haar bevolking, kritische beschouwingen, ernstige bedenkingen, enz…

    U verwoordt het zonder vooringenomenheid, gaat geen ganse theorieën verkondigen op basis van enkele slechte ervaringen, en vooral zonder verbittering en frustratie zoals ik hier toch zo vaak lees van vele criticasters!

    Ik kan er echt niets aan toevoegen!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  9. raf zegt op

    Goed geschreven en ….de waarheid. Het is inderdaad zo , al je hier langer bent dan de doorsnee toerist, en je ogen en oren de kost geeft, zie je de andere kant van de medaile…..Ondervind het nog dagdagelijks…..

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  10. NicoB zegt op

    Uw beschrijvingen zijn een sterke, onderbouwde poging om toch enigszins generaliserend de Thaise gemeenschap en haar gemeenschapszin te beschrijven.
    De waarnemingen en stellingen zijn vaak treffend, juist en herkenbaar, zeker voor wie in Thailand woont en zich in de Thaise gemeenschap beweegt.
    Voor een buitenstaander die hier slechts enkele weken komt om te genieten van al het mooie in Thailand , daar zijn de beschreven feiten zeker niet aan bekend en worden die in een paar weken ook niet.
    Toch zie ik deelnemend aan het Thaise gemeenschappelijke leven hoopgevende uitzonderingen om mij heen, maar deel de conclusie, dat om daadwerkelijke grote veranderingen te bewerkstelligen die beklijven is er nog een lange weg te gaan om Thailand en de bevolking in alle geledingen wat socialer en gemeenschappelijker te maken.
    Goed artikel, dat zonder meer.
    NicoB

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  11. pw zegt op

    Ondanks het feit dat ik in Thailand woon en me bewust ben van de mogelijkheid terug te keren naar Europa, ben ik met schrijver eens: ik ben nog nooit een volk tegengekomen dat egocentrischer is dan de Thai.

    Zo’n familie die gezellig met 20 man in de pickup-truck plaatsneemt, doe dat omdat ze economisch afhankelijk zijn van elkaar en niet omdat ze dat zo sociaal en gezellig vindt.

    De Thaise glimlach heb ik de afgelopen 9 jaar niet gezien. Of toch heel even misschien… Maar als men doorheeft dat de portemonnaie gesloten blijft, is hij plotsklaps geheel verdwenen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  12. Tino Kuis zegt op

    Ik heb dat bij de vorige plaatsing van dit artikel al eens een antwoord geplaatst en doe dat nu opnieuw. Dit wil niet zeggen dat er niet een flink aantal egoistische Thais bestaan
    Beste Paul,
    Sorry voor dit lange verhaal. Zonder de strekking van je verhaal onderuit te halen (er zit veel waars in) wil ik het toch wat nuanceren.
    ‘We zullen ons nooit blootgeven’. Ik denk dat dit sterk afhankelijk is van persoonlijkheid, leeftijd, geslacht, opleiding enz. en veel minder van cultuur of mentaliteit. Elke dag komen hier een stel pubers over de vloer en die nemen geen blad voor de mond, niet tegenover elkaar en niet tegenover mij. Ik gaf een paar jaar Engelse les en was een vrij (eigenlijk heel erg) assertieve leraar. Dat ontlokte één van de leelingen de vraag: ‘Waarom gedraagt u zich altijd als een leeuw?’ En mijn ouders waren zo gesloten als een oester. Mijn persoonlijke ervaring is dat Thais heel open kunnen zijn en Nederlanders heel gesloten. Er zal wel verschil zijn maar ik denk niet zó veel.
    ‘Niemand komt echt op voor het algemeen belang’, zeg je.
    Het is maar de vraag of je algemeen belang kunt definiëren. Zijn hoge snelheidstreinen in Thailand’s algemeen belang? Of de steun aan rijstboeren? Ik vind dat iedereen die zijn werk naar eer en geweten uitvoert, of het nu leraren, dokters, boeren of straatvegers betreft, óók bijdraagt aan het algemeen belang (en tevens aan het belang van familie en zichzelf). Maar misschien bedoel je ‘belangeloos’ (altruïstisch) bijdragen. Daar zijn in Thailand talloze voorbeelden van:
    1 het helpen bij uitvaarten en bruiloften
    2 het voorbereiden en het meedoen bij feesten, optochten en voorstellingen
    3 de gezondheidsvrijwilligers, 2-4 in ieder dorp. Zij bezoeken zwangeren, kraamvrouwen, bejaarden en hulpbehoeftigen. Zij geven voorlichting. Onlangs een drie-jarige campagne in de provincie Chiang Mai om vrouwen aan te zetten zelf borstonderzoek te doen en uitstrijkjes te laten maken. Er zijn er 200.000 van over heel Thailand.
    4 bijna alle scholen hebben wel een vrijwilligersprogramma. Ik zat op het buitenschoolse Thaise middelbare onderwijs en moest elke maand een dag vrijwiligerswerk doen (gras maaien, afval opruimen etc), dat telde voor je afstuderen. Mijn zoon moet daar ook aan meedoen.
    5 elk dorp en stadje heeft een fonds om bv een crematie te betalen voor arme mensen
    6 in Chiang Kham waar ik vroeger woonde kende ik een man, meneer Boen, zwakbegaafd en wat gehandicapt en zonder familie. De dorpelingen bouwden een huisje voor hem en verzorgen zijn eten en andere zaken
    7 14 jaar geleden hielp ik samen met een andere Nederlander een abt om een onderkomen op te zetten voor vrouwen met AIDS die uit de familie waren verstoten. Veel Thais deden daar vrijwilligerswerk (bv planten van geneeskrachtige kruiden). Dat is nu niet meer nodig.
    8 rond Chiang Kham zijn er twee weeshuizen. Naast vast personeel zijn er vele vrijwilligers om te helpen
    9 als je อาสา เชียง ใหม่, vrijwilligers Chiang Mai, googled dan vind je tientallen vrijwilligersorganisaties, hulp voor bedelaars, hangjongeren, huiselijk geweld, AIDS patiënten, ex-prostituees etc.
    10 bouw en onderhoud van een tempel is vaak vrijwilligerswerk
    11 de ‘Mirror Foundation’ en de ‘Assembly of the Poor’ en andere ‘grassroots’ organisaties doen echt wel meer dan alleen hun eigen achtertuin schoonhouden.
    etc.
    Wat de politiek betreft heb je wel gelijk. Die laten het vaak afweten.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
    • Paul Bremer zegt op

      Dank voor je nuanceringen Tino. Gelukkig is het hier niet alleen kommer en kwel. In mijn verhaal, van alweer een paar jaar geleden, heb ik het vooral over de grote lijnen die ik meen dat er zijn. Gezien de nodige adhesiebetuigenen hierboven ben ik ook niet de enige die er zo over denkt. Maar voor de volledigheid is het ook goed dat jouw aanvullingen worden genoemd. Het opvoeren van pubers als voorbeeld, zoals je doet, gaat voorbij aan het gegeven dat nu juist pubers inderdaad minder een blad voor de mond nemen. Zeker niet de wat ‘elitaire’ pubers die bij jou over de vloer komen. Leerlingen van een ‘dure’ school uit bemiddelde gezinnen. Dat zegt inderdaad niet zoveel over een cultuur in zijn algemeenheid 🙂

      Blijft ook vaak niet eenvoudig te beoordelen of personen zich inzetten voor ‘de ander’ of toch (ook) weer uit eigenbelang. Jarengeleden was ik in Amsterdam betrokken bij het opzetten en begeleiden van een vrijwilligersproject. Wat opviel was dat veel vrijwilligers nogal eens bezig waren met hun eigenbelang zoals het oppimpen van hun eigen CV, het zichzelf belangrijk en/of onmisbaar willen maken of het ‘kietelen’ van hun eigen ego. Dat zal hier (Thailand) wel niet zo anders zijn dan in De Lage Landen.

      Kortom; er zitten veel kanten aan de zaak en de verschillen tussen ‘culturen’ zijn naar mijn idee vaak aanzienlijk. Zoals die tussen boven of onder de (Nederlandse) grote rivieren, tussen Protestanten en Katholieken, tussen Nederlanders en Belgen, laat staan die tussen Noord-Europa en Zuid-Europa. En die verschillen gaan echt wel verder dan allen verschillen in persoonlijkheid, leeftijd, opleiding en geslacht. Maar goed, daar kunnen de meningen over verschillen.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  13. Slagerij van Kampen zegt op

    In hoeverre verschilt Thailand van andere ontwikkelingslanden, of landen in opkomst als men daar Thailand toe wil rekenen? Soortgelijke toestanden als hierboven geschertst vindt men overal waar armoede is. Niet onterecht vergelijkt de auteur Thailand met Indonesië. Vrienden van mij zijn met Indonesische vrouwen getrouwd en schetsen hetzelfde materialisme. Schoonfamilie die steeds geld nodig heeft enz. Het pronken met auto’s enz Ik ken hier in Amsterdam ook met Afrikaanse vrouwen. Zelfde verhaal. Dus wat u hier schertst zijn niet specifiek Thaise mankementen.
    En over de “Aziatische geslotenheid” zijn boeken volgeschreven. Alleen niet door Aziaten voor zo ver ik weet, maar ik weet niet alles.
    Wat wel opvalt is dat het voor een buitenlander erg moeilijk is echt geaccepteerd te worden, in die zin is het wel behoorlijk dichtgetimmerd ja. Een jonge Nederlandse socioloog (ben zijn naam vergeten) die na intensieve taal training en verdieping in de cultuur bijna een decennium in Thailand doorbracht voor studiedoeleinden schreef: “Toch heb ik al die jaren in Thailand niet 1 echte vriend gemaakt. Alleen oppervlakkige kennissen”
    Dat onderschrijft inderdaad de oppervlakkigheid zoals in het stuk hierboven geschetst.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  14. Roland jacobs zegt op

    Wat Paul Bremer hierover schets , is volkomen juist .
    Ik ben nu in Kalasin , gister was ik met mijn Vriendin op de Scooter richting de Markt , en we werden aangehouden door een politieagent , omdat ik geen Helm droeg maar mij vriendin wel . Voor de duidelijkheid Thaien denken dat ik een Thai ben . Omdat ik Bruin ben en Kroeshaar heb . Maar de politieagent reed lang achter ons aan zonder ons aan te houden . Maar ik denk dat ie niet zeker weet of ik een Thai ben of Niet . Maar heel lang daarna realicerdeerde hij dat ik geen Thai ben en maanden ons om hem te volgen maar onderweg naar de politie reden thaien zonder Helm en ik zei tegen hem in het Thais dat naast ons ook thaien zonder Helm reden maar daar wilde hij niets van Weten. Op de politiebureau heb ik hem ook in mijn beste Thais uitgelegt maar betalen moesten wij .er waren 5 agenten in de Bureau en ik zei heel Hard , Thailand is not the Land of Smile , maar Thailand is the Land of Scams, maar of ze mij begreep weet ik niet . Maar later toen wij buiten waren zei mij vriendin dat de politieagent zei Omdat ik uit Nederland komt , moet ik Betalen . Want daarvoor vroeg hij waar ik vandaan komt . This is Thailand !!!!!!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website