100 dagen junta, 100 dagen gelukkig?

Door Chris de Boer
Geplaatst in Chris de Boer, Opinie
Tags: , ,
31 augustus 2014

Het begint een (goede) gewoonte te worden om een nieuwe regering te beoordelen na 100 dagen aan het bewind. 100 dagen na 22 mei is precies 31 augustus (als ik goed tel; ik ben beter in het tellen van 90 dagen) en dus tijd om de balans van de machtsovername van de militairen op te maken.

De rode draad

Dat wordt bij voorbaat een subjectief verhaal. Allereerst woon ik in Bangkok. En hoewel ik niet zal ontkennen dat er buiten Bangkok ook problemen zijn, zijn de problemen in de hoofdstad diverser, groter en worden internationaal ook groot uitgemeten. Ook hebben de inwoners van deze stad een ander perspectief met de (gewelddadige) demonstraties van de afgelopen maanden in hun hoofd en soms in hun achtertuin.

Het maakt verschil in de beoordeling van de HUIDIGE situatie als je daarvoor maandenlang je dagelijkse leven moest aanpassen aan de demonstraties van de PDRC en/of red shirts of je woont in een dorpje op het Thai platteland waar alles pais en vree was en is, en men via de media de situatie in Bangkok tot zich nam.

Zelf moest ik sommige lessen uitstellen omdat de meerderheid van de studenten de deur niet uit kon, in de onverwachte files vastzaten of meeliepen in de demonstraties. Dat is nergens anders in Thailand gebeurd, denk ik.

Daarnaast heb ik een mening en ventileer die ook over hetgeen zich in dit land afspeelt. Ik woon en werk hier sinds 2006, betaal hier belasting en voel me hier een buitenlandse werknemer en geen (vreemde) gast.

De rode draden in mijn diverse bijdragen aan dit blog sinds maart 2013 zijn:

  1. Ik ben niet onder de indruk van de kwaliteit, de integriteit en de oprechtheid van gekozen bestuurders en leiders in dit land;
  2. Ik ben niet onder de indruk van de kwaliteit van en de diversiteit in politieke partijen die nagenoeg elke visie op de problemen van dit land en de oplossingsrichtingen missen en worden beheerst door zakenimperiums (die vooral uit zijn op geld en gewin en daarvoor politieke macht nodig hebben);
  3. Hoewel dit land een groot aantal goede regels en wetten kent, is de handhaving van deze wetten ver onder de maat, wordt voortdurend uitgehold en is selectief;
  4. De clancultuur overheerst nagenoeg overal het algemene belang. Het denken in termen van de Thai natie, Thai waarden en Thainess is vooral symboliek. Dat geldt voor het zingen van een nieuw lied door kinderen op de lagere scholen en ook voor de aandacht voor het correct dragen van uniformen op de universiteiten. Zoals wel vaker in Thailand is de werkelijkheid niet wat het lijkt;
  5. De verschillen tussen rijk en arm zijn synoniem met de verschillen tussen macht en onmacht, tussen hoog en laag prestige, tussen waardigheid en minderwaardigheid, tussen open en gesloten deuren. Of zoals paus Franciscus onlangs zei: ‘Inequality is the root of social evil.’ (Soms betreur ik dat ik mijn rode boekje voor studenten en mijn rode boekje voor soldaten heb weggedaan);
  6. Het politieke denken in termen van ‘rood’ en ‘geel’ (wij en zij; Pheu Thai en Democraten) weerspiegelt – gelet op de groeiende middenklasse in vele regio’s in het land, ook het noorden en zuiden – niet langer de pluriforme werkelijkheid in Thailand.

Een eerste beoordeling

Als ik zie wat de junta in 100 dagen tot stand heeft gebracht, moet ik mijn cap (die ik dagelijks draag op weg van huis naar werk vanwege een kale schedel in combinatie met de Thai zon) afnemen voor hen. Het hoge cijfer dat de Thai bevolking de junta geeft in de regelmatig uitgevoerde polls zegt mij niet zoveel als je bedenkt dat de Thai gewend zijn altijd hoge cijfers te krijgen (en te geven), altijd over te gaan en nooit te zakken voor een examen (behalve bij buitenlandse docenten).

Wat ik wel zie en ervaar is dat door het optreden van de junta de werkelijke en de psychologische kans dat je met illegaal, onethisch en onoirbaar gedrag in welke zin dan ook tegen de lamp loopt aanzienlijk is vergroot. Het is natuurlijk een gotspe dat in 100 dagen junta verdachten van diverse (ook recente) misdaden kunnen worden opgespoord terwijl dat in de afgelopen jaren onder democratisch bewind opererende regeringen niet mogelijk was. Is daarvoor het hele politiekorps ontslagen? Welnee.

Een (niet volledige) opsomming van hetgeen gebeurd is vanaf 22 mei:

  • Een grote hoeveelheid wapens opgespoord en in beslag genomen;
  • Illegale casino’s gesloten en hun uitbaters opgespoord (ook gokmachines);
  • Verdachten van illegale houtkap en –verkoop opgespoord;
  • Regulering van brommertaxi-systeem in Bangkok, taxi- en minivan system;
  • Een aantal loan sharks organisaties opgerold;
  • Systeem opgezet voor legalisering van werknemers uit de nabuurlanden (Cambodja, Laos, Myanmar) en controle op hun werkgevers;
  • De aanpak van de jacht op wilde dieren, bv. olifanten verhevigd;
  • De illegale loterij nagenoeg gestopt;
  • Systeem ingevoerd op onderhoud- en veiligheidschecks op touringcars en touringcarbedrijven en chauffeurs;
  • De leiders van de PDRC voorgeleid aan de rechter;
  • Rijstboeren betaald;
  • Inspecties opgezet naar de hoeveelheid en kwaliteit van de opgeslagen rijst;
  • Onderzoek gestart naar de geldstromen naar de opstandelingen in het zuiden;
  • Onderzoek gestart naar de financiële handel en wandel van politici van alle gezindten;
  • Vrouwvriendelijke treinwagons;
  • Een van de grootste bedrijven van het land heeft vier bedrijven die men had opgericht in belastingparadijzen (waaronder de Cayman Eilanden) opgeheven;
  • Boeren in het zuiden verzetten zich tegen de volgens hen onterechte eigendom van grond door de familie van Suthep;
  • De aanpak van illegale bouwwerken op grond van nationale parken. In het Zuiden kon de (onbekende) eigenaar de vernietiging namens de overheid niet afwachten en brak zelf de illegaal gebouwde huizen af;
  • Optreden in geschillen tussen bevolking en uitbaters van bedrijven (bv. de mijn in Loei) en bescherming van de bevolking;
  • Regulering van ondernemingen op en aan de stranden;
  • Aanpak van maffiose praktijken;
  • Het budget van de anti-corruptie commissie met ruim 17 procent verhoogd voor volgend jaar;
  • Visumprocedure veranderd voor ‘langverblijvende’ toeristen;
  • Overplaatsen van ambtenaren die het niet zo nauw nemen met de regels en de ingevoerde integriteitscode (deze nieuwe code geldt ook voor mij als docent);
  • Aanscherpen van regels met betrekking tot examenfraude en plagiaat door studenten en het communiceren ervan naar de nieuwe eerstejaarsstudenten;
  • Ontslag van vier rechters (en berisping van drie anderen) die wat gemakkelijk verdachten op borgtocht vrij lieten.

En dat allemaal in 100 dagen. Natuurlijk handelt de junta niet op eigen houtje. Generaals zijn niet opgeleid om het land te leiden, maar te verdedigen tegen de vijand. Achter de gordijnen staat een groot aantal adviseurs paraat om de junta te helpen. Ja, technocraten en niet door het volk of het parlement gekozen of geaccordeerd. Helaas.

Iedereen blij?

In mijn eigen leefomgeving heeft dat ertoe geleid dat de twee illegaal opererende casino’s ‘aan huis’ niet meer functioneren, dat je geen loten meer kunt bestellen van de illegale loterij, dat mijn buurman nu geregistreerd brommer-taxichauffeur is, dat de politie niet langer onoorbare praktijken van bekenden door de vingers ziet (uit vrees te worden overgeplaatst, gedegradeerd of ontslagen) en dat politie-agenten niet meer geïnteresseerd zijn in tea money maar gewoon een bekeuring uitschrijven.

Het gevolg is dat meer mensen dan voorheen geneigd zijn zich aan de geldende regels te houden. In eerste instantie uit angst om gepakt te worden. Zeker. Hopelijk later omdat men inziet dat de samenleving daar rechtvaardiger, transparanter en plezieriger van wordt. (Wereldwijd onderzoek bewijst immers dat mensen in landen met minder corruptie gelukkiger zijn.)

Is iedereen daar blij mee? Nee natuurlijk. Omdat het ontduiken van regels en het (betaald) frustreren van de handhaving ervan meer schering dan inslag was (en waarschijnlijk nog is) is er een ‘schemer-economie’ ontstaan waarin veel mensen direct en indirect hun rijst verdienen; sommigen veel rijst, anderen minder, sommigen part-time, anderen full-time. Het is niet eenvoudig om een schatting te maken van de grootte van deze ‘schemer-economie’ maar het gaat waarschijnlijk om miljarden baht. De ontmanteling van deze ‘schemer-economie’ gaat niet van de ene op de andere dag en niet zonder slag of stoot.

Zelfcensuur

Op deze blog is al aandacht besteed aan de gevolgen van het junta-optreden op de vrijheid van meningsuiting. Ik ben absoluut een tegenstander van de (verdere) beperking van de vrijheid van meningsuiting die in Thailand overigens al niet zo groot was (zeker in vergelijking met wat Nederlanders en Belgen in eigen land gewend zijn).

Het is echter naar mijn mening niet het grootste kwaad in de Thai samenleving. Positief kritisch zijn op hetgeen gebeurt, komen met analyses, best practices elders in de wereld en met alternatieve oplossingen van problemen wordt – naar mijn ervaring – nog steeds gewaardeerd.

In mijn netwerken en contacten met Thai doe ik wat ik kan om hen ervan te overtuigen dat de weg naar meer democratie loopt via een dialoog over problemen en probleemoplossingen waarin plaats is voor meerdere, wellicht conflicterende opvattingen, geïnstitutionaliseerd via organisaties als politieke partijen en andere maatschappelijke organisaties zoals coöperaties en vakbonden. Ik kan alleen hopen dat ze daar wat mee doen.

Blij ben ik met het langzaam verdwijnen van de zelfcensuur, van de angst van ‘machtelozen’ om tegen onoorbare praktijken van ‘machtigen’ in opstand te komen. De junta wordt dagelijks gevraagd in de bres te springen voor bevolkingsgroepen die zich onheus of onjuist behandeld voelen. Een goede zaak omdat men blijkbaar het idee heeft dat er echt wat aan gedaan wordt of kan worden en dat men niet (zo) bang hoeft te zijn voor persoonlijke repercussies (‘Als u begrijpt wat ik bedoel’).

Hoe nu verder?

Ik heb al vaker betoogd dat het bij onoorbare praktijken als corruptie, chantage, omkoping of afpersing gaat om foute mensen en/of om foute processen. Foute mensen kunnen worden opgespoord en berecht; op een rechtvaardige manier als ook de rechters hun werk naar eer en geweten doen.

Het veranderen van foute processen is veel minder eenvoudig en zeker tijdrovender. Dat komt omdat een aantal van deze processen (zoals het afkopen van een bekeuring door het geven van tea money aan de dienstdoende politieagent; in zakelijke milieus het geven van steekpenningen in de vorm van geld of luxe goederen) in Thailand zo zijn ingesleten dat zij als ‘normaal’ worden gezien (‘Iedereen doet het’) en niet als afkeurenswaardig.

Het maken van nieuwe wetten en de handhaving daarvan zal op den duur weinig succes hebben als niet OOK de houding van Thai en Thai organisaties verandert. En het veranderen van een houding en een nieuwe vorm van gedrag internaliseren heeft tijd nodig. Tenzij zich een crisis voordoet die dwingt tot verandering.

De machtsovername van 22 mei was natuurlijk een crisis, als antwoord op een andere crisis. Ik heb nog steeds de stukken van een seminar van de Deutsche Bank uit de 80-er jaren met als titel: ‘Seien Sie dankbar für Krisen’.

De boodschap van dat seminar was dat je crises als positief moet waarderen. Het geeft je de mogelijkheid om – na enig nadenken – voortaan dingen anders te doen: in je persoonlijke en/of professionele leven. Je kunt het ook ‘leren’ noemen. De oude manier werkte niet en leidde tot problemen. Het moet dus anders om een hernieuwde crisis te vermijden.

Ander gevaar

Naast deze gedragsverandering ligt er nog een ander gevaar op de loer. Degene die baat hebben bij de (corrupte) situatie van voor de machtsgreep laten zich de ‘khao pad’ niet zomaar van hun bordje eten. Volgens mijn Thai vrienden die linken hebben met de Amerikaanse of de Chinese veiligheidsdienst, probeert met name het middenkader in politie en leger zich te organiseren.

Tot nu toe zijn de groepen te versplinterd om machtig te zijn. Als zij elkaar echter vinden behoort een tegen-coup tot de mogelijkheden. Bronnen beweren dat deze lieden geen boodschap hebben aan welke autoriteit in dit land dan ook en alleen denken aan het volledig herstel van de ‘schemer-economie’, in hun eigen belang en het belang van hun clan. Hopelijk komt het niet zover.

Chris de Boer

Chris de Boer is sinds 2008 werkzaam als lector marketing en management aan de Silpakorn universiteit.


» Laat een reactie achter


16 reacties op “100 dagen junta, 100 dagen gelukkig?”

  1. erik zegt op

    Goed stuk, heldere analyse. Dank hiervoor.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +35 (obv 35 stemmen)
    • Farang tingtong zegt op

      Ja ik sluit mij hierbij aan goed stuk, en jep ik ben 100 dagen gelukkig! ach en weet je,een partij die de eer opeist voor de regen moet niet verbaasd zijn als haar tegenstanders haar de schuld geven van de droogte.

      tingtong

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  2. Tino Kuis zegt op

    Beste Chris,
    De fundamentele veranderingen in de Thaise samenleving kunnen alleen tot stand komen van onderaf. Bevelen van boven leiden alleen tot tijdelijke kosmetische aanpassingen (hoe goed en gewenst ook) en niet tot duurzame verbeteringen. Je maakt je er wel erg gemakkelijk van af wat de vrijheid van meningsuiting betreft (‘ach, die hadden we vroeger ook niet’); er is alleen een dialoog op het hoogste niveau, de bevolking staat er geheel buiten; de machtigen zijn nog machtiger geworden en de machtelozen nog machtelozer. Het recht om te demonstreren, dat jij zo vurig verdedigde in het geval Suthep, is er niet meer.
    Je hebt de democratie afgekraakt en nu verheerlijk je de junta. Ik mis elke kritiek en twijfel in je posting. Je gaat er zonder meer van uit dat de militairen altruïstisch zijn, zich opofferen voor het welzijn van het land en geen eigen belang hebben bij hun optreden. Ik stel dat de militairen politici zijn maar dan in uniform en bewapend. Je weet heel goed dat de militairen even verdeeld zijn als de politici, al is dat minder zichtbaar. Een groot deel van de hogere militairen heeft belangen in het bedrijfsleven. Gaat Prayuth daar ook een eind aan maken?
    Je hebt een lijstje gemaakt van ‘hetgeen gebeurd is sinds 22 mei’. Je hebt daar alleen positieve zaken opgesomd, en de nare zaken weggelaten. Laat ik er twee uitnemen. ‘De rijstboeren zijn betaald’, dat is juist. Maar generaal Prayuth heeft alle verdere wezenlijke hulp voor (rijst-en rubber)boeren afgewezen terwijl dat in een hoger middeninkomen land als Thailand absoluut noodzakelijk is. Dat zal Prayuth nog opbreken. Je had het over de goudmijn in Loei: ‘optreden in geschillen tussen bevolking en uitbaters van de bevolking (bv de mijn in Loei) en bescherming van de bevolking’. Laat het nou net andersom zijn. In het onderhavige geval hebben de militairen de dorpsbevolking, met een beroep op de staat van beleg, verboden zich in woord en daad te verzetten tegen de mijn. Zie het verhaal op onderstaande link: van http://www.prachatai.com/english/node/4304

    Alle ervaringen in de geschiedenis wijzen er op dat fundamentele en duurzame veranderingen en verbeteringen in een maatschappij alleen bereikt kunnen worden onder een rechtsstaat en een democratie. Dat geldt met name voor bestrijding van corruptie. Noem mij een militair bewind dat ooit tot wezenlijke verbeteringen leidde.
    De echte revolutie moet nog komen.

    VN:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +39 (obv 39 stemmen)
  3. LOUISE zegt op

    Hallo Chris,

    Zo, dat is een verhelderende analyse van wat er allemaal is gebeurd sinds de junta aan het bewind is.
    Ik had er nooit zo bij stilgestaan, maar inderdaad zal jij andere dingen gezien/meegemaakt/ervaren hebben in Bangkok dan wij hier in Jomtien.
    Wij hebben geen protest mars gezien etc..

    In eerste instantie ben ik tegen elke junta.
    Militairen zijn er voor de verdediging van een land en niet voor het regeren daarvan.
    Maar in dit geval hebben ze inderdaad een aantal geode dingen gedaan en ook als zij de strandrovers pakken, te weten de jetski verhuurders en aanverwant tuig, dat komt ten goede voor de goede naam van Thailand.
    Natuurlijk is er wel een grote groep “uniformen” die hier een riant inkomen door gaan mislopen.

    Jij schrijft dat hier miljarden in de “schemer-economie” omgaan.
    Ik denk dat wij met z’n alleen een hartverzakking krijgen als we de juiste cijfers horen.
    Want bij een gewoon uniform gaat het tussen 200-1000-10.000,– ++
    Bij “taylor-costuums”, gooi daar nog maar een trosje nullen bij

    Maar goed, na bijna 30 jaar, vinden wij het nog steeds een heerlijk land en hebben de gewoonte Eigen gemaakt met het denken T.I.T.

    LOUISE

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  4. Sir Charles zegt op

    Kan me (wederom) niet aan de indruk onttrekken dat bovenstaand geschrevene door Chris de Boer onder dwang van een militair is opgesteld, het is wel weer heel positief kritisch en ach ja Thailand is een land wat toch al weinig vrijheid van meningsuiting kende, bovendien verwijzend naar de opgesomde lijst van hetgeen tot nu toe gebeurd is, is Thailand dé ideale samenleving in wording.

    Wat zijn die militairen toch aardige lieve wezens die het beste voor hebben zonder enig eigen belang want machtsmisbruik, vriendjespolitiek en corruptie zullen daarmede voorgoed verdwijnen en geef het volk ‘brood en spelen’ om de gunst van hen te verkrijgen dan komt het allemaal goed.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +14 (obv 14 stemmen)
    • chris zegt op

      ‘onder dwang’? Ik ben nog nooit in Saraburi geweest en denk je dat ik gek ben?
      Ik laat me er gewoon goed voor betalen……(wink)
      Doe jij toch ook?

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • Jan van de Weg zegt op

      Sir Charles,
      Om Chris de Boer te beschuldigen een gedwongen verlengstuk te zijn van het leger vraagt om evident bewijs. Bij gebrek daaraan dient U zich beter van commentaar te onthouden.

      Wat is er volgens U onjuist aan de ‘ opgesomde lijst’ ?

      Van de rest van Uw verhaal kan ik al helemaal geen chocola maken in tegenstelling tot de gedetailleerde en gefundeerde opsomming van Chris de Boer. Kom eens met een alternatief, stel ik U voor.

      Benieuwd naar een inhoudelijke beschouwing Uwerzijds.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
      • Sir Charles zegt op

        Waar het omgaat is dat Chris de Boer geen enkel puntje van kritiek uit sinds 22 mei, dat mag en is zijn goed recht doch reden voor mij dat ik me daarom niet aan de indruk kan onttrekken (cynisch bedoeld) dat hij dat niet durft en niet mag.
        Aan de lijst is op zich niets mis mee, ook ik wil graag een eerlijke harmonieuze samenleving maar het militaire gezag wordt mijn inziens te hoog op een voetstuk geplaatst alsof dergelijke maatregelen alleen door hen bewerkstelligd zouden kunnen worden en Thailand voortaan hét voorbeeld is voor andere naties zowel met een democratische alswel ondemocratische structuur.
        Dat voorgaande regeringen van Thailand op veel punten van de lijst gefaald hebben doet daar niets aan van af.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  5. Georges Thomaes zegt op

    Interessant artikel.
    Het stemt alleszins tot nadenken.
    Analyse waar ik toch in geloof in tegenstelling tot de vrij kritische reacties !
    Eén ding: de protestacties werden gestopt … ze waren onproductief en verlammend voor het land, zijn imago, zijn economie, het toerisme (als belangrijke bron van inkomsten). Om het ook maar even over het financieel aspect te hebben.
    En ja, de machtsgreep van de militairen … niet zo positief … maar laat ond de balans bekijken van de vorige regeringen ????

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  6. danny zegt op

    beste Chris ,

    Een goede analyse van jou na 100 dagen .
    Ik ben het helemaal met je eens ,vooral omdat je vaak aangeeft , dat een junta regering niet zalig makend is , maar duidelijk aangeeft dat deze optie voor Thailand op dit moment veel beter is , dan de corrupte regering hiervoor
    Tino verwijst vooral naar toekomstige problemen met deze junta .Misschien heeft hij gelijk in die toekomst ,wat niemand hoopt , echter wilde jij het vooral over de eerste 100 dagen hebben met de hoop dat er meerdere goede dagen volgen en daarin ben ik het met je eens .
    Je kunt nooit in de toekomst kijken ,maar het moet beginnen met een goede start en die heeft Thailand nu gemaakt denk ik.
    Laten we ook blij zijn met wat er nu is…geen gevechten , geen opstanden en een aanpak van corruptie op vele niveau s en daarom vooral deze goede dagen tellen .
    Ik ben ervan overtuigd ,dat ieder land met zijn eigen achtergrond een bijpassende regering moet hebben , die goed kunnen verschillen met onze eigen democratische normen en waarden en daarmee toch prima functioneren naar het eigen volk en naar het buitenland .
    Een stembusgang zoals in Nederland kan ik mij voorlopig echt niet voorstellen in Thailand ,waar het kopen en omkopen van stemmen en mensen heel normaal is .
    Daarnaast merk ik echt niet , dat veel Thaise mensen moeite hebben met deze junta , integendeel de meeste zijn er blij mee .
    Elke goede dag zonder vechten en demonstraties en wel het bestrijden van corruptie is meegenomen .
    Met respect voor de bijdragen van Tino een goede groet van Danny

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  7. danny zegt op

    beste hans

    Nog even los van je stelling dat je graag een heel andere regering had gehad ,maar je nooit aangeeft wat daar voor Thailand WEL de mogelijkheden voor zijn valt mij vooral de persoonlijke aanval op ,zoals de keuze van een zondag reactie , wat volgens mij niet over het artikel gaat .
    Ook kan ik geen verband vinden tussen wel of niet werkende expats met hun meningen over de politiek en de bedoeling van bovenstaand artikel.
    Ik probeer in jouw reactie de bijdragen te vinden in goede onderbouwingen , zonder op de man te spelen.
    Het is mij niet gelukt.
    Meningen kunnen verschillen ,maar het is toch vooral zinnig om met perspectieven te komen .
    Danny

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  8. henry zegt op

    Als inwoner van Bangkok Metropolis en al een 40 jaar de Thaise politiek op de voet volgend, heeft ook voor mij de militaire junta meer gedaan en in gang gezet dan de politici de laatste 30 jaar.
    Ik geef ze nog steeds het voordeel van de twijfel, en dat doen ook de Thai die ik ken.

    Dus ik sta voor de volle 100% achter de bijdrage van Chris de Boer.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  9. Thallay zegt op

    ik woon wn werk nu 4 jaar in Thailand, in Phartamnak wel te verstaan. Ik kan me (bijna) volledig vinden in de analyse/mening/kijk van Chris op de coup. Een zege voor Thailand en zeges worden niet zo vaak behaald door militairen. Het zal nog heel wat hondeden dagen nemen voor een groot aantal ingeslepen gebruiken kunnen worden gladgeslepen en sommigen mensen hun verlies kunnen nemen.
    Als mede-uitbater van een Thai restaurant heb ik vele contacten met Thai en ook van hen hoor ik overwegend positieve geluiden. Amarika met Rutte er achteraan kan dan roepen dat democratie belangrijk is, de geschiedenis heeft geleerd dat ze er zelf niet mee om kunnen gaan en kijk wat hun gedrag in het verleden nu veroorzaakt heeft in de wereld. Mensen hebben meer behoefte aan goede bestuurders dan aan democraten die er niets van brouwen. Politici nemen zelden een goed besluit, ze nemen een politiek meest haalbaar besluit, een hansworst. Twaalf jaar als journalist heeft me dat wel geleerd.
    Een bestuurder vertelde me in zijn afscheidsintervieuw: “Wij bedenken iets en daarna gaan we uitzoeken hoe we dat het beste kunnen verkopen aan de achterban”.
    Puik Chris.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  10. Jan van de Weg zegt op

    Applaus met luide stamp Chris !

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  11. Chris de Boer zegt op

    Ik heb in mijn leven van 61 jaar en door schade en schande geleerd dat vooroordelen onjuist zijn. De man in het driedelig pak met stropdas is niet altijd een aardige zakenman maar soms gewoon een oplichter. De bargirls in Thailand zijn niet altijd uit op je geld maar sommige zijn op zoek naar echte liefde. Russische toeristen in Phuket en Pattaya zijn niet allemaal onfatsoenlijk omdat je met sommigen een heel aardig contact kunt hebben zonder alcohol. De meeste Thai in het noordoosten van het land begrijpen wat democratie is maar sommigen denken nog steeds aan het principe van ‘the winner takes it all’. Dit alles komt overeen met menige blogreageerder die in de pen klimt als er weer gemeenplaatsen over bargirls, Russische toeristen of ‘domme’ Isaan-bewoners verschijnen. Hoe anders blijkt de wereld volgens dezelfde reageerders als het gaat om mensen in legeruniformen. Die hebben allemaal bedrijven en nevenbelangen, zijn allemaal uit op bestendiging van hun macht en geld en bekommeren zich per definitie niet om het volk, niet om een duurzame verandering van de samenleving in de richting van democratie (waarover later meer). Juntas zijn per definitie verkeerd bezig. De geschiedenis leert echter dat er ook ‘goede juntas’ zijn (niet veel, maar zijn er wel veel goede bargirls dan en goede Russische toeristen, goede Isaan-bewoners die verder kijken dan hun eigen portemonnee en gesubsidieerde rijst en pick-up?),zie de Anjer-revolutie in 1974 in Portugal (http://nl.wikipedia.org/wiki/Anjerrevolutie).

    Ik heb in mijn leven van 61 jaar en door schade en schande geleerd mensen te beoordelen, niet op wat zij zeggen, hoe ze vroeger waren of hoe ze er uitzien (hetgeen veel Thai en nu ook de criticasters van de huidige junta wel doen) maar op wat ze doen. Dat doe ik ook in mijn werk. Ik heb studenten in mijn klas van leden van het parlement, leger-generaals en auto-dealers. Ik kijk alleen naar wat ze presteren. Dat is mijn werk. Ik houd van mensen die wat doen, wat presteren. Of ze nu rood, geel, groen, paars of militair zijn. Complot-theorien laat ik graag aan anderen over die nooit met een Thai politicus of topambtenaar praten maar precies (denken te) weten hoe zij zijn.

    Als je dan nu kijkt wat er in 100 dagen gedaan is door deze junta kan toch eigenlijk geen enkel weldenkend mens zeggen dat er niets gebeurd is. En de meeste Thai zien dat ook. Die zijn niet dom en niet gek. Die demonstreren niet omdat er voor de meerderheid meer positiefs gebeurt dan negatiefs. Degene die echt zouden kunnen demonsteren zijn al diegenen die hun inkomen geheel of gedeeltelijk hebben zien verdwijnen in 100 dagen omdat dat bestond uit illegale en/of corrupte daden. Deze mensen zijn in alle lagen van de bevolking te vinden: van uitbaters van taxistandplaatsen en de illegale loterij tot mensen in leger en politie, de ambtenarij en in het bedrijfsleven. Ook de ‘oude’, zich royalistisch noemende elite ziet – achter de schermen – rood van kwaadheid, niet van schaamte helaas. Wat is het alternatief? Hernieuwde wandeltochten en bezettingen van wegen en kruispunten in Bangkok, verkiezingen die dezelfde Thaksinistische elite aan de macht helpt die absoluut geen boodschap heeft aan de echte noden van de bevolking? Wat is er in 9,5 jaar (circa 3500 dagen) Thaksinistisch bewind (de twee kabinetten Thaksin en het kabinet Yingluck) nu werkelijk (systematisch, duurzaam) veranderd ten goede in dit land, voor de armere boeren in net noordoosten, voor de illegale werknemers, voor de kwaliteit van het onderwijs, voor de bestrijding van drugkartels, voor de verkeersveiligheid, voor een meer rechtvaardige land- en landbouwpolitiek, voor een ander belastingstelsel, voor meer vrijheid van meningsuiting, tegen corruptie? Bar en bar weinig. En de Thaksinistische partijen hadden jarenlang de absolute meerderheid in het parlement!

    Onderzoeken tonen aan dat radicale maatschappelijke veranderingen tot stand komen als de meerderheid van de bevolking het zat is en de intelligentsia in het land (vele revoluties slaagden door de inzet van studenten en docenten) de bevolking (en de publieke opinie) ondersteunen met analyses en met discussies over alternatieven. Zolang een regering luistert naar het volk en het volk niet tegen zich in het harnas jaagt is er geen reden voor revolutie.

    En. O ja. Was ik bijna vergeten te schrijven, maar sommige blogreageerders houden hun vooroordelen blijkbaar graag in stand:

    Neen, ik ben geen voorstander van staatsgrepen, ook niet van deze laatste maar ik begrijp hem wel. In een posting (coup ja, coup nee) heb ik mijn twijfel geuit over het nut en de effectiviteit van deze coup;

    Neen, ik ben geen voorstander van quasi-democratische regeringen die vooral hun eigen (buitenlandse) bankrekeningen vullen;

    Neen, ik ben geen voorstander van populistisch beleid dat niet op een fatsoenlijke manier gefinancierd wordt en op termijn dus een last wordt voor het land;

    Ja, ik ben een groot voorstander van een mondige bevolking. Prioriteit hoort dan ook te gaan naar het bevorderen van kritisch denken, niet naar slaafs volgen;

    Ja, ik ben een groot voorstander van geluk;

    En daarom ja, ben ik een fervent tegenstander van alles dat riekt naar corruptie en cronyisme.

    VN:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website