We don’t think too much, we just do!

Door Theo van der Schaaf
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags:
5 april 2020

Ik had een zwager, niet alleen voor mij een geliefde zwager, maar een alom geliefde man ergens in een klein dorp, hoog in Noord-Holland. Piet heette hij. Zwager Piet was de ultieme selfmade man. Hij maakte de lagere school niet af, werd al heel jong stratenmaker en vond dat menigeen veel te lang nadacht over aanpakken en ondernemen. Vanuit die gedachte begon hij al snel een eigen bedrijf, een grondverzetbedrijf.

Voor wie daar niet direct een beeld bij heeft; zulke bedrijven maken straten, bereiden terreinen voor waar gebouwd gaat worden, graven vuile grond af, brengen schone grond terug. Piet was in staat om aan beide zaken in een en dezelfde deal geld te verdienen, kom er maar eens om. Daarnaast had Piet de eigenschap letterlijk met iedereen te kunnen opschieten, met zijn personeel, maar net zo makkelijk met de burgemeester of een hoge piet bij de provincie. Niks te beroerd om dan een strak pak met das als extra gereedschap te gebruiken. Mijn zus speelde daarbij een uitstekende rol. Hij voerde grote werken uit voor de PWN in de duinen van Noord-Holland, kende ontzettend veel mensen. Handig!

In Piet’s toilet thuis hing een tegeltje waarop een man zittend op een toiletpot – zorgelijk gezicht, elleboog op de knie, hand onder de kin – zat na te denken. Eronder stond de tekst: Niet Denken Maar Doen! Dat paste precies bij Piet. Een pragmatischer iemand dan mijn zwager heb ik nimmer ontmoet.

Even terug naar bijvoorbeeld dat afgraven en afvoeren van vervuilde grond wegens het bouwrijp maken van een terrein. Piet nam zo’n klus aan maar had op dat moment nog geen idee waar hij met die ‘troep’ naar toe moest. (Piet kon met weinig woorden duidelijk maken hoe hij over iets dacht) Hij belde dan maar eens rond binnen zijn relaties met de vraag of er niet ergens behoefte aan grond was, of er niet ergens iets opgehoogd of opgevuld moest voor weinig en waar vervuiling geen rol speelde? Hij vond altijd een tevreden klant die wat geld toegaf voor de grond zodat het mes letterlijk aan twee kanten sneed.

Sinds ik in Thailand woon moet ik vaak aan hem denken, onvermijdelijk! Dat zit zo. Vaak als ik aan mijn liefste Nut vraag hoe of wat met dit of dat in Hua Hin krijg ik als antwoord: We Don’t Think Too Much, We Just Do! En dat refereert dan weer aan Piet’s wijsheid tegeltje op het toilet. Alleen met Piet’s aanpak werden miljoenen verdiend en hier in Hua Hin gaat ondernemersgeld vaak door de spoelbak, om maar even in die terminologie te blijven.

Bijvoorbeeld: negen jaar geleden begon Nut een massage salon en was een van de weinigen.

Nu zijn er binnen een straal van 250 meter rondom haar zaak 52 massage salons gevestigd. Niet heel gek dat er met grote regelmaat een om zeep gaat. Het hoofd boven water houden is nauwelijks mogelijk zie ik ook van dichtbij, in Nut’s neering. Als ik aan Nut vraag waarom iedereen denkt zijn brood te kunnen verdienen in de massage krijg ik het befaamde antwoord…. We Don’t…

Het is helemaal niet raar om twee 7-Eleven winkels, een Familymart, een Little Big C en een CJ, allemaal supermarkets, binnen een straal van 100 meter te vinden. Wie verdient hier nu geld? Hoogstwaarschijnlijk niemand! Nut geeft me hetzelfde antwoord…

Ik zie soms kluwen met elektriciteitsdraden boven de weg die volgens mij door niemand meer te ontwarren zijn, sterker, die totale chaos en een typisch Thaise manier van werken demonstreren. Ik wijs Nut er op en…

Ik ben het grootste deel van mijn werkzame leven ondernemer en werkgever geweest, in dienst van grote bedrijven en in latere jaren zelfstandig, heb altijd grote verantwoordelijkheid gedragen en kan het waarschijnlijk niet/nooit laten me te verwonderen over de talloze kansloze Thaise ondernemingen. Gedurende mijn tien jaren in Hua Hin heb ik er velen zien gaan, komen, en weer gaan.

Ps. Mijn zwager verkocht zijn zaak voor groot geld, overleed helaas een jaar na zijn AOW-leeftijd. Hij was super geliefd in het dorp want deed alles voor het verenigingsleven als vrijwilliger. In de winter strooide hij zout. Er stonden drie straten vol met mensen om mijn zus en de kinderen te condoleren.


» Laat een reactie achter


8 reacties op “We don’t think too much, we just do!”

  1. Johnny BG zegt op

    Je kan niet ontkennen dat de ondernemende Thai het ontbreekt aan optimisme. Juist vanwege het kopieergedrag zullen consumenten profiteren en dat gaat uiteraard ten koste van de serviceverlener maar de optimist tot in de kist ziet niet zoveel in een term als ondernemingsplan.

    Wellicht dat uw zwager Piet naast boerenslimheid ook een beetje geluk had vanwege de bouwactiviteiten. Ik vind zulke mensen een voorbeeld. Kopieer niet maar wees origineel en dan kan je ook zonder opleiding ver komen en dan is het sneu om dan zo vroeg te moeten overlijden.

    Een monopolie om toch geld te verdienen is een oplossing en daarom verbaast het mij niet dat slechts enkele bedrijven een hele dikke vinger in de Thaise economische pap hebben.
    Het verklaart denk ik ook het ontbreken van belangenverenigingen want er is een geboren wantrouwen in een ander zodra het om geld verdienen gaat.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  2. Jacques zegt op

    De Thaise maatschappij wordt gekenmerkt door vele zelfstandigen. Er is een kleine groep rijken die het voor het zeggen heeft en die hun belang hoog houden. De massaliteit van al drie kleine trucks die over de weg rijden spreekt boekdelen. Daarnaast is de opleiding voor vele kleine zelfstandigen zeer beperkt en is er geen regelgeving die paal en perk stelt aan het aantal van soortgelijke bedrijfjes binnen een bepaald gebied. Precario doen ze niets aan en ga zo maar door. De onderneminkjes komen en gaan en kosten uiteindelijk meer dan dat ze opbrengen. Bij gebrek aan alternatief zal dit zo door blijven gaan, want men weet niet beter en de regering doet hier niets aan. Ook ik heb leergeld getrokken uit het mede financieren van mijn vriendin in Thailand met haar handel en wandel. Daar ben ik nu mee gestopt, want is water naar de zee brengen.
    De originaliteit van Piet is van een andere orde. Kansen zien en kansen pakken door hard werken en gebruik te maken van de faciliteiten die daarbij behulpzaam zijn, dan heb je gerede kans van slagen. Dan is men in Nederland een stuk beter af.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  3. carl van goethem zegt op

    De meest ondernemende Thais zijn de vrouwen. Zij zijn de baas van de kleine onderneming die zeker en vast zal groeien, de echtgenoot of de man is in de meeste maar de werkman in de zaak, de ploegbaas zouden wij zeggen. De meest geslaagde ondernemingen zijn in handen van vrouwen, kijk maar naar de Bars in Pattaya, allemaal MamaSans, geen venten te bekennen, ja als ze sponsors nodig hebben wel,maar die verwisselen om de haverklap.Hier op de buiten hebben ze dan geen bars maar bouwondernemingen en shops in bouwmaterialen, supermarkten,of ze hebben een kraam op de markt, waar het bij ons van vader op zoon is, is het in Thailand meer van moeder op dochter.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • chris zegt op

      Voorzover ik kan oordelen, geldt dat ook voor de grote bedrijven in Thailand. De man is de CEO, de vrouw (thuis met zogenaamd geen baan of functie maar wel met een aandelenpakket) is de baas. Zonder haar goedkeuring gebeurt er niks.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
      • pete zegt op

        hallo Chris

        Even ter correctie in het thais bedrijfsleven zijn bovengemiddelt veelal vrouwen die in de top van het bedrijfsleven zitten.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  4. Paul H zegt op

    De na-oorlogse jaren waren in feite uniek. Veel was kapot geschoten, inclusief veel gezond boeren-verstand. Veel moest worden heropgebouwd. De oorlog maakte veel mensen creatief en ondernemend en op dit elan werd verder gebouwd in de jaren vijftig, maar vooral in de golden sixties en seventies. De sky was de limit. Werk was er met hopen, energie was spot goedkoop en de grond en de rivieren werden vervuild met een nooit geziene minachting voor de natuur. We moesten met zijn allen houthakkers worden en waren allemaal druk bezig de takken waarop we zaten af te zagen. Dit westerse ‘groei’-model werd wereldwijd geëxporteerd. Alle continenten moesten voor de bijl.
    Als we nu eens met zijn allen teruggeven aan de natuur wat we haar hebben ontnomen, dan is alle werkloosheid overal zo meteen de wereld uit. En kunnen we met zijn allen trots zeggen dat we geleerd hebben uit onze kapitale fouten. Daarvoor hebben we terug veel meer ‘doeners’ nodig, zoals Piet, die bergen grond in zijn leven heeft verzet en in alles de relevantie van het doen zag. Of zoals ze zo mooi zeggen in het Engels ‘Walking the talk’.
    En blijkbaar zijn vrouwen daar beter in dan mannen. Dat bewijzen ze overal ter wereld waar het grote kapitaal ontbreekt en waar het roeien is met de riemen die men heeft. ‘Small is beautiful’… vrouwen kunnen daar alsnog veel beter mee om dan mannen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  5. Jan zegt op

    Het verschil is dat je zwager Piet een jaar na zijn AOW is overleden …….een Thai heeft geen stress en houdt het langer vol, is het niet vandaag dan is het morgen of anders maar niet.
    Mijn advies is om je niet druk te maken over de zaken welke je hierboven beschrijft, wij falang weten alles beter en hoe het beter kan ……… kijk het aan en lach erom!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • Rob V. zegt op

      De Thai hebben net zo goed zorgen en stress of ze op de oude dag nog wel rond komen. Ze weten alleen van te voren dat men van de overheid weinig tot niets te verwachten heeft (geen degelijk sociaal systeem), en daar zal enige gelatenheid zijn (we kunnen er niets aan veranderen, de politiek draait niet om ons). Er zullen nog eens extra zorgen bij komen nu de kinderen zeer wel mogelijk ook minder of geen werk meer hebben en dus ook onvoldoende steun kunnen geven. Roeien met de riemen die je hebt, wat verander je er aan? Ondanks dit alels kun je altijd nog wel het glas als half vol zien en toch lachen, of je nu Thai of Nederlander bent. Bejaard of werkende. 🙂

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +4 (obv 4 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website