Wan di, wan mai di (nieuwe reeks: deel 2)

Door Chris de Boer
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , ,
27 april 2017

Chris beschrijft met enige regelmaat zijn belevenissen in zijn Soi in Bangkok, soms goed, soms minder goed. Dit alles onder de titel Wan Di Wan Mai Di (WDWMD), oftewel Goede Tijden, Slechte Tijden (de favoriete serie van zijn moeder in Eindhoven). 


Naast de hoofdrolspelers die ik in de vorige aflevering heb geintroduceerd is er nog een aantal kleurrijke Thais die een nevenrol spelen. Deze wonen nagenoeg allemaal in hetzelfde condogebouw als ik maar dan op andere etages.

Op de tweede verdieping woont Ducky met zijn vrouw en kleindochter. Ducky is 44 jaar en komt uit Buriram. Vorig jaar nodigde hij mij en mijn vrouw uit voor zijn verjaardag. Wij kochten een nieuwe rijstkoker bij de Tesco. Daarnaast stelde ik voor om voor hem een heuse taart te kopen. Dat is niet zo gebruikelijk voor Thais omdat de meesten van hen op hun verjaardag alleen naar de tempel gaan (in de ochtend) en verder niets doen aan hun verjaardag. Ik heb in de soi geintroduceerd dat dat niet kan. De dag na zijn verjaardag hoorde mijn vrouw dat hij ’s avonds een traantje had weggepinkt omdat hij nog nooit van zijn leven een taart had gehad op zijn verjaardag.

Ducky heeft geen vast werk maar kent een aantal kleine bouwondernemers waarvoor hij zo nu en dan wat doet. De overige tijd (op welke tijdstip van de dag is niet interessant) besteedt hij aan het drinken van Lao Khao. Hij is dan ook eigenlijk elke dag teut of dronken. Ik kan het hem niet echt kwalijk nemen. Ducky doet eigenlijk geen vlieg kwaad (ook niet als hij dronken is) maar is wel heel vaak op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Vandaar dat hij drie maanden lang de gevangenis (in Indonesië) van binnen heeft gezien (gearresteerd op een Thaise vissersboot zonder vergunning) en een bekende is van de plaatselijke politie. Kamnan Poh, de grote maffiabaas in Pattaya, kent hij ook goed. Hij is voor niets en niemand bang.

Zijn vrouw heeft een baan als werkster bij een gepensioneerd generaal van het leger die in een immens huis (met gastenverblijf) woont aan het eind van de soi. En zij passen op hun kleindochter die nu naar de lagere school gaat. Hun dochter woont in Buriram en de schoonzoon zit voor ruim 10 jaar in de gevangenis omdat hij – in een dronken bui – een drietal moorden heeft gepleegd. Ducky’s vrouw werkt samen met een andere Thaise vrouw die ik ken onder de naam Kuhn Deng. Kuhn Deng (ongeveer 55 jaar oud) is getrouwd met een Thaise man (een zestiger) die een van de chauffeurs is van Wat Arun. Een aardige man maar gokt wel met relatief veel geld in de loterij.

Op dezelfde etage woont ook een jonger getrouwd stel (rond de 30) zonder kinderen. Beiden een baan en gewoon aardige mensen. Zij werkt voor een bank en hij is yogaleraar. Ook zij komen uit de Isan en dat is te proeven aan de som-tam pala die de vrouw wel eens maakt (en waar ik mijn maag en ook mijn neus niet meer aan waag).

Verder heeft de condo een beperkt aantal voorzieningen: een winkeltje, een kapperszaak, een restaurantje en een kleine wasserette. De Thaise vrouw (ik schat haar tegen de 50) die nu het restaurantje runt, Pat, runt ook de wasserette. Wij doen eigenlijk de was altijd zelf maar het strijkwerk (dat zijn vooral mijn nette broeken en overhemden die ik voor mijn werk draag) wordt wel eens aan haar uitbesteed.

Sinds ongeveer 1,5 jaar is een lege ruimte omgetoverd tot kapperszaak annex beauty salon. De zaak wordt gerund door een aantrekkelijke Thaise vrouw wier man ook in de zaak helpt als hij geen ander werk heeft. Dat andere werk bestaat vooral uit chauffeursdiensten voor de firma Toyota. ‘s Avonds maakt hij zich nuttig met het barbecuen van vis of varkensvlees waarvan gezamenlijk gegeten wordt. Hun zoon woont bij haar ouders in Sisaket en zo’n 2 tot 3 keer per jaar reizen zij af naar Isan.

De klantenkring van de kapperszaak bestaat vooral uit bewoners van de condo en een aantal (aantrekkelijk ogende) vriendinnen uit de nabijgelegen buurten. Dit heeft tot gevolg dat zich bij de ingang van het condogebouw ook soms meer (vrijgezel, maar niet allemaal!!) mannen ophouden dan voorheen het geval was. De natuur moet zijn loop hebben; dat kan ik billijken, zei Wim Sonneveld vroeger. Als u mijn foto ziet begrijpt u meteen dat ik geen klant ben van deze zaak. En mijn nagels hoeven ook nooit gelakt in de nieuwste modekleuren en designs.

Het kleine winkeltje is eigenlijk de belangrijkste voorziening. Er zijn twee luiken om je bestelling door te geven en je kunt er niet naar binnen. De winkel verkoopt geen vers spul maar de reguliere droge (zoals wc papier, shampoo, zeep, tissues, sigaretten, pinda’s, telefoonkaarten) en natte kruidenierswaren (zoals bier, whisky, Lao Khao, water, ijsblokjes). De winkel is in principe alle dagen van het jaar open en men stoort zich niet aan het verbod op de verkoop van alcoholische dranken op dagen en tijden dat dat officieel niet mag.

In de 6 jaar dat ik nu in de condo woon heb ik ongeveer 4 exploitanten zien komen en gaan. De huidige exploitante, Ann, is teruggekeerd op haar oude stek (in een latere aflevering meer over Ann). De exploitanten van de winkel hebben allemaal een paar kenmerken gemeen: vrouw, gescheiden met kinderen en wisselende contacten maar minimaal 1 vriend en zondags gesloten. Als ik op zondagochtend de gesloten luiken zie dan weet ik het weer. Zondag (Wan Athit) is Wan Gig.

Wordt vervolgd


» Laat een reactie achter


3 reacties op “Wan di, wan mai di (nieuwe reeks: deel 2)”

  1. thea zegt op

    Heerlijk uw verhalen
    dank u

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  2. Rob V. zegt op

    Uit zowel de tekst als foto’s is wel duidelijk dat er genoeg vermaak is. Je hoeft je zeker niet te vervelen Chris. 🙂 Ik ben blij dat WDWMD weer terug is.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  3. TH.NL zegt op

    Het beloofd weer een hele interessante serie te worden als ik de profielen van de hoofdrol en nevenspelers lees. Ben benieuwd.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website