Wan di, wan mai di (deel 9)

Door Chris de Boer
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , ,
19 augustus 2016

Ik heb nu al acht afleveringen geschreven waarin verschillende bewoners van mijn condogebouw een rol spelen. Ik heb echter verzuimd om een beeld te schetsen van de soi zelf. Dat zal ik deze week goedmaken.

U ziet hier een foto van mijn soi, genomen vanaf de voordeur van mijn condo. Ik woon dan wel in een condogebouw maar heb een eigen ingang aan de zijkant. Om mijn condo binnen te komen moet ik een achttal treden omhoog.

Naast het pand is ook een soort steegje. Dat is wel handig om twee redenen: ten eerste kan ik dan een eigen ‘tuintje’ maken waarin ik buiten kan zitten. En ten tweede houd ik altijd droge voeten want de soi loopt bij tropische regenbuien regelmatig onder water (zo’n 15 centimter) en het steegje is altijd droog.

Hardwerkende familie

Op de hoek van de soi woont een familie, bestaande uit man, vrouw, de zus van de vrouw en twee zoontjes, Nong Nat en Nong Bock. Aardige mensen, hardwerkend en goed zorgend voor iedereen. Toen de moeder van de vrouwen vorig jaar door de dokter was opgegeven omdat ze leukemia had, heeft zij haar laatste weken doorgebracht bij haar dochters, en is hier in de soi gestorven.

Tai, de moeder, kookt tijdens de lunchpauze altijd voor een paar dames die in een fabriekje om de hoek werken. Op zaterdag en zondag heeft ze een mobiel eetstalletje op de markt bij de tempel. Haar vader is een van de belangrijke monniken in de tempel. Ingetreden toen hij van zijn vrouw scheidde.

De tafel met twee bankjes voor het huis is het klassieke ontmoetingspunt van de mannen in de soi, met name in de avonduren: de buurtpub. Er zitten altijd minstens drie mannen te praten en natuurlijk hoort alcohol erbij. Elke dag. De dozen bier staan buiten en zij kunnen zichzelf bedienen als Tai en haar man naar bed gaan. ‘s Morgens staan de lege flessen dan in rotten van vier op de tafel.

Khun Kai: Retoriek en harde muziek

In het tweede huis woont Kuhn Kai. Kai is wel een aparte man van rond de 35 jaar. Alleenstaand maar met een academische opleiding. Hij heeft naast een zenuwtrek in zijn gezicht – denk ik – nog nooit een baantje gehad. Hij hoeft ook niet te werken want zijn vader en moeder hebben hem bij hun overlijden veel geld nagelaten. Het gaat om miljoenen.

Om er zeker van te zijn dat hij het niet allemaal opmaakt aan de verkeerde dingen (hij is een van de vaste bezoekers van de buurtpub, drinkt elke dag bier en soms ruikt hij ook naar yaba) heeft hij een gepensioneerde advocaat in de soi (een vriend van de familie) gevraagd om zijn geld te beheren.

Van deze man krijgt hij elke dag 500 baht om te besteden en dat is genoeg voor Kai. Voor de rest geeft Kai zichtbaar niks uit. Hij kocht alleen een nieuwe racefiets.

Een kleine rekensom leert dat hij per jaar  zo’n slordige 180.000 baht uitgeeft. Hij schijnt ongeveer 10 miljoen te hebben dus het werkloze leven dat hij nu leidt kan hij nog zo’n 50 jaar volhouden want geen enkele vrouw is in hem geïnteresseerd.

Kai houdt van retoriek en van harde muziek. Als je ‘s morgens wakker wordt van de herhalingen van de speeches van Nattawut, Jatuporn of Suthep komt dat oorverdovende geluid altijd uit zijn huis.

Blijkbaar kan hem de inhoudelijke boodschap niet schelen. Als de speech maar bombastisch klinkt, dan is het goed. Ik heb hem al met een rood shirt gezien maar ook met een fluitje om zijn nek. Dat bombastische geldt ook voor de muziek die hij soms aan heeft staan. De hele soi kan dan meegenieten met Sek Loso of Bodyslam.

Advocaat met ‘gekke’ vriendin

De gepensioneerde advocaat woont met zijn ‘gekke’ vriendin aan het eind van de soi. De soi loopt als het ware dood op de ingang van zijn huis. De vriendin – 35 jaar oud zegt men (ik heb haar maar één keer gezien in drie jaar) – komt nooit buiten.  Nou ja, pakweg drie maanden geleden werd ze al schreeuwend en tierend uit het huis van haar vriend gesleept en door vier mensen in een taxi geduwd. Na een paar dagen in een (psychiatrisch?) ziekenhuis te zijn onderzocht kwam ze weer thuis.

De advocaat, haar vriend,  schijnt er warmpjes bij te zitten en zij heeft het (waan)idee dat hij andere vriendinnen heeft en dat hij zijn geld niet aan haar zal nalaten. De advocaat sleept hele dagen met eten, voor haar en voor de drie honden die in het huis wonen. Zijn vriendin smijt het meeste eten door de kamer en de keuken, dan vraagt ze om ander eten en kan hij weer naar de markt.

U zult wel denken dat ik in een gekke soi leef maar in de andere huizen in de soi wonen gelukkig ‘normale’ Thai. En ik beschouw mezelf ook als normaal, maar dan farang.

Chris de Boer

Het condominiumgebouw waar Chris in woont, wordt gerund door een oudere vrouw. Hij noemt haar grandmother, omdat ze dat zowel naar status als naar leeftijd is. Grandmother heeft twee dochters (Doaw en Mong) waarvan Mong op papier de eigenaresse is van het gebouw.


» Laat een reactie achter


3 reacties op “Wan di, wan mai di (deel 9)”

  1. Rudy Van Goethem zegt op

    Hallo…

    Weer een heerlijk verhaal… je moet hier echt wonen om het je te kunnen voorstellen… en sommige vrouwen zijn hier vaker meer mauw dan de mannen…
    Zie hier in het gebouw vaak ‘s nachts een vrouw in de inkomhal op de sofa slapen, terwijl ze hier een kamer huurt voor 500 bath per dag, terwijl ze voor 6500 een grotere kan huren, maar dan wel voor een maand.
    Ze is mooi, maar volgens mij zo gestoord als een achterdeur, en als ik het, om Gerrie te citeren aan mijn vriendin vraag wat er met haar scheelt, is het antwoord: she is mauw, and i think looking for costumer… lukt volgens mij moeilijk al slapend, en stomdronken… maar ze valt niemand lastig…dus ik vraag dat ook niet meer… TIT… this is Thailand…

    Mvg… Rudy…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  2. Fred zegt op

    Een fantastisch, leuk en onderhoudend verslag van je belevenissen in de Soi met zijn verschijdenheid aan bewoners. Ik heb het met heel veel plezier gelezen en hoop dat je nog veel meer observeerd schrijft en met ons wilt delen. Top Chris

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  3. rentenier zegt op

    Leuk verhaal over je Soi, het spreekt wel tot mijn verbeelding.
    Toch fijn dat er nog ‘normale Thai’ in de Soi wonen ook.
    Ik heb vroeger in de zorg van Verstandelijk gehandicapten gewerkt (Z) gewerkt en ook jaren in de Psychiatrie (B-verpl.) (misschien zelfs ‘n tik aan over gehouden) en verder nog bij ZMOK (Zeer Moeilijk Opvoedbare Kinderen) en Randgroep Jongeren en heb vaak met de vraag rond gelopen, wij zijn er eigenlijk wel ‘normaal’ en wie niet? Ik druk op niemand een ‘stempel’ en als iemand in zijn gewoontes en gedrag afwijkt van de meeste anderen, dan noem ik hem / haar ‘anders’.
    Eigenlijk is het juist leuk om zo’n kleurrijk gezelschap in de straat te hebben, dan is er nog wat te zien en over te praten. ‘n straat met alleen maar mensen die zich voortreffelijk ‘normaal’ zouden gedragen, zou heel saai zijn.
    Het is fijn om nog een beetje plaats voor het gebouw te hebben en ook als het af en toe buiten de muur blank komt te staan, des te meer waardeer je je plekje.
    Hoe ‘gewoon’ dat het leventje in zo’n Condo lijkt, het is toch leuk om jou verhalen te lezen
    Bedankt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website