Je maakt van alles mee in Thailand (202)

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Leven in Thailand, Lezersinzending
Tags: ,
9 november 2021

In de serie verhaaltjes, die wij plaatsen over iets bijzonders, grappigs, merkwaardigs, ontroerends, vreemds of gewoons, dat lezers in Thailand hebben meegemaakt, vandaag vakantie in Thailand.

Vakantie in Thailand

Eerst een weekje samen met vrouw Oy ronddobberen in de speeltuin van Pattaya, dan richting het platteland. Schoonma lastig vallen.

Eenmaal een tijdje bij schoonmoeder in de Isaan, begon er echter iets heel anders op te spelen. En wel mijn onderkaak. Had in Pattaya al een licht zeurende pijn vastgesteld, maar schonk er weinig aandacht aan. Al jaren in bezit van plastic bijtertjes zijnde, maakte ik me hoegenaamd geen zorgen.

Doch de pijn hield aan. En werd zelfs dermate hevig dat mijn vakantievreugde er ernstig onder begon te lijden. Over de oorzaak tastte ik in het duister. Iets verkeerds gegeten? Nieuw soort Thaise bacteriën in omloop, of na vele jaren opduikende fantoompijn ?
Geen idee, maar de pijn werd met de dag erger. Mondwater, antibacteriële spoeling, paracetamol per strekkende meter, niets hielp. Zuigende, nietsontziende pijn had wortel geschoten en weigerde te vertrekken.

En wat erger was, ik kreeg ook zowat geen enkele van schoonmoeders overheerlijke Thaise gerechten meer door de strot, omdat het kauwen een ware kwelling werd. Dit kon zo niet langer.

De mondhygiëniste

De volgende ochtend met vrouwlief per inderhaast aangerukte tuk-tuk naar het nabijgelegen stadje Chakkarat getogen. Waar men over een soort mondhygiëniste beschikte. In de vroege ochtendzon wachtend op deze poetsdame nam de pijn zulke vormen aan, dat ik geneigd was mijn hoofd tegen de muur van de nog potdichte praktijk te beuken. Teneinde zo zélf voor enige verlichting te zorgen.

Later, gezeten op het wachtkamerbankje (merk Sleets), keek ik zo de behandelkamer in. Een blik op de fossiele tandartsstoel aldaar gaf mijn toch al geschokte gemoed een nieuwe dreun. De laatste keer dat ik in een dergelijk model had plaatsgenomen was dik veertig jaar geleden. In een kapperszaak. Waar was ik in vredesnaam in beland? Kon ik de bus naar Korat nog halen?

Even later bleek alle vrees ongegrond, want hygiëniste was zeer kundig. Na een korte blik in mijn poel des verderfs stuurde ze me door naar het plaatselijke hospitaaltje. Alwaar, o’ vreugd, ook nog eens hoopjes tandartsen in opleiding rondliepen. En die laatsten zouden me veel beter van dienst kunnen zijn, aangaande mijn probleem.

Aan de hospitaal-balie werden mij uiterst relevante vragen gesteld door een ernstig kijkende verpleegster. Mijn voornaam aub, en de volledige naam van mijn ouders. Verder nog iets? Nee, dat was het wel zo’n beetje. Was zo verbluft dat ik zowaar even geen pijn voelde, maar dat duurde niet lang.

Miss World

Volgend consult was er een vol verrassingen. Ik kwam op de afdeling Tandartsopleiding terecht, en werd plat op een soort brancard gelegd. Waarna een wonderschone dame zich voorstelde als zijnde mijn behandelend geneesvrouw. En aan het onderzoeken sloeg. Haar uiterst schoon gelaat daarbij jammer genoeg verborgen achter een steriel mondkapje. Een meesterwerk achter matglas, zo dacht ik spijtig.

Tot mijn niet geringe verbazing was ik even later omringd door nóg vier andere tandartsen. Allen werd een blik in mijn spelonk gegund. Er volgde veel onverstaanbaar Thais overleg en meelevend geknik naar mij als lijdend voorwerp. Als het nu niet goed kwam, wist ik het niet meer.

Nadat het kwartet tandartsen weg was, kreeg ik van het fotomodel te horen dat er waarschijnlijk een ontsteking zat in een wortelkanaal, ooit eens door een Nederlandse collega volgestort. Vandaar de allesontwrichtende pijn. De ontsteking kon geen kant op. Dus eerst foto’s maken, en dan ging madame tot extractie van het cement over.

Murw gebeukt door de kaaksplijtende pijn vond ik alles best. Had zij voorgesteld eerst samen een rondedans te doen om de plaatselijke tempel, slaand op tamboerijn en eigen voorhoofd, ik had meegedaan.

Op de röntgen-afdeling werd ik door de dienstdoende assistent aangestaard alsof ik van Mars kwam. Farangs met pijnlijk vertrokken porem waren in zijn doorlicht-doka blijkbaar een onbekend fenomeen. Hij herpakte zich gelukkig snel. Daarbij de tegenwoordigheid van geest bezittend om een haarscherpe foto van mijn verkeerde wang te maken. Een detail waar ik hem overigens zelf op attent moest maken.
Snik.

Met de verse kiekjes van mijn rampgebied in de hand strompelde ik weer terug naar Schoonheid.

Overdosis lidocaine

Weer op de brancard gelegen werd mij vlotjes een flinke injectie in de smeulende kaak toegediend. De Thaise Aphrodite vertelde me dat als ik nog wat voelde, er meteen wéér een spuit aankwam. ( Do you feel a sharp pain? Jazeker mevrouw! Hoppa, weer een spuit )
Heb wel drie keer mijn hand opgestoken, zo lekker voelde die verdoving aan.

Bijna een overdosis lidocaïne gescoord hebbende, liet ik de zaak maar over me heen komen. Het plafond kon wel eens een witkwastje gebruiken, en hoe kwam het dat deze Thaise Toverfee wél perfect Engels sprak? Dit soort zaken schoten door me heen, platliggend en platgespoten.

Vervolgens werd de oude vulling vakkundig verwijderd. Ontsmetting van de stortkoker, gaasje ertegen, de beste wensen van het Supermodel, en we konden gaan.

En toen, nadat de pijn geweken was, werd bij mij d’oprechte kruidenier weer wakker. Want wat zou dit feestje me wel niet gaan kosten?

De hoofdprijs

Staande bij het ziekenhuis-loket zette ik me al schrap voor de hoofdprijs. Want reken maar uit: vijf verschillende tandartsen aan mijn zijde, consultjes per dozijn, twee röntgen-foto’s ( zou ik voor die ene nog korting kunnen krijgen? ), drie fikse spuiten met vloeibare vergetelheid, en tenslotte nog de operatie zelf door Pocahontas.
Het begon me te duizelen toen ik me de Nederlandse tarieven een beetje voor de geest haalde.

Ietwat beverig zag ik hoe Oy een zakje met antibiotica in ontvangst nam van de zuster achter het loket, en een bonnetje. De naverbranding was nabij. Ik vroeg haar wat de schade was.

‘Vierhonderd Baht’.

Ja, dat begreep ik ook wel. Dat was voor dat zakje felgekleurde Smarties, maar wat was nu de échte rekening? Dat wilde ik toch ook wel graag weten! Ze moest me niet langer in spanning laten, want er was weinig meer nodig om de rest van mijn zenuwen ook nog in rook te laten opgaan.

‘Nou, vierhonderd Baht dus’.

Het drong maar langzaam tot me door. Dat voor een bedrag waarvoor in Nederland de assistente haar digitale kaartenbak nog niet wil opstarten, ik hier een een hele doordrukstrip aan tandartsen versleten had. Compleet met zenuwen-fotograaf, kneiters van verdovingen, en een zeer vakkundige extractie. Dat laatste ook nog eens door een dame die bij elke Missverkiezing hoge ogen zou gooien. Wat een vrouw!

Op de terugweg in de tuk-tuk mijmerde ik, zalig naverdoofd zijnde, over wortelkanalen, schone dames, en vederlichte hospitaalrekeningen.

Mijn euforie-trein kwam echter al snel tot stilstand. Tegen het stootblok van Oy’s nuchtere mededeling dat zowel drank als tabak voor deze jongen de eerste dagen absoluut ‘off limits’ waren.

Zo was haar door Miss Thailand op het hart gedrukt..

Ingezonden door Lieven Kattestaart (NL)

Rating: 4.95/5. From 42 votes.
Please wait...

13 reacties op “Je maakt van alles mee in Thailand (202)”

  1. Cornelis zegt op

    Weer genoten van je humorrijke schrijfstijl – en van het verhaal natuurlijk!

    • Lieven Kattestaart zegt op

      Fijn dat je er plezier aan beleefde Cornelis. Altijd fijn om te horen. Zal proberen binnenkort weer een verhaal te brouwen over onze Thaise belevenissen.

      Groet, Lieven.

      P.s ( Aan de Redactie ) Dat BE achter mijn naam is een kleine vergissing. Ben toch echt een volbloed Nederlander:)

      • Haha, ik dacht in jouw taalgebruik een Belg te herkenen en dat is een compliment. Vlamingen spelen vaak wat eleganter met de Nederlandse taal

  2. Peterdongsing zegt op

    Wat een geweldige schrijfwijze.
    Dit maakt het lezen van Thailand blog een leuke bezigheid.
    Natuurlijk is Thailand blog op zich al erg informatief en zinvol, maar op deze manier, zijn alle onderwerpen boeiend.

  3. khun moo zegt op

    Mooi geschreven.
    ik kan me voorstellen dat je in de toekomst bij de minste tandpijn voor alle zekerheid even langs het ziekenhuis gaat.
    Ik had ongeveer dezelfde ervaring in een plaatselijk ziekenhuis.

    TIP: Ik zou wel de naam en het tel nummer van de tandarts even gevraagd hebben of mischien heeft ze die al gegeven zonder dat je er om vroeg.

  4. jahris zegt op

    Prachtig geschreven, heel leuk om te lezen. En behandeld worden door Miss Thailand, wie wil dat nou niet

  5. rudi zegt op

    Beste Lieven ,
    ik hoop dat je snel weer iets niet-alledaags meemaakt , zodat wij weer kunnen genieten van een inzending van uw hand . Prachtige schrijfstijl heb je !

  6. PEER zegt op

    Ja Lieven ,
    Van dít soort schrijfstijl én woordgebruik wordt ik écht gelukkig!!

  7. jan zegt op

    wat een gein ik heb tussendoor steeds even moeten stoppen om de tranen uit mijn ogen te halen, wat een prachtig geschreven stuk, wat heb ik gelachen!

  8. Dirk zegt op

    Wat een leuk verhaal. Is er nu alleen een vulling vervangen of heb je een volledige wortelkanaal gehad? Dat duurt toch wel een paar uur?

    • Lieven Kattestaart zegt op

      Beste Dirk,
      die wortelkanaal-behandeling had ik vele jaren daarvoor al gehad. ( Gelukkig wel trouwens want anders had ik niet zo vlotjes weer buiten gestaan.) de ontsteking zat nu juist onder die oude vulling.

      Dank voor je reactie, vriendelijke groet
      Lieven.

  9. Georges zegt op

    Prachtige schrijfstijl. Heb er van genoten.

  10. Jurgen zegt op

    Heel vermakelijk humoristisch verhaal, ik heb me kostelijk vermaakt.
    Wie is de schrijver? Mijn advies, als je meer van deze ervaringen zoals dit op papier kan zetten, dan is het uitgeven van een boekje geen gek idee.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website