Passage

Rustig tuf ik op mijn brommertje op het uiterste linkse gedeelte van de provinciale weg bij Trang. De zon gaat onder en steekt fel oranje af tegen het grijze wolkendek. Het gaat zelfs een beetje motregenen terwijl ik aan alle kanten word ingehaald. Van luxueuze landrovers tot rokende en ronkende, bijna compleet verroeste Jeeps.

Door de benzinedampen en uitlaatgassen houd ik tijdelijk mijn adem in. Als ze uit m’n blikveld verwijderd zijn, wrijf ik voorzichtig in m’n ogen aangezien ik m’n plastic zonnebril van 45 baht in het guesthouse heb laten liggen.

Thaise schoolkinderen van nog geen tien jaar oud rijden hier op schakelbrommers alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Zusje voor-, broertje achterop. Het mag. Het kan. Helm dragen ze niet. Ze passeren me en blikken of blozen niet.

Ik rijd verder met die prachtige zonsondergang die zich voor mij afspeelt. Een mini-busje dat ik een halve minuut geleden nog vaag in mijn spiegel zag, haalt nu een vrachtwagen voor mij in. Een vrachtwagen die tot de nok toe beladen is met varkens.

Volwassen varkens in immens kleine kooitjes, ze kunnen niet voor of achteruit. Ik denk dat sommige varkens nog wel het mini-busje hebben gezien die de vrachtwagen in een blinde bocht inhaalde. Niks aan de hand.

Tesco Lotus

Ik passeer kleurloze half-afgemaakte gebouwen die bijzonder mooi worden belicht door magische zonnestralen die de overhangende elektriciteitskabels weten te ontwijken. Mensen met ontbloot bovenlijf harken spullen bij elkaar en gooien het op een gecontroleerd vuurtje. Er komt een doffe rook vanaf die over de weg heen waait.

De weg die me zojuist nog naar de Tesco Lotus heeft gebracht. Een plek waar de airco hoogtijdagen viert, waar de muziek letterlijk van boven, onder en naast je uit de speakers brult en waar er drie man personeel bij de kassa staat om je boodschappen ietwat klungelig in plastic tasjes te stoppen. Het is ook een plek waar je van de toiletbril kunt eten zonder je zorgen te maken over eventuele voedselvergiftiging.

Bijna ben ik bij ons guesthouse dat op een paar kilometer bij de stad ligt. Ik heb geen reden om te tanken want de tank is nog zo goed als vol, tóch ga ik tanken. Enthousiast word ik binnen gehengeld door een goedlachse Thaise jongeman die, schat ik in, ook een jaar of 26 is.

Ik begroet hem op m’n beste Thais en vraag nog hoe het met hem gaat. We hebben een goed gesprek waar ik he-le-maal niks van heb meegekregen. Toch heb ik het gevoel dat we een goed gesprek hebben gehad en dat we elkaar hebben begrepen. Met een diepe wai en een bomvolle tank meng ik mezelf weer in het verkeer.

Normaal

De zon is zo goed als onder, nu komt altijd het mooiste gedeelte. De wolken boven me worden nog even letterlijk in het zonnetje gezet en dat geeft altijd een spectaculair gezicht. Oranje, roze, zwart, goudgeel en zelfs een rode gloed. Het lijkt er niemand van te weerhouden om het gaspedaal nog dieper in te drukken.

Ah, ik ben er bijna. Nog 300 meter en dan ben ik weer terug in m’n veilige bubbel die het guesthouse heet. Als slagroom op de taart waggelt een roedel, mank lopende honden de weg over. Ik neem wat gas terug terwijl ik ze nauwlettend in de gaten houd. Ze dwalen verder de bossen in, terwijl ik rechtsaf sla.

Een klopje op de deur en Mariska doet ongerust open: ‘Waar was je al die tijd?’ en ‘Heb je nog wat meegemaakt?’ Ik haal mijn schouders op: ‘Oh gewoon, je weet wel.’

Wij zijn Sander Hillegers en Mariska van Brederode (beiden 26 jaar); twee jonge, ambitieuze reizigers en Thailand-gekken. Wij hebben ons huis en baan in Nederland opgezegd om voor onbepaalde tijd door Thailand te reizen.

Ik, Sander, heb tussen het reizen door een aantal jaar voor de klas gestaan als meester van verschillende basisscholen in Heerhugowaard. Ik draag altijd twee verschillende sokken en heb een hekel aan ‘moeten’.

Mariska heeft gewerkt als freelancer en had een goede baan, als online redactrice, bij een touroperator. De theepot wijkt geen moment van haar zijde, ze is gek op Thais eten en tussen de maaltijden door probeert ze los te komen van het 9-17 bestaan.


» Laat een reactie achter


Er zijn geen reacties mogelijk.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website