Brommerongeluk met dodelijke afloop

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Leven in Thailand, Lezersinzending
Tags: ,
26 april 2019

Lange tijd heb ik gedacht dat er in Thailand niet gestorven werd, men zag niets, hoorde er niets over en de in grote hoeveelheden aanwezige crematoria zagen er vervallen uit, alsof ze al jaren niet meer gebruikt waren en ook nooit meer gebruikt zouden worden.

Er werd, geheel in de boeddhistische sfeer, door niemand over gesproken. De enige keer dat het in een gesprek met een monnik ter sprake kwam door het overlijden van een bekende in Nederland, gaf deze te kennen dat de overledene ‘terug was naar het oude huis’. Een mooi en troostrijk beeld.

De gelooide koppen van de zeer krasse oudjes geven ook weinig indicatie over een leeftijd; ze zouden tachtig, maar even goed honderdtachtig kunnen zijn. Het meest waarschijnlijke leek mij nog dat uiteindelijk door een kleinzoon werd opgemerkt dat opa al twee weken niet van zijn plaats was opgestaan, zijn eten onaangeroerd had gelaten, en dat na een paar maanden, de door de tropische temperatuur tot stof vergane overblijfselen van het oudje discreet naar buiten werden geveegd.

Een oploop en twee vernielde brommers

Een spectaculair maar uitermate triest makend brommerongeluk, met dodelijke afloop, bleek een keerpunt in mijn waarneming te zijn. Het was toen we ’s avonds via een donker landweggetje huiswaarts keerden en we al vanuit de verte een oploop zagen en bij nadering ook twee volkomen vernielde brommers.

Zelf heb ik mij afgeleerd om ook maar één blik op zulke situaties te werpen, behoudens natuurlijk wanneer er verder geen omstanders zijn, dan kan hulp immers noodzakelijk zijn. Mijn vrouw keek echter wel en kon melden dat er veel olie op de weg lag en twee gewonden. Vijf minuten later hoorden we een ambulance arriveren en we dachten dat daarmee de kous af was.

De volgende morgen toen ik weer langs de plek des onheils reed waren er naast de weg offergaven geplaatst met boeddhistische wimpels en allerlei voorwerpen waarvan de betekenis mij onduidelijk is.

De olie op de weg was bloed geweest

Mijn akelige vermoeden werd drie dagen later bevestigd toen er in de tempel van het dorp veel bedrijvigheid heerste en er een portret van een zeer jonge jongen voor de ingang was geplaatst met daaromheen veel bloemen. De olie op de weg was het bloed geweest van de jongen die, kort na het ongeval, was overleden.

De avondwake was een op het oog ontspannen bijeenkomst met muziek, hapjes en drank. In en om de tempel zaten groepjes mensen verspreid, gezellig te praten en men ging pas laat naar huis. De prachtig bewerkte kist stond op een centraal punt maar leek absoluut geen middelpunt te zijn.

De volgende dag werd de kist op een kar geplaatst en begeleid door muziek door tientallen mensen naar het crematorium getrokken waar voor de ingang al ijsverkopers en eettentjes stonden te wachten.

Leven is lijden; er is niets aan te doen

Nog voordat de kist goed en wel in brand stond, gingen de meeste mensen al weer naar huis. Nergens was droefenis of rouw merkbaar of voelbaar; de boeddhist houdt zijn emoties onder controle. Leven is lijden, dat is bekend, maar er is niets aan te doen dus kun je het maar het beste gelaten ondergaan.

Na deze tragische introductie van dit facet van het Aziatische leven werd snel duidelijk dat er wel degelijk gestorven werd en gewoon op een normaal gemiddelde maar een groot punt wordt er niet van gemaakt; het gebeurt en daarna gaat men gewoon weer over tot de orde van de dag.

Alhoewel het ‘terug gaan naar het oude huis’ mij geen angst inboezemt, rijd ik toch sinds dat ongeluk, nu al weer geruime tijd geleden, erg rustig en vooral alert op mijn brommer door de stad.

Ingezonden door Fred


» Laat een reactie achter


27 reacties op “Brommerongeluk met dodelijke afloop”

  1. Bennie zegt op

    Het aantal doden op de weg en dan vooral op tweewielers in Thailand is indrukwekkend.
    Zij staan dan ook niet voor niets bekend als top-3 land voor het hoogste percentage verkeersongevallen per miljoen inwoners.
    Ondanks dat ik toch in 9 keer Thailand al wat kilometers gemaakt heb ben ik er gelukkig nog maar één keer van nabij bij betrokken geweest. In januari 2014 is een Belgische vriend quasi voor mijn ogen per motor verongelukt en weliswaar door zijn eigen fout maar het laat een indruk na.
    Jammer genoeg zijn er weinig verkeersregels en wordt er volop gezopen (gedronken) in Thailand en al zeker tijdens hun 3 nieuwjaarsperiodes waarvan Songkran alweer akelig dichtbij komt.

    Beste motorgroet

    Bennie

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
    • Rob Piers zegt op

      Beste Bennie,

      De Engelse vertaling van de wegenverkeerswet heeft mij geleerd dat er juist WEL regels zijn. Zeer uitvoerig zelfs (de politie kent b.v. 2 manieren om te fluiten: 1x en 2x). Wanneer iedereen zich zou houden aan deze regels, dan……….. Maar ja dat gebeurt, vaak onder de ogen van de politie, juist niet. En daar zit een groot probleem dat nog wel lange tijd kan duren.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
    • leonthai zegt op

      Wel meestal den drank, maar zeker en vast ook de onverschilligheid en niet respecteren van verkeersregels…eens op of in een vehikel, leven ze in hun eigen wereld zonder respect voor die van hun medemensen….

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  2. Erik bkk zegt op

    Dit ervaren van de dood in Thailand heeft niet alleen te maken met je mate van integratie maar ook met je leeftijd en je aktiviteiten in het land. In de 38 jaar dat ik in Thailand kom en ook in de laatste 11 jaar dat ik er woon heb ik heel wat keren de dood gezien en ook diverse malen zelf oog in oog gestaan met de dood

    Ik heb verkeersdoden op de weg zien lioggen in de morgen die er in de avond nog lagen. Bekenden van me uit Holland die zijn omgekomen met motor ongelukken. Familieleden van mijn vrouws uitgebreide familie en weer bekenden daarvan. Sommige stierven door ziekte, andere door ongelukken en gelukkig ook enkele door gewoon ouderdom. Onlangs stierf ook een van onze vaste motosai in een verkeersongeval buiten zijn schuld.

    Een van de eerste keren in Thailand toen de weg naar Pattaya nog tweebaans was en onze taxi chauffeur tijdens inhalen een epilepsie aanval kreeg kon ik de man zo hard op zijn rug slaan dat we van de weg af gingen voor we tegen de truck op reden die ons tegemoet kwam.

    Of op Phuket toen we met de minibus van het Pearl Hotel in Phuket City dagelijks naar Patong reden met toen nog 1 hotel dat net even vol was. Op een avond reden we er ook heen om op het strand te eten en ergens onderweg op een bijna eenbaans weg was een kleine wegversperring met 2 kerels erbij. Onze chauffeur brulde iedereen bukken, ik stop niet en hij reed door onderwijl uitleggend als ik stop schieten ze eentje van jullie dood en de rest is alles van waarde kwijt. Terwijl hij door reed was er een motorrijder aan beide kanten van de minibus, beide zwaaiend met een pistool. Uiteindelijk gaven de boeven het op en kwamen we levend in Patong aan voor een welverdiend dinner..

    Onlangs zat ik wat over mijn gezondheid te klagen bij mijn vaste arts in Bumrungrad. Die brak me af en zei ik denk dat je nog een leuk aantal aktieve jaren voor de boeg hebt maar je moet wel begrijpen dat alles wat ik kan doen hier toch een verloren strijd is. UIteindelijk gaan we allemaal dood. Daar zit nog een andere kant aan waar niet iedereen op tijd aan denkt. In Thailand moeten we allemaal onze weg afmaken waar we voor staan voor we kunnen sterven. In Thailand zal je moeite hebben een dierenarts te vinden die je zieke oude hond wil afmaken. Denk maar eens in wat dat voor jou zelf op je oude dag kan betekenen. In Nederland kan je een levenstestament maken als je op tijd bent maar ook dat is niet zo makkelijk in Thailand en de vraag is of een dokter zich eraan zal houden.. Paliatieve zorg in Thailand is anders dan in Nederland.

    Toch zeg ik wel tegen mijn vrouw als mijn tijd komt laat mij dan maar hier gaan in Thailand en maak er maar een mooi feest van. Ik heb ook gezien hoe ze er nog jaren later hun overleden familieleden periodiek herdenken. Ik vind het wel mooi hoe ze er omgaan met leven en dood. De dood bestaat wel degelijk in Thailand.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +31 (obv 31 stemmen)
  3. koen zegt op

    Beste Fred.

    Iedereen zijn eigen ervaringen natuurlijk maar voor mij geld het tegenovergestelde. Het lijkt wel alsof die tempels soms geen rust krijgen. De ene crematie na de andere en niet alleen voor mensen op ouderdom maar ook vele door vooral bromfietsongevallen. Naar mijn mening zijn er veel thaise mensen die totaal niet weten hoe ze brommer moeten rijden!! Het begint al met geen helm dragen. Ten tweede als de bestuurder een helm draagt dan dragen de medepassagiers weer geen helm.
    Verder heb ik het idee dat de thai het woord stoppen niet kent op de brommer. Als ze van een zijweg komen rijden ze zonder te kijken de weg op. Stoppen en kijken is er niet bij. Daarbij wordt er volgens mij ook vaak veel te hard gereden op de brommers. Waar
    om niet afstellen die brommers tot een maximum van 50km.
    Laatste punt maar niet het meest onbelangrijke is dat ik vind dat er veel meer politiecontrole moet komen zowel voor het brommer als autoverkeer anders zal er nooit iets veranderen.
    Gr. Koen

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
    • luc.cc zegt op

      Koen je hebt een punt met 5 op de brommer waarbij alleen de bestuurder een helm moet dragen is belachelijk ik heb mijne Pick up verkocht 5 ongelukken op 5 jaar ik rijd niet meer met de wagen en waren steeds van die brommers< Mijne scooter heb en gebruik voor korte afstanden en mijn vrouw heeft haar wagen nog dus als ik ver moet rijdt zij ik kom hier niet meer achter het stuur trouwens bij die 5 ongelukken werd ik steeds in fout gezet omdat ik farang ben

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • Jasper van Der Burgh zegt op

      Ik heb mij ook vaak afgevraagd waarom ze nooit stoppen, maar een van de redenen is dat het heel snel heel warm wordt als de rijwind weg valt. Ik laat hier ook al ver voor een rood stoplicht het gas los, en rol rustig uit zodat ik zo kort mogelijk stil sta.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • theoS zegt op

      Er blijft maar hardnekkig over brommers gesproken worden. Het zijn geen brommers maar lichte motoren waar ook een motor rijbewijs voor nodig is.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  4. Willem Sminia zegt op

    Geachte Heer,
    Er moet mij iets van het hart! Ik bezoek Thailand sedert 1994 jaarlijks , en nu sinds een jaar of twee verblijf ik 3 maanden, dan weer even naar Nederland en weer 3 maanden Thailand enz. Het verkeer in Thailand is levensgevaarlijk ! Ook in dit verhaal , aangeduid als brommer ongeluk , weer de naam brommers voor lichte motorfietsen! Het zijn geen brommers , het zijn motoren die makkelijk snelheden van 80/90 km per uur kunnen halen zo niet meer! Op deze motoren rijden mensen zonder verkeerslessen of enige andere instructies, mentaliteit : ” ik eerst ” ! Deze opmerking ter waarschuwing aan toeristen die zo ‘ n ” brommer ” huren ! Levensgevaarlijk ! Het is maar dat je het weet ! Dit wou ik even kwijt!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +16 (obv 16 stemmen)
    • theoS zegt op

      Een 125 cc haalt makkelijk de 120 km/u.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  5. Leon zegt op

    Brommers worden niet afgesteld op een maximum van 50 Km/h omdat er in thailand geen brommers zijn. Het zijn allemaal motoren. Je hebt er dan ook een motor rijbewijs voor nodig om deze te mogen rijden.

    De naam voor een dergelijk voortuig is “motosaai”.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +11 (obv 11 stemmen)
    • Rob Tha Mai zegt op

      je hebt een rijbewijs nodig volgens de wet! Echter alle kinderen van 8 jaar tot 16 jaar hebben niets en de rest, circa 50% hebben ook geen rijbewijs. Dan is een helm verplicht (in de grote steden en dan speciaal eind van de maand, dan controleert de politie voor extra geld). De helm is een heel verhaal:

      1) een helm met vizier of integratie helm
      2) moet de kin-band vast gemaakt
      3) een Duits Nazi model helm
      4) En dan de “beste” helm is de bouwvakkers helm, gewoon los op de kop.

      Dit alles is voldoende voor de wet maar niet voor de berijder. Zelfs in de kleinere plaatsen rijdt de politie zonder helm en het hoofd van de politie met een pet, je moet toch zien, dat hij de baas is.
      Dit alles met dunne of kleine banden met een snelheid van 100 km en los lopende honden en de alcohol.
      Geen wonder al die doden, eigenlijk moet je zeggen: zijn er niet meer doden?

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  6. theoS zegt op

    Weer die uitdrukking van ‘brommers’. Het zijn geen brommers maar lichte motoren to wel 125 cc en waar men een rijbewijs voor moet hebben. Er zijn er maar weinigen die dit hebben of halen. De grootste boos doeners in het verkeer zijn daar door ook deze motor rijders. Ik heb haast dagelijks near missers door deze idioten. Passeren je links en rechts, afremmen voor gevaarlijke situaties kunnen of doen ze niet en kijken je dan nog verontwaardigt aan ook. Ik heb mijn zoon vroeger zelf motor rijden geleerd en hem ingehamerd iedereen heeft voor rang behalve jij en stop bij elke onoverzichtelijke kruising plus geef iedereen die eerder wil de ruimte, ook bij elke maneuvre eerst in je spiegels kijken voor je wat doet. Hij houd zich daar goed aan en leeft nog steeds, hij rijd niet harder dan 60 of 70. Voorrang heb je alleen als de ander gewillig is die te geven. Daargelaten voel ik mij best thuis in het Thaise verkeer wat ik niet kan zeggen over het Hollandse verkeer. Ook kunnen deze lichte motors met gemak 120 km/uur halen, wees daar op voorbereid.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  7. Hyls zegt op

    Het betreft idd geen brommers, maar lichte motoren en motorscooters. Ze zijn allemaal 100cc of meer en halen idd gemakkelijk 80-90, maar meestal veel meer. Verkeerswetten zijn er wel degelijk, maar veel regels worden niet nageleefd en weinig tot geen politiecontrole.
    Angstaanjagend om kleine kinderen (soms vanaf een jaar of 10) te zien racen door bebouwde kom zonder helm en andere bescherming.
    Het rijbewijs kan pas vanaf 15 jaar worden behaald, maar veel motorrijdende schoolkinderen zijn jonger dan 15.
    Het is een combinatie van veel factoren die ervoor zorgt dat er zoveel ongelukken plaatsvinden. Gebrek aan politiecontrole is daar ook één van, opvoeding (geen discipline, geen regels), soms te goede (b rede, geasfalteerde) wegen door bebouwde kom, weinig drempels, rijbewijs makkelijk te behalen, etc.

    Ik rijd zelf al zo’n 10 jaar motor hier (125cc en 200cc) en heb niet het gevoel dat het hier gevaarlijk is, maar dat komt ook door mijn instelling en defensieve rijstijl. Ik ga altijd uit van het ergste, ga er vanuit dat andere weggebruikers idioten zijn… Desondanks, wel afkloppen natuurlijk. Een ongeluk zit in een klein hoekje.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  8. riekie zegt op

    Het probleem is hier ze leren niet rijden er zijn geen verkeersregels geen lessen niks.daarom hebben ze totaal geen inzicht in het verkeer kijken niet vooruit hebben maar 1 zicht is recht vooruit.
    Ook is een groot probleem dat ze dronken rijden zowel thai als farangs want ook farangs kennen in thailand geen regels.in het verkeer.helm vinden ze ook vaak niet nodig
    Je rijbewijs hier halen stelt niks voor ik rijd al meer dan 7 jaar motorbike nooit geen ongeliuk gehad .gelukkig want ik kijk vooruit weet precies hoe de thai rijd .
    Gelukkig valt het hier in de isaan wel mee daar rijden ze nog redelijk goed ik heb op koh samui gewoont is een grote racebaan en chiang mai ook gewoont is net bangkok.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  9. R.Guijken zegt op

    In Nederland noemen we asocialen Tokkies.
    Mensen met een afwijking hebben een tikkie.
    Hier op Phuket hebbben we TIKKIE TOKKIE THAI.
    Binnendoor inhalen, tegen het verkeer inrijden, alles is geoorloofd.
    Gevaar zien of anticiperen op situaties schijnt moeilijk te zijn.
    Al moeten ze over een spijkerbed rijden, ze zullen die halve meter voor je staan
    bij de stoplichten.
    Hoe vaak heb ik niet in duidelijk ABN uitgelegd hoe er gestart dient te worden.
    Altijd weer dat kinderachtige wegrijden 4 sec.voor het groene licht.
    Op rotonde’s kijk ik niet meer naar de richtingaanwijzers maar naar de draairichting
    van de voorwielen.
    De rijsnelheid heb ik dramatisch verlaagd zodat ik mijn PCX op tijd tot stilstand kan brengen,
    omdat de remweg toch tegenvalt met 2 personen.
    Maximaal laadvermogen, middelpuntvliedende kracht, remweg, zomaar wat kreten waar
    de gemiddelde Thai nooit in is onderwezen.
    Ik zie hierin een mooie uitdaging voor docenten waaronder André van der Leijen.
    Tuurlijk chargeer ik een beetje.
    Als ik zie dat Farang met hun 6 jarig kind aan het stuur en zelf de armen wijdgespreid achterop zittend
    langsracen, kustwegen als circuit worden gebruikt, realiseer ik mij dat dit de overtreffende trap is.

    .

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  10. Dre zegt op

    Beste Fred
    Bij deze kan ik je vertellen dat hetgeen je geschreven hebt héél dicht de realiteit benaderd wat betreft het overlijden en de gevoelens daaromtrend.
    Vorig jaar, in juni, ook een overlijden van een gewone dorpsbewoner en heel het ritueel wat eraan verbonden is, van héél nabij meegemaakt. Kan bijna stellen dat ik, als enige farrang van het dorpje, meegeholpen heb de open kist in de verbrandingsoven te duwen. En alle handelingen erna heb mogen meemaken.
    Doch dààr gaat mijn schrijven niet over. Het gaat me eerder over de verbaasdheid welke me overvalt over het afdwalen van de reactie’s van de lezers.
    Er zijn welgeteld 2 reactie’s gekomen met betrekking tot het overlijden en de ernavolgende rituelen van crematie en omgang met de dood als dusdanig en al de rest gaat over brommerkes en snelheid en helmen etc ect.
    Ik kan me voorstellen dat U licht ontgoocheld bent daar er maar 2 reactie’s waren ” to the point ”
    Stel ik me soms de vraag of lezers wel “begrijpend” lezen ?
    Uw boodschap kwam bij mij nogthans héél duidelijk over. Het gaat erover over hoe de Thai’s de dood interpreteren, en omgaan met hun gevoelens daaromtrend. Niet over brommerkes van 125 of 150cc en helmen etc etc.
    Groetjes en geniet
    Dre

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +13 (obv 13 stemmen)
    • Jasper van Der Burgh zegt op

      Je hebt wel gelijk, maar de dood en de motosaai zijn in Thailand onontkoombaar met elkaar verbonden. Mijn meest “bijna dood” ervaringen hier waren ook op de motosaai, zoals vorige week nog toen een inhalende auto door nog een andere auto werd ingehaald op een 2baans weg, dus 3 (!) auto’s ons tegemoetkomend in een onoverzichtelijke bocht met doorgetrokken streep,. en mijn zeuntje en ik nergens naar toe konden (diepe greppel naast de weg). Dat scheelde zo’n 10 c.m.,met 80 km. per uur.
      En zo kan ik nog wel 100 voorvallen beschrijven uit de laatste 9 jaar.

      Niet zo gek dus, die verhalen over “brommerkes” in dit verband.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
    • theoweert zegt op

      Alleen in de kop heeft hij wel alleen over de motorbike, dus hij kon er opwachten dat men het over de rijstijl van de oorspronkelijk bevolking van dit mooi land zou hebben.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  11. Nico zegt op

    Tja,

    De middelbare school begint bij 12/13 jaar en hoe kom jouw kind daar naar toe? als er geen busje rijd zit er niets anders op, dan een 120cc scooter te kopen en ja dan rijden ze zonder rijbewijs. Met z’n scooter kan je ook nog 2 klasgenoten meenemen, dus gaan ze iedere dag met z’n 3e naar school.

    Bovenstaand zijn een aantal mensen ervan overtuigd, dat het halen van een Thai’s rijbewijs een fluitje van een cent is. Nu het tegendeel is waar. Het theoretische gedeelte is bere moeilijk, je mag maar enkel fouten hebben, veel moeilijker dan in Nederland en ja, het “af” rijden zowel voor een auto, als een scooter, stelt niets voor. Maar voor hoelang nog? Er gaan geregeld “geruchten” dan men ook rij instructie op de weg wil geven, alleen in Bangkok is daar geen ruimte voor.

    En ja, de politie staat er bij (op school) en kijkt er naar, maar voor ingrijpen heeft hij geen orders gekregen.

    Groetjes Nico

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  12. Jan zegt op

    als leven lijden is (en voor die stelling is best wel wat te zeggen) dan is een dood op jonge leeftijd het mooiste dat je je kan voorstellen.
    De praktijk (in Thailand) leert ons dat een Thai het daar veelal mee eens is.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  13. Ann zegt op

    In Pattaya verplaats ik me meestal met m’n eigen fiets,zeker niet onder invloed van genotmiddelen,het blijft gewoon continu op je hoede zijn,tijdens de tochten.
    Vele malen langs de Sukhumvit gefietst,hier is het helemaal uitkijken geblazen,grootste voordeel is dat je
    bijna overal kan komen en een hoop ziet onderweg.
    Oversteken op de Sukhumvit neem ik rustig de tijd voor,soms rijden ze echt met een idiote snelheid over deze weg(auto’s, motoren, etc..)

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  14. De laender zegt op

    Politie controles gebeuren alleen op het dragen van een helm en daar blijft het bij.
    De verkeer regels worden niet nageleefd ,ze rijden gelijk gekken en onverantwoord ,zolang men daar niets aandoet zullen er nog veel doden vallen.
    Ik heb onlangs een ongeval gehad met een motorrijder ,ik wou terug draaien naar het ander rijvak zag geen enkele auto en plots was daar een brommer en pats tegen mijn auto .
    Men zat met drie personen op de moto alle drie tegen de grond ,gelukkig hadden ze allemaal een helm aan,niemand was echt gewond ,politie bij gekomen ziekenwagen .
    En dan volgende dag naar het politie bureel en dan kwam het spel op de wagen ,ik met mijn verzekering (ik heb een omnium verzekering kost mij 25000 bath)
    De tegenpartij wenst niet te spreken met de verzekeraar die bereid zijn alle schade te betalen ,maar alleen met mij en eisen van mij 50000 bath en vragen om te onderhandelen dat heb ik natuurlijk pertinent geweigerd de politie zit daarbij en laat maar begaan ,er zat ook een vertaler bij die het spelletje meespeelt
    Ik heb al die zever geweigerd en ben vertrokken in tussen heb niets meer gehoord .
    Ik wens iedereen in kennis te stellen een goede verzekering te nemen en u niet te laten intimideren door corrupte politie ,die er alleen maar op uit zijn om het geld uit u zakken te jagen en onder elkaar te verdelen

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • RobHH zegt op

      Nu doet u het voor komen alsof iedereen gek is en er op uit zijn buitenlanders een loer te draaien.
      U verandert van rijbaan en ziet daarbij een motorfiets over het hoofd. Het lijkt me niet lastig om hier een schuldige aan te wijzen.

      Verder heeft u absoluut gelijk om de afhandeling aan de verzekering over te laten. Dat staat buiten kijkt.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  15. Thomas zegt op

    Waar ik benieuwd naar ben, is of Thai daadwerkelijk zo met de dood om kunnen. Is het een uiterlijke sociale manier van omgaan met de dood? Met geschreven en ongeschreven regels en voorgeschreven houding? Of beantwoordt er ook een innerlijke beleving aan? Hebben Thai verdriet en zo ja, wat doen ze ermee? Toen koning Bhummibol overleed was die uiting er massaal. Wat met zo’n jonge scooterrijder? Hoe gaat rouwen? Er zijn vast lezers met een Thaise partner die daar over weten?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  16. peter Lenaers zegt op

    Reactie op het verongelukken van motor bike drivers.
    In mijn dorp in de Isaan Ban na so dicht bij Pakhat is er een paar maanden geleden een man dood gereden die op een Saleng reed ,een motorbike met zijspan .
    Omdat ik hem niet ken dan bijna elke dag dronken ,was het dan ook niet verwonderlijk dat hij eens zou verongelukken . Hij had niet alles mee die avond , ten eerste hij was dronken ,hij voerde geen enkel licht op zijn Saleng ,en ook de automobilist was dronken , dan houw je weinig meer over om heelhuids thuis te komen .Al met al hebben de dorps bewoners er noch een mooie uitvaart aan over gehouden met veel eten en drank en gok en kaart spelen .
    Een politie agent hield hier controle op ,door van de spelers enkele Bathjes te incasseren
    Zodat hij zich met die Bathjes tussen de gokkende spelers ging zitten om ook zijn geluk te beproeven .
    Er waren geen tranen te bekennen om wille van de dood van de man , wel om wille van de Bathjes die verloren gingen .

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  17. Jan si thep zegt op

    Wanneer iemand overleden is wordt dit hier bekend gemaakt door het afsteken van 3 knallen. En dat gebeurt zeer regelmatig. Dan volgen er 2’of 3 dagen/avonden van route met een dienst van monniken aan huis.
    Voor de crematie krijgen familie en vrienden een uitnodiging.
    Hoe iemand zijn verdriet uit bij een overlijden is per persoon afhankelijk. In zo’n periode wordt je ook geleefd en komt de klap heus wel later.
    Mijn vrouw heeft ook wel tranen laten vloeien toen haar vader overleed.
    Voor de buitenstaander (buitenlander) niet zo zichtbaar maar verdriet is er dus wel.
    Afhankelijk van de financiele,situatie wordt er na 100 dagen nog een herdenkingsfeest gegeven.
    Op elke bhudda dag wordt mijn schoonvader bezocht en eten gegeven.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website