De mazzelhonden van Warin

Door Redactie
Geplaatst in Flora en fauna
Tags: , ,
7 augustus 2011

Rijst koken in de nacht

Zomaar een dag in Huayang

Door Ton Popelier (klik op de foto’s voor een vergroting)

De klok slaat 03.30 uur, één van de medewerkers van Warin is al bezig met de voorbereidingen voor het koken van de maaltijd van de honden. Helaas is er geen keuken ter beschikking en wordt er geroeid met de riemen die er wel zijn.

Reusachtige kookbakken op een ouderwets hout vuur en 70 kg ongekookte rijst, een ware uitdaging, zeker op dit ongoddelijke uur midden in de tropennacht. Dit is iets wat ik ondanks mijn vele jaren in dit land, nog nooit van dichtbij heb gezien en vraag mij dan ook af wat iemand bezielt om dit ‘dag in dag uit’ en ‘jaar na jaar’ te kunnen doen.

Het roergerei lijkt wel op roeispanen, vele liters water verdwijnen in de grote pan. Ik ben niet echt gewend om op deze vroege tijden, oftewel midden in de nacht op te staan. Ik kijk met lede ogen deze activiteiten aan, en zeker het gemak waarop de ‘kokkin’ zich van haar taak kwijt.

Roeren

Deze vorm van dierenhulp is mij dan ook vreemd. Zelfs ongeloofwaardig voor een buitenstander die alleen even een blik mag werpen, maar dwingt hoe meer ik van een afstandje er naar mag kijken een diep respect af.

Het water schijnt maar niet te willen gaan koken, wellicht is het mijn ongeduld en wreed verstoorde slaap, die hier de oorzaak van zijn en kruipt de tijd langzamer dan ik zou willen.

Een paar honden kijken mee op een afstand, ze lijken het beter te weten dan ik wat hier gebeurd. Een onophoudelijk ritueel wat elke nacht herhaald wordt, om de ex-zwerfhonden en tempelhonden te kunnen voeden, zeven dagen per week en 365 dagen per jaar.

Bakken met rijst

Tegen het einde van de nacht rond zeven uur ‘s ochtends, schijnt het meeste werk er op te zitten en kan er worden begonnen met het drogen van de gekookte rijst. Ikzelf ben vier koppen koffie verder en begin langzaam in het land der levenden te komen, terwijl de kokkin onverstoord verder gaat met de waanzinnig hoeveelheden rijst die gekookt moeten worden om op 70 kg uit te komen.

Uiteindelijk als de rijst droog is wordt de rijst met wat visafval vermengd. Zodoende kunnen de honden worden voorzien van iets wat de schijn heeft van eiwitten, maar volgens westerse begripen nooit een echt gezonde hondenmaaltijd kan zijn. Maar ja, bij gebrek aan beter, lijkt het een goed gekozen oplossing. Dierenbescherming is een onbekend begrip aan deze kant van de aardbol, waar het leven bestaat uit overleven: ‘the survival of the fittest’.

Mengen met vis

Als alles redelijk evenredig gemengd is, worden de vele emmers gevuld met het mengsel. Op een afstandje hoor ik het gehuil van de 230 ex-zwerfhonden die weten dat het etenstijd is. Het gehuil wakkert aan, wordt oorverdovend. Een indringende herrie, ik vraag mij dan ook stilletjes af hoe dit voor de buren moet zijn. In Holland zou dit het einde van dit project betekenen, voor zover een dergelijk project überhaupt al mogelijk zou zijn!

Warin heeft zich rond 5.00 uur in de ochtend, nacht wat mij betreft, al laten zien en is druk bezig van alles te regelen. Zij is duidelijk ‘de generaal’ van dit kleine maar sterke leger bestaande uit vijf soldaten die de dagelijkse verzorging van dit opvangcentrum op zich nemen. Maar ook de verzorging van de tempelhonden van de naburige tempels.

Rijst koken

Nadat de honden in het opvangcentrum zijn gevoerd, gaan de apart gezette emmers met rijst richting een soort van zijspanbrommer. Deze dient als vervoer naar de tempel en het aanliggende strand, waar vele zwerfhonden op Warin en haar helpers zitten te wachten.

Het beeld van Warin met een beladen zijspanbrommer is dan ook niet meer weg te slaan uit Huayang, het is een onderdeel geworden van het normale dagelijkse leven daar. Ikzelf sta mijn ogen uit te kijken en denk, ondanks mijn bewondering, toch stiekem “waar begint iemand aan“.

Het voeren van de honden

Warin echter lijkt deze zware taak elke dag weer met plezier en humor op te pakken. Want zoals ze zegt: ”iemand moet voor deze honden zorgen“ , die iemand is zij dus!!

Aangekomen bij het bos naast de tempel, komen de zwerfhonden in grote getallen aangelopen en verdringen zich om de rijst die in aluminium bakken op de grond wordt gezet.

Mazzelhonden

Je zou verwachten met dit soort grote aantallen honden dat je de tel kwijt raakt en de ene hond niet meer kan onderscheiden van de ander, maar het tegendeel is waar. Warin kent ze allemaal. Ze hebben dan ook een eigen naam gekregen, welke meestal is gerelateerd aan hun uiterlijk. Zo heet de ene hond ‘Deng’ wat rood betekend in Thai en de ander ‘Leuan’ wat een soort van huidschimmel is waar de hond aan lijkt te lijden.

Wanneer deze ronde is voldaan rijdt Warin weer terug want het werk schijnt nog niet gedaan te zijn. Een nieuwe voorraad rijst wordt opgehaald en gaat richting strand,waar zich ook al een groep zwervers heeft gevormd die niet op goede voet staan met de tempelhonden.

Heel veel rijst

De wilde zwervers van het strand zien er gevaarlijk uit. Warin legt mij uit dat de aaibaarheids gehalte van deze honden vaak nul is. Bij benadering zullen de honden al snel bijten, als gevolg van slechte ervaringen met mensen tijdens hun zwerversbestaan. Goed, ik zou zelf geen poging durven wagen om ze te aaien dus kijk van een veilige afstand op dit spektakel toe. Warin is wel in staat enkele zwervers te kunnen benaderen ook al blijven de beesten schichtig om zich heen kijken.

Hierna trekken de medewerkers en Warin zich terug naar het opvangcentrum waar nog vele taken op hun wachten, zoals het schoonmaken van de kookspullen en de hondenbakken. Maar ook het schoonmaken van het terrein van de kennel, wassen van de honden, verzorgen van gewonde/zieke honden en het inkopen van het voer voor de komende week.

De honden van Warin

De dag sluit zich af om 18.00 uur met het ophalen van een verlamde hond die met de hand moet worden gevoerd. Hierna wordt hij meegnomen naar Warin’s huis om daar veilig te kunnen slapen. Ik prijs mij gelukkig dat ik een beetje mag mee helpen aan dit geheel met de uiteindelijk meer eenvoudige taak die ik op mij heb genomen.

Met de hand voeren

De vuurrode Aziatische zon begint te zakken terwijl de hitte nog steeds zinderend aanwezig is, de muskieten zetten langzaam de aanval in op alles wat ademt en beweegt.

Op dat moment bedenk ik mij nederig, dat ik niet instaat zou zijn dat te doen wat Warin doet. Maar realiseer mij tevens, dat wanneer ik een zwerfhond ben, of als zwerfhond weer geboren zou worden – een reële mogelijkheid volgens het boeddhisme – ik een mazzelhond zou zijn als Warin mij vind!

Meer over Warin en haar project op de website (ook in het Nederlands): Huang Dog Rescuecenter Thailand

 


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

6 reacties op “De mazzelhonden van Warin”

  1. Nok zegt op

    Ik zag vorige week een reclame op tv in Holland. De WSA (?) dierenorganisatie was geld aan het inzamelen voor o.a. zwerfhonden in Thailand. Mischien krijgt Warin donaties van hun?

    Ik vroeg me al een week af waar dat geld dan heen zou gaan in Thailand of hoe die honden dan geholpen zouden worden.

    • Ton zegt op

      Warin heeft geen steun van WSA maar wel van dutchy puppy helaas is er veel meer steun nodig om Warin verder te laten gaan met haar werk met 250 zwerhonden in het centrum
      Dus laat een ieder die dit project een warm hart toedraagt haar hulp geven
      Want ze verdiend het en de financiele situatie is nijpend
      Groet Ton

  2. Johnny zegt op

    Er zijn wel meer Thai die dit doen. Niet op zulke grote schaal. doch 10 hondjes is ook al veel. Elke middag fietsen ze naar een vaste plek waar de hondjes al staan te wachten.

  3. Pujai zegt op

    @Ton Popelier

    Bedankt voor je indringende post. Een aangrijpend relaas en voor mij het zoveelste bewijs hoe vaak dit land je, in positieve zin, verrast.

  4. Pujai zegt op

    Bijna 2000(!) honden gered die bestemd waren voor diverse restaurants….

    Volg deze link:

    http://www.nationmultimedia.com/2011/08/13/national/Dogs-saved-from-dinner-tables-but-still-in-danger-30162662.html

    • Jan Nagelhout zegt op

      Heb ze wel eens in Vietnam op mijn bord gehad, moet zeggen, goed stukje vlees, niks mis mee 🙂
      Eerst had ik het zelf niet door, maar halverwege kwam ik erachter.
      Als ik trouwens zie hoe de meeste straathonden leven in thailand en waar dan ook, een prima oplossing, ik heb er niks op tegen…


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website