Crocs in Bangkok
Bah, wat een sensatiekop hierboven. En nog niks nieuws ook. Die enge dingen zie je toch elke dag door Bangkok banjeren?
Van die zweetvoetstappers met gaten. Bangkok in watersnood ziet heel andere Crocs. De website van de fabrikant geeft een mooie verkoop-bevorderende definitie: Crocs™, after the multi-environment, amphibious nature of Crocodiles’.
Een paar weken terug, toen het water nog op voor autoriteiten geruststellende afstand van Bangkok over de noordelijker laagvlaktes golfde, waren er wat kleine berichtjes over uit ondergelopen ‘crocodile farms’ ontsnapte multi-environment exemplaren met een weergaloze amphibious nature. Als die een aardje naar hun vaartje hebben bouwen ze nu feestjes in Groot-Bangkok, samen met soortgenoten ontsnapt uit farms in de directe omgeving van de hoofdstad.
Over aantallen thans vrij in of nabij het stadswild levende exemplaren doen de paniekgeruchten de ronde. Driehonderdduizend is al gemeld, honderdduizend ook. Ach, het aantal illegale krokodillenkwekers is al niet te tellen, dus gegevens opgeslagen bij de burgerlijke krokodillenstand zeggen niks. Mag het een duizendje meer, krokodillenboer?
Ja hoor mevrouw. De grootste heel erg officiële crocodile farm in Groot-Bangkok telt al honderdduizend exemplaren, dat is de toeristische attractie Samutprakan. De langmuilen die daar niet op zelfbeheersing getreiterd worden met een dompteurshoofd tussen de kaken, slijten hun miserabele leven in kleine hokjes tot ze aan de beurt zijn om huidgestript te worden voor levenloos voortbestaan als elegante damestas, stijlvolle portemonnee of kek laarsje.
Geen wonder dat de ongekroonde heraut van het wilde kapitalisme, de Wall Street Journal, deze week als eerste helemaal uit het dak ging over het krokodillengevaar in de overstroomde gebieden. Iemand in het imperium van de machtsgeile mediamanipulator Rupert Murdoch moet gedacht hebben dat alweer een luxe-bedrijfstak op de schop gaat. Telefoontje naar bureau Bangkok: honderd regels krokodillenleer, en snel.
Natuurlijk koos de plaatselijke verslaggever een andere invalshoek. Ik bedoel, vaak zijn de beelden van tot knie- of heuphoogte door troebel water wadende maar springlevende Thai niet dramatisch genoeg om elders ter wereld groot opzien te baren. Het idee dat die mensen op hun zoektocht naar droge grond bedreigd worden door hongerige vleesetende monsters (en dan zwijgen we nog over slangen, giftige honderdpoten, schorpioenen en enge spinnen), hakt er natuurlijk wel in. Schitterend verhaal, en dat werd het!
Opvallend in het krokodillennieuws is dat meestal geruststellend wordt gemeld dat de ontsnapte beestjes doorgaans niet langer dan een metertje zijn. Op de bijgeplaatste foto’s zie je echter voornamelijk drie keer zo lange joekels met de gigantische bek stevig dichtgekabeld. Eén live-ontmoeting met zo’n ‘renegade’ zonder muilkorf en je koopt nooit een krokodillenleren accessoirtje meer. Totnogtoe circuleren echter slechts geruchten over een voor de mens dodelijke afloop van een to close encounter met een krokodil in het echie.
Er is bij mijn weten nog geen melding gemaakt van krokodillen in het zaken- en winkelcentrum van Bangkok. Als dat gebeurt zal de vriendelijke krokodillenvanger PraiphanThientong ongetwijfeld versterking krijgen. Tegen de Wall Street Journal vertelt Praiphan namelijk dat zijn Crocodile Catch Unit pas in het uiterste geval krokodillen afschiet. Het mooie doel is de crocjes levend te vangen en in mensveiligheid te brengen.
Ik vermoed dat ‘action man’ Plodprasop Suraswadi, normaliter minister van wetenschap en technologie, popelend wacht op de kans zijn wat saaie portefeuille te verlevendigen met een genadeloze krokodillenjachtpartij tot nut van bescherming bevolking. Deed hij vorig jaar met wat vriendjes al in de ondergelopen provincie Ayutthaya. Dierenbeschermers waren in alle staten van opwinding, een fiks aantal neermaaide krokodillen niet meer.
Wat er met hun velletjes is gebeurd, vertelt het verhaal niet. Toch eens op het schoeisel van Plodprasop gaan letten. Echte ‘Crocs’, dat zou wel leuk zijn.








Leuk stukje. Ik denk wel eens, 150 miljoen jaar oveleven om vervolgens te eindigen als handtasje of aan de voeten van een hipster.
Echte krokodillen horen aan de muur gespijkerd of hun economische nut te bewijzen als schoenen en handtasjes.
Het is genoeg dat je de plastic soortgenootjes bij elk Happy Meal van Mac Donalds krijgt.
Tja, verschillende invalshoeken. Eerder stukje gelezen dat in Nonthaburi een meisje was gebeten. En enkele jaren geleden zelf meegemaakt dat militairen de Thais in Rangsit White House Village, kwamen bijstaan met “elektrische stokken” de bij een wat meer lokale overstroming ontsnapte krokodillen te vangen. Geen dodelijke ongelukken maar de Thais die het betrof sliepen slecht in hun huizen en waren redelijk in paniek.
Net zoals ik hier in de Isaan maar ook al eerder in Rangsit meemaakte met allerlei slangen. Daar zit niemand op te wachten.
Krokodillen of slangen op zaterdagmiddag op een ondergelopen Coolsingel in Rotterdam mogelijk ook geen echte publiekstrekker voor het gemiddelde gezin.
Biologisch gezien zullen ook krokodillen en slangen beslist hun nut hebben, ik zit er noch als stads- noch als dorpsbewoner op te wachten en mijn buren hier ook niet. Ongeacht of die krokodil nu 3 meter of 1 meter is.
Maar ja ik ben kleinzerig, houdt ook al niet van de veel kleinere Gekko’s die je uit je slaap kunnen houden en bij wie je beter uit de buurt van hun venijnige tandjes kunt blijven.
Ik weet dat het niet erg populair is, maar mens en natuur gaan niet altijd goed samen. Dus als ik mag kiezen, dan helaas …… Bovendien heb ik al eens eerder krokodillenbiefstuk mogen proeven en dat was geen succes.
Klopt .. ik ben niet zo’n natuurliefhebber, veel Thais om me heen ook niet, die gaan op alles wat beweegt met een hakmes af.
Kreeg zojuist, (zondag 30 oct 11.55 thaise tijd), een teloontje dat het water bij ons huis in Bangkok Noi, Thonburi, tot anderhalve meter hoogte staat en dat er drie handtassen in de vorm van een krokodil rondzwemmen.
Hoe komen die handtassen dan aan jouw telefoonnummer of belden ze niet zelf?
Nee, het was iemand anders. Gelukkig maar, want ik versta geen krokodils.