Thailand versus Maleisië?

thailand

Maleisië is het afgelopen jaar bezocht door bijna 24 miljoen toeristen, zo schrijft de Telegraaf. Dat is bijna twee keer zo veel als naar Thailand. In Maleisië grenzend aan Zuid-Thailand, meldden zich in 2009 maar liefst 110.00 Nederlanders, tegen maximaal 180.000 in Thailand. Het toerisme naar het overwegend mohammedaanse Maleisië groeide met dik 7 procent, terwijl dat naar Thailand hooguit stabiel blijft. De vraag luidt of het Land van de Glimlach de toeristische strijd met het zuidelijke buurland aan het verliezen is? En waar dat aan ligt?

Wie de Thaise media dagelijks volgt, heeft heel wat om over naar huis te schrijven. De dreiging van (weer) een militaire coup houdt het land al enige tijd in een schadelijke wurggreep, met negatieve gevolgen voor de economie. ZKH bestuurt het land al ruim een half jaar vanuit het ziekenhuis en dat is evenmin een goed teken. In grote delen van het land rollen roodhemden en geelhemden over de straten. Beelden daarvan op CNN en BBC doen het toerisme beslist geen goed. Aan de grens met Cambodja vallen regelmatig schoten in de strijd om een tempelruïne (!). Als er iets is dat toeristen afschrikt: kogels!

De dalende aantallen buitenlandse gasten hebben de nieuwe gouverneur van de Toerism Authority of Thailand er al toe gebracht zich te richten op de kwaliteit van de toeristen en minder hun getal. Dat kan overigens geen kwaad, want de stroom Russische en Indiase gasten doet Pattaya beslist geen goed. Maar dat terzijde.

Malafide
De buitenlandse gast die vermoeid op de luchthaven Suvarnabhumi bij Bangkok aankomt, krijgt allereerst te maken met malafide taxichauffeurs die hem voor te veel geld naar zijn hotel brengen. In Bangkok is het vervolgens hink-stap-sprong geblazen op de trottoirs, vanwege de vele gaten, bomen, geparkeerde auto’s en pontificaal midden op het voetpad geplaatste telefooncellen. Dat voetpad wordt overigens tevens gebruikt door brom-/motorfietsen in beide richtingen. Onder het lopen is een gasmasker aan te bevelen, vanwege de slechte luchtkwaliteit. Over het verkeer zal ik niet verder uitweiden: de ene helft van de automobilisten heeft geen rijbewijs (of het gekocht), de andere helft lapt de regels aan zijn of haar laars. De politie controleert alleen op gebruik van valhelm en richt zich verder op het vangen van een bijdrage aan het ‘politie pensioenfonds’.

Volgens de Telegraaf komen de toeristen voornamelijk naar Maleisië vanwege de spa’s, golfbanen, winkelcentra in Kuala Lumpur en de jungle. Dat is opmerkelijk, want als het om spa’s, golfbanen en shopping malls gaat, kent Thailand zijn weerga niet of nauwelijks. De jungle vormt een ander verhaal, want grote delen van het landd zijn van geboomte ontdaan door stropers en/of rijke Thai die nog meer geld willen verdienen. Van jungle is vooral nog sprake in de grensgebieden met Birma en Cambodja en ook daarvan is het nodige verdwenen..

Van natuurbescherming heeft nog vrijwel niemand in Thailand gehoord. Milieu is een luxe die geld kost en dus helaas het onderspit moet delven. Schitterende eilanden als Koh Samet dreigen dan ook ten onder te gaan in het eigen vuilnis, helaas grotendeels veroorzaakt door buitenlandse bezoekers. Koh Samui is voor een groot deel in handen gevallen van grondspeculanten en Phuket is bij wijze van spreken al nauwelijks meer te redden.

De Thaise overheid doet niet veel om de problemen op te lossen, behalve de schuld schuiven richting H1N1, de economische malaise en de politieke onrust in het land. Ministers treden af en aan, vaak als gevolg van praktijken die het daglicht moeilijk kunnen velen. Logisch dat buitenlandse toeristen zich op het hoofd krabben als ‘Amazing Thailand’ ter sprake komt. Maar de hand in eigen boezem steken is in Thailand een van de moeilijkste handelingen.