Pai is Pai niet meer

Door Joseph Jongen

Pai, het ooit zo vreedzame en rustige plaatsje, home van backpackers en rustzoekers, is de weg ingeslagen van vele andere, ooit zo vredige eilandjes en kleine plaatsen in Thailand.

Nog slechts enkele jaren geleden waren er slechts een paar alleraardigste idyllisch gelegen onderkomens, waar je voor weinig geld kon overnachten. Voor echte luxe ging je niet naar Pai, maar wel voor die zalige rust die de kleine plaats

Pai

uitstraalde.

Het rustige riviertje Pai, waarna de plaats is vernoemd, en het wankele uit bamboepalen opgetrokken bruggetje betekende voor de wandelaar, die in alle stilte en rust het kleine riviertje wilde oversteken, zoiets als ‘The bridge over the river Pai’. Je kwam nauwelijks iemand tegen en bij de crematieplaats, die tussen de mooie natuur was weggestopt, dacht je na over de zin van het leven, om vervolgens weer opgewekt verder te wandelen en de grootsheid van de natuur in je op te nemen.

Pai had slechts één echte hoofdstraat met een paar leuke en goedkope restaurantjes waar de voornamelijk jeugdige backpackers zich in de avonduren verzamelden. Wilde je iets ruimhartiger je portemonnee trekken dan was er nog een alleraardigst klein Frans restaurantje en prefereerde je Thai food dan ging je naar Waan-Prik. Ze zijn beide verdwenen, althans niet meer terug te vinden.

Volgens een Thai-insider zou momenteel ‘Benjarong; het beste Thaise restaurant van Pai zijn, maar helaas was dat in het hoogseizoen twee weken lang gesloten. Na jaren, heb ik met verbijstering het Pai anno 2010 gadegeslagen. De plaats is verworden tot een kermisattractie met een avondmarkt die met de Nightbazaar van Chiangmai kan wedijveren.

Paardje rijden

In de ‘Thai Post’ kun je elke avond live Jazzy muziek beluisteren en ook op de avondmarkt tref je de nodige muzikanten aan. Uiteraard heb ik helemaal niets tegen jazz, ben er zelfs een groot liefhebber van, noch tegen straatmuzikanten, maar in het vredige Pai past dit niet.

Het kleine Chinese dorp Kuomintang, dorp is al een groot woord voor die enkele huizen die er staan, spant helemaal de kroon. Je kunt er paardje rijden, aan spelletjes meedoen en uiteraard bevinden zich er heel wat stalletjes met allerhande prullaria. Om het kitscherige nog eens extra te onderstrepen heeft men de paardjes ook nog van een grote zonnebril voorzien. Een grote pet ontbreekt nog aan deze walgelijke uitrusting.

Wellicht is het de smaak van de gemiddelde toerist, maar Pai is Pai niet meer. De mooie natuur is gebleven, maar de zalige rust is verdreven.

.