In de meest culturen is ontrouw een taboe, zelfs in Thailand, waar ontrouw bijna een traditie is. Desondanks beschouwt men het nog steeds als afkeurenswaardig.

Nou ja, in theorie dus. Maar niet in de praktijk, zoals de recente Durex Sex Survey heeft onthuld. Onze mannen en vrouwen hebben weer iets om trots op te zijn, want de Thaise man komt in dat onderzoek op de eerste plaats met maar liefst 54%, wanneer het gaat om het bedriegen van hun partners. De Thaise vrouw bezet met 59% de tweede plaats in de wereld. Dat betekent dat meer dan de helft van de mensen die we om ons heen zien lopen zoals vrienden, familie, etc, hun partner ooit hebben bedrogen.

Mijn vader vertelde me dat hij de enige van zijn vrienden was, die zijn vrouw nimmer heeft bedrogen. Enkele van zijn vrienden zijn trouwe klanten bij massagesalons, terwijl sommigen zelfs kinderen bij hun minnaressen hebben. De meesten van hen vinden echter, dat ze niets verkeerd doen. Immers, voor mannen zijn het “ervaringen” en niemand wordt het etiket “promiscue” opgeplakt. Dat mannen ontrouw zijn is even aanvaardbaar als corruptie onder de politici.

De enquête, gehouden onder 29.000 mensen in 36 landen, geeft ons zo’n beetje de waarheid over onze huidige samenleving, waarin het bij de hand hebben van een paar extra liefjes wordt beschouwd als ‘cool’. Ik heb ook vele verhalen gehoord over hoe vriendinnen een afspraakje hadden met twee mannen tegelijk, of stiekem even verdwijnen met hun tijdelijke minnaar. Het werk, een zieke tante of een buikgriep als dekmantel.

Mensen worden niet graag bedrogen, maar ze hebben altijd excuses als het gaat om hun eigen ontrouw. Het is gewoon een impulsieve daad en het stelt niets voor. Hij of zij kwam op mij af en ik kon geen nee zeggen. Het is mijn keuze om andere opties te verkennen en het is niet verkeerd zolang ik niet betrapt wordt. De lijst van hun creativiteit gaat heel ver en het lijkt erop dat de opwinding het steeds wint van de moraal.

Ja, wat kan er nu eventueel misgaan met een beetje – nutteloze – pret? Nou, veel, natuurlijk. Uit onderzoek blijkt dat 2 tot 3% van alle kinderen het product van deze ontrouw zijn. Een ongebonden, tijdelijk liefje kan serieuze gevolgen hebben in iemands leven. In onze maatschappij is het al erg genoeg om een ”mia noi” te hebben, maar het is nog veel erger om te worden bestempeld als een product ontrouw en immoraliteit. Wie vals speelt of een avontuurtje heeft met een getrouwde man, laat eventuele kinderen de dupe worden.

Als we kijken naar dat bedriegen, moet men vaststellen dat het niet verklaarbaar is. Psychologen zeggen dat deze bedriegers een moeilijke jeugd hebben gehad en zich op deze manier alsnog willen bewijzen. Sociologen zeggen dat ontrouw laat zien hoe corrupt het moreel van de samenleving is. Biologen zeggen dat de mens niet geboren is om monogaam te zijn. Economen zeggen dat het logisch is, dat armere vrouwen zich aangetrokken voelen door mannen met geld, ongeacht hun huwelijkse staat. Sommige religieuze mensen zeggen dat het allemaal om karma uit vorige levens gaat. Wie het weet, mag het zeggen!

Alles wat ik weet is dat het aantal echtscheidingen, in het bijzonder door ontrouw, alarmerend is. Als wij vreemdgaan in werkelijkheid zo acceptabel en normaal vinden, hoe kun je iemand dan vertrouwen als het om zaken gaat of om een politieke functie. Maar of je die combinatie mag maken zou weer een nader onderzoek nodig maken om hierover wakker te schudden

Napamon Roongwitoo is een feature schrijver voor de Bangkok Post (vertaald door Gringo).

Mia Noi, een minnares

Een aanzienlijk aantal Thaise mannen hebben een minnares oftewel een ‘tweede’ vrouw. In het Thais: een Mia Noi. Dit fenomeen maakt deel uit van de eeuwenoude Thaise cultuur.

Wanneer je kijkt naar de Thaise geschiedenis, dan blijkt dat een Mia Noi al honderden jaren bestaat. Polygamie is altijd al een geaccepteerd onderdeel van de Thaise samenleving geweest. Vooral de rijke mannen hadden twee of meer vrouwen. In feite was het zo, hoe rijker je was, hoe meer vrouwen je had.

In het hedendaagse Thailand is daar niet veel aan veranderd. Het is iets waar de Thai over zwijgen en wellicht ontkennen, maar iedereen weet dat het bestaat. Het is één van de bizarre feiten die Thailand zo typeren. En als je er over zwijgt, bestaat het niet.

Minnares voor arm en rijk

Een minnares is niet alleen voorbehouden aan de rijke Thai. Een groot aantal mannen, zowel arm als rijk, hebben een ‘mia noi’. Het heeft een duidelijke en praktische functie. De Mia Yai (eerste vrouw) zorgt voor het gezin en de kinderen, de Mia Noi zorgt voor de man. In sommige gevallen krijgt ze ook kinderen met hem.
Dit is nog steeds de dagelijkse praktijk in Thailand. Er zijn zelfs gevallen bekend waarbij de Mia Yai en de Mia Noi onder één dak wonen. Maar het tegenovergestelde komt ook voor. De man houdt zijn Mia Noi verborgen voor zijn echtgenote en de buitenwereld.

Acceptabel

Wanneer de eerste vrouw er achter komt dat haar manlief er een minnares op na houdt betekent dat niet per definitie het einde van het huwelijk. Sommige Thaise vrouwen maken er geen probleem van. Zolang zij en de kinderen worden onderhouden is het voor haar acceptabel. Ze wil niet het risico lopen dat hij zal kiezen voor zijn minnares en zij alleen met de kinderen achterblijft.
Dit is ook weer zo’n ongeschreven wet in Thailand. Zolang Pa maar aan zijn financiële verplichtingen aan het gezin voldoet, knijpt Ma een oogje toe.

Hoewel wij met onze westerse bril op dit verwerpelijk vinden, is het in het perspectief van de Thaise cultuur toch wel enigszins te begrijpen.

Mia Noi meer dan alleen sekspartner

Thaise mannen hebben een andere relatie met hun echtgenotes dan wij in het Westen. Er wordt niet openlijk gesproken over problemen en veel onderwerpen worden vermeden.
Een Thaise man zal bijvoorbeeld niet snel de problemen op het werk met haar bespreken. De Mia Noi heeft daarin een belangrijke rol, met haar kan hij onderwerpen aansnijden die hij nooit met zijn eigen vrouw zal bespreken. In veel gevallen fungeert de Mia Noi als een uitlaatklep. Hij kan zijn hart bij haar uitstorten. Hierdoor voelt de man zich beter en meestal leidt dit ook tot een gelukkiger huwelijksleven.

Het is dan ook niet aan ons om dit onderdeel van de Thaise cultuur te veroordelen. Zeker niet als alle partijen er mee instemmen en het bijdraagt tot een soort van harmonie.

Mia Noi en een win-win situatie

De Thaise man is gelukkig, omdat hij een vrouw heeft met wie hij echt kan praten. De Mia Yai is vaak blij dat er minder druk op haar wordt gelegd als het gaat om seks. Ze weet dat de kans dat ze zullen gaan scheiden een stuk kleiner is wanneer haar man een Mia Noi heeft. Zolang zij en de kinderen er niet financieel onder hoeft te lijden, gaat ze ermee akkoord.

Ook de Mia Noi is tevreden met haar rol in het geheel. Het zijn vaak onafhankelijke vrouwen die er geen behoefte hebben om 24 uur per dag, zeven dagen per week een man om zich heen te hebben. Ze vinden dat ze wel de voordelen hebben van een relatie met een man, maar niet de nadelen. Zoals zijn vuile was, een kerel die zich overal mee bemoeit of uitgezakt voor de TV hangt.

Kortom een Mia Noi kan zelfs een win-win situatie opleveren.

Songkran Bangkok

Al een paar keer heb ik geschreven over de aardige kanten van Bangkok en ik ontdek nog steeds nieuwe dingen. Zoals onlangs toen in de winkels paashazen naast de kerstbomen stonden. Het zag er zo gezellig en huiselijk uit! Maar wat deden die paashazen daar?

Thais weten immers best hoe kerstmis er uit moet zien, namelijk als een kerstboom in de vorm van een sneeuwwitte kegel, waarop neonkleurige lampjes flikkeren. Die kegel moet groot zijn en van een zuivere mathematische precisie, maar variaties in de kleuren zijn toegestaan. Naast de kegel horen arresleden met rendieren – net als in Amerika – en onder de boom moeten cadeaus liggen. De cadeaus vormen een hint van de winkeliers, want die willen hun investering wèl terugverdienen. Uit de luidsprekers moet jingle bell galmen.

Wat deden die levensgrote paashazen bij een kerstboom? Aanvankelijk dacht ik dat men in Thailand het evangelie toch niet goed had begrepen, of dat de commercie een beetje in de war was. Immers, paashazen horen bij Pasen en dat is iets anders dan Kerstmis! Pasen is de opstanding en die komt pas na Goede Vrijdag. In de Filippijnen is dat goed bekend, want gelovigen laten zich daar graag kruisigen. Er is een Filippino die zich al 23 keer heeft laten kruisigen en iedere keer weer is opgestaan. Daarna rapporteert hij altijd dat hij zich heel goed voelt. Ik voel me dikwijls ook heel goed, maar daar heb ik geen kruisiging voor nodig.

Het raadsel van de paashazen werd me duidelijk toen de kerstbomen en arresleden werden vervangen door draken en lampions en rode altaartjes met Chinese karakters. Chinees Nieuwjaar, het jaar van het konijn! Heel dom van me; mijn westerse vooringenomenheid had in die konijnen paashazen gezien. Van kerstboom tot Chinees konijn, in Bangkok pakt men alles mee en het mag best in elkaar overvloeien. Valentijnsdag en Haloween zijn allang Thaise feestdagen geworden. Ik zie nog wel meer mogelijkheden om het leven in Bangkok op te fleuren.

De hoogtepunten uit onze Nederlandse volkscultuur zouden we heel goed kunnen delen met ons gastland. Alleen ons sinterklaasfeest is geen optie, want een oude man met witte baard is al geclaimd door Santa, en Zwarte Piet is zelfs in Nederland een omstreden figuur. Bovendien zijn hier geen schoorstenen om cadeautjes in te laten zakken. Maar we hebben meer te bieden.

Op mijn kantoor hebben we ‘de dag van de secretaresse’ ingevoerd. Die viel op 1 april, zo hadden wij Nederlanders onderling afgesproken, en voor die gelegenheid verschenen we op het werk in overhemden met lange mouwen en een stropdas. Voor sommige lezers klinkt dit niet als iets bijzonders, maar ik werkte bij de FAO en normaal is het daar een zooitje, nu ja, ik bedoel wat kleding betreft. Het was een groot succes; we werden door onze Thaise dames met bewondering en gejuich ontvangen. Het maakte voor hen een heel jaar ergernis over onze shabby kleding goed. Daarna hebben we hen op een voortreffelijke lunch onthaald. Waarom viert niet heel Thailand de dag van de secretaresse? Het is een natuurlijke aanvulling op Vaderdag, Moederdag, Kinderdag, Dierendag, Labor Day en Teachers Day, nog afgezien van alle Boeddha dagen. Maar misschien moet zo’n dag in Thailand een andere naam krijgen, bijvoorbeeld ‘Mia Noi Day’.

Ik pleit ook voor het invoeren van de vierdaagse in Bangkok. Daarvoor hoef je niet de natuur in te gaan, je kunt gewoon in rotten van twaalf door de winkelcentra marcheren. Nu doet men dat al dagenlang, maar nog niet in uitgelijnde cohorten. Een vrolijke fanfare erbij, rode kruis posten hier en daar, de stemming is opperbest!

Vergeet ook de Nieuwjaarsduik niet, zoals we die in Nederland kennen. Op 1 januari op het strand van Scheveningen de zee in duiken, wie wil dat niet? De Thais kunnen dat in Pattaya doen, want 1 januari valt midden in de Thaise winter en dan is het zeewater in de Golf van Thailand bitter koud.

Voor het populariseren van drie oktober doet de Nederlandse Vereniging al jarenlang zijn best. Haring en wittebrood en natuurlijk hutspot. Ook de spetterende speech van onze voorzitter. Helaas lijken de Thais nog niet geneigd om deze bijzondere dag in hun jaarprogramma op te nemen. Dat komt natuurlijk door die haring. Vervang hem door pla krapong en ik voorspel dat het gaat lopen.

Prinsjesdag, gouden koets en troonrede: onbegrijpelijk dat de Thais daar zelf niet aan hebben gedacht. De charriot hall in het nationale museum staat vol gouden koetsen. Haal er een van stal op de derde dinsdag in september, zet er een dummy in die minzaam wuift en het volk vergaapt zich langs de straten van Sukhumvit. En die troonrede? Ach, als het moet, wil ik best helpen om die te schrijven.

Hemelvaartsdag! Wat is er heerlijker dan die prachtige dag in het voorjaar? Vroeg opstaan, fiets oppompen, krentenbol in de achterzak en daar gaan we! Het gaat om de vrolijkheid, de kinderen en de picknick, niet om wie het snelst kan fietsen. In Thailand zal een aanpassing noodzakelijk zijn om Hemelvaartsdag populair te maken. Geen fietsen maar brommers en gewoon wie het hardst kan rijden. De picknick wordt vervangen door een pitstop bij de drive-in McDonald om een snelle hap te pakken. En er moet een lottery aan worden verbonden, anders is niemand geïnteresseerd.

Moeilijker wordt het met Pinksteren, want ook wij Nederlanders weten niet goed wat we daarmee aan moeten. Met Pinksteren gaan we naar het strand of naar een camping of naar Mien en Jaap voor de eerste BBQ van het nieuwe seizoen. Hoezo, uitstorting van de Heilige Geest? Wat bedoel je? Ok, noem het in Thailand gewoon BBQ-dag en alles is geregeld. Als er bovendien een heilige geest is die iets uitstort, is dat mooi meegenomen.

Met deze aanvullingen wordt het hele jaar in Bangkok één groot feest en geen Nederlander hoeft hier nog heimwee te hebben naar de mooie dagen in ons goede vaderland. Je moet wel in de hoofdstad blijven, want in de Thaise provincies loopt men jaren achter. Wanneer de Thais mijn ideeën goed hebben opgepakt, kunnen we een stapje verder gaan: Sint Maarten, Palmzondag, Allerheiligen, Drie Koningen en nog het een en ander. Onze cultuur heeft zoveel te bieden! Koninginnedag en Bevrijdingsdag natuurlijk niet, want dat soort hoogtepunten heeft Thailand al van zichzelf.

Ook het carnaval komt mijns inziens niet in aanmerking, want Thailand heeft zijn Songkran. Behalve het watergooien is het enige echte verschil de whisky in plaats van bier. Wel kan een voorproefje worden ingevoerd op de elfde van de elfde, als Prins Carnaval wordt gekozen met tappers en blazers. De beste kandidaten voor die erebaan zijn in Thailand de politici.

Ik ga contact opnemen met de TAT, de Tourism Authority of Thailand. Of moet ik me rechtstreeks tot de premier wenden?

© Tekst: Willem Hulscher

De gezinnen zijn groot en men woont, vaak met de grootouders, onder een dak. Een duidelijke structuur is dan wel raadzaam. De Thai zijn dol op kinderen en verwennen ze, maar ze zijn ook vrij streng voor hen. Kinderen moeten hun plaats weten, zich beleefd gedragen en respect tonen. Ouders verwachten dat ze dit gedrag altijd blijven vertonen ook als ze volwassen zijn.

Kinderen moeten respect voor ouders tonen

Thaise kinderen

Thaise kinderen zijn altijd respectvol en dankbaar richting ouders. Dit vinden zij ook heel normaal omdat ze door de ouders liefdevol zijn opgevoed en de ouders het onderwijs van het kind hebben betaald. Een ernstige belediging voor Thaise ouders is een kind die geen respect toont en ondankbaar is. Ook tussen broers en zusters bestaat een hiërarchie op basis van leeftijd. De oudste broer of zus heeft meer gezag dan een jonger gezinslid.

Broers en zuster in Thailand

Ook in de Thaise taal wordt er onderscheidt gemaakt tussen oudere en jongere gezinsleden. Een aantal voorbeelden:
Moeder = Mea
Vader = Paw
Een kind spreekt de ouders aan met khun mea en khun paw (mevrouw moeder en meneer vader)
Een oudere broer = pee chai
Een ouder zus = pee sau
Een jongere broer = nong chai
Een jongere zus = nong sau

Kinderen ondersteunen de ouders financieel

Veel kinderen verlaten, soms al op 14-jarige leeftijd, het geboortedorp om werk te zoeken in Bangkok. Maar of ze nu op het platteland blijven of naar de stad vertrekken een groot deel van het salaris gaat naar de ouders om ze financieel te ondersteunen.

Thuis blijven wonen of ouders in huis nemen

Uiteindelijk keren de meeste zonen en dochters weer terug naar het geboortedorp om dicht bij hun ouders te blijven wonen en ze te verzorgen of in huis te nemen indien dat noodzakelijk is.
Het is tevens niet ongebruikelijk dat Thaise jong volwassenen in het huis van hun ouders blijven wonen, zelfs als ze oud genoeg zijn om hun eigen leven te leiden. Dochters verlaten het huis pas als ze gehuwd zijn. Een ongehuwde vrouw die alleen woont zal ten prooi vallen aan roddel en achterklap. Iedereen in het dorp zal zeggen dat ze niet deugd en dat ze waarschijnlijk een ‘Mia Noi’ is, een tweede vrouw oftewel de maîtresse van een rijke man.

Kinderen zijn het pensioen voor bejaarde Thai

Thailand kent geen pensioenstelsel zoals in het westen. Ouders zijn dus volledig afhankelijk van de steun van hun kinderen. Bejaarden- of verpleeghuizen zijn dan ook geen bekend verschijnsel in Thailand. En al waren ze er wel, kinderen zouden de ouders er niet heen sturen. Het tot de dood verzorgen van de ouders, zien zij als een vorm van dankbaarheid voor de opvoeding en de liefde die ze hebben ontvangen.

Hoewel er de nodige onderzoeken en rapporten over dit onderwerp bestaan, zijn er weinig betrouwbare cijfers

Pattaya

voorhanden. Wie op zoek gaat naar cijfers ziet enorme verschillen. Er worden aantallen genoemd van honderdduizend tot boven een miljoen. Er zijn rapporten die beweren dat de seksindustrie 3% beslaat van de totale Thaise economie. Een ander onderzoek spreekt over alleen al 10.000 prostituees in Koh Samui en tussen de 40.000 a 50.000 in Pattaya.

Al deze cijfers moeten we met een korreltje zout nemen. Prostitutie is officieel nog steeds verboden in Thailand en er zijn geen betrouwbare cijfers voorhanden. Echter het laat geen twijfel dat de prostitutie in Thailand een behoorlijke omvang heeft. De sekstoeristen maken slechts 5 á 10% uit van de klandizie van Thaise prostituees. De overige 90% zijn Thaise mannen.

Als we er van uit gaan dat er in Pattaya ongeveer 40.000 prostituees actief zijn, dan is Bangkok, Phuket, Koh Samui en andere toeristische plaatsen zeker ook goed voor 40.000 prostituees. Wat betekent dat 80.000 prostituees de sekstoeristen bedienen. Indien we er van uitgaan dat dit ‘slechts’ 10% van de totale industrie is, zijn er 800.000 vrouwen actief in de Thaise seksindustrie. Natuurlijk zijn deze cijfers slechts giswerk, maar het geeft wel een indicatie.

Bargirl

Laten we weer eens stilstaan bij de vriendin van mijn vrouw. Ze is 40 jaar, gescheiden en heeft een kind. Ze is nooit eerder werkzaam geweest in de seksindustrie. Ze kan nauwelijks rondkomen van haar geld, dus besloot ze dat het verkopen van haar lichaam de beste optie was in haar geval. Het verbaasde mij vooral dat ze toch vrij gemakkelijk tot deze keuze kwam. Daarbij ging het niet alleen om het geld verdienen, ze wilde ook een relatie met een farang. Ook hier weer gebaseerd op financiële zekerheid.

Omdat ze een farang wilde ontmoeten besloot ze om in Bangkok (Patpong) te gaan werken. Ze vond snel werk bij een bar op Bangla Road. Helaas spreekt ze geen Engels. Ze is best aantrekkelijk voor haar leeftijd, maar ze zal de concurrentie moeten aangaan met bargirls die veel jonger zijn en het spel al beheersen.

Aan de ene kant vind ik het moedig dat ze het probeert, aan de andere kant denk ik dat ze zichzelf alleen maar een rotgevoel bezorgt. Op de één of andere manier voel ik me ook een beetje verantwoordelijk voor haar keuze. Ik ben de enige farang die ze kent. Ze vindt mij aardig en ze ziet dat mijn Thaise vrouw en ik gelukkig zijn. Ik denk dat ze er op hoopt om iets dergelijks te vinden voor zichzelf.

Wat ik het meest opvallende vond, was dat haar omgeving de beslissing zonder morren accepteerde. Ook mijn vrouw

Soi Cowboy Bangkok

en andere vrienden, die zelf nog nooit in de seksindustrie hebben gewerkt, probeerde haar niet op andere gedachten te brengen. Ze praatte er openlijke over met elkaar en maakten er grapjes over. Geen van hen was geschokt of keurde het af. Omdat kennelijk zoveel vrouwen in de directe omgeving dezelfde keuze maken is er niet eens meer sprake van een moreel dilemma. Het is gewoon een praktische keuze geworden.

Ik vroeg mijn vrouw of ze wist hoeveel van haar vriendinnen ooit in de seksindustrie hadden gewerkt. Haar vriendenkring vertegenwoordigd volgens mij een dwarsdoorsnede van de vrouwen in Thailand. Mijn vrouw heeft een plattelands achtergrond, maar heeft het grootste deel van haar leven in de stad gewoond. Ze heeft een goede baan en is succesvol. Haar vriendinnen vormen dan ook een mix uit de lagere- en middenklasse van Thailand.

Toen ze er over nadacht, was ze zelf verbaasd over het forse aantal vriendinnen, die op bepaald moment in het leven hun lichaam verkochten. Tenminste een op de tien. Toen ze ook de ‘mia-noi’ factor er bij betrok werd dat aantal nog groter.

Mia Noi

Je zou kunnen stellen dat een mia-noi (minnares) ook een vorm van prostitutie is. Een aantal Thaise vrouwen ziet het zelfs als een vorm van een carrière. Als je aan een Thai vraagt wat ze doet voor de kost, krijg je als antwoord, “ze is een mia-noi”.

Een mia-noi is een Thaise traditie. Het is een statussymbool voor succesvolle Thaise mannen, om naast de eigen vrouw een minnares te hebben. Het laat zien dat ze in staat zijn om twee vrouwen te onderhouden. Als ze zeer succesvol zijn, hebben ze soms meerdere minnaressen. De mia-noi krijgt een flink stuk van de taart. Meestal zelfs meer dan zijn eigen vrouw. Ze krijgt luxe cadeaus en een flinke financiële bijdrage. Het enige wat ze daarvoor hoeft te doen, is er goed uit te zien en seks te bieden. Kortom, het is ook een vorm van prostitutie.

Nog eens 10 procent van de vriendinnen van mijn vrouw was of is een mia-noi. Dus de uitkomst van dit volstrekt niet-wetenschappelijk onderzoek, geeft aan dat wellicht 20% van de Thaise vrouwen zichzelf hebben verkocht voor geld, op een bepaald moment in hun leven. Dat is een fors percentage en zeker veel hoger dan in westerse landen. Desondanks ga ik dit veroordelen. Het is gewoon een andere manier van denken en handelen over dit onderwerp. Net als in het westen, vinden Thai het verkopen van hun lichaam op zijn minst vernederend. Maar omdat de keuze voortkomt uit financiële noodzaak accepteren zij het veel gemakkelijker. Ze schamen zich er niet voor en bespreken het openlijk met vriendinnen. Ook veroordelen ze anderen niet om dergelijke keuzes.

Mijn vrouw en ik zijn ook nog op bezoek geweest bij de bewuste vriendin op Bangla Road. Ze grapte dat ze kennelijk te lelijk was, want na een week had er zelfs nog niemand een drankje voor haar gekocht.

Ik hoop dat ze haar gevoel voor humor in ieder geval niet verliest.

taxi-bangkok

vriendin pakt mijn reserveringsformulier belt het hotel en geeft haar mobiel aan de taxichauffeur. Een brede grijns is het gevolg. Toch fijn dat we naar de juiste plek rijden. Na een lange vlucht in de benen wil je graag naar je hotel om je koffer te droppen en een douche is ook geen overbodige luxe.

Inchecken gaat op zijn Thais, veel mensen achter de balie, die vooral toekijken. Ondanks mijn reservering kan de lieftallige hotelmedewerkster mijn naam niet vinden in de computer. Na hulp van een collega en veel vriendelijke glimlachen, lukt het wel en krijgen we de keycard.

Het hotel is vrij nieuw en ziet er daardoor wel mooi uit. Mijn vriendin is in haar nopjes. Een flatscreen aan het voeteinde van het bed is voor een Thai het toppunt van luxe. Binnen een minuut na binnenkomst staat de TV aan. Altijd te hard overigens. Wat is dat toch met die Thai, zijn ze structureel doof? Nee, dat is Sanuk. Hoe harder de TV of de muziek hoe leuker het feestje. Ook moet de TV de hele dag aan staan of er nu iemand kijkt of niet dat doet er niet toe.

Een douche is voor de gemiddelde Thai uit Isaan een ongekende luxe. Zo vroeg ze me een keer, toen we in een hotel in Saraburi sliepen, of er ook warm water uit de douchekraan kwam. In Isaan slaapt vrijwel iedereen op de grond, dus een hotelbed is ook wel comfortabel.

De presentjes worden tevoorschijn gehaald en de cadeautjes worden uitgewisseld, Sinterklaas is er niets bij. Als het geel is en het glimt dan is het altijd goed. Thai hebben het liefst gouden ringen, armbanden en colliers. Kan je in geval van nood even naar de pandjesbaas rennen en heb je weer wat geld voor een paar flessen Mekhong. Het feit dat ze hun spaargeld om de nek hangen geeft ook aan dat ze niet veel vertrouwen hebben in de waarde van de baht.

Hoewel het niet geel is en ook niet glimt (zuinige Hollander die ik ben) is ze toch erg blij met de cadeautjes.

eetstalletje

Tijd om wat te eten. Dat is ook iets opmerkelijks, de eetcultuur in Thailand. Thai zijn de hele dag met eten bezig. Ze kopen het in, ze bereiden het, of ze denken er aan. Ook praten ze er de hele dag over. Ik ben een keer met haar naar het Zeeaquarium geweest onderin het winkelcentrum Siam Paragon in Bangkok. Zag ze dikke kreeften en andere lekkernijen, levend achter glas. “I like seafood, Peter” en ze moest drie keer slikken om het water in haar mond weg te krijgen. Het liefst had ze er één aangewezen en in laten pakken. Een ware marteling zo’n zeeaquarium voor de Thai.

Alleen over eten in Thailand kan je al een blog volschrijven. Ook de meest bijzondere eetstalletjes kom je tegen. Ik heb zelfs al een fiets gezien met een werkende barbecue op de bagagedrager. Het aantal eetstalletjes gaat het menselijke brein zowat te boven. Vraag jezelf af hoe groot het heelal is, van ongeveer dezelfde orde is de vraag hoeveel eetstalletjes er in Thailand zijn. Omstreeks het middaguur verschijnen ze uit het niets en worden ze in rap tempo opgebouwd aan de straatkant. In Nederland heb je al 71 vergunningen nodig om drie minuten stil te staan langs de weg. Ik denk zelfs dat de politie in ons land graag een bekeuring zou uitschrijven indien twee kinderen van acht jaar wat restanten speelgoed proberen te verkopen op een kleedje voor het huis. Maar in Thailand mag je de hele straat volbouwen zolang het verkeer er maar een beetje door kan.

Nog even over dat eten. Waar laten ze het in vredesnaam? Mijn vriendin weegt 50 kg en ik 87 kg. Toch eet ze ruim twee keer zoveel. Het lijkt ook alsof ze er niet dik van worden. Sonja Bakker wordt hier in ieder geval niet rijk en ze vreten ook nog eens haar totale weekmenu in één dag op.

Als we het hotel uitlopen richting Nana Plaza vermengd de geur van de honderden eetstalletjes zich met, rioollucht, uitlaatgassen en andere oriëntaalse geuren. Met als gevolg een weeïge en typische geur die ook direct een associatie oproept met Bangkok. Ze kijkt om zich heen of ze ergens Som Tam kan bestellen, ja ze komt uit Isaan dus dan weet je het wel. Som Tam is voor een Thai uit Isaan hetzelfde als patat frites voor een Belg. Een eerste levensbehoefte. Er is van alles te krijgen gefrituurde sprinkhanen, waterkevers en wormen maar geen Som Tam.

Het eetstalletje waar je de keuze hebt uit vele soorten insecten, heeft een bordje hangen aan de kar. “No pictures please!”. De Thaise dame die de insecten verkoopt wordt natuurlijk helemaal krankjorum van al die farang die een foto maken en vervolgens niets kopen.

Ik heb ergens gelezen dat de gefrituurde sprinkhanen zoveel bestrijdingsmiddelen bevatten dat je er een chemische oorlog mee zou winnen.
Een dagje Bangkok met al die smog is al genoeg gif, dus ik sla de sprinkhanen maar over.

We gaan een restaurantje binnen en bestellen wat van de kaart. Ze babbelt wat in het Thais met de serveerster. Hoewel ik er geen woord van versta, denk ik het gespreksonderwerp wel te weten. Er komen hier veel toeristen dus het eten is aangepast aan onze smaak en wensen. Niet te pittig dus. Ik denk dat zij wat extra chilipepertjes heeft besteld. Ook zoiets. Het moet zo pittig zijn dat je maagwand geïrriteerd raakt. Als het niet pittig is, is het niet goed. Ze heeft al last van haar maag, zoals zoveel Thai overigens, maar dat mag de pret niet drukken. Gewoon net doen of je gek bent, en de volgende maaltijd nog meer chilipeper er in. Ze hebben hun eigen logica, de Thai.

Na het eten is het tijd voor meer Sanuk. Ze wil graag even Nana Plaza bekijken. Mijn vriendin is geen “bargirl”. Dat

nana-plaza

betekent dat ze geen tatoeages heeft, geen piercings, niet rookt, niet op hoge hakken loopt, ze mij niet onder tafel zuipt en ik van haar win met poolbiljart. Het “Red light district” heeft een behoorlijke aantrekkingkracht op toeristen, maar ook op haar dus. Ze wil het wel eens van dichtbij zien. Boven bij Nana Plaza heb je de Gogobars. Ze kijkt haar ogen uit, althans dat hoop ik van harte, anders moet ik mijn beeld van haar wat bijstellen.

Beneden aangekomen zijn wat barretjes, we schuiven aan om wat te drinken. Bier lust ze niet maar een glas met half Sprite half bier lust ze wel. De wat ouderen onder ons kennen het aldus ontstane drankje als “Shandy”, zoet bier dus. Niet te zuipen. Soms als ze nog wat Sprite in het flesje heeft denkt ze mij een plezier te doen en kiept ze wat in mijn bier. Gadverdamme wat goor!

Echte bierdrinkers zijn het niet, die Thai. Ik overigens ook niet, want een wijntje vind ik eigenlijk lekkerder. Maar in de verzengende hitte is een koud biertje wel een traktatie. Ik heb ook wel eens met wat mannelijke familieleden van haar een biertje gedronken tijdens het eten. Dat betekent dus geen schuim en continu lauw bier drinken. Als je geen lauw bier wilt gooien ze ijsklontjes in je bier. Ja, echt waar! Je hebt dus de keus uit lauw bier of ijsklontjes in je bier. Ze hebben in Isaan meestal geen koelkast in huis. Dus binnen ‘no time’ is het koele biertje uit de plaatselijke winkel veranderd in een lauwe zooi. Vervolgens slepen ze wel zakken met ijsblokjes mee voor in de limonade of het bier. Dat je de flesjes ook tussen het ijs kan leggen heeft nog niemand bedacht.

Ze springt van haar kruk om even naar het toilet te gaan. Tja, en dan weet je het wel, een farang alleen aan de bar in Nana Plaza. Binnen een paar seconden krijg ik net zoveel aandacht van de aanwezige Thaise dames als Brad Pit tijdens zijn jaarlijkse fanclubdag. Vreemd denk ik dan, ze zien toch dat ik met haar ben. Wat verwachten ze van mij, dat ik haar even aan de kant zet of zo? Na een paar maanden in de bar gewerkt te hebben verdwijnt al je fatsoen als sneeuw voor de zon, moet ik maar concluderen. Hoewel ik geen erelid van de EO ben, voelt het toch wat ongemakkelijk aan en ben ik blij dat ze weer terug komt lopen.

Ik houd maar wijselijk mijn mond over de affectie van haar landgenoten richting mijn persoon. Omdat ik er helaas niet exact zo uitzie als Brad Pit zal de aandacht vooral gericht zijn geweest op mijn zwartlederen portemonnee vol kleurige biljetten met de afbeelding van Koning Bhumibol er op.

Tevens wil ik enig gedoe vermijden, want als ik er nog wat clichés tegenaan mag gooien, jaloers dat ze zijn! Ongelofelijk! Een paar seconden te lang naar een andere dame kijken en je kunt een reactie verwachten. “You are butterfly man” een zinnetje die de meeste Thai wel uit hun hoofd kennen.

Hoeren, snoeren en vreemdgaan behoren naast eten en drinken, tot de favoriete hobby’s van de Thai. De Thaise mannen in dit geval. In Nederland scheppen wij graag op over drie keer per jaar op vakantie gaan. De Thaise man schept op over de drie verschillende vrouwen, buiten zijn echtgenote om, die tot zijn harem behoren. Hoe meer je buiten de deur neukt hoe meer status je hebt. Welkom in Thailand.

Voor de moraalridders die met het vingertje wijzen naar de sekstoeristen, jammer maar helaas. Het sekstoerisme beslaat nog geen vijf procent van de totale prostitutie in Thailand. Thaise mannen, van hoog tot laag, gaan net zo makkelijk naar het bordeel als wij naar de supermarkt. Iedereen weet het en iedereen doet het.

Mia-Noi

Een alternatief voor het bordeel is een Mia Noi (letterlijk: tweede of mindere vrouw). Een minnares dus. Het aantal bijvrouwen is ook weer bepalend voor je status. Hoe meer, hoe beter zou je kunnen zeggen. Dat zit hem in het feit dat een Thaise man een Mia Noi ook moet onderhouden. De Mia Noi krijgt voor haar diensten geld om van te leven en op zijn tijd wat cadeautjes (geel en glimmend). Ook hier weer de Thaise logica. Heb jij meerdere Mia Noi, dan heb je ook veel geld. Dus status!

Mooi land dat Thailand, flink vreemdgaan en als beloning respect en status. Ik kan me wel voorstellen dat veel expats er graag willen wonen. Het klinkt als het paradijs.

Het bijzondere is dat dit veelal ook gebeurt met instemming en toestemming van de echtgenote. Soms trekt de Mia Noi gewoon bij de familie in. Gezellig met z’n allen in één huis. Voorwaarde is wel dat de Mia Noi niet ten koste gaat van het huishoudbudget van Ma. Als Mama op z’n tijd ook cadeautjes krijgt (ja hoor, graag geel en glimmend) dan knijpt ze een oogje toe. Ze gunt manlief zijn pleziertjes als zij er maar niet (financieel) onder hoeft te lijden.

Mocht Pa het in zijn botte kop halen om teveel achter zijn mannelijkheid aan te lopen en dit ten koste zou gaan van Ma, dan zijn de rapen pas echt gaar!

Vreemd gaan zonder toestemming of stiekem er een paar vriendinnetjes er op na houden kan verstrekkende gevolgen hebben. Thaise vrouwen hebben daarvoor de ultieme straf bedacht. Namelijk, je pik er af snijden! Jawel, geen halve maatregelen in het ‘Land van de Glimlach’.

Bijna dagelijks staan de nieuwsberichten hierover in het plaatselijke sufferdje. Man gaat vreemd, vrouw komt er achter. Gooit een slaapmiddel in zijn lauwe bier en als hij lekker ligt de dutten, haalt zij het mes tevoorschijn waar dezelfde middag nog een kip mee is onthoofd. Tjak, tjak, tjak en het mannetje gaat niet meer vreemd. Rigoureus maar wel doeltreffend.

Het komt zelfs zo vaak voor in Thailand dat Thaise artsen een wereldwijde reputatie hebben opgebouwd in het weer succesvol aannaaien (raar woord in dit geval) van afgehakte piemels. Omdat Thaise vrouwen ook de krant lezen en niet van half werk houden, hebben ze daar wat op gevonden. Het afgehakt lid gaat hopsakee, de WC in. En als je weet hoe een Thais hurktoilet in elkaar zit, zal je begrijpen dat je dan niet even op zoek gaat naar je afgehakte piemel.

Vaak gaat het ook mis en bloed de man dood. Het is zaak om snel naar het ziekenhuis te rijden. Gezien het feit dat het zo vaak voorkomt verwacht ik dat ze er een aparte poli voor hebben. Wilt u de bordjes volgen naar de ‘afgehakte lullen poli’ en aldaar een nummertje trekken, u wordt zo spoedig mogelijk geholpen. Wel ‘lullig’ als er dan net zeven mannen voor je zijn.

Voor de sensatiezoekers onder ons heb ik nog snel even een berichtje opgezocht. Deze arme stakker ging niet vreemd. Maar kwam dronken thuis (dat schijnt daar ook wel eens voor te komen) sloeg zijn vrouw en eiste seks van haar. Nu zijn Thaise vrouwen niet voor de poes en dat heeft hij geweten. Wil je weten hoe het afliep, lees dan verder in Thailandtip (Duits online magazine)

Dus mocht je ruzie krijgen met je Thaise vriendin en dreigt ze je jongeheer er af te snijden, laat dan je koffers staan pak je paspoort en neem het eerste beste vliegtuig richting Europa.

Tot zover deel 2. van Khun Peter goes Thailand.

Sawatdee Khap