Spa en Massage

door Hans Bos

Is het nu alles kommer en kwel in het nieuwe vaderland? Nee, beslist niet. Maar het is ook niet allemaal rozengeur en maneschijn. Na bijna vijf jaar jaar in het ‘Land van de Glimlach’ zijn me een flink aantal minpuntjes opgevallen, doorgaans verzwegen in reisbrochures en juichende verhalen van het Thais verkeersbureau. Het is zaak goed de voor- en nadelen van een verhuizing op een rij te zetten, alvorens een dergelijke ingrijpende stap te zetten.

Onder de goede kanten van Thailand schaar ik uiteraard de natuur van het land, al wordt deze op diverse plaatsen fors geweld aangedaan. De Mekong is indrukwekkend en de vele historische plekken in noord en noord-oost Thailand zijn beslist de moeite waard, met Ayutthaya, Sukhothai, Phimai en Phanom Rung als uitschieters. Over de tropische eilanden en fraaie stranden hoef ik het niet te hebben, dat doen de brochures al in ruime mate. Ook hier zal de wal het schip keren, want als door de toenemende milieuverontreiniging de toerist het land links laat liggen, komen de Thai hopelijk tot bezinning.

Over het klimaat twijfel ik. Je moet goed tegen deze broeierige warmte kunnen om je in Thailand senang te voelen. De Thaise winter, van december tot en met februari bevalt me in het Bangkokse laagland het best. De temperaturen in het noorden van het land zijn me dan te koud, maar zo heeft iedereen zijn voorkeur. Aan de andere kant is het een hele geruststelling dat je geen last meer hebt van die kille, miezerige winters in Nederland. Ik mis de maagdelijke sneeuw van de eerste dag, maar niet het krabben van de autoruiten, de ijzel en de alles doordringende koude wind. Ik sta hier elke morgen op, trek mijn Bermuda aan en ga met een bakje muesli op het terras de Bangkok Post lezen. Thais eten, ook weer zo’n pluspunt, is uitermate smakelijk, maar bij het ontbijt toch liever niet…

Een sterk punt van Thailand acht ik de medische zorg, zonder meer van uitstekende kwaliteit. Geen wachtlijsten, ziekenhuizen die meer weg hebben van vijfsterrenhotels voor een prijs waar Nederlandse specialisten niet eens hun bed voor uitkomen. Een hartoperatie, nieuwe heup of een facelift? Gaat u maar liggen, we komen zo bij u. Een hele verademing bij de kille behandeling in Nederland, waar de kosten de pan uitrijzen. Een trieste zaak dat Nederlandse zorgverzekeraars hun klanten niet vaker aanmoedigen om hun medische problemen in Thailand te laten verhelpen. Het kan ze immers een hoop geld schelen, terwijl ze een dergelijke luchtbrug kunnen gebruiken om Nederlandse specialisten en ziekenhuizen tot inkeer te brengen. Ik beveel met name het Bumrungrad en het Bangkok Hospital aan in de binnenstad van Bangkok en niet alleen vanwege de kwaliteit, maar zeker vanwege het feit dat de meeste artsen en verplegend personeel goed Engels spreken. Ook in de rest van het land liggen uitstekende ziekenhuizen, vaak particulier. Van enkele ziekenhuizen hoor ik dat het winstbejag groter is dan de zorg voor de patiënt, maar doorgaans is het aantal klachten gering.

In de categorie ‘plus’ horen ook de ontelbare spa’s en massage-instituten. Voor een habbekrats kun je daar je stramme en stijve ledematen laten masseren. Als herboren sta je een of twee uur later weer buiten. Ik maak geen melding van ‘meerwerk’, want de mannen die dit aangaat, weten doorgaans van de hoed en de rand en hebben mijn advies niet nodig, toch? Zo meld ik ook de vele ‘bar beers’ niet onder de pluspunten, want wat voor de zondaar een dikke plus is, vormt voor de dienstdoende kapelaan een forse min…

Een pluspuntje vormt ook het bestaan van twee Engelstalige dagbladen, de Bangkok Post en The Nation. Voor circa 120 euro krijg je die een jaar lang, zeven dagen per week in de bus. Toegegeven, ze zijn soms kritiekloos en regeringsgezind, maar wie daar doorheen kijkt, heeft er een goede bron van informatie aan (zelfs over het Nederlandse voetbal). Wie ver buiten de hoofdstad en toeristische gebieden woont, zal het echter zonder deze dagbladen moeten stellen.

Een eervolle vermelding verdienen de winkels in Thailand. In de categorie ‘het gemak dient de mens’  horen de 7/11′s, Family Mart en andere winkels die 24 uur per dag open zijn.In de grote shopping malls/winkelcentra in Bangkok, maar vaak ook in Chiang Mai, Pattaya, Phuket en Koh Samui is vrijwel alles te vinden wat de wereld te bieden heeft (met uitzondering dan van nieuwe haring en 30+-kaas…).

Als laatste, maar beslist niet als minste, noem ik het prijspeil in Thailand. Weliswaar is de euro, vergeleken bij een jaar geleden, zo’n kleine 20 procent minder waard, maar nog altijd liggen de prijzen in dit land een stuk lager dan in West-Europa. Dan noem ik niet alleen het beroemde Thaise eten, maar ook de benzine/diesel, gas, elektriciteit, water en ga zo maar door. Ik kan me hier een auto permitteren waar ik in Nederland alleen van kan dromen en bewoon een villa die daar een veelvoud zou kosten. Om nog maar te zwijgen van poetsvrouw of tuinman.

Enkele reacties stellen dat wij als buitenlanders moeten integreren in de Thaise samenleving. Dat is een goed streven, doch feitelijk onhaalbaar. Al sinds de VOC in 1604 in Ayutthaya voet aan wal zette, hebben we dat geprobeerd. Tevergeefs. We zijn en blijven ‘rijke’ witneuzen. Thai goed spreken is voor een buitenlander vrijwel onmogelijk, laat staan Thai lezen en schrijven. Dat moet je van jongs af aan hebben geleerd. Thai zijn beslist vriendelijker tegen farang die hun taal (proberen te) spreken, maar cultureel blijven we in hun ogen barbaren. Soms hebben ze het wat dat betreft bij het rechte eind…

Dagelijks regen in Thailand

door Hans Bos

Al een beetje gewend in het nieuwe vaderland? En aan de regen die vrijwel elke dag valt tussen mei en oktober? Kun je goed tegen de hitte in maart, april en mei?  Je had zeker niet gedacht dat de temperatuur in het noorden en noordoosten van Thailand in december, januari en februari kan dalen tot een graad of tien?  In de heuvels en bergen zelfs tot rond het vriespunt! Dan had je je maar beter moeten voorbereiden. Bij een verhuizing van Nederland naar tropisch Thailand met een totaal andere cultuur en natuur draait daar immers alles om.

Maar goed, je zit ontspannen met een Thais biertje op de veranda of balkon om te genieten van het warme weer. Oh sorry, dat biertje kun je wel vergeten, want voor elf uur ‘s morgens  mag in Thailand geen alcohol worden verkocht en van 14 tot 17 uur ook niet. Dit om alcoholmisbruik tegen te gaan. En heb je de pech om op een officiële of nationale feestdag aan te komen of tijdens een verkiezing, dan zul je de dorst moeten lessen met niet-alcoholische dranken. Rokers krijgen het hier ook steeds moeilijker, want de regeldruk groeit. Al houdt niet ieder politiekorps daar de hand aan.

Die politiemensen verdienen overigens het zout in de pap niet en doen er dus van alles bij. Ik ken agenten die er een goktent op nahouden of een massagesalon. Straatagenten houden graag buitenlanders aan omdat daar meer te vangen valt. Tea money, heet dat dan. Een agent bedankte mij laatst (na ontvangst van 300 THB) met de woorden : “Thank you, my love’. Smeergeld is gebruikelijk bij het passeren van eigendomsakten van land, bij invoer van het een of ander en als je een bedrijf hebt.

Maak nooit de fout om met je nieuwe partner voor een habbekrats een zogeheten ‘bar beer’ te kopen. Als de zaak niet loopt, ga je eraan ten onder. Loopt-ie wel, dan staat binnen de kortst mogelijke tijd een man voor de deur die ‘bescherming’ aanbiedt. Uiteraard tegen betaling…

Alcoholisme is een van de grootste gevaren die buitenlanders in Thailand bedreigen. Je hebt immers overdag niets of weinig te doen, de alcohol is relatief goedkoop (vooral de sterke drank) en een greep naar de fles ligt dus voor de hand. Uiteraard is het risico nog groter bij uitbaters van bars en restaurants. Daarbij dien ik te vermelden dat een buitenlander alleen mag werken in sectoren waar de Thai geen benul van hebben. Restaurant of bar staat dus altijd op naam van vrouw of vriendin en als de relatie stuk loopt, begrijp je al wat er gebeurt…En roep nu niet: die van mij is anders. Want er is geen koe zo bont of er is wel een vlekje aan. Wij zien alleen de buitenkant. De waarheid onttrekt zich voor een deel aan onze waarneming. Ik zou daar een feuilleton over kunnen schrijven. Dat heb ik het over onderwerpen als: liegen over leeftijd, kind, achtergrond, werk, schulden, gokken, drank en ga zo maar door. Menigeen van jullie kan deze lijst moeiteloos aanvullen. En som is het maar beter om niet alles te weten….

Ik wil niet zeggen dat Thai geen gevoel voor humor hebben. Laat ik het houden bij: een ander gevoel voor humor. Smeer wat zwarte schoensmeer op je gezicht en Thai liggen in een deuk; een rokje aan en Thai komen niet meer bij. Dat soort Snip-en-Snap-lol zie je elke avond op de Thaise tv, afgewisseld met soaps. Die zijn gevuld met moord en doodslag, hoewel elk wapen (zichtbaar) is weggeblokt, evenals elke sigaret. De kinderen zouden eens op onzalige gedachten mogen komen. Achter de schermen, verborgen voor buitenlandse ogen, gaat in Thailand echter een wrede samenleving schuil, ver van vriendelijke wai’s en glimlach. Je hoeft alleen maar naar de foto’s te kijken in Thaise dagbladen om te weten hoe de wind waait.

Hoe doet u boodschappen of bezoekt u vrienden? In Bangkok en andere grote steden rijden genoeg taxi’s om je van de ene plek naar de andere te begeven. In de hoofdstad rijden er alleen al ruim 80.000. Tel daarbij de Skytrain  en de ondergronds MRT en uw vervoer is rond (lees de post over vervoer in Bangkok elders op dit blog). Mijdt tuktuks en motorcycle taxi’s vanwege de uitlaatgassen en het risico van ongelukken. In Pattaya zijn de straten vergeven van de zogeheten songtaews, die voor weinig geld een vaste route rijden. Zo heeft elke stad zijn eigen invulling van het vervoersprobleem.

Op de bromfiets? Vergeet niet dat deze doorgaans voorzien zijn van 125 cc motoren en je er dus een rijbewijs voor nodig hebt (en een valhelm…). Niet dat de Thai zich daar iets van aantrekken. Rijbewijs? Nooit van gehoord en als wel, dan gekocht. Verkeersregels? Van hetzelfde laken een pak. De meeste doden in het Thaise verkeer vallen bij bestuurders en passagiers van deze voertuigen. De bestuurder rijdt als een idioot en de andere weggebruikers zien deze racebrommers over het hoofd. Be my guest, maar kom niet klagen als je in het ziekenhuis ligt. In de meeste toeristenplaatsen kun je een dergelijk voertuig op je naam krijgen zonder jaar- of retirement visum. In Bangkok is dat een stuk moeilijker.

Een auto kopen? Financiering is (tegen hoge rente) alleen weggelegd voor Thai met een vast inkomen, al dan niet volgens de waarheid…Dat wil zeggen dat je de auto contant moet afrekenen en dat is tegen de huidige koers niet bepaald voordelig. Omdat Thai, als ze het zich kunnen permitteren, altijd het laatste model auto of mobiele telefoon willen hebben, staan in Thailand honderdduizenden gebruikte auto’s te koop. Aankoop is een kwestie van onderhandelen. Een ritje is vaak alleen toegestaan op het terrein van de verkoper, dus er kleeft een zeker risico aan. Doe niet te zuinig met de verzekering en neem first class, in feite all risks. Dat voorkomt dat je bij een ongeluk tussen de juridische wal en het schip valt. Met 15.000 tot 20.000 THB per jaar is deze verzekering niet echt goedkoop, maar dan heb je ook wat. En zet de auto op je eigen naam. Je kunt nooit weten. In Bangkok moet je bij immigration eerst een (overbodige) brief afhalen waarop staat dat je woont waar je woont, voordat je naam bijgeschreven wordt in het blauwe kentekenbewijs van de auto.

Wordt uiteraard vervolgd.

WK-voetbal

door Hans Bos

Nou ja, in feite is dit een gróte ergernis. Het wereldkampioenschap voetballen is in Thailand namelijk alleen te volgen via een gratis nationaal tv-kanaal met Thais commentaar. Ik geef toe: met een HD-toestel en bijbehorend aanvullend abonnement zijn de wedstrijden via kanaal 111 ook in het Engels te volgen. Probleem is dan dat ik mijn nog lang niet versleten tv bij de vuilnisbak moet zetten. Beeldkwaliteit versus portemonnee en wellicht ook het milieu…

Het blijft een merkwaardige zaak. Via de sportkanalen van UBC (True Visions) zijn alle sportwedstrijden altijd in het Engels te volgen, al slipt er wel eens een bokswedstrijd in het Italiaans tussendoor. Zelf de Britse premier league is daardoor voor de vele tienduizenden expats in dit land goed te volgen. Volgens True Visions is het Engelstalige commentaar bij de gewone netten niet te koop. RS International Broadcasting and Sports Management Company Limited (!) kan de rechten voor Engelstalig commentaar (dat er wel degelijk is) niet verkrijgen als gevolg van de restrictie van de Fifa. Dit omdat in de regio een groot probleem bestaat: zendpiraterij. Althans volgens True Visions.

Al met al blijft het een zure zaak, al is het alleen maar voor die 40 euro die het tv-abonnement maandelijks kost.  Daar komt nog bij dat op het beeld alleen de gespeelde tijd te zien is, niet wie er voetbalt of wat de stand is. Schakel je iets te laat in, dan blijft het gissen wat zich op het veld afpeelt, totdat kort partijen en stand in beeld worden gebracht.

Maandagavond (Thaise tijd) zit ik voor de wedstrijd Nederland-Denemarken aan de Thaise buis gekluisterd. Ik overweeg het geluid maar helemaal uit te zetten. Dan ben ik meteen van die irritante roeptoeterende zuzuvela’s af.

Bankpas

door Hans Bos

Al enkele jaren heb ik een rekening bij de Bangkok Bank. Als buitenlander zónder werkvergunning kun je daarvoor in Bangkok alleen terecht op het hoofdkantoor op Silom Road. Inmiddels weet ik dat Kasikorn Bank veel minder moeilijk doet, maar destijds wist ik dat nog niet.

Enfin: ik had een uur eerder nog met mijn bankpas (die ze in Thailand ‘debet card’ noemen zonder problemen getankt,. Toen ik even later geld wilde opnemen, werd mijn pas door de ATM’s van elke bank geweigerd. Dus naar het dichtstbijzijnde filiaal van de Bangkok Bank. Daar ontspon zich achter de balie een hele discussie. De filiaalhoudster sprak wat Engels en legde mij uit dat ik in het bezit was van een oude bankpas. Op het stukje plastic stond overigens dat het ding nog geldig was tot ergens in 2013, maar goed…Had de bank mij niet even van dit feit op de hoogte kunnen stellen?

Ze kon mij een nieuw pas verstrekken als ik mijn werkvergunning, bankboek en paspoort kon overleggen. Dat laatste document had ik toevallig bij me, maar doorgaans loop ik niet met mijn bankboek op zak en een werkvergunning heb ik nu eenmaal niet. Bovendien was het ruim 10 kilometer rijden naar huis. Na een half uur palaveren, had ik de dame overtuigd van het feit dat ik écht geld nodig had. Ze belde het hoofdkantoor, gaf de hoorn aan mij en zei dat ik moest waarschuwen als het call center antwoord gaf. Dat kan bij de nogal ouderwetse en bureaucratische Bangkok Bank wel eens een uurtje duren (en bovendien zit je dan vast aan afschuwelijke muziek).

Uiteindelijk is mijn nieuwe bankpas met veel vijven en zessen geregeld. Het ding is geldig tot eind 2019. Voor die tijd zal ik wel weer ergens problemen ondervinden met afrekenen of geld opnemen, maar wie dan leeft, die dan zorgt.

Dalende euro

Bron: RNW

Nederlanders in Thailand en andere verre oorden hebben last van de afbrokkelende  eurokoers, omdat de pensioenuitkering of andere inkomsten uit Nederland mee dalen met de koers van de Europese munt. Een enkeling overweegt zelfs om terug te keren naar Nederland als de euro niet snel aan kracht wint.

Frits schrijft vanuit Thailand dat Nederlanders in het buitenland die een pensioentje uit Nederland hebben het wel wat moeilijker krijgen nu. Enerzijds minder buitenlandse valuta voor de euro, anderzijds hebben zij vaak te maken met hoge inflatie die de producten duurder maakt.

Goed toeven

Jaap reageert wat laconieker met de opmerking dat het nog steeds goed toeven is in zijn woonland Thailand: ‘ook met de huidige wisselkoers.’ Maar ook hij kan niet ontkennen dat de in rap tempo zwakker wordende euro zijn weerslag heeft. ‘Dat is natuurlijk niet prettig en vooral voor gepensioneerden met een relatief klein inkomen is dat erg vervelend. Maar laten we het wel even in het juiste perspectief blijven zien. Toen de gulden er nog was, kregen we 17 baht voor een gulden. Toen de euro geïntroduceerd werd, kregen we 37 baht voor 1 euro. Nu, na alle dalingen, krijgen we nog steeds 41 baht. Zeventien procent daling is veel. Maar de Engelsen moesten vorig jaar een bijna 50 procent daling van het Britse pond accepteren. En een paar jaar gelden de Amerikanen met de dollar idem dito.’

Relatief

De huidige daling van de Europese munt is fors, maar als we naar de koersontwikkeling over een reeks van jaren kijken, valt het reuze mee. Sterker nog: dan is de euro zelfs behoorlijk sterk. Kort na de introductie stond de Europese munt er veel minder goed voor!

In januari 2002 werd de euro ingevoerd als wettig betaalmiddel in twaalf landen van de Europese Unie en later maakten nog meer landen deze stap, of eigenlijk overstap op de nieuwe munt. Op de financiële markten werd al drie jaar eerder de euro geïntroduceerd: de koersen van aandelen en obligaties staan sinds 1999 genoteerd in euro’s.

Vooral in de beginjaren ‘presteerde’ de euro zeer matig. De euro bivakkeerde indertijd zelfs op een koers ruim beneden de 90 dollarcent. De huidige wisselkoers van rond de 1,26 dollar voor één euro is altijd nog zo’n dertig procent boven het dieptepunt van kort na de introductie. Het blijft pijnlijk als iemand zijn koopkracht ziet dalen. Zeker als die persoon een laag inkomen geniet. Zo schrijft Jaap vanuit Thailand dat het na zeven vette jaren (sinds de euro aan zijn opmars begon) nu wat minder vette jaren volgen.

Zware dobber

Voor andere Nederlanders is het echter een zware dobber om rond te komen van hun salaris of uitkering nu de euro de weg naar beneden heeft ingezet. Hans schrijft vanuit Thailand dat hij het nog kan bolwerken. ‘Maar er zijn legio mensen in Thailand, vaak getrouwd en zorgend voor kinderen, die leven van een lage uitkering of AOW. Deze mensen lopen bij de eerstvolgende verlenging van hun visum aan tegen het feit dat ze niet meer voldoen aan de inkomenseis. Het gevolg: geen verlenging en gedwongen terug naar Nederland.’

De grote vraag is natuurlijk wat de euro de komende tijd gaat doen. Het is simpelweg te hopen dat de euro niet verder duikelt. Als we de koers van de euro in de beginjaren in ogenschouw nemen, dan is het te hopen dat de Europese eenheidsmunt niet naar een nieuw dieptepunt gaat. Want dan is de financiële pijn voor tal van Nederlandse emigranten met een laag inkomen of uitkering vanuit Nederland niet meer te overzien. ‘Bedankt Griekenland’, verzucht Rob vanuit Thailand.

Provincies met een avondklok: Bangkok, Nakhon Pathom, Chon Buri, Nonthaburi, Samut Prakarn, Pathum Thani, Ayutthaya, Khon Kaen, Udon Thani, Chaiyaphum, Nakhon Ratchasima, Si Sa Ket, Chiang Mai, Chiang Rai, Nan, Lampang,
Nakhon Sawan, Kalasin, Mukdahan, Nong Bua Lumpu, Roi Et, Sakhon Nakhon en Ubon Ratchathani.

Bekijk de video:

.

.

Thaise baht

Door Hans Bos

Those were the days, my friend…..Dat we nog 50 THB voor een euro kregen, of zelfs 53. Zeker als we dat vergelijken met de magere 41 die de Thaise banken gemiddeld nu voor onze zuurverdiende euro neertellen. Thailand was voor expats en toeristen uit eurolanden de laatste jaren een goedkoop paradijs. Shopt till you drop and buy till you die… We kwamen met vrijwel lege koffers het land binnen en verlieten het met volle. Dat feest is nu voorbij. De euro is bijna 20 procent minder waard geworden en dat zullen velen merken.

Toeristen hebben er nog de minste last van. Zij verblijven hier doorgaans slechts enkele weken. En wat maakt 20 procent dan uit op een vakantiebudget van enkele duizenden euro’s. Bovendien kunnen zij kiezen of ze al dan niet naar Thailand reizen. Nee, het zijn met name de hier wonende expats met euro’s in de zak of op de bank in het thuisland, die verbitterd gadeslaan hoe, als gevolg van frauderend Griekenland, hun levensstandaard is aangetast of zelfs aangevreten.

Immigration in Thailand stelt bijvoorbeeld dat een buitenlander van 50 jaar en ouder pas voor een retirement-visum in aanmerking komt als hij/zij twee of drie maanden vóór de aanvraag 800.000 THB op een Thaise bankrekening heeft staan. Dat stond het vorig jaar gelijk aan ongeveer 16.000 euro. Nu moet de expat daar maar liefst 19.512 euro voor neertellen, een fors verschil. 

Overigens geldt voor mensen die met een Thai(se) zijn getrouwd de eis van 400.000 THB, maar dat maakt de pijn slechts half zo erg…het voordeel van een retirement-visum is dat je niet elke 3 maanden het land uit hoeft, zoals met een jaarvisum non-immigrant-O.

Ook kan hij een bewijs (doorgaans van de ambassade) overleggen dat hij een gegarandeerd maandelijks in komen heeft van 65.000 THB, afkomstig van aow, uitkering of pensioen. In 2009 had onze eurolander daar slechts 1300 euro voor nodig. Bij een koers van 41 THB voor de euro, moet hij echter 1585 euro aan inkomen zien te bewijzen. Een verschil van bijna 300 euro.

Voor veel expats zijn deze eisen een onoverkomelijke hindernis. Zij zullen andere wegen moeten bewandelen om in Thailand te mogen blijven, of de handdoek in de ring gooien en terugkeren naar het thuisland.

Het zal duidelijk zijn dat de huidige koers evenmin bevorderlijk is voor de handel in onroerend goed. Een huisje of appartement van één miljoen THB kost de farang in plaats van 20.000 nu ineens 24.390 euro. Dat stemt de doorsnee koper toch tot nadenken.

En al die farang die elke maand een vast bedrag overmaken naar vrouw, vriendin of familie in Thailand? Vorig jaar kregen de Thai voor zijn 100 euro nog 5000 THB. Nu moeten ze het doen met 4100. Dat scheelt een slok op een borrel, zeker met stijgende prijzen en en inflatie van 3 procent.

Veel Engelsen hebben Thailand al verlaten, als gevolg van de dalende koers van het Britse pond tegenover de THB. Het ziet er naar uit dat nu ook de stroom euro-expats op gang komt die het in Thailand niet meer bol kunnen werken. Tenzij de Thaise overheid de inkomenseisen versoepelt. Maar daar is in de huidige politieke context voorlopig nog geen sprake van.

.

Als webmaster van Thailandblog kijk ik dagelijks naar de cijfers die Google Analytics uitspuugt, zoals bezoekersaantallen, populaire keywords en verwijzende sites. Handig en nuttig om te weten.

Het meeste bezoek aan Thailandblog, komt voornamelijk uit drie landen. Nederland, Thailand en België. Gezien het feit dat het een Nederlandstalig blog is zullen er niet veel Thai zijn die het blog bezoeken. In dat geval blijven de Nederlanders in Thailand over. Dat blijkt overigens ook uit de reacties die we krijgen van onze lezers.

Google Analytics laat het volgende zien (periode 1 januari t/m 30 april*):

1. Netherlands: 72,07%
2. Thailand: 14,23%
3. Belgium: 10,08%
4. Rest: 3,62%

*Percentage bezoek uit betreffende land in relatie tot het totaal

Ruim 14% van ons bezoek komt uit Thailand. Dat zijn maar liefst 6.100 bezoeken. Leuk om te weten dat ook de expats in Thailand ons weten te vinden!

Sinds enige tijd zijn Hans en ik ook druk aan het Twitteren. Wij speuren het web en andere Tweets af om actueel nieuws en wetenswaardigheden met jullie te delen. Volg Thailandblog dus ook op Twitter. Heb heb je geen Twitter account? De Tweets (kleine berichtjes) verschijnen ook op Thailandblog.nl (zie de linkerkolom).

.

De Songkran ellende is gelukkig weer voorbij en snap nog steeds niet dat de overheid nog steeds accepteert dat er elk jaar weer vele miljoenen liters kostbaar water worden verspild.

Absoluut onaanvaardbaar met de lage waterstand in de meren en om nog maar niet te spreken over de honderden doden en vele duizenden gewonden elk jaar door overmatig drankgebruik. Daardoor draait de Thaise economie op

Songkran watersverspilling

extreme lage toeren omdat bijna iedereen ruim een week het Thaise Nieuwjaar viert. Belachelijk want niemand is bereikbaar zelfs niet bij de watermaatschappij die ook dagen gesloten was, wat de nodige problemen heeft opgeleverd bij gesprongen leidingen.

Ook kwam ik vorige week met een landgenoot tevergeefs bij de toeristenpolitie om aangifte te doen, maar de enige diender lag zijn roes uit te slapen evenals het meeste securitypersoneel. Ik heb geen probleem met twee of drie dagen Songkran viering maar een week en soms nog langer is teveel van het goede en een verkrachting van de Thaise economie en vooral van het milieu. Heb dit diverse keren aangekaart bij de Thaise autoriteiten en men gaf mij wel schoorvoetend gelijk maar er gebeurd helemaal niets. Desondanks heb ik de laatste dag spontaan meegedaan met mijn zoon, gezamenlijke vrienden en kennissen in het Tuliphuis. De sfeer was goed en ontspannend maar meer dan een dag is niet aan mij besteed.

Vluchtproblemen

Vele toeristen waren bang voor een bezetting van de vliegvelden, zoals de yellowshirts in 2008 deden. Nu gaf een IJslandse vulkaan grote problemen op vele internationale vliegvelden, waaronder Bangkok. Dit had niemand kunnen voorzien en zelfs voor mogelijk gehouden. Met als resultaat ongeveer 3.000 gestrande landgenoten waarvan de meesten al weer aan het werk moesten zijn. Ik trof een groep gestrande Foxreizigers in restaurant ‘Ons Moeder’ maar die hielden de stemming er opperbest in met hun Brabantse nachten zijn lang, maar ontkwam niet aan het verzoek of ze ook wat anders konden zingen.

Reizigers gestrand in Bangkok

Dit had ook zijn keerzijde bij een boze passagier die met spoed naar huis wilde. Hij was vooral boos op het feit dat passagiers met een ticket met vastgestelde datum wel op de dag konden vliegen en reizigers die een week moesten wachten niet mee konden. Bij navraag bleek dit te kloppen want dit zijn vastgelegde afspraken, maar kan mij de irritatie goed voorstellen. Alleen lege stoelen worden opgevuld voor de langst wachtende met nummers.

Deze boze landgenoot kon hier niet mee leven en wil een gerechtelijke procedure aanspannen en heb hem dit afgeraden omdat dit enerzijds IATA afspraken zijn en de vliegmaatschappij zich daarop beroept. Anderzijds zijn oorzaken als een Vulkaanuitbarsting overmacht waar niemand wat aan kan doen. Misschien dat hij meer succes heeft bij de IJslandse regering met de vraag waarom deze vulkaan nooit onschadelijk is gemaakt, voor zover mogelijk.

De wetenschap is zover gevorderd dat ze hier toch eens serieus over moeten nadenken, al moet ik zeggen dat de natuur van oorsprong altijd winnaar was in het verleden. Maar het is het proberen zeker waard nadat dit fenomeen zo’n enorme schade heeft opgeleverd. De geologen hebben voorspeld dat dit nog maanden kan duren. Bij het ter perse gaan zijn de eerste vluchten inmiddels gestart en hopelijk zonder gevolgen voor de passagiers en bemanning die toch een risico hebben genomen.

Een slecht afgelopen vluchtrisico was er afgelopen week voor een Poolse delegatie naar Rusland waar een groot gedeelte van de Poolse regering inclusief hun president en echtgenote om het leven kwamen. Dat dit muisje nog een staartje krijgt spreekt voor zich omdat de piloot niet mocht landen vanwege dichte mist.

De piloten zijn hoogstwaarschijnlijk onder druk gezet om te landen wat al eerder is gebeurd door die zelfde president. Deze gaf destijds geen gehoor aan zijn baas en werd ontslagen en dit is waarschijnlijk de reden geweest dat deze piloot wel gehoorzaamde met alle vreselijke gevolgen van dien. Als een president een fout maakt wordt dit blijkbaar wel geaccepteerd, zoals ook president Bush een grove fout heeft gemaakt inzake de illegale inval in Irak waar hij nooit voor is aangepakt. Een grote schande, want hier was geen politiek doch uitsluitend commerciële belangen!

Dringende oproep

Dit betreft een verzoek van de Thaise politie inzake een kidnapping incident waarbij onze landgenoot Wim Janssen het

pattaya tourist police

slachtoffer was. De politie is op zoek naar Janssen i.v.m. een noodzakelijke verklaring. Gelieve contact op te nemen met de toeristenpolitie in Pattaya of contact tel. 1155 alarmnummer.

Computerkrakers

Ook ben ik deze week het slachtoffer geworden van een computerkraker die onder valse voorwendsels ten name van Hotmail, mijn account moest upgraden. Kreeg diverse mails in het verleden en daarbij gaf de nep Hotmail accountservice te kennen dat ze mijn account zouden sluiten. Ik heb inmiddels vele telefoontjes ontvangen waarbij de krakers namens mij om 3.100 dollar vroegen via Western Union in Maleisië. Trap niet in de dreigende Hotmail account upgrade en geef nooit uw paswoord!

.