Al meer dan 20 jaar fietst Co van Kessel door Bangkok. Wat begon als hobby en uit liefde voor de stad, groeide uit tot het eerste fietstourbedrijf van Bangkok.

Het bleek een gat in de markt. Inmiddels heeft de Nederlandse ondernemers al veel lokale jonge gidsen wegwijs gemaakt in de stad en ze geleerd hoe met de veelal Nederlandse toeristen om te gaan.

Hoewel Co niet meer de enige Nederlander is die fietstochten organiseert, is en blijft hij wel de eerste ondernemende Nederlander die het gat in de markt zag: ‘Bangkok nodigt op het eerste gezicht niet uit om te fietsen. Dat het wel kan, is de grote verrassing voor toeristen.’

Gemoedelijker

Co runt zijn bedrijf op zijn Thais. Dat wil zoveel zeggen als dat er voor Nederlandse begrippen net wat teveel personeel rondloopt en dat het allemaal niet zo efficiënt gaat als een gemiddelde Nederlander zou willen. ‘Daardoor is het veel gemoedelijker,’ stelt hij joviaal.

Een paar dingen houdt Co daarbij in de gaten om zijn bedrijf toch soepel te laten lopen: ‘Wat je in deze cultuur in de gaten moet houden, is dat je kalm, rustig, vriendelijk en aardig blijft en dan gaat het allemaal behoorlijk vanzelf.’

Ereveld Kanchanaburi

De Nederlandse ambassade in Thailand organiseert op zondag 15 augustus 2010 een herdenkingsdag in Kanchanaburi.

Het is die dag 65 jaar geleden dat Japan capituleerde en de Tweede Wereldoorlog officieel beëindigd werd.

Aan het programma wordt nog gewerkt maar zal onder andere bestaan uit:

• 07.30 Verzamelen bij de ambassade
• 08.00 Vertrek per bus naar Kanchanaburi
• 10.15 Aankomst Kanchanaburi
• n.n.b. Ceremonie ereveld Kanchanaburi
• 18.00 Vertrek Bangkok
• 20.30 Aankomst Bangkok

De kosten bedragen THB 500 per persoon, inclusief busreis, lunch en versnaperingen. Kinderen vanaf 4 tot 16 jaar betalen THB 250.

Meer informatie staat op de website van de Nederlandse Ambassade in Bangkok.

Thai Hotels Association

In de Bangkok Post verscheen een alarmerend bericht over de Thaise hotelsector.
De president van de Thai Hotels Association (THA), de heer Prakit Chinamourphong, vreest het ergste. De hoteliers houden nu rekening met een nieuwe vertraging van minimaal een half jaar, alvorens het herstel merkbaar zou kunnen zijn. Voorwaarde hierbij is natuurlijk ook dat nieuwe incidenten uitblijven en dat lijkt een illustere hoop.

Hotelsector uiterst somber gestemd

“Het internationaal toerisme heeft nog geen vertrouwen in de situatie. Het incident van zondag zal zeker het sentiment beïnvloeden, vooral bij Europeanen, Japanners, Chinezen en Koreanen” geeft Prakit aan.
“Veel landen zijn nog terughoudend en hebben de reisadviezen wel versoepeld maar er gelden nog wel waarschuwingen. Een veel groter probleem is echter dat buitenlandse reisverzekeraars geen dekking bieden of geen claims willen uitbetalen zolang de noodverordening blijft van kracht in de hoofdstad en de andere provincies”.
“Als de situatie verder escaleert en er meer aanslagen komen, is er geen hoop meer op enig herstel. De sector is te verzwakt door de politieke problemen jaar na jaar” zei de heer Prakit.

Bezettingsgraad hotelkamers bijna gehalveerd

De bezettingsgraad van hotelkamers voor het komende hoogseizoen (oktober tot januari) wordt geraamd op ongeveer 40%, normaal gesproken is die 70-75%.
In de eerste helft van dit jaar was de gemiddelde bezettingsgraad van een hotel in Thailand 51%, een stijging ten opzichte van 2009 (49%). Dit loopt in de lijn met de geleidelijke verbetering van de wereldwijde economie.

Hotels worden verkocht of gaan failliet

“Als de situatie niet verbeterd in oktober, dan zal de hotelbranche genoodzaakt worden om vast personeel te gaan ontslaan. Ook zullen er hotels verkocht moeten worden of failliet gaan”, aldus de heer Prakit.
“Een hotel in Chiang Mai moest onlangs verkocht worden door een gebrek aan liquide middelen. Ik denk dat veel hotels in Chiang Mai op omvallen staan en daardoor verkocht zullen worden. Deze situatie geldt nog niet voor Bangkok, maar als het instabiel blijft zullen er spoedig dezelfde problemen ontstaan als in Chiang Mai”.

“Hotels zien geen oplossing voor de problemen. Bedrijven kunnen niets doen, de regering is aan zet. We moeten zoveel mogelijk snijden in de kosten en proberen te overleven totdat de situatie weer normaal is. Maar de grote vraag is wanneer is de situatie weer normaal? Niemand kan dit beantwoorden”, besluit een somber gestemde Prakit.

4 Garcons

door Joseph Jongen

Het is bijna niet te geloven Bangkok heeft er een op Franse leest geschoeide bistro bij gekregen, luisterend naar de naam 4 Garçons.In zoverre eigenlijk niets bijzonders voor een dergelijke stad, ware het niet dat de koks Thai zijn. De heren zijn niet zomaar koks, maar hobbykoks van academisch niveau.

In Nederland bestaat al een reisbureau luisterend naar de naam ‘Academische Reizen’, waar je onder begeleiding van een geletterd persoon aan cultuur kunt ruiken. Moet altijd even glimlachen als ik weer eens zo’n ‘academische advertentie’ onder ogen krijg.

De 4 Garçons

De vier jongens die de zaak drijven zijn een arts, twee juristen en een voormalig Captain of Industry. Wat doen die mannen in hemelsnaam in een restaurant vraag je jezelf af. Dr. Jurapong Sukhabote is de drijvende kracht en sinds jaren een fervent hobbykok. Elke avond staat hij, na zijn werk als arts, in de 4 Garçons achter het fornuis of is hij in de zaak te vinden om zijn gasten te adviseren. Althans dat wordt beweerd. Je kunt er vraagtekens bij stellen. Koken doe je met hart en ziel en een beetje gedreven arts zal na zijn dagtaak het niet kunnen opbrengen om avond aan avond een restaurant te moeten runnen. In een van die twee vakken zul je het af moeten laten weten. Of kan een arts en een jurist in Thailand het zout niet in de pap verdienen en is een restaurant een middel om het salaris een beetje op te vijzelen?
Maar de heren lijken mij pienter genoeg, schuwen de publiciteit niet en de liefde zal wel niets meer of minder zijn dan een financieel belang in de zaak. Of is dit een slechte gedachte mijnerzijds?

Bangkok Post

In de Bangkok Post van 2 juli 2010 is een driekwart pagina gewijd aan de culinaire escapades van deze vier garçons. Nu moet een krant ook wat te schrijven hebben en zijn zogenaamde advertorials -een krantenartikel waarvoor je moet betalen- ook een niet onbelangrijke vorm van inkomsten. Het betreffende artikel in de Bangkok Post riekt er wel naar, want het is allemaal hosanna in den hoge wat de pot schaft. Een aantal gerechten wordt uitgebreid en zeer lovend besproken en tevens wordt de prijs steeds genoemd. Afgaande op die prijs richt men zich toch op een hoger segment in de markt.

Argwaan

Krijg toch de nodige argwaan als ik de openingstijden bekijk. De zaak is met uitzondering van maandag elke dag vanaf 11 uur geopend tot half elf ‘s avonds en tijdens de weekenden sluit men zelfs pas om half twaalf. Arme patiënten en klanten van de betreffende juristen als deze mannen dit werk allemaal zelf moeten verzetten.
Eerlijk gezegd geloof ik er geen snars van. Dat deze ‘jongens’ wel eens in een pannetje roeren, allez, maar niet als dagelijks werk. Eerst zien en dan geloven zei blinde Maupie destijds al.

Op onderzoek

Sinds jaren zelf lid van een gerenommeerd kookgilde ga ik daarom maar eens op onderzoek uit om de kookkunsten van de dokter en zijn juridische gezellen te onderzoeken. De zaak is gelegen aan de Suhumvit Road Soi 55, dus gemakkelijk per skytrain te bereiken en uitstappen bij de halte Thong Lo. Je moet dan naar de zijstraat Thong Lo Soi 13, maar dat is toch een heel eind lopen. Het meest gemakkelijke is om dan maar even achter op een bromfietstaxi te stappen, of om toch maar even een taxi te nemen. In Soi 13 ga je op het eerste kruispunt naar rechts en na een honderdtal meters sta je voor de 4 Garcons.

De zaak ademt een moderne sfeer uit en is op deze vrijdagavond tot het laatste tafeltje bezet. Een allervriendelijkste dame vraagt of ik het een bezwaar vind om buiten te eten of om er even te wachten, want spoedig komt een tafeltje vrij. Als voorproefje neem ik maar vast een glas rode Australische Shiraz. Krijg een mooi en goed gevuld glas wijn van uitstekende kwaliteit. Al vrij snel komt een tafeltje binnen vrij en ga daar van start met een warme Foie Gras met een mooie portsaus. Uitstekend! Als hoofdgerecht valt de keuze op Confit de Canard met aardappelpuree en een mosterdsaus. Krijg bij deze laatste bestelling de vraag of mijn voorkeur bij de eend uitgaat naar een garing van 6 of van 12 uur. Een vraag die mij nog nooit eerder is gesteld. Kies in dit geval voor de langste gaartijd. Als toetje laat ik de keuze vallen op een crême brulée. Voor dat laatste gerecht moet men nog even in de leer, maar de kwaliteit van de twee glazen wijn maakte echter alles weer goed. Verneem van mijn serveerster dat 5 Thaise koks de keuken bemannen en de dokter daar ook aanwezig is. Een van de genoemde juristen loopt in het restaurant rond om een oogje in het zeil te houden. Ook bij deze farang komt hij even vragen of alles naar wens is.

Kostenplaatje

De kosten: 3 glazen wijn à 240 baht per glas, Foie Gras 510 baht, Confit de Canard 550 Baht en tot slot de Crême Brulée 150 baht. Inclusief 10% service en tax, totaal van de rekening 2271 baht.
Voor Thaise begrippen is het restaurant niet goedkoop. De cliëntèle bestaat op deze avond, met uitzondering van deze farang, alleen uit Thai, die hier blijkbaar graag gezien willen worden. Na een tijd van het overigens heerlijke Thai eten te hebben gesnoept is deze Brasserie & Pâtisserie een aardige afwisseling en aanbeveling. Reserveer wel even van te voren (tel. 027139547)

Suvarnabhumi Airport

De internationale luchthaven van Thailand, Suvarnabhumi Airport even buiten Bangkok, heeft de ambitie om tot de beste luchthavens ter wereld gerekend te worden.

Samenwerking Suvarnabhumi Airport en Incheon

Om dit te bereiken heeft de Thaise AOT (Airports of Thailand Public Company Limited), een overeenkomst gesloten met Incheon International Airport in Seoel. Incheon is al vijf jaar op rij de beste luchthaven ter wereld.
Suvarnabhumi Airport zal flink moeten investeren in automatisering en faciliteiten voor reizigers. De wachttijd voor reizigers bij de paspoortcontrole en immigratie zal moeten worden teruggebracht.

Europese luchthavens als voorbeeld

Ook Europese luchthavens gelden als voorbeeld voor Suvarnabhumi Airport. Veel Europese luchthavens bieden de reizigers extra service in de vorm van gratis internet, kabel-tv, gratis douches, een binnentuin, relaxruimtes en winkelgebieden. De Thaise luchthaven zal minimaal dezelfde faciliteiten moeten aanbieden.

De overeenkomst tussen Incheon International Airport Corporation en de AOT gaat nog verder. Ook op andere gebieden zoals personeelsbeleid, opleiding en marketing zal Incheon adviseren.

Betere concurrentiepositie als regionale hub

AOT president, Serirat Prasutanond, wil door de service te verbeteren de ontwikkeling van de luchthaven bespoedigen. Suvarnabhumi Airport moet de concurrentie aankunnen met andere internationale luchthavens en de positie als regionale hub in Zuidoost Azië moet versterkt worden. De nationale economie van Thailand zal daar van meeprofiteren. In het nieuwste onderzoek van Skytrax bekleed Suvarnabhumi inmiddels een tiende plaats.

Thaise luchthavens moeten groeien

Serirat sprak de ambitie uit om te groeien naar ongeveer 57 miljoen passagiers op de zes luchthavens: Suvarnabhumi, Don Mueang, Chiang Mai, Hat Yai, Phuket en Chiang Rai.
De omzet voor dit jaar is begroot op 24 miljard bath, ondanks de recente politieke onrust.

Momenteel verwerkt het vliegveld Suvarnabhumi 108.000 passagiers per maand, dit aantal ligt dicht bij het normale niveau. De AOT hoopt dat de Thaise luchtvaart sector zal herstellen in het derde kwartaal van dit jaar wanneer de toeristen Thailand weer weten te vinden.

Nog een apart stoeltje nodig, een opmerkelijk bankje, superieure keuken of gewoon maar wat rondkijken en een hapje en /of drankje? Dan is het nieuwe Crystal Design Center (CDC) in Bangkok de bestemming van uw leven. CDC is het grootste en meest omvattende lifestyle ontwerpcentrum van Aziё.

U vindt hier de meest opmerkelijke meubelen van over de hele wereld, waarvan de doorsnee bezoeker zich soms kan afvragen of je er wel op/ aan kunt zitten.  En soms is het ook een kunstwerk…Elke zichzelf respecterende architect of ontwerper is hier vertegenwoordigd.

Raak niet de weg én de kluts kwijt, want het CDC bestaat uit een flink aantal immense gebouwen, chique restaurants (van authentiek Italiaans tot modern Chinees), de eerste microbrouwerij van Azië, een ballroom, conferentiecentrum, bibliotheek en ga zo maar door. U kunt er desgewenst een hele dag doorbrengen en dan heeft u, verspreid over een stuk of zes panden, nog niet alles gezien. Gewerkt wordt aan een uitbreiding die het CDC nog eens zo groot moet maken. Als u even niets te doen heeft of de regenbui wil uitzingen, is het CDC een indrukwekkende ervaring.

Het adres van het CDC luidt: 64 Moo 5 Praditmanutham Road, Ladprao, Bangkok 10230

Meer op: www.crystaldesigncenter.com

Khun Peter goes Thailand, deel 3.

Chiang Mai stond al een tijdje op mijn lijstje om te bezoeken. Eind januari ben ik er heen gevlogen. Wel met het idee om voor de terugreis de nachttrein naar Bangkok te kiezen. Ik had er goede verhalen over gehoord, dus ik wilde het zeker een keer uitproberen.
Zo geschiede het. Na een paar dagen Chiang Mai stond ik, op het pittoreske stationnetje van deze noordelijke stad, te wachten op de nachttrein naar Bangkok

Omdat de eerste klas zit/slaapcoupe (met airco) vol was, kozen we maar voor de tweede klas. Deze zit/slaap coupe had geen airco maar meerdere ventilatoren. Op zich geen slechte keuze. De Thai hebben namelijk de vreemde gewoonte om de airconditioning vrijwel altijd op vrieskou af te stellen. Met als gevolg een onaangename temperatuur die me bijna doet denken aan een gure herfstdag in Nederland. Hetzelfde geldt voor de intercity bussen met airco (1e klasse), neem een dik vest mee want het is er stervenskoud.

Het station van Chiang Mai is opvallend klein voor de tweede stad van Thailand. Wanneer je om je heen kijkt zie je zeker iets wat met panda’s te maken heeft. De panda’s van de Chiang Mai Zoo zijn wereldberoemd en een toeristische trekpleister van de bovenste plank. Wanneer je aankomt met trein in Chiang Mai zal je de panda’s niet over het hoofd zien.

Tranen voor de Koning

Op het station was een soort altaar voor de Thaise Koning opgericht. Een groot portret, veel bloemen, een tafel met stoel en een gastenboek. Mijn Thaise reisgezelschap, liet me weten dat ik een wens voor de Koning in het gastenboek mocht schrijven. ZKH is al geruime tijd ziek en verblijft al vele maanden in het hospitaal. Natuurlijk wenste ik hem daarom beterschap en een spoedig herstel.
Daarna zette zij zich aan de tafel en schreef een behoorlijk verhaal in het voor ons onleesbare Thaise schrift. Mijn gedachten dwaalde ondertussen af naar de vele beelden van uitzinnige Thai die hun geliefde Koning als een halfgod vereren. Ik begrijp ook steeds meer waarom. Hij is de stabiele factor in dit door politiek verscheurde land. De vader des vaderlands. De laatste hoop. Het enige gezag waar iedereen naar luistert en diep respect voor heeft.

Nadat ze haar gelukswensen en beterschap aan het papier had toevertrouwd, stond ze op. Ik zag een traan over haar lichtbruine wang rollen. “I have something in my eye”, verontschuldigde ze zich snel. Want emoties tonen in het openbaar is niet gebruikelijk in Thailand.
Ik vroeg wat ze had opgeschreven. Ze antwoordde dat ze hoopte dat hij duizend jaar oud zou worden en ze meende het echt. Ook zei ze iets wat me diep raakte. Op dat moment wist ik dat de liefde en het respect voor de Koning zo groot is dat wij dit nooit zullen begrijpen. Het is één van de vele mysteries die Thailand kent. Het is een andere dimensie die niet met enige ratio te verklaren is. Ik denk ook dat we dat zo moeten laten.

Backpackers

De trein arriveerde en we konden op zoek naar onze gereserveerde zitplaatsen. De Thaise treinen zijn opvallend praktisch ingericht. Je zit tegenover elkaar en je hebt daardoor de nodige privacy. Ook is er voldoende ruimte om je koffer kwijt te kunnen. Er is een gezamenlijk ruimte met wasbakken om je op te frissen of je tanden te poetsen. Zelfs het toilet was voor Thaise begrippen redelijk schoon en stonk niet eens, wat op zich al bijzonder is.

Het reizen per trein in Thailand is ook veilig er is op vrijwel iedere trein (toeristen) politie aanwezig. In mijn coupe waren veel backpackers en ook alleenreizende westerse vrouwen. In Thailand kan dat prima.

Na enige tijd komt er een Thai langs om je bestelling voor het drinken op te nemen. Je krijgt een menukaart en er is zelfs aan vegetariërs gedacht. Wij hadden al behoorlijk trek, dus maakte we onze keuze. Na enige tijd wordt er een lekkere maaltijd geserveerd. De Thaise cateringmedewerker zorgt voor een tafeltje en smullen maar.

De sfeer in de coupe was uitstekend. De backpackers hadden er duidelijk zin in, het goedkope Thaise bier werd in grote aantallen aangesleept. Het leuke van backpackers is dat ze snel contact leggen en binnen no-time avonturen en belevenissen met andere backpackers bespreken.

De Engelsman en mijn mooie buurvrouw

Een paar stoelen verder, maar precies in mijn gezichtveld, zat een rossige Engelsman van midden dertig met zijn ietwat iele Thaise vriendin. Het was warm en hij had een chronisch dorst.
Ik maakte me ernstig zorgen over de honderden andere passagiers in de trein want ik had het idee dat hij in zijn eentje de hele biervoorraad van Thai Railways aan het wegtikken was. Maar in tegenstelling tot veel andere Engelsen die vaak een kwade dronk hebben, bleef hij vriendelijk en vermaakte hij zich prima met zijn Thaise gezelschapsdame. Naarmate hij meer bier achter de kiezen had werd hij ook met de minuut meer verliefd op Lek, Nok, Fon of ze ook mogen heten. Voor een Thaise dame altijd een lastig dilemma omdat genegenheid tonen in het openbaar erg onbeleefd is. Maar gelukkig kon ze er goed mee omgaan en ik verwacht niet dat ze er een trauma aan over heeft gehouden.

Naast mij, gescheiden door het gangpad, zat een Amerikaanse rugzaktoerist. Ze had een Amerikaanse vader en een Franse moeder, zo vertelde ze me. Wel, ik kan je garanderen dat deze combinatie prima nakomelingen oplevert. Ze was vitamine voor mijn ogen.
Omdat ze geen idee had hoe het er aan toe ging in deze trein, vroeg ze van alles aan mij. Mijn Thaise metgezel wist gelukkig van de hoed en de rand en zo kon ik de Frans Amerikaanse schoonheid voorzien van allerlei nuttige informatie. Ik begon me ook steeds meer thuis te voelen ondanks het feit dat ik slechts een paar biertjes bij het eten had gedronken.

De Amerikaanse zou me prima passen als mijn Mia Noi dacht ik, toen ze me voor de zoveelste keer vriendelijk aankeek. Ik besloot het maar niet voor te stellen aan mijn Thaise vriendin. Ze zijn nogal jaloers en een ‘Butterfly man’ loopt het risico een keer wakker te worden als een soort Katoey, maar dan zonder tieten en zonder…, juist ja. Geen goed plan dus.

U2

Alles klopte aan deze treinreis, de sfeer, het gezelschap en het eentonige gedreun van de rails onder ons. Op mijn iPod luisterde ik naar de live versie van ‘Kite’ van U2 en zag het Thaise landschap langzaam aan me voorbij trekken. Hiervoor ga je op vakantie. De zeldzame momenten dat je wegzakt in een gevoel van totale ontspanning en je even erg tevreden bent met jezelf.

Naast eten, telefoneren en TV kijken is slapen ook iets wat mijn liefje standaard op haar ‘to do’ lijstje had staan. Ze vroeg aan mij een slaaptablet met het doel om op tijd onder de wol te gaan.. Die slaaptabletten kan je zo bij de farmacie kopen. Recept? Daar doen de Thai niet aan. Hoewel ik normaal prima inslaap heb ik toch altijd wel last van het tijdsverschil, die tabletjes komen dan goed van pas.

De medewerker van Thai Railways werd gevraagd om haar bedje klaar te maken. Omdat ik wist dat je bovenin het minste ruimte hebt en ik 186 cm lang ben, had ik de wat ruimere slaapplaats beneden, me al toegeëigend. Met een paar bewegingen en veel lawaai tovert de Rialwayman een prima slaapplek tevoorschijn. De stoel waar ik zojuist op zat had plaatsgemaakt voor een klein maar comfortabel bed.

De Engelsman, kieperde inmiddels zijn 10e halve liter naar binnen. Hij bekeek het tafereel van een afstandje en vroeg aan mij of ik soms moe was. Hij was duidelijk nog niet van plan om te gaan slapen. Ik ook niet en wees naar mijn Thaise vriendin. Het woord ‘lazy’ wat ik erbij gebruikte maakte direct veel duidelijk. Met een grote grijns zette hij de bierfles weer aan zijn lippen en greep zijn Thaise Fon of zo, stevig vast. Niet nodig volgens mij, want Fon loopt echt niet weg bij haar aangeschoten Engelse goudmijn.

Romances

Hoewel Thai over het algemeen wel vriendelijk zijn en een goed humeur hebben, neemt dat zienderogen af als ze honger of slaap hebben. Ik vond het dan ook prima dat ze boven mijn hoofd een dutje ging doen. Er was genoeg te zien en mijn aantrekkelijke buurvrouw was wel tot een praatje bereid. Er zouden ongetwijfeld wel meer vragen bij haar komen bovenborrelen en zo bleek ik ook nog nuttig voor haar.
Natuurlijk was ik ook benieuwd hoe lang de Engelsman het nog zou volhouden. Bij de jongens en meisjes backpackers had het bier inmiddels de juiste uitwerking en bloeide er allerlei romances op. Ik vroeg mij af of het de backpackers zou lukken om ongezien met zijn tweeën een slaapplaats te bezetten.

Toen ik het gordijntje wegtrok om mijn Thaise reisgenote nog even welterusten te wensen, zag ik dat ze al in een diepe slaap verzonken was. Zou ze dromen van een rijke farang die voor haar een mooi huis in Isaan laat bouwen?

Met enige regelmaat minderende de trein vaart. Soms stopte hij op een station, maar ook onderweg stond de trein om onduidelijke redenen een aantal keren stil. Ik genoot enorm van deze treinreis. Sterker nog het liet een bijzondere indruk op me achter. Hoewel mijn bed ook in gereedheid was gebracht kon ik half liggend het hele schouwspel volgen. Thai die druk aan het werk waren in de trein of zomaar langslopen. Backpackers die op ieder moment de polonaise konden inzetten. De Engelsman die op het laatst maar zelf naar de restauratiewagon waggelde omdat het hem te lang duurde voordat er nieuw bier werd aangevoerd. De Amerikaanse buurvrouw die tot mijn grote verdriet contact ging leggen met de backpackers en gedurende lange tijd in een andere coupe verbleef.
Ik verveelde me geen moment.

Naarmate het steeds later werd, er steeds meer gordijntjes dichtgetrokken werden en zowel de backpackers, de Engelsman als de Amerikaanse elders in de trein verbleven, besloot ik ook maar te gaan slapen. Het eentonige geluid van het spoor en de slaappil deden al ras hun werk.

Ontwaken

Het ontwaken in een slaaptrein is ook een belevenis op zich. Veel slaperige hoofden in het gangpad. Van privacy is op dat moment geen sprake meer. Wassen, plassen en omkleden. De nachtkleding moet plaats maken voor een schoon T-shirt. Tientallen mensen willen tegelijk gebruik maken van een paar wasbakken en de wc’s. Het roept herinneringen op aan een schoolreisje waarbij de hele slaapzaal opeens ontwaakt en in beweging komt.

De trein nadert de voorsteden van Bangkok en past zijn snelheid aan. De Railwayman heeft de meeste bedjes weer veranderd tot normale zitplaatsen. Ik hang af en toe uit het raam om niets te missen van de stad van minimaal 10 miljoen mensen die langzaam ontwaakt. De zwoele nacht wordt ingewisseld voor een nieuwe zonnige dag. De eerste oriëntaalse etensgeuren van buiten dwarrelen de coupe binnen. Ook vroeg in de ochtend moeten de Thaise magen gevuld worden. Traag maar onverstoorbaar vordert de trein haar route langs de Thaise sloppenwijken die tegen het spoor zijn aangebouwd. De geuren worden nu onsmakelijker, een rioollucht overheerst. We rijden door een gedeelte van Bangkok die je niet in de ‘glossy’ reisgidsen zult aantreffen. In de ‘Stad van de Engelen’ kan het contrast erg groot zijn.

Mijn engeltje is ook wakker en zet haar brede Thaise glimlach weer op. Heeft ze toch een fijne droom gehad, vermoed ik. Tot mijn stomme verbazing is zelfs de Engelsman vroeg uit de veren. Het is voor mij de eerste keer dat ik hem zonder bier zie. De backpackers weigeren wakker te worden. De alcohol is nog niet uitgewerkt. Ze leven nog even door in hun eigen backpackerswereld. Ook de Amerikaanse buurvrouw laat zich nog niet zien. Sinds haar toenadering tot de backpackers voel ik me minder belangrijk in haar leven. Jammer, dan maar weer naar buiten kijken, daar valt ook genoeg te beleven.

Afscheidszoenen

Gezien de geruime tijd dat we ons in Bangkok bevinden en het feit dat we nog steeds niet bij het eindstation zijn maakt maar weer eens duidelijk hoe immens groot Bangkok is. We stoppen af en toe. De bouwsels naast de rails zijn de onderkomens van de arme Thai. Zij wonen daar. Voor ons nog niet goed genoeg om je oude fiets te stallen. Het brengt je gelijk weer terug in de werkelijkheid.

De Railwayman is streng maar rechtvaardig voor de backpackers en mijn buurvrouw. Zelfs als je de taal niet verstaat is het duidelijk wat de bedoeling is. Wakker worden! De Amerikaanse is ook net uit bed, het aanzien meer dan waard en vraagt slaperig aan mij hoe lang het nog duurt voor we aankomen. Ik schat een half uurtje, maar het is een gok. Zij haast zich vervolgens om alles in gereedheid te brengen.

De coupe is slaapcoupe af. Het ziet er weer normaal uit, we zitten klaar voor de naderende aankomst. Telefoonnummers en e-mailadressen worden uitgewisseld. Een aantal vriendelijke afscheidszoenen of een afstandelijk “tot ziens”. De koffers worden gepakt, iedereen stapt uit en verdwijnt voorgoed in de anonieme menigte op het perron.

Gedurende een flink aantal uren vormden we een kleurrijke mengeling van verschillende individuen, zomaar bijeengebracht in een Thaise 2e klasse treincoupe op weg naar Krung Thep en een nieuwe bestemming.

De nachttrein van Chiang Mai naar Bangkok, het was de moeite meer dan waard….

China Airlines

Mail aan alle reisagenten in Nederland.

Je zult maar geboekt hebben op deze data…….

Vlucht annuleringen China Airlines’ CI 066 in september en oktober Amsterdam – Bangkok – Taipei.

Beste Reisagent,

Om operationele redenen heeft ons hoofdkantoor besloten de volgende vluchten te annuleren: Het betreft voornamelijk de maan- en woensdag vluchten vanaf Amsterdam: CI 066 met vertrek op 06, 08, 13, 15, 17, 20, 22, 27, 29 september en 04, 06, 10, 15, 18, 20, 25, 27 oktober a.s. met de route Amsterdam – Bangkok – Taipei en CI 065 van 05, 07, 12, 14, 16, 19, 21, 26, 28 september en 03, 05, 09, 14, 17, 19, 24, 26 oktober Taipei – Bangkok – Amsterdam. Het omboeken wordt automatisch door het systeem naar een dag later gezet.

CI066 AMSBKKTPE – 06, 08, 13, 15, 17, 20, 22, 27, 29 SEP en 04, 06, 10, 15, 18, 20, 25, 27 OCT

CI065 TPEAMS – 05, 07, 12, 14, 16, 19, 21, 26, 28 SEP en 03, 05, 09, 14, 17, 19, 24, 26 OCT

CI065 BKKAMS – 06, 08, 13, 15, 17, 20, 22, 27, 29 SEP en 04, 06, 10, 15, 18, 20 25, 27 OCT

Voor reeds geboekte passagiers bieden wij de volgende mogelijkheden.

- Geheel ongebruikt ticket kan voor volledige restitutie via Direct Refund in de CRS worden gedaan. Vermeld wel -due xxl CI 066 6/8/13/….29 sep – 04/06/…27 oct – noop CI066 AMSBKKTPE due operational reason

- Boeking kan kosteloos worden gewijzigd naar de dag ervoor of erna met dezelfde RBD (boekingsklasse).

- Deels gebruikte tickets worden eveneens via Direct Refund in de CRS gedaan, waarbij de helft van het tarief kan worden gerestitueerd, maar let op met de bijbehorende gebruikte belastingen. Vermeld daarbij wel de in punt 1 aangehaalde redenen.

Bij deze tevens het verzoek om van de geannuleerde segmenten, waarvan de vluchten de status ‘UN’ (afhankelijk van welke CRS wordt gebruikt) en het alternatief ‘SC’ in de reservering hebben gekregen te verwijderen en/of aan te passen.

Excuses voor alle ongemak en alvast bedankt voor jullie medewerking.

Mochten er vragen zijn, neem dan contact op met onze afdeling reserveringen: 020-6461001 of Sales: 020-6463313. Per email: reserveringen@china-airlines.com

Met vriendelijke groet, China Airlines Sales Team

Daar sta je dan, op de Thaise luchthaven met een naam die je anders uitspreekt dan schrijft. Met een beetje geluk word je afgehaald door je nieuwe liefde of een Nederlandse kennis die je op een van je vorige reizen hebt leren kennen. Dat is een goede zaak, want waarom niet leren van fouten en ervaringen van anderen? Het zijn de eigenwijzen die het eerst gebruik moeten maken van hun retour-ticket.

Hopelijk kom je Thailand binnen met een non-immigrant O visum voor een jaar, te verkrijgen met het Thaise consulaat in Amsterdam of de Thaise ambassade in Den Haag. Dat kun je hier in Thailand tegen betaling omwisselen voor een retirement-visum (met dezelfde looptijd als je non-immigrant-O). Dat biedt het voordeel dat je je alleen elke drie maanden bij immigration in je woonplaats of provincie hoeft te melden. Alle andere visa verplichten je elke drie maanden het land te verlaten. Over de weg krijg je dan 15 dagen verlenging, door de lucht 30 dagen. Diverse bedrijven organiseren de zogeheten visa runs, doorgaans naar Cambodja of Laos, tegen betaling van omgerekend 50 euro.  De driemaandelijkse melding gaat doorgaans snel.  Niet-melden levert een boete op van 2000 THB. Het voordeel is dat je dit door iemand anders kunt laten doen (die je met je paspoort kunt vertrouwen).

Elke reis naar het buitenland ‘breekt’ de termijn van drie maanden. Die gaat weer lopen als je Thaise bodem betreedt. Wie zijn trips naar Nederland of andere bestemmingen handig plant, hoeft zich dus maar zelden te melden…Een en ander vraagt overigens om een nauwkeurige planning. Je krijgt je retirement-visum immers pas als je een Thaise bankrekening hebt en die krijg je weer als je een werkvergunning hebt. Maar die heb je niet, omdat een retirement-visum dat uitsluit. Lokale kantoren kennen de regels zelden. De Kasikorn Bank doet daar volgens mij niet moeilijk over. Ook banken buiten Bangkok zijn doorgaans wat inschikkelijker. Het voordeel van een Thaise bankrekening is dat je daar ook een bankpas bij kunt krijgen. Als je met je Nederlandse bankpas geld opneemt bij een ATM in Thailand betaal je niet alleen een fee aan je eigen bank, maar ook nog eens 150 THB per opname aan de Thaise kant. Triest, maar TIT (This Is Thailand). Eenmaal per jaar moet je met de juiste papieren dat visum verlengen. Dat kost 1900 THB; dan moet je elke keer als je het land verlaat bij immigration een re-entry permit kopen (of je retirement visum opnieuw aanvragen…..). Gemakkelijker is een multiple entry, tegen betaling van (welja!) 3800 THB.

De eisen voor een retirement-visum luiden: ouder dan 50 jaar en 800.000 THB op een Thaise bankrekening of een door de Nederlandse ambassade gewaarmerkte verklaring dat je maandelijks een inkomen/uitkering hebt van minimaal 65.000 THB. Die verklaring is ook per post te verkrijgen. De laatste jaaropgave volstaat daarbij. Zie de website van de NL-ambassade in Bangkok ( http://www.netherlandsembassy.in.th/).

Waar gaan we vervolgens wonen? Dat is een moeilijke vraag. Je vriendin komt mogelijk niet uit Bangkok en wil graag in de buurt van familie wonen. Goede raad is in dit geval heel duur, want van de nieuwe buitenlandse vriend/verloofde/echtgenoot van Lek, Kai, Nok of hoe ze ook heten mag, wordt verwacht dat hij niet alleen de door hem aanbedene onderhoudt, maar ook haar familie. Ik raad iedereen aan om op afstand eerst eens de kat uit de boom te kijken. Bangkok is daarvoor een goed uitgangspunt. In Pattaya is de zonde uitgevonden en loopt je vriendin de kans om ingeruild te worden tegen een fraaier/jonger exemplaar, dus daar zal ze niet hard aan trekken. Hua Hin, ruim 200 kilometer ten zuiden van Bangkok aan de Golf van Thailand is ook een goede optie waar je op je gemak kunt bijkomen van de verhuizing.

Je vriendin zal ongetwijfeld aandringen op het kopen van een huis. Dat is een van de eerste voetangels, want buitenlanders mogen wel een huis in bezit hebben, maar niet de grond waar dat op staat. Je raad het al: die komt dus op naam van vrouw of vriendin. Leasen van haar grond voor 30 jaar is een mogelijkheid, maar ik ken genoeg verhalen van mannen die bij het afscheid van hun vrouw of vriendin met lege handen achterblijven. Het opzetten van een ‘company’  is door aangescherpte eisen af te raden. Bovendien mag je dan ook maar maximaal 49 procent van de aandelen bezitten. Ik weet wel dat je de meerderheid van de stemmen in handen hebt, maar toch…Usufruct (vruchtgebruik) is een legale, maar zelden gebruikte manier om de maximale leasetermijn te verlengen, als de kinderen of zelfs kleinkinderen van de leasenemer meetekenen. Pas als de laatste is overleden, eindigt de lease.

Een goede optie is het kopen van een condominium ( 1 kamer) of een appartement, al ligt de prijs per vierkant meter doorgaans hoger dan bij een huis. Een buitenlander kan een dergelijke woning op zijn eigen naam krijgen, mits 51 procent van het totale grondoppervlak van het gebouw in Thaise handen is. Bovendien moet je maar afwachten wie je buren zijn. Koop nooit een condo of appartement dat nog niet klaar is. Je weet maar nooit.

Ikzelf geef de voorkeur aan huren. Van waardestijging is bij veel onroerend goed al jaren geen sprake meer en je hebt geen sores over onderhoud. Je kunt ook elk moment weg, zo je dat wilt. Aan de Thaise regels wordt niet of nauwelijks de hand gehouden, dus de buurman kan morgen van start gaan met (zoals in mijn geval) een leerfabriekje, motorenrevisie of bar. En wat te denken van die k-honden die je nachtenlang uit je slaap houden? Bovendien kan een buitenlander in Thailand vrijwel nooit een hypotheek krijgen. Kopen van een huis of appartement betekent dan een forse aanslag op het vermogen.  Een serviced appartment is een methode om eens rustig om je heen te kijken,;je hebt ze van schamel tot super-de-luxe, afhankelijk van de prijs. Over schoonmaak en beddengoed hoef je je in dit geval niet druk te maken.

De hoogte van de huur is afhankelijk van vraag en aanbod. Een Thaise eigenaar vraagt doorgaans meer dan een buitenlander wil betalen. Het is een kwestie van geven en nemen, In de steden liggen de huren hoger dan op het platteland, waar je per maand al voor 250 euro of minder onder de pannen kunt zijn. Water kost weinig, soms niet meer dan 5 euro per maand. Airco’s vreten de meeste stroom, maar als je een beetje oplet en overal spaarlampen in zet, kom je per maand aan elektriciteit op 50 tot 60 euro. Minder kan, meer ook.

De volgende keer ga ik nader in op het dagelijks leven in Thailand. Reageer als je op vragen een antwoord zoekt.

MahaNakhon

Eind 2010 wordt er begonnen met de bouw van het hoogst gebouw in Bangkok, de MahaNakhon (in het Thais: ‘metropool’).

Het Nederlandse architectenbureau OMA (Office for Metropolitan Architecture) van de wereldberoemde architect Rem Koolhaas is verantwoordelijk voor het ontwerp. De wolkenkrabber van 1,6 miljoen vierkante meter oppervlakte en 77 verdiepingen komt te liggen tussen Silom en Sathorn Road, in het centrum van Bangkok.

De bouw van de  immense toren gaat 515 miljoen dollar kosten en neemt twee jaar in beslag. In het MahaNakhon gebouw komt een hotel (The Bangkok Edition Hotel) met 150 kamers geëxploiteerd door de Marriott International Group. Daarnaast worden er 200 luxe appartementen gerealiseerd (met de sfeer van een skybox penthouse) deze worden beheerd door de The Ritz-Carlton.

Op het dak van de wolkenkrabber komt een restaurant en een bar met een spectaculair uitzicht over Bangkok.

De MahaNakhon krijgt zowel een publieke als commerciële functie. Op het terrein komt tevens een luxueus winkelcentrum van 10.000 m²

Het Nederlandse architectenbureau OMA heeft eerder het CCTV Headquarters in Beijing ontworpen, evenals diverse Prada winkels, het Casa Da Musica in Portugal en De Rotterdam in Nederland.

Het gigantische gebouw, zal al ruim voor de voltooiing de skyline van Bangkok domineren.

Meer informatie: MahaNakhon