Geestenhuisjes

Door Joseph Jongen

In het leven van alledag spelen geesten bij de Thaise bevolking een belangrijke rol. Bij vele huizen zie je daarom vaak een zogenaamd ‘Geestenhuisje’ staan.

Als een nieuw huis wordt gebouwd worden de geesten die op het betreffende stuk land huizen in feite verjaagd. Je weet daarom maar nooit op welke wijze ze voor dat feit ooit wraak zullen nemen. Om de geesten gunstig te stemmen zet je daarom bij je eigen huis maar een, en meestal twee geestenhuisjes, als nieuw onderkomen voor de verjaagde geesten. Om hen extra mild te stemmen versier je het geheel met allerhande beeldjes zoals kleine olifantjes, danseressen, paardjes en door onze westerse ogen bezien nog veel meer tierelantijnen.

Daarmee ben je er op lange na nog niet, want twee tafeltjes die voor de huisjes komen te staan dienen voor regelmatige offergaven en daarop leg je rijst en fruit, want hongerige geesten veranderen anders in boze geesten. Aan het einde van de dag wordt de rijst weggegooid en het fruit opgegeten, aannemend dat de geesten zo goed zijn geweest er niet van te hebben gesnoept.

Vergeet ook niet op het plateau waarop het huisje staat bloemen in een vaasje te plaatsen, want ook geesten houden van sfeer. Het vervaardigen van de huisjes en de bijbehorende beeldjes is uitgegroeid tot wat je kunt stellen een kleine bedrijfstak. Langs de weg tref je deze kleine ondernemingen dikwijls aan. Ze zijn gemakkelijk herkenbaar aan de vele huisjes die buiten voor het oog goed zichtbaar staan opgesteld. Zo stimuleren de geesten toch ook een klein beetje de economie van het land.

De inwijding

Het benodigde geld varieert van een paar honderd baht voor een zeer eenvoudig geestenhuisje tot vele duizenden voor een meer luxueuze versie. Het geestenhuisje wordt op een in het oog springende plaats voor het betreffende menselijke onderkomen geïnstalleerd. Aan een achtenswaardig, meestal oudere man uit de leefgemeenschap wordt gevraagd het huisje te komen inwijden. Over de dag waarop deze plechtigheid zal plaatsvinden heeft hij een hele studie gemaakt en zal mede te maken hebben met de stand van de maan en sterren. Ook het plaatsen van de gememoreerde olifantjes, danseresjes en de overige beeldjes is een van zijn taken. Hij zal er op letten dat in de huisjes verschillende afbeeldingen komen te staan.

Wellicht heeft dat met jalousie te maken tussen de geesten onderling, want ooit waren ook zij menselijke wezens. Uiteraard gaat dat allemaal gepaard met gebed. De goede man is een wijze oudere man, want voor zijn diensten vraagt hij geen geld, maar laat het over aan de goedgeefsheid van de betreffende opdrachtgever. Uiteraard wil die wel goed voor de dag komen, want als je te weinig geeft kan dat wellicht de geesten minder mild stemmen, om maar te zwijgen over het feit dat ze boos kunnen worden.

Geen grapjes 

Maak niet de fout die ik ooit maakte om er grapjes over te maken. Bij het plaatsen van een nieuw imposant geestenhuisje maakte ik de opmerking dat alle geesten uit de omgeving, die een minder mooi huis bezitten, nu wel naar dit mooie onderkomen zouden gaan verhuizen. Het werd, aan de gezichten van de omstanders te oordelen, niet bepaald gewaardeerd. Over dit soort in de ogen van de Thai serieuze zaken dien je geen grapjes te maken. Westerlingen zijn wat dat betreft in hun denkwijze veel te nuchter. Het is niet altijd gemakkelijk om je in de gedachten van de Aziaat te verplaatsen. En denk maar niet dat iemand in zijn of haar eentje in het donker, en dat is al rond zes uur in de avond, langs de crematie- plaats durft te lopen of te rijden. Je weet maar nooit wat al die geesten, die vooral op deze plaats rondzwerven, in de zin hebben.

Als ik ooit in Thailand zou gaan wonen, wat zeer onwaarschijnlijk is, zou ook ik beslist een dergelijk huisje voor ‘Good Luck’ voor mijn huis plaatsen. Bepaalde gebruiken moet je in ere houden.

.

Voor bijna alle bezoekers aan Thailand is Bangkok meestal de plaats waar men arriveert. Sinds de jaren dat het ‘Land van de Glimlach’ tot een van mijn favoriete landen behoort, overnacht ik meestal twee nachten in de metropool Bangkok.

Voor velen is het een verschrikking, de drukte, hitte en al het lawaai om je heen. Toegegeven Bangkok is inderdaad een vermoeiende stad, maar toch echt de moeite waard om er een paar dagen door te brengen. Er is veel te zien, je kunt er heerlijk eten en een bezoek aan het land zonder Bangkok is ondenkbaar. Voor een stad met meer dan tien miljoen inwoners is het onder de echte grote steden wellicht een van de veiligste ter wereld.

Hindoe God Brahma
Als je een beetje bijgelovig bent is het een goede gewoonte om, nadat je in het hotel van je keuze hebt ingecheckt, het

Wat-Erawan

Erawan tempeltje te bezoeken. Zowel bij Hindoes alsook bij de Boeddhistische bevolking is het tempeltje met het beeld van de Hindoe God Brahma van grote betekenis. Voor de toerist is het gemakkelijk te vinden, want het is gelegen op het kruispunt van Ratchadamri Road en Phloenchit Road, twee belangrijke en bekende grote wegen van de stad. Een taxichauffeur zal je er feilloos naar toe brengen. De woorden ‘Wat Erawan’ zullen meestal meer dan voldoende zijn.

Bloemslingers, kleine olifantenbeeldjes, fruit en zelfs vogeltjes
Daarbij hoef je  echt niet religieus te zijn om op die plek een poosje op de aanwezige banken te gaan zitten om het schitterende tafereel rondom het beeld gade te slaan. Het is er meestal een gezellige drukte en zoek je geluk, dan is dit de plek waar je moet zijn. Aan de straatzijde van Phloenchit Road staan stalletjes waar offergaven zoals bloemslingers, kleine olifantenbeeldjes, fruit en zelfs vogeltjes in een kooitje te koop worden aangeboden. Alles draait hier om voorspoed en geluk en het is daarom ook niet verwonderlijk dat bij het tempeltje loten worden verkocht. De kans dat je in de prijzen valt is met  onder het wakend oog van Brahma gekochte loten wellicht groter, zal menige Thai denken. Het weer in vrijheid stellen van de gekooide vogeltjes is een goede daad en daarvoor zal Brahma zijn zegen wel op jou laten neerdalen.

‘Please call for your receipt’
Wil je eens echt een paar duiten laten rollen, dan huur je een aantal van de altijd aanwezige danseressen in, die in hun prachtige kledij en met kleine danspasjes het Opperwezen vragen om jou te begenadigen. De persoon in kwestie zit daarbij vroom op de knieën en kijkt met de handen gevouwen al biddend richting Brahma. Een soort gamelanorkest zorgt daarbij voor de begeleiding. Aan de eerlijkheid van de caissière twijfelt men blijkbaar, want op een bord voor haar staat met grote letters: ‘Please call for your receipt’.

Minder bedeelden
Ook voor minder bedeelden legt deze God zijn oor te luister. Met een simpel en niet al te duur aantal wierookstaafjes, eventueel aangevuld met een klein kaarsje, ben je hier eveneens van harte welkom. Heb je offergaven zoals kokosnoten -met een rietje-, fruit, of wellicht een klein beeldje meegebracht, dan staat daarvoor een tafel gereed waar je dit alles op kunt leggen.

‘Donation Box’

Donation-Box

Aan de drukbezette mensen, die geen tijd hebben gehad om offergaven te kopen, is ook gedacht. Een bord met het opschrift ‘Donation Box’ verwijst naar een zwaar metalen kast met puntdak met aan de voorzijde uiteraard een gleuf en aan de achterkant een deurtje dat met maar liefst vier zware sloten is beveiligd om duistere figuren er van te weerhouden de kast ongeoorloofd te ledigen. Twee mannen in het blauw en getooid met een rieten tropenhelm, verwijderen met grote regelmaat alle wierookstaafjes, kaarsjes en bloemenslingers; opgeruimd staat immers netjes. Er moet uiteraard voldoende ruimte overblijven voor nieuwe offergaven. De verkopers aan de straatzijde zullen er geen bezwaar tegen hebben.

Bijgeloof
Je kunt het bijgeloof noemen, maar tot op heden heb ik aan het begin van iedere vakantie het Erawan tempeltje bezocht. In de vele jaren en evenzoveel maal dat ik Thailand heb bezocht ben ik, met dank aan Brahma, van onheil bespaard gebleven. Waarom ik ditmaal niet naar het Erawan tempeltje ben gegaan weet ik zelf eigenlijk niet goed. Een beetje laks geweest en de gevolgen zijn dan ook niet uitgebleven.

Suvarnabhumi Airport gesloten
Op dinsdag 24 november 2008 bezet de People´s Alliance of Democracy, het internationale vliegveld van de stad, twee dagen later gevolgd door het andere vliegveld Don Mueang. En dan zijn de appels zuur als je op die datum de terugreis hebt gepland en Suvarnabhumi Airport wegens veiligheidsmaatregelen wordt gesloten. Gelukkig behoor ik niet tot het aantal passagiers dat de nacht op het vliegveld heeft moeten doorbrengen en kan ik mijn hotel per dag bijboeken. Ook de hotels ondervinden de gevolgen, want nieuwe gasten arriveren nauwelijks. In de stad zelf bemerk je niets van de bezetting en gaat het dagelijkse leven gewoon door alsof er niets aan de hand is. Nieuws over het verloop beluister je via de televisie en staat te lezen in de Engelstalige kranten zoals de Bangkok Post en The Nation.

Schandelijk
Kun je Thailand nog wel een democratie noemen vraag ik me bij dit alles af. De politieke partij PAD, die de democratie zo hoog in haar vaandel heeft staan, handelt daar in elk geval niet naar en heeft geen enkel begrip voor de schade die men aan het land en de eigen bevolking toebrengt. De schade wordt geraamd op 500 miljoen Baht per dag en de Nationale Luchtvaartmaatschappij  Thai Airways moet afzien van haar dagelijkse 140 vluchten met 30.000 passagiers en daarbij een verlies incasseren voor het gemis aan vrachtinkomsten ten bedrage  van maar liefst 63 miljoen Baht.

Over alle andere internationale vliegtuigmaatschappijen zwijg ik dan maar, om niet te spreken over de toeristen die Thailand nu en wellicht ook in de toekomst, zullen mijden. Het verlies aan imago is iets wat niet in geld is uit te drukken. Heb geen enkel goed woord over voor een zogenaamde democratische partij die haar gelijk op een dergelijke dwaze, belachelijke en ondemocratische wijze tracht af te dwingen. Heb er maar een woord voor over: schandelijk.

Was ik nu toch maar bij het begin van mijn reis even naar het Erawan tempeltje gegaan….

.

Bloed-voor-democratie

Vandaag zal Bangkok in het teken staan van de volgende stap van de Redshirts. Een bloeddonatie om de protesten kracht bij te zetten. Iedere Redshirt wordt gevraagd 10cc bloed te doneren. Dit zal worden gebruikt om het parlementshuis van de zittende regering onder te dompelen in bloed. Duizenden liters moeten over de straten vloeien zodat de Premier Abhisit en zijn ministers over het bloed van het volk moet lopen. Het getuigt van veel drama en symboliek.

Maar het lijkt op een wanhoopsdaad van de Redshirts, die nog geen enkel succes hebben geboekt in de strijd voor democratie. Ook de Redshirts leiders begrijpen dat ze geen lange adem hebben. Simpelweg omdat het geld opraakt, de betogers eten en drinken moeten hebben en wat dacht je van de hygiënische omstandigheden.

Het is de vraag of deze actie tot enig resultaat zal leiden. Premier Abhisit heeft laten weten bereid te zijn tot een gesprek met Redshirt leider Veera Musikhapong, dit als een gebaar van goede wil. Immers de Redshirts oogsten bewondering voor de geweldloze en beheerste manier van protesteren.

De handreiking van de Premier zal niet voldoende zijn voor de Redshirts, hoewel met elkaar in gesprek gaan ook hoort bij de democratie die de redshirts nastreven.

Het bloedprotest, wat vandaag vorm moet krijgen roept wel veel vraagtekens op. Bloed kan besmettingen veroorzaken. Ook het afnemen en bewaren van grote hoeveelheden bloed zal tot logistieke problemen leiden.

Naast de symboliek is er nog een ander aspect: bijgeloof. De Thai uit het Oosten en Noordoosten hangen het animisme aan. Kortom het geloof in goede- en kwade geesten. Volgens astroloog Chatchaval Paosawat, zou het verspreiden van bloed een ritueel uit de zwarte magie van de Khmer zijn. Dit met als doel de regering te vervloeken.

Mocht deze actie niet tot succes leiden, wat blijft er dan nog over?

.

Kwade geesten?

De imposante beelden wegen een ton per stuk en hebben een gezamenlijke waarde van meer dan 30 miljoen baht.
Maar ze moeten nu verplaats worden omdat de winkeliers op de luchthaven, denken dat ze ongeluk brengen.

Bovenstaande illustreert wederom dat het animisme in de Thaise maatschappij vaak nog sterker aanwezig is dan het Boeddhisme. Het geloof in ‘goede’ en ‘kwade’ geesten is een bekend fenomeen in Azië.

Dat de tegenvallende omzetten van de winkeliers en de problemen van de luchthaven te wijten zijn aan politieke tegenstellingen en corruptie is denk ik voor de Thai een te eenvoudige verklaring.

De luchthaven is regelmatig negatief in het nieuws geweest. Al bij de bouw ging het mis, zoals zo vaak in Thailand, door corruptie. Met als resultaat slechte constructies en al na een paar maanden scheuren in de taxibanen. De bezetting van de luchthaven in november 2008 heeft veel toeristen verjaagd. Recente berichten van corrupte douaniers die toeristen onder valse voorwendsels arresteren en ze honderden euro’s boete laten betalen doet ook geen goed aan het imago.

De echte ‘kwade geesten’ hebben dan ook een naam: hebzucht en corruptie.

Animisme in Thailand
Al eerder schreven wij een artikel over animisme in Thailand. De Thai geloven in ‘goede’ en ‘kwade’ geesten. Maar wij Europeanen smullen er ook van. Denk maar eens aan Halloween en de populariteit van horrorfilms. In Thailand komt

Phi-Ta-Khon

de geestelijke wereld in juni tot leven met het Phi Ta Khon Festival.

Het driedaagse evenement Bun Luang
Het hele evenement duurt drie dagen en wordt Bun Luang genoemd:
- Dag 1. Phi Ta Khon, het ‘Geesten Festival’
- Dag 2. Rocket Festival
- Dag 3. Bun Pra Wate

Op de eerste dag wordt het ‘Geesten Festival’ gehouden. De bewoners van de stad roepen de geest aan van Phra U-pakut, oftewel de geest van de Mun rivier, en vragen hem om bescherming. De eerste dag is de beroemde optocht waarbij de plaatselijke bevolking zich verkleed als geesten en spookmaskers dragen. Ook worden er in de optocht houten fallussen meegedragen als symbool van vruchtbaarheid.
De organisatoren van het festival houden wedstrijden voor de beste maskers, kostuums en dansers. Er worden prijzen toegekend aan de winnaars in elke leeftijdsgroep. Het meest populaire onderdeel is de danswedstrijd voor spoken.

Op de tweede dag, vertrekt de optocht al dansend naar de tempel. Daar worden vuurpijlen de lucht ingeschoten.

Op de laatste dag van het evenement verzamelen dorpelingen zich bij de plaatselijke tempel. De dag staat in het teken van het luisteren naar dertien preken van de monniken in de Wat Ponchai.

Oorsprong van het Phi Ta Khon Festival

Thais-Geesten-Festival

De Phi Ta Khon Festival is ook voor Thailand een bijzonder evenement Er zijn meer van dit soort feesten maar het festival in Dan Sai in de provincie  Loei (ongeveer 450 km ten noorden van Bangkok) spant de kroon. Er komen ieder jaar vele toeristen op af maar ook duizenden Thai. De precieze oorsprong van Phi Ta Khon is onduidelijk. Maar het verhaal gaat terug naar het op één na laatste leven van Boeddha.

De boeddhistische legende: het verhaal van Prins Vessandorn
Volgens de boeddhistische legende heeft Boeddha 500 keer geleefd. Bij de op één na laatste reïncarnatie, voordat hij Boeddha werd, kwam hij terug als Prins Vessandorn. Deze prins was een ruimartige en zeer genereuze man. Op een dag gaf hij een witte olifant, die eigendom was van zijn vader de Koning, weg aan een buurland wat te kampen had met ernstige droogte. De witte olifant werd door de eigen bevolking vereerd als een symbool van regen en vruchtbaarheid. De stedelingen waren erg boos omdat zij vreesde voor een periode van droogte en hongersnood. Om die reden werd de prins verbannen. Uiteindelijk kregen de mensen wroeging en ze vroegen de ruimhartige Prins Vessandorn terug te keren. Toen hij uiteindelijk terugkwam, waren de mensen dolblij. Ze verwelkomde hem terug met een groot feest dat zo luid gevierd werd dat de doden werden gewekt uit hun slaap. De geesten sloten zich vervolgens aan bij het feest en vierde dat samen met de stedelingen.

Beelden van de optocht:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Geestenhuisjes kom je overal tegen in Thailand
Wanneer men een huis of iets dergelijks gaat bouwen moet de beschermheer (geest) van het terrein vereert worden. Degene die het huis bouwt plaatst een geestenhuisje, in de vorm van een klein tempeltje op een verhoging. Je ziet ze

geestenhuisje

overal in het straatbeeld en zelfs in een bar. Het geestenhuisje zorg ervoor dat de geesten van wie men het stuk grond heeft afgepakt tevreden worden gehouden door ze een nieuw onderkomen aan te bieden.
Bij het plaatsen van het geestenhuisje moeten er een paar regels in acht genomen worden. Zo moet het bijvoorbeeld in oostelijke of zuidelijke richting van de eigenlijke woning gebouwd worden, zodat de schaduw van de woning niet op het geestenhuisje kan vallen.

Het tijdstip van het oprichten wordt ook precies bepaald volgens astronomische berekeningen. Het moet in ieder geval voor 11:00 uur klaar zijn, zodat de geesten in alle rust kunnen middageten.
De geesten krijgen als offer voedsel zoals rijst, fruit of vlees. Maar ook limonade of sigaretten worden aangeboden om de geesten tevreden te stemmen en ze vooral niet boos te maken. Wanneer blijkt dat er toch nog steeds boze geesten rondhangen in het huis moet men monniken van de tempel laten komen om de rusteloze geesten te overtuigen om te verhuizen naar het geestenhuisje.

Amuletten van Boeddhabeeldjes ter bescherming tegen het kwaad
Als je bij een Thai in een auto of in een taxi stapt zie meestal verschillende Boeddhabeeldjes op het dashboard staan. Maar ook

amuletten

dragen veel Thai halskettingen met kleine Boeddhabeeldjes, armbandjes met een amulet of een oude munt.
Kleine Boeddhabeeldje die met een ketting om de nek worden gedragen zijn erg populair ook bij Thaise mannen. Ze bestaan uit allerlei soorten materialen zoals metaal, klei,hout, ivoor en hars maar een combinatie van verschillende materialen kan ook. De beeldjes van klei worden geperst in een mal en daarna gebakken. Gezien de grote vraag komen er ook steeds meer plastic beeldjes op de markt. De Thai hebben zelf een voorkeur voor oude en antieke amuletten, deze zijn dan ook vrij prijzig.

De Boeddhabeeldjes worden gemaakt door oude monniken
Hoewel in principe iedereen de beeldjes kan maken, worden ze in de meeste gevallen gemaakt door oude monniken. Voor het maken van een

oude-monnik

afbeelding van Boeddha, ook bekend als Phra phim, is een monnik nodig omdat zij de meeste kennis hebben van de materie maar ook omdat zij het beeldje kunnen zegenen met heilige spreuken. De kennis van het heilige schrift en heilige tekeningen zorgen er voor dat het amulet zijn beschermende werking krijgt.
Bijna net zo populair als Boeddha beelden zijn de metalen beschermende medaillons die het hoofd van een heilige persoon uitbeelden, met aan de ene kant een Khom en aan de andere zijde een Yan Ook populair zijn medaillons met het gezicht van koning Chulalongkorn, maar het meest in trek zijn medaillons met de afbeelding van een monnik die is beroemd om zijn magische krachten. Deze medaillons worden gemaakt door commerciële bedrijven, meestal voor het werven van fondsen voor een ceremonie.

Speciale markten voor amuletten
De amuletten zijn vrijwel overal te koop, zelfs in warenhuizen. Maar er zijn ook speciale amulet markten zoals in de buurt van de Grand Palace in Bangkok. Naast Thai en toeristen zul je er ook monniken aantreffen die op zoek zijn naar een bijzonder amulet. Sommigen Thai trekken er een dag voor uit om dat ene mooie amulet te vinden. Omdat het kopen van heilige artikelen eigenlijk niet gebruikelijk is noemen de Thai het huren in plaats van kopen. Maar het gehuurde hoeft natuurlijk niet teruggegeven te worden.

.

Boeddhisme en animisme
In het Noordoosten van Thailand zul je zelden toeristen tegenkomen. Dat is jammer omdat dit gebied een goed inzicht

Isaan-huis

geeft in het traditionele Thaise leven. De inwoners van Isaan hebben een sterke verbondenheid met het Boeddhisme, maar ook het animisme (het in geesten geloven) is verankerd in de cultuur van de Thai. Het in ere houden van tradities en oude gebruiken loopt als een rode draad door het leven van de arme boerenfamilies en landarbeiders.

Bezienswaardigheden: oude tempels en natuurparken
Naast de uitgestrekte rijstvelden met waterbuffels en indrukwekende bergketens vindt je in Isaan ook prachtige tempels en andere sporen van oude Aziatische beschavingen. Dit zijn veelal overblijfselen van oude koninkrijken van de Khmer uit het huidige Cambodja en Laos.

Ook natuurliefhebbers komen aan hun trekken in Isaan. Het gebied herbergt veel nationale natuurparken. Er leven daar meer dan 200 soorten wilde dieren, waaronder olifanten, tijgers, edelherten en een heel scala aan vogels en slangen.

Het traditionele leven in de dorpen
Het dagelijks leven speelt zich af in het dorp en rondom de dorpsschool. De boeddhistische tempel, oftewel “wade”, is het belangrijkste gebouw in het dorp. De tempels worden niet alleen gebruikt voor religie maar ook voor feesten en bijeenkomsten.

Kaart van Isaan

De huizen in Isaan zijn eenvoudig en hebben vrijwel geen meubilair. Ook zijn er meestal geen bedden aanwezig, men slaapt op een matje op de grond. Het gezamenlijk eten met de familie is een belangrijk moment van de dag. Iedereen zit op de grond in kleermakerszit en er wordt met de handen gegeten.
Een douche en stromend water is niet aanwezig in het huis. De douchegelegenheid bestaat uit een schuurtje waarin een grote stenen bak met water staat. Douchen doet men door, na het inzepen, een pannetje water over zich heen te gooien.
Het toilet is een gat in de grond, bekend als hurktoilet. Toiletpapier wordt niet gebruikt. Ook hier weer een grote bak met water en een emmertje om de billen af te spoelen.

De mensen in Isaan zijn erg vriendelijk en gastvrij voor farangs (westerlingen), die men normaal gesproken alleen kent van televisie. Het hele dorp loopt uit om een westerling te bekijken en aan te kunnen raken. Ook hier speelt bijgeloof een belangrijke rol. Veel Thai uit Isaan geloven dat het aanraken van een farang geluk brengt.

Isaan heeft een eigen taal
De mensen uit Isaan spreken een eigen taal die je het best kan omschrijven als een Laotiaans dialect. Veel voorouders komen ook van oorsprong uit Laos. De mensen uit Isaan zijn dus eigenlijk tweetalig, ze spreken zowel Thais als Isaan.

Hechte familiebanden door armoede
Door de armoede in de regio is men op de familie aangewezen. De familiebanden zijn daardoor erg hecht. Vaak wonen

Isaan

 grootouders, ouders en kinderen in één huis, soms aangevuld met een oom of tante. Alle gezinsleden moeten een bijdrage leveren aan het huishoudbudget dat altijd door moeder de vrouw word beheerd. De oudste dochter van het gezin gaat, soms al op 14-jarige leeftijd, naar de grote stad om werk te zoeken. Het geld wat verdient word, vaak slechts 100 baht per dag (ongeveer 2 euro) stuurt zij dan naar de familie.
De meeste boeren in Isaan verdienen niet meer dan 4.000 baht (80 euro) per maand, ondanks dat de prijzen voor levensonderhoud laag zijn, kan een gezin daar nauwelijks van rondkomen.

Eten uit Isaan: scherp en bijzonder
De bekendste gerechten uit Isaan zijn Som Tam, een pittige salade van onrijpe groene papaja met veel chili peper. Ook Kai Yang (gemarineerde en geroosterde kip) en het gerecht Nam Tok (een rundvleesgerecht bereid met geroosterde gemalen kleefrijst en geserveerd met chilipepers en kruizemunt) zijn erg populair onder de Isaanse bevolking. In plaats van gewone rijst eet men kleefrijst (Kao Niauw). De gerechten in Isaan zijn scherper dan in de rest van Thailand en daarom niet altijd geschikt voor onze westerse magen.
In Isaan eet men ook zonder problemen geroosterde of gefrituurde insecten zoals sprinkhanen, waterkevers en wormen. Sterker nog: het is een delicatesse voor de Thai uit Isaan.

Veel jonge vrouwen belanden in de prostitutie
Het merendeel van de Thaise vrouwen die werkzaam zijn in de seksindustrie komen uit Isaan. Daar worden ze niet toe

Gogo girls

gedwongen, het is een vrijwillige keuze. Maar het is ook een begrijpelijke keuze als je bedenkt dat het alternatief vaak een nog slechtere optie is. De vrouwen zijn ongeschoold en moeten anders tegen een schamel loon en slechte arbeidsomstandigheden in een fabriek gaan werken. Lange werkdagen en werkweken zijn geen aantrekkelijk vooruitzicht. Het werken in de prostitutie verdient veel beter en is minder slopend. Zowel in Bangkok, Pattaya als Phuket gaan de “Isan girls” aan de slag in massageshops, Beerbars of Gogo bars. Hoewel ze het werk niet echt vervelend vinden, het betaald immers goed, hopen ze toch vaak om een farang (westerse toerist) aan de haak te slaan. Het ultieme doel is dan ook trouwen met een farang, zodat zij ook op lange termijn verzekerd zijn van inkomsten. De vrouwen kunnen dan terug naar hun familie in Isaan. De farang wordt gevraagd voor een onderkomen te zorgen en financiert de bouw van een huis (een eenvoudig huis kost ongeveer 15.000 euro inclusief grond). Dit is wel een risico omdat alles op naam van de Thaise vrouw komt te staan. Buitenlanders mogen formeel geen grond/huis bezitten op het platteland. Door cultuurverschillen lopen veel van dit soort huwelijken verkeerd af, maar er zijn ook uitzonderingen waarbij een Westerse man en een Thaise vrouw een gelukkig leven leiden.

Muay Thai boksen
Het in heel Thailand populaire Muay Thai boksen komt van oorsprong ook uit Isaan. De jonge mannen zijn gehard door het Spartaanse leven in deze arme streek. Hierdoor hebben ze veel incasseringsvermogen, een belangrijk aspect bij het Muay Thai boksen. De meeste kampioenen komen dan ook oorspronkelijk uit Isaan.