Taalgevoelig

Door Joseph Jongen

Menigeen die Thailand ooit bezocht zal het zijn opgevallen dat namen en zeker plaatsnamen, heel vaak op verschillende manieren worden geschreven. Uiteraard bedoel ik hiermee niet de Thaise, maar de Romeinse schrijfwijze zoals wij die kennen en die in Thailand in de Engelse taal wordt aangegeven.

Gelukkig voor de vakantieganger staan bepaalde aanduidingen, naast de Thaise taal, tegenwoordig steeds vaker in

Thaise-taal

voor de toerist begrijpelijk bewoordingen aangegeven. Dat die vertalingen niet altijd foutloos zijn heeft toch ook een bepaalde charme en een beetje inventiviteit mag van de gemiddelde reiziger wel worden verwacht. Sommige vertalingen hebben zelfs iets aandoenlijks en kunnen inwendig de lachspieren activeren. Een aardige onlangs in Chiang Mai gezien: ‘Food Massage’. En wat te denken van een tasje, en voor alle eerlijkheid het was van Chinese makelei, voorzien van een keurig metalen plaatje met ondermeer het opschrift: ‘100%  Original Concert’. Het mag als muziek in de oren klinken, maar men zal beslist ‘Concept’ hebben bedoeld. Een van de alleraardigste trof ik op een hotelkamer aan, waar op de spiegel op de badkamer een sticker was bevestigd met de tekst: ‘Please make use of the housemaid’. Daarbij kan ik met de hand op mijn hart bezweren dat het beslist geen derderangs of obscuur onderkomen was, maar een respectabel, weliswaar geen groots internationaal hotel.

Thais spreken
De genoemde voorbeelden zijn echt niet denigrerend bedoeld, want zelf heb ik in de Thaise taal de plank al heel wat keren behoorlijk misgeslagen. Nadat ik mijn eerste Thaise lessen had gevolgd wilde ik die uiteraard snel in praktijk brengen. Bij mijn eerste poging om in het Thais te vragen waar het toilet (hong nam) was, vroeg ik letterlijk waar ik kon douchen (ab nam). Nadat het betreffende dienstertje mij vol onbegrip aankeek kon ik mijn fout gelukkig snel herstellen.

En wat te denken van die bepaalde gelegenheid, die ik vaak bezocht en waar Khun Surasak achter de piano de zangeressen begeleidde. We kenden elkaar redelijk en telkens als hij mij zag en even pauzeerde kwam Surasak naar mij toe om met de bekende ‘Wai’ mij te begroeten. Grammaticaal mag de Thaise taal wellicht niet zo moeilijk zijn, maar qua uitspraak breekt het toch velen de nek. En als beginner wil je toch heel wat woordjes leren en in je geheugen prenten. Khun Surasak zal niet geweten hebben wat hem overkwam toen ik hem eveneens met een ‘Wai’ begroette en zijn groet beantwoordde met: “Sawasdee kap Khun Torasap ( Mijnheer Telefoon). En wat te denken van die keer dat ik op een Thaise bruiloft was uitgenodigd en de vader van de bruid mij vroeg of ik het gezellig vond. Mijn antwoord luidde; “sunak mak mak”, oftewel “er zijn heel veel honden”. In dit geval verwisselde ik de woorden ‘sunak’ (hond) met ‘sanuk’ (plezier). 

Nooit meer zal ik meesmuilend of lachwekkend oordelen over vertalingen, want het aantal malen dat men getracht heeft mij het verschil in uitspraak tussen rijst, het getal negen, de kleur wit en kom binnen, uit te leggen is niet te beschrijven. De Thais moeten een intelligent volk zijn, zeker als je daarbij nog de schrijfwijze in ogenschouw neemt. Westerlingen leren dat nooit!

.