Thaise vrouwen: Nederlandse mannen zijn gierig

in een thaise relatie onganiseert de vrouw alles:het geld,de plaats van samenwonen,de opvoeding van de kinderen enz.enz.Zou ze dat niet doen dan zou de man alles verhoeren en versnoeren.In holland zie je bijna uitsluitend Esan bargirls(en een enkele keer uitgerangeerde mianoi’s)en dat is heel wat anders die komen uit een heel andere cultuur dan de thais.De chinese cultuur is daarnaast weer totaal verschillend dan de esan of de thaise.Een esan bargirl is vaak(niet altijd)al op 12a13 jarige leeftijd meegegeven aan een opkoper die ze dan weer doorverkoopt als huishoudster,bordenwasser,schoonmaakster of aan pooiers.Ze hebben nooit een kans gehad en dat is in en in triest.Maar een esan girl is de beste levensverzekering voor haar vader.(de chinees wil het liefst zonen als stamhouder)Aan het eind van haar leven(als bargirl)loopt zo’n meisje nu tegen een farang aan en er wordt van haar verwacht dat ze nu huisvrouw gaat spelen en ook nog intregeert in een samenleving die niet de hare is en die haar constant (stiekem)vijandig bejegent.Ze moet zelfs ook nog oppassen met geld en daar heeft het haar in haar goeie tijd nooit aan ontbroken.En de familie blijft haar daarbij nog constant onder druk zetten om geld over te boeken.Dat zit in haar esan cultuur bij de thais is dat weer heel anders die leren voor zichzelf te zorgen en voor hun eigen vrouw en kinderen.Dat ze nederlandse mannen gierig vinden klopt niet altijd maar weel overdreven,ziekelijk zuinig Die willen later rijk op het kerkhof liggen.

Bij mij valt er niets te directeuren. Heb namelijk niet zo veel te makken. Als mijn partner financieel niet bij springt kom ik niet verder dan Madurodam. Ben ik dan een tevreden mens. Yep. Want ook met weinig kan je een aangenaam leven hebben.

Ingaan op een paar van de reacties, Sinsod, of dowry, is een gebruik wat face value heeft voor de familie. In een normale Thaise familie krijg je het dan ook gelijk weer terug, maar er zijn ook heel slechte families die gelijk een pick up, een brommer en dozen met mekong er voor gaan kopen. Daarom is het beter het gelijk Europees te spelen, geen sinsod. Daar baalt de broer die een ji9euwe brommer aan zag komen misschien wel van , maar wat geeft dat?

Wat familie bgetrfet gelijk aan het begin van je relatie duidelijk maken dat je daar niet in trap. Voor je het weet werk jij in het midden Oosten en feest een hele Thaise familie die niet van werken houdt van jiouw zuur verdiende centjes.

Dat is bij mij goed gegaan alhoewel de moeder niet opgeeft met zuigen en tegenwoordig kan ze zuigen wat ze wil maar wij gaan niet voor gok schulden betalen.

Uit eten gaan en kijken wat voor truukjes ze gebruiken om ver van de reklening weg te blijven is ook heel grappig. Maar dat flikken ze maar een paar keer en dan heb ik ook de Mystrieuze glimlach als ik naar de wc ga als de rekening er aankomt (niet dat dit helpt hoor)

Ik heb pas een keer meerdere Thaise mensen horen zeggen Farang KieNok, en Farang Kie nijouw over een Nederlander die weinig dan wel geen cent uitgaf. En ze hadden nog gelijk ook. Hij was inderdaad gierig en bang zijn geld in een bodemloze put te zien verdwijnen. De relatie bestaat nog steeds en iedereen heeft er zich bij neergelegd dat hij gierig is. Inmiddels is zijn vriendin gaan werken en stuurt haar zuur verdiende centjes naar Thailand. Genoeg om van te leven en te sparen maar dat laatste doen ze gewoon niet in Thailand. Het lijkt wel alsof alles er door gejaagd moet worden. De toekomst is niet belangrijk want morgen kun je dood zijn. Maar als je dan vraagt: wat als je ziek wordt en geld nodig hebt en dus niet dood bent? Nou dan bel ik mijn dochter toch op !

Zo gaat dat hier in Nederland dus echt niet. Wij sparen en krijgen geleerd te zorgen dat je een buffer hebt om calamiteiten op te vangen. Hoewel als je de berichten leest van de laatste tijd leent de jongere generatie er vrolijk op los en gaan als het even kan al voor hun 30ste een keer failliet. Zijn we gestopt met hun aanleren wat er mis kan gaan en dat je daarvoor moet zorgen?

De benaming Cheap Carly heeft vooral betrekking op Nederlanders. Zelfs binnen Europa staan wij bekend als een zuinig/gierig volk. Wij willen altijd voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Er is niets mis met gepaste zuinigheid, maar wij Nederlanders schieten daarin wel heel erg ver door. Zoveel aardappels voor zoveel personen en op is dan op. Wanneer iemand wil mee eten, dat moet dat van tevoren worden kenbaar gemaakt. Moeders weet dan dat ze 3 aardappeltjes meer moet kopen. In Azië is zoiets ondenkbaar en respectloos.

Ja, voor goede doelen zijn wij inderdaad gul en dat moet dan ook breeduit kenbaar worden gemaakt, maar die giften zijn dan ook fiscaal aftrekbaar. Wanneer je voor de keuze zit je geld aan de Belastingdienst te betalen of aan een goed doel te schenken, dan lijkt mij die keuze toch niet zo moeilijk. In het laatste geval heb je daar immers persoonlijk voordeel bij.

@ maarten.
Vandaag staat er een leuk artikel in de metro over hoe wij nederlanders er een financieël potje van maken. Dat plannen en sparen blijkt nogal mee te vallen.