De onzekere (politieke) toekomst van Thailand
Thailand gaat een onzekere toekomst tegemoet. De Thaise bevolking is verdeeld in twee politieke kampen en staan lijnrecht tegenover elkaar. Daarmee lijkt Thailand af te stevenen op een ernstige crisis en verregaande escalatie van het conflict.
Na drie jaar nog steeds veel onrust
Op 19 september 2006 werd de zittende Thaise premier Thaksin Shinawatra afgezet, na een geweldloze staatsgreep. Thaksin moest weg omdat hij volgens zijn tegenstanders bezig was met zelfverrijking, machtsmisbruik, belangverstrengeling en corruptie. Het klinkt nogal heftig, maar het is niet meer of minder dan datgene waar andere

roodhemden
politieke kopstukken zich de afgelopen jaren ook mee bezig hebben gehouden. Corruptie en machtmisbruik zijn aan de orde van de dag in Thailand en komen in alle lagen van de samenleving voor.
Nu, ruim drie jaar later, is de politieke situatie in Thailand een kruitvat die ieder moment kan exploderen.
Verbannen premier Thaksin Shinawatra leider van de roodhemden
Na de staatgreep vlucht Thaksin hetzelfde jaar nog naar Londen en houdt zich daar schuil. De miljardair Thaksin legt zich niet neer bij zijn verbanning en bespeelt zijn aanhangers vanuit het buitenland. Via televisie en internet bereikt hij zijn aanhangers en roept op tot verzet. Thaksin is en blijft ongekend populair bij de arme boeren en de lagere klasse in Thailand. Door zijn toedoen is er een betaalbare gezondheidszorg gekomen voor alle Thai. Dit samen met gemakkelijk toegankelijke kredieten voor kleine ondernemers en een schuldmoratorium voor boeren heeft Thaksin een soort ‘heldenstatus’ bezorgt bij een zeer groot deel van de arme bevolking. Tegenstanders beweren dat Thaksin zijn populariteit bij deze groep vooral ‘gekocht’ heeft door met overheidsgeld te smijten.
Maar de UDD heeft ook studenten en activisten in de geledingen. Zij zien het afzetten van de democratisch gekozen Thaksin, als een poging van de elite en de militairen om de politiek te controleren. Daarmee beschuldigen ze de ‘geelhemden’ van het steunen van een dictatuur.
Niet alle ‘roodhemden’ willen Thaksin terug, maar ze eisen wel nieuwe verkiezen en een democratisch gekozen regering.
Roodhemden versus geelhemden. Arm versus rijk?
Hoewel de geschiedenis van Thailand zich kenmerkt door politieke onrust en staatgrepen, zijn het nu twee herkenbare bevolkingsgroepen die lijnrecht tegenover elkaar staan. De verdeeldheid is groter dan ooit. En het lijkt er op dat de partijen bereid zijn hun standpunten met geweld te verdedigen.
Aan de ene kant staan de ‘roodhemden’ van Thaksin’s UDD, het Verenigd Front voor Democratie tegen Dictatuur.

geelhemden
Aan de andere kant van de lijn de PAD, de Volksalliantie voor Democratie die herkenbaar zijn aan de gele hemden. De PAD, die vooral de steun heeft van de middenklasse, ambtenaren, militairen en de royalisten, baarde opzien door de bezetting van de internationale luchthaven van Bangkok vorig jaar. Ook de moordaanslag op de leider van de geelhemden, Sondhi Limthongkul, zorgde voor nog meer spanningen tussen rood en geel.
De bezetting van de luchthaven en de onlusten in Bangkok (April 2009) hebben er toe bijgedragen dat het toerisme een gevoelige klap heeft gehad, die nog steeds goed merkbaar is.
Isaan, het thuisfront van de roodhemden
Afgelopen zomer was ik een week in Isaan en heb wat gereisd in de regio. Het viel me op dat de steun voor Thaksin en de UDD groot is en erg diep zit. De televisie wordt afgestemd op toespraken en bijeenkomsten van het UDD. Ook mijn Thaise vriendin stak haar bewondering voor Thaksin niet onder stoelen of banken. De sympathie voor Thaksin wordt ook nog eens versterkt door het “wij en zij” gevoel. Wij de arme hardwerkende plattelandsbewoners tegen ‘zij’ de conservatieve macht. Dit is wel een opmerkelijk fenomeen omdat met name ook op het platteland de bevolking meestal teruggrijpt op oude tradities en normen en waarden. Het heeft daardoor ook meer weg van een volksopstand tegen de gevestigde orde. Dit was in Thailand een aantal jaren geleden ondenkbaar. Het land is kennelijk in een rap tempo aan het veranderen. De traditioneel sterk hiërarchische samenleving is aan het afbrokkelen. Mensen willen zich vrijer en als gelijke voelen, kortom uit kunnen komen voor je mening. Deze gevoelens kunnen alleen gestalte krijgen in een moderne democratie. De UDD lijkt een uitlaatklep voor de wensen van een groot deel van de bevolking.
De onzekere toekomst van Thailand
Het blijken roerige tijden en het einde is niet in zicht. De gezondheid van de Koning, de politieke onrust, de opstand in het diepe zuiden, de grensconflicten met Cambodja, het teruglopen van het toerisme. Thailand staat voor een lastige opgave. Het is voor iedereen te hopen dat het gezonde verstand zal winnen van de emotie.
Related posts:




Zolang de bevolking een oude baas gaan vereren als hun goeroe,zijn ze nog niet toe aan een democratie.Er wordt voor ze gedacht,dictatuur is niet vreemd in thailand.En als expat heb je geheel geen rechten,das voor de thai heel normaal,asociaal zou ik denken.
Reageer
@ geen diepgravende analyse, slechts wat populistische opmerkingen. Kijk eerst eens naar de kwaliteit van het onderwijs en de hiërarchische samenleving.
Reageer
inderdaad,de kwaliteit van het onderwijs is ook beneden alle peil.Neem nou pattaya,waar jongelui bij behoorlijke firma’s werken,ze spreken nauwelijks engels.De Festival mall,prachtig,dure luxe artikelen,alleen niemand kan je in het engels te woord staan.
Reageer
die Hollandse meetlat met dezelfde instelling langs de moerasdelta leggen Freek, en je kunt je populisme botvieren op de vaderlandse tekortkomingen met de constatering dat daarbij vergeleken de Thai het niet eens zo geweldig slecht doen.
Reageer