Daar stond ze, zomaar ineens. In de deuropening van de lerarenkamer…de stagiaire. Ze stond met een kop als een boei naar zuurstof te happen. Mijn timmermansoog schatte 140 kilo, inclusief badslippers. Dat gewicht had ze zojuist zes trappen opgehesen en het leek me dan ook niet gepast om meteen op haar af te lopen, mijn hand uit te steken en mij voor te stellen.

Ze kwam uit Tasmanië, een eiland dat bungelt aan de kont van Australië. Ze zou de komende drie maanden Engelse les geven en ‘observeren’.

Haar buitenproportionele gewicht op haar jonge leeftijd moest te maken hebben met een stofwisselingstoornis, meende ik. Tijdens het aanschouwen van haar solo-bachanalen tijdens de lunchpauzes in de lerarenkamer, begon ik daar al vrij snel anders over te denken. Ze was op vijf diëten tegelijk.

Op haar eerste dag plantte ze meteen een Australisch vlaggetje op haar bureau en de volgende dag kwam ze briesend binnen:

‘Condo got no friggin’ cable, so I’m gonna miss out on the friggin’ Ashes!’

‘Hasjiesj?’, probeerde ik.

‘Ashes! Cricket!!’, blies ze.

Wat bleek, haar appartement moest het stellen zonder kabel en ze was daardoor veroordeeld tot het aanschouwen van Thaise lakorns, Thaise soaps waar meer bloed vloeit dan in een gemiddelde Amerikaanse oorlog in een islamitisch stofnest. Dat betekende dat ze zich niet al chips malend, op de sofa kon doen vleien, om gedurende zes weken het belangrijkste crickettoernooi van het Gemenebest te volgen.

Cricket is een curieuze sport. Wedstrijden kunnen weken duren. Het is de enige sport ter wereld waar op de tribunes baby’s verwekt en geboren worden. Het wordt voornamelijk in Gemenebestlanden beoefend.

Puntentelling kan soms tot verontrustende tussenstanden leiden: Tonga 312-Fiji 0. Wanneer Fiji net na de rust 312-1 maakt, dan vliegen de Fijianen op de tribunes elkaar in de armen, worden er spontaan, uit pure vreugde, baby’s gemaakt en de algemene stemming is van: de wedstrijd is weer helemaal open. Het kan weer alle kanten op.

Er waren dagen dat de stagiaire een tas met golfclubs mee naar boven sjouwde. Paars aangelopen zette ze dan haar golftas in een hoek en spoedde zich richting kantine voor haar dieet; golf is bij uitstek een sport voor mensen zonder conditie.

Een golfer wel eens zien zweten? Hijgen? Soms lopen ze. Als er geen karretjes zijn. Prachtig zijn de momenten wanneer het golfballetje twaalf centimeter van de hole ligt. De golfer komt dan aanlopen (of aanrijden), loopt op het balletje af, vraagt aan zijn stokslaaf welke stok hij moet gebruiken, neemt de stok ter hand, maakt eerst een paar schijnzwiepen met de stok. Gaat dan op zijn knieën zitten en loert over het balletje heen, gaat weer staan, overlegt met de stokslaaf, draait zich om en tikt dan heel voorzichtig het balletje in de hole.

De ontlading bij een golfer is dan immens, en kan leiden tot blessures. Tiger Woods heeft een heel seizoen niet kunnen golfen door een golf-elleboog, opgedaan tijdens zo’n ontlading. Zo’n golf-elleboog valt in dezelfde categorie als een tennis-arm en een voetbal-knie.

Of ik zelf wel eens sport? Ik lig er helaas alweer een paar weken uit door een ontstoken schaakfrons.

De scooter is in opmars in Nederland. Het verschil met een jaar geleden is opvallend. Het zijn echte scooters met scooterwieltjes, net als de Yamaha in Thailand. Niet als de Thaise Honda, want die is qua vormgeving een kruising tussen motorfiets en scooter en heeft ook grotere wielen. Ik heb op beide merken gereden en heb zelf een voorkeur voor de Honda die ik stabieler vind.

Opvallend verschil tussen de Nederlandse en de Thaise scooter is de lengte van het zadel. De Nederlandse scooter heeft een korter zadel dan zijn Thaise broertje, waardoor er net een duopassagier op past, mits de billen binnen de perken blijven. Het Thaise zadel is langer. Logisch, want er moeten minimaal drie personen op kunnen zitten en vier behoort ook tot de mogelijkheden. Om over de lading die erop wordt vervoerd, maar te zwijgen.

Wat valt me verder op? Het mobieltje. Ik zat op een terrasje en zag tot mijn verbazing dat mensen met elkaar praatten. Zelfs tijdens de maaltijd wordt er gepraat. Hoe totaal anders gaat dat in Thailand. Daar moet je niet raar opkijken wanneer een paartje zit te eten en beiden ondertussen allerlei voor mij geheimzinnige handelingen op hun mobieltje verrichten of zelfs zitten te telefoneren.

Motorfietsers die telefoneren, automobilisten die telefoneren, winkelpersoneel dat telefoneert – ik heb het allemaal gezien en niemand neemt er aanstoot aan. Bij die eters heb ik wel eens de neiging om te zeggen: waarom bellen jullie elkaar niet. Maar ik weet niet hoe je dat in Thais moet zeggen en het zou ook onbehoorlijk zijn. Alhoewel… als rare farang kan ik me dat wel veroorloven.

Ik kom weer veel te weten over Thailand. Als ik in gesprek met iemand ben, die zelf op vakantie in Thailand is geweest, gaat hij over zijn vakantiebelevenissen vertellen. Laatst nog een bekende van me. Wat hij niet allemaal vertelde over Thailand. De ene wijsheid na de andere rolde in een onafgebroken stroom uit zijn mond. Ja, hier sprak de Thailandkenner. Ik heb hem zwijgend beluisterd, zo nu en dan gehumd of verbaasd ‘zozo’ gemompeld.

Na dat allemaal te hebben aangehoord, ben ik stilletjes naar huis geslopen en heb het metertje boeken over Thailand en boeken van Thaise schrijvers, die ik heb gelezen, in de vuilniszak gestopt. Ben naar het parkeerterrein in de buurt gelopen, waar tijdens de jaarwisseling kerstbomen in de fik worden gestoken, en heb daar mijn boeken verbrand. Allemaal leugens.

Ik waarschuw alvast blogmedewerker Tino Kuis, die een nog grotere boekenverzameling dan ik heeft verslonden. Volgende maand gaat hij op vakantie naar Nederland. Beste Tino, vertel dat je op Groenland woont, desnoods de Zuidpool. Anders vrees ik het ergste voor je.

Thais zijn erg bijgelovig. Ze geloven in geesten en in het beïnvloeden van geluk. Thai geloven ook dat sommige mensen in staat zijn om de toekomst te voorspellen.

Vrijwel alles schrijven zij toe aan geluk of pech. Wanneer een Thai iets belangrijks moet doen, dan kiest hij daarvoor een bepaalde dag in de week uit. Een Thai gelooft dat er goede en slechte dagen zijn om iets te ondernemen. Er zijn zelfs Thai die hun voor- of achternaam hebben veranderd omdat ze denken darmee het geluk in het leven te kunnen beïnvloeden.

Het bijgeloof heeft er voor gezorgd dat er een industrie is ontstaan met astrologen en waarzeggers, waar ruim 4 biljoen baht per jaar in omgaat.

Een waarzegger gebruikt Tarot kaarten, handlezen, schelpen en andere hulpmiddelen om in jouw toekomst te kijken. Een dergelijke sessie kan overal plaatsvinden: op straat, bij iemand thuis, onder een boom, etc. De kosten van zo’n festijn beginnen bij 50 baht. Er zijn in Thailand ook beroemde waarzeggers die miljoenen baht vragen voor één consult. En vergis je niet ze hebben een wachttijd van meerdere jaren!

Er zijn zelfs astrologen die officieel in dienst zijn van het huishoudelijk bureau van het Thaise hof. Zo zijn er 13 astrologen die de horoscoop van de Koning en de Koninklijke familie lezen. Zij be

Het befaamde Jazz Festival in Hua Hin zal dit jaar weer plaatsvinden. Vorig jaar werd het Jazz Festival afgelast in verband met organisatorische problemen en gebrek aan belangstelling.

Van 31 mei tot en met 1 juni zal het evenement voor de 12e keer in Hua Hin gehouden worden. Deze kustplaats heeft de traditie voortgezet uit het verleden toen de koning er regelmatig kwam voor een vakantie en zijn grote passie: jazz. In die tijd werden er jazzmuzikanten van over de gehele wereld uitgenodigd voor jamsessies in zijn strandpaleis of bij het nabijgelegen Hua Hin Railway Hotel .

Decennia later, heeft de Koninklijke stad Hua Hin deze traditie in ere hersteld met een jaarlijks jazzfestival.

Dit jaar zal in het teken staan van Aziatische jazz in plaats van westerse bands. Er worden ongeveer 15.000 bezoekers verwacht. De toegang is gratis.

Voor meer informatie en het programma: www.jazzfestivalhuahin.com

Hallo,

Ik las de lezervraag over hoeveel je moet geven bij een feest. Maar ik heb een andere vraag. Hoeveel fooi moet je geven in Thailand. Ik geef wel eens 100 baht, maar iemand zei dat dat teveel is. En als je teveel fooi geeft, ze de prijzen gaan verhogen.

Heb ook wel eens 20 baht gegeven, maar dat lijkt mij zo weinig of is dat niet zo?

Graag meer info.

Het beste,

Erik

Een Belg uit de plaats Nieuwpoort kreeg van de rechter een boete van 1.100 euro voor het invoeren van tien Kamagrapillen – dat is een soort nep-Viagra – uit Thailand.

De rechter vond dat de man voorzichtiger moest zijn en dat de man niet zomaar medische middelen kan invoeren zonder vergunning. Het grootste deel van de boete was voorwaardelijk. De man moet uiteindelijk 110 euro boete betalen.

Bron: Nieuwsblad.be

- Herplaatst bericht -

Toen mijn grootmoeder heel, heel lang geleden overleed, werd mijn grootvader liefderijk in ons gezin opgenomen. Dat ging toen nog zo, want aanleunwoningen of verzorgingsflats bestonden nog niet.

Ik mocht hem niet, want nu moest ik als kleuter niet alleen naar mijn ouders luisteren, maar ook nog naar hem. Ik heb hem nooit zien lachen, alleen maar altijd dat norse gezicht. Bovendien had hij een paar rare gewoontes.

Hij rookte bijvoorbeeld sigaren, van die lange gematteerde stinkstokken. Hij knipte er eerst ongeveer een derde vanaf en gebruikte het als pruimtabak. Later rookte hij dan de sigaar voor weer een derde op en het restant frommelde hij ten slotte in zijn pijp. Hij stonk niet alleen naar sigaren, maar ook naar knoflook.

Elke morgen maakte mijn moeder een soort cocktail voor hem klaar, een flinke bel (Hollandse) cognac met een rauw ei erin en twee teentjes knoflook. Getver, wat vond ik dat vies. Als hij dan die knoflook met zijn kunstgebit vermalen had, kwam er een afschuwelijke geur uit zijn mond, zodat ik het liefst maar ver uit zijn buurt bleef.

Nu woon ik in Thailand, ben een verstokte sigarenroker en gek op gerechten met knoflook. Ik ben ook nog naar die grootvader vernoemd, dus misschien heb ik nog wel meer (slechte) eigenschappen van hem.

Aziatische gasten

Over sigaren zullen we het niet hebben, maar met knoflook raakte ik langzaam maar zeker vertrouwd. Mijn eerste kennismaking zal wel bij de Marine geweest zijn, waar knoflook ongetwijfeld was verwerkt in de traditionele Indonesische gerechten van rijsttafel en nasi goreng. Bewust van het eten van knoflook werd ik toen ik pas was getrouwd. Door mijn werk ontving ik nog al eens vooral Aziatische, ook Thaise gasten, waarmee ik ’s avonds uit eten ging. Thaise restaurants waren er nog niet, dus het werd meestal een Chinees of Indonesisch restaurant. Thuisgekomen werd mij dan vriendelijk, maar beslist verzocht om de nacht verder in de logeerkamer door te brengen, want de stank uit mijn mond was niet te harden.

Geur

Later werd mijn vrouw zelf een specialist in de Chinese en Indonesische keuken en werd er in allerlei gerechten flink met knoflook gewerkt. Als je beiden of samen met anderen knoflook eet, heb je van die stank uit de mond natuurlijk geen last. U weet, dat de onaangename geur veroorzaakt wordt door de op zich reukloze stof alliine (S-allyl-L-cysteïnesulfoxide). Deze stof komt vrij zodra het celweefsel wordt beschadigd, dus zodra je de knoflook gaat snijden. Op dat moment gaat het een verbinding aan met het enzym alliinase dat gescheiden van alliine in het celweefsel zit en er vormt zich Allicine (diallylthiosulfinaat). Allicine is een zeer instabiele stof en wordt direct omgezet in meer dan honderd werkzame (vluchtige) metabolieten (thiosulfinaten). Deze metabolieten veroorzaken de soms hinderlijke knoflookgeur. Zo, dat hebben we dan nu ook even wetenschappelijk verklaard.

Thaise gerechten

In bijna alle landen wordt knoflook tegenwoordig veel gebruikt, ook in Thailand. Thaise gerechten zonder knoflook, “krathiem”, zijn welhaast niet denkbaar. Het wordt rauw gegeten, meegekookt als kruid of gemarineerd gegeten, er zijn vele variaties mogelijk. Als er “khao ka moo” (op Chinese wijze gestoofde varkenspoot met rijst) gegeten wordt, hoort daar o.a. kleine teentjes verse knoflook bij. Ook bij “larb”, een gerecht gemaakt met gehakt horen deze verse teentjes. Een populair gerecht is ook “thawt krathiem prik Thai”, dat met verschillende soorten vlees, vis of garnalen gemaakt kan worden. Het is een marinade-gerecht, waarin (veel) knoflook niet mag ontbreken. Knapperig gebakken knoflook strooit men op Thaise snacks, zoals “Sakhu sai moo” (varkensgehakt vermengt met palmsuiker, kruiden en gestampte pinda’s, gebakken in tapiocabladeren). Varianten hierop zijn “khao kriab pak muil”, (hetzelfde varkensvleesmengsel verpakt in dunne vellen rijstmeelbeslag en het Chinese “khanom jeep”, (dunne tarwenoedels vermengd met varkensvlees en garnalen) Geen van deze drie gerechten kan gemaakt worden zonder knoflook.

Knoflookvarianten

In Thailand worden twee soorten knoflook gebruikt. In de eerste plaats de “krathiem Thai”, (Thaise knoflook), een type met kleine bolletjes en dus ook kleine teentjes. Het wordt geteeld in het noorden, Lamphun, Chiang Mai, Lampang en Chang Rai en in de Isaan, waar Si Sa Ket beroemd is om de knoflookteelt. Thaise knoflook heeft een warme, sterke smaak en een penetrante geur. Het snijden van die kleine teentjes is niet eenvoudig en neemt nogal wat tijd in de voorbereiding. De Chinese knoflook is veel groter en dus ook gemakkelijker te snijden. Het is bovendien goedkoper dan de Thaise knoflook en kan ook langer worden bewaard. Het nadeel was Chinese knoflook, dat het de intense smaak en aroma van de Thaise knoflook mist. Veeleisende koks houden zich strikt aan de Thaise knoflook, maar in veel restaurants wordt om economische en praktische redenen met Chinese knoflook gewerkt.

Wetenswaardigheden

Er valt heel wat meer over (het gebruik van) knoflook te vertellen. Ik beveel een hele mooie website hierover www.knoflook.nl aan, waar de oorsprong, het gebruik, recepten, enz. mooi worden omschreven. Wat de gezondheid betreft: mijn grootvader heeft die website nooit gezien, maar hij wist wel, dat het gebruik van knoflook cholesterol- en bloeddrukverlagend werkt. Een mooie rubriek is ook de muziek, waarin de knoflook bejubeld wordt. Ik heb vooral genoten van het fragment Knoblauch uit de musical “Tanz der Vampire”:

Ten slotte

In veel westerse restaurants ligt er als garnering een toefje peterselie op je bord. Eet het, kauw het goed en de geur van knoflook wordt voor een goed deel geneutraliseerd.

Er is gebruik gemaakt van tekst van de website knoflook.nl en uit een recent artikel in de Bangkok Post.

Duitse expat op Phuket raakt 600.000 baht kwijt door skimming

Een Duitse expat in Phuket, Dirk Schmidt, is door skimming 600.000 baht kwijt geraakt.

Zijn Kasikorn bankrekening werd begin januari leeggetrokken door skimmers. Vier maanden laten wacht hij nog steeds op enige voortgang in deze kwestie.

Op 5, 6 en 7 januari werd het daglimiet van 200.000 baht van zijn rekening gepind bij drie verschillende pinautomaten op Koh Samui. Op dat moment verbleef de Duitser op Phuket waar hij acht maanden per jaar geniet van zijn prepensioen.

Toen hij naar een geldautomaat in Patong ging op 7 januari, stond er nog maar 125 baht op zijn rekening.

“Ik was sprakeloos, kreeg zowat een,” zo vertelt Schmidt. “Ik dacht dat er iets mis was, dat er een vergissing in het spel was.”

Hij stapte naar de politie in Kamala en Patong en nam direct contact op medewerkers van Kasikorn bank, die hem een print-out van de transacties gaven.

De politie was behulpzaam en liet weten de camerabeelden op te vragen bij de pinautomaten. Helaas werden de verkeerde camerabeelden vanaf Koh Samui verzonden. Schmidt is nog steeds in afwachting van de juiste camerabeelden.

Schmidt is vooral boos op de Kasikorn bank die heeft nog steeds niets aan de zaak gedaan, terwijl er al na drie dagen een politierapport was opgemaakt.

Ook laat hij weten dat hij normaal gesproken niet zo veel geld op zijn lopende rekening heeft staan. Hij had even daarvoor geld overgeboekt vanuit Duitsland om in Thailand een auto te kunnen kopen.

Hij herinnert zich ook een verdacht incident bij een geldautomaat in Patong op 17 december. Hij wilde geld opnemen bij een pinautomaat maar de ATM herkende zijn pas niet. Een man achter mij bood hem aan te helpen, maar dat aanbod sloeg hij af. Toen hij een tweede keer probeerde te pinnen, lukte het wel.

Op de website van Kasikorn bank staat dat bij skimming de bank gedupeerden zal compenseren. Echter de moeilijke communicatie met de bank belooft weinig goeds.

In deze video zie je hoe hondsbrutale dieven in Bangkok toeslaan. Binnen twee minuten wordt deze geparkeerde auto van alle velgen plus banden ontdaan.

Dit gebeurt voor het huis van de eigenaar van de auto die geparkeerd staat langs een drukke weg. Er komt veel verkeer langs maar daar lijken deze criminelen zich niets van aan te trekken. Dezelfde eigenaar had ook een camera opgehangen waarmee alles gefilmd werd.

Video bandendieven Bangok

Er komt een pick-up truck aangereden met een aantal mannen en dan… Bekijk het zelf op de onderstaande video.

Hoe zit het eigenlijk met diefstal in Thailand? Is er van jouw wel eens iets gestolen? Laat een reactie achter en vertel je verhaal.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Thailand wil ook een single-visum met Laos

Thailand zal ook Laos vragen om in te stemmen met een single visum regeling voor buitenlandse toeristen, zoals Thailand nu heeft afgesproken met Cambodja.

De regeringsleiders van beide landen zullen dat tijdens een ontmoeting in Chiang Mai bespreken.

Beide landen kunnen profiteren van deze afspraak want reizigers kunnen dan gemakkelijker een oversteek maken wat goed is voor het toerisme. Vooral de stad Vang Vieng is een populaire bestemming voor buitenlandse toeristen in Laos.

Toerisme is de tweede grootste bron van inkomsten voor Laos na de mijnbouw. Vorig jaar bezochten 3,3 miljoen mensen bezochten Laos. De overheid heeft geprognosticeerd dat dit aantal zal groeien naar 3,7 miljoen toeristen in 2015. Laos kan op termijn een afspraak met Thailand ook uitbreiden met een single-visum regeling voor buurland Cambodja.

Ongeveer 22 miljoen toeristen kwamen vorig jaar naar Thailand. Dit zou door kunnen groeien naar 30 miljoen in de komende twee jaar.

Het idee van enkele toeristenvisa die toegang biedt voor meerdere landen in de regio bestaat al sinds 2003. Er is toen een plan gelanceerd om een visum voor vijf landen in te voeren: Vietnam, Myanmar, Loas Cambodja en Thailand. Maar voordat Vietnam en Myanmar zover zijn, dat zal nog wel even duren, is de verwachting.

Bron: Bangkok Post