Hinkstapsprong voor een ‘retirement visum’

Door Hans Bos

Het was weer tijd voor de jaarlijkse verlenging van mijn ‘retirement visa’. Al maanden tevoren zie ik daar in Bangkok als een berg tegenop. Je moet een stapel getekende kopieën meenemen en ook de originelen. Ik snuffel op allerlei websites welke papieren ik dit jaar mee moet brengen, maak daar een lijstje van en vink dat getrouw af. Hoe goed ik het ook voorbereid, er ontbreekt altijd een formulier of kopie. Het is alsof de dames van immigration er een pervers genoegen in scheppen om je terug te sturen naar het kopieerapparaat. Of wellicht krijgen ze commissie?

Naast het paspoort is de inkomensverklaring van groot belang. Je kunt kiezen voor een gewaarmerkte verklaring van

visum-thailand

de ambassade dat je maandelijks een bedrag van 65.000 THB op je rekening krijgt bijgeschreven of voor de bankgarantie dat op het moment van bezoek aan Immigration 800.000 THB op je Thaise rekening staat (met 0,75 procent rente per jaar…..). Voor gehuwden en verzorgers van Thaise kinderen gelden overigens andere regels. De bewuste 800k moeten de eerste aanvrage minimaal 2 maanden en vervolgens 3 maanden op de rekening staan. Die pagina was ik vergeten te kopiëren. Ik dacht dat de laatste vermelding bewijs genoeg was. Fout, en terug naar af!

Vorig jaar moest ik de hele rompslomp nog afwikkelen op het oude kantoor op Suan Phlu. Een regelrechte ramp, want nauwelijks parkeergelegenheid, niet te bereiken met Skytrain of ondergrondse en binnen een chaos die zijn weerga nauwelijks kent.

Tot mijn grote genoegen is het hele kantoor onlangs verhuisd naar Chaeng Wattana, in de buurt van het oude vliegveld Don Muang. Helaas ook daar in het midden van niets geen Skytrain of metro en een zonder meer megalomaan gebouw op 2 kilometer van Chaeng Wattana Road. Ik geef toe: hier vinden we voldoende parkeerplaatsen, zij het dat het een stevige tippel vergt naar Immigration. Binnen ziet de zaak er ogenschijnlijk goed uit, al is het overdekte binnenplein groot genoeg om met een tweeschroefs helikopter te landen. Restaurants en winkels genoeg om de tijd door te brengen. Immigration is verdeeld in hokjes waar de honderden wachtende ‘farang’ terecht kunnen, wachtend tot hun nummer wordt afgeroepen. Daar zit de bottleneck, want net als in het oude gebouw zien velen kans om voor te dringen. Sommigen zetten eten en/of drinken neer naast het bureau van de immigation-dame, anderen nemen gewoonweg een oud nummer uit de houder en roepen dat ze even ‘weg’  waren. Een brutaal mens heeft hier beslist meer dan de helft van de wereld. En natuurlijk ontbreken er twee formulieren; 1 dat ik verklaar dat ik woon waar ik woon en het tweede dat ik 800.000 op de bank heb staan. Maar die papieren had ik toch al overhandigd? Maakt niet uit: invullen en wegwezen. Dat  dacht ik maar: het is inmiddels tegen twaalven en iedereen wordt tot één uur de deur uitgegooid. De geuniformeerde dames beginnen echter pas 10 minuten later en het beste wat we kunnen doen is onze ziel in lijdzaamheid bezitten. Uiteraard moeten we eerst afrekenen voor ons visum: 1900 THB. En ons melden in een ander hok, dat nergens staat aangegeven. Daar geeft een dame een krabbel en klaar is Kees (bijna).

Maar wil je af en toe Thailand uit, dan is een multple re-entry visa noodzakelijk/aan te bevelen. Dus weer een nummertje trekken, op zoek naar het juiste hokje en wachten op je beurt. Hier gaan de zaken een stuk sneller en vriendelijker.  De prijs voor dit stempel ligt met 3800 THB dan ook een stuk hoger. Voordringen is het best te voorkomen door je nummer duidelijk zichtbaar te tonen.

Ik ben op dat moment 60 dagen in Thailand, en moet mij elke 90 dagen bij Immigation melden. Dat wil zeggen: over een maand de hele tocht (2 x 40 km) opnieuw afleggen. Het retirement visum plus multiple entry heeft uit en thuis ruim 6 uur gekost tegen een prijs van 5700 THB. Plus dan nog eens ruim 3 uur voor de bankverklaring (100 THB). Klagen? Nee, dat kun je als gast in Thailand beter niet doen.

• Tweet

No related posts.