Een vogelaar in Bangkok, deel 2.

Door Guido Goedheer

Ik heb niet de wijsheid in pacht, dat is te veel van het goede, maar wat mijn vogelgids vertelde over de Asian Koel met zijn wreep gedoe…. Wel, ik heb een aantal asian koels gesproken en dat was lastig want die spraken echt een andere taal. Geen wreep, wreep enzovoort, maar net als de koekoek in Europa, roept hij dus simpelweg zijn eigen naam….KAH OELLLL. Dat getuigd van lage intelligentie of juist van een hele hoge, want deze vogels willen niets van opvoeden weten. Nee, gewoon een ei bij de buren deponeren en wegwezen …. Een soort van Farang in Thailand met retour ticket.

asian-koel

Ik woon ook in Zuid Frankrijk, in de bergen van de Pyreneeën. Daar zijn geen mussen. Mussen kunnen ver vliegen, maar niet naar dat plekje waar mijn atelier is. Daar neemt de Hop het over en de kerkuil. Die daar nooit in een kerk te vinden is, maar wel bij mij op zolder, omringt met stront en dooie muizen.

Terug in Amsterdam is dat voor mij weer een vreemde gewaarwording omringd met mussen. Kennelijk vliegen die dus ook met China Airlines, want die kleine mussenvleugels redden dat nooit (mussen kiezen altijd voor cargo of cheap flights).

Wat ook grappig was, laatst bezocht ik een filmavond, georganiseerd door de Nederlandse Vereniging Thailand en de Nederlandse ambassade. Downtown Bangkok… Overal torenflats, huizen, wegen, maar op de oase van de Nederlandse ambassade leek het Artis wel. Wat een vogels in het midden van de stad! Natuurlijk was de Asian koel daar ook luid aanwezig. Zonder visum vloog hij van Nederland naar de USA, een sloot verder. Gelukkig hoorde ik ook vogels waar ik nog geen naam op kan plakken, dat houdt de moed erin hier.

Onbekend maakt bemind…

.