((Ik heb hierboven al uitgelegd hoe mijn ervaring is met mijn thaise vriendin.))

Mijn partner zorgt voor huishouding, kind en werk in eigen bedrijf. 200% inzet en inbreng. Nog tijd en energie over voor huiselijke sanouk s avonds

Maar ik blijf er bij dat oneerlijkheid, onoprechtheid, liegen in elke cultuur fout en vervelend is. Welk cultureel sausje er nu ook over heen gooit en hoe grappig en mooi je het ook verklaart, fout is fout.
Net als alcoholisme, agressiviteit , intolerantie t.o.v. andere bevolkingsgroepen ( BKK tov Isaan ) oneerlijkheid. Je kan alles veklaren uit arnoede, geloofs, cultuurverschillen, het zijn gewoon irritante vervelende karakter eigenscahppen die kennelijk op sommige plaatsen meer voorkomen dan op andere.
Die eeuwige glimlach en mai pen rai maakt op mij allang geen indruk meer, wekt eerder achterdocht op. Vertrouwen is te vaak beschaamd.

Ervaring geeft soms recht van spreken en betekend niet altijd een negatieve instelling. Het is hier niet altijd zonneschijn, in tegendeel. Voor veel mensen betekend een langer verblijf in Thailand (niet een oppervlakkige vakantie met genoeg geld op zak en met je eigen ploegje op stap) een ontnuchterende ervaring, teleurstelling en veel ellende. Daar helpt geen lief thailand sprookje tegen.
THailand land vol sanouk en mogelijkheden, maar ook land van extreme valkuilen en misstanden,

Nog even afgezien dat de “W” vraag (Waarom, wanneer, wie, waar) altijd iets lastigs is in Thailand. Vaak wordt niet begrepen waarom wij zo akelig precies en zeurderig zijn.
Kan aan mijn karakter liggen. Maar elke falang vriend van me kent dit probleem

Of je krijgt een heel verhaal te horen, doch weinig gedetailleerd. Blijkbaar heeft de aanhoorder weinig interesse gehad in hetgeen is verteld.
Degene, die er weer naar vraagt (jij dus in dit geval), krijgt de indruk maar een half verhaal te horen.

Doorvragen heeft dan geen zin. In onze cultuur zou je bij doorvragen er aan toe voegen, dat je maar met een half oor hebt geluisterd, omdat het je niet zo interesseert.

Of zie het verkeerd?

Wat ik uit mijn eigen relatie en ervarinen in direkte omgeving vaak merk is, dat een Thai niet “doorvraagt”. Als er een vriend of familielid heeft gbeld of langs is geweest, krijg ik vaak een half verhaal te horen.
Als je navraagt hoe iets precies zit of wat hij of zij precies heeft gezegd,of hoe een afspraak precies in elkaar zit, krijg je meestal het antwoord “weet ik niet heeft hij niet gezegd”.
Je vraagt als Thai nu eenmaal niet door als de ander iets niet uit zich zelf zegt.

Fout die wij dan als falang maken, verder aandringen en een antwoord forceren. Wat er dan gebeurt (tevreden stellen, teleurstelling voorkomen ?) je partner geeft een geheel eigen interpretatie van het gebeurde. Er wordt iets verzonnen om maar een antwoord te geven. Liegen ?

Het (grappige ?) “Mai pen rai” betekend te vaak “het interesseert me niet”

Maar goed das een afgezaagd vooroordeel. Maar wel een waar ik me hier dagelijks aan wordt geacht aan te passen. Hetgeen overigens aardig lukt. Er zijn wel meer dingen die ik niet begrijp in mijn leven. En toch ga ik door en geniet er van.

Pas me niet ALTIJD aan. Soms loop ik er om heen, en dat is dan weer het voordeel, dat kan hier waarschijnlijk beter dan in NL waar je je overal aan MOET aanpassen. (nu krijg ik het NL Blog weer over me heen ?)

Sommige zaken zijn in elke cultuur fout. Daar hoef je je niet aan aan te passen. Daar mag je tegen strijden, zeker als je om het land en de mensen geeft..

Er zijn weinig Blogs over Haiti. Niemand heeft er problemen mee als je je daar niet wilt aanpassen aan de cultuur van geweld en agressie. Voor misstanden in Thailand wordt vaak meer begrip verwacht.

Corruptie, aggressie, misbruik, onbetrouwbaarheid, bedriegen en liegen (ook al heb je er nog zulke leuke verklaringen voor) gebrek aan arbeidsethiek (hier wordt het al grijzer, maar ik zou en boek over mijn eigen ervaringen kunnen schrijven, maar doe ik niet want er zijn er al zoveel) alcoholisme, geweld etc. etc. kunnen niet door het woordje cultuurverschil worden vergoeilijkt. En ik wil me er al helemaal niet aan aanpassen, hooguit mee leren omgaan en als het even kan deze zaken door mijn eigen houding niet verergeren.

En al deze genoemde zaken komen in de Thailand met name in de Isaan (door armoede of welke oorzaak dan ook) toch wel iets meer dan onder 1% van de bevolking voor.? De redactie als Thailand kenner is dat misschien met me eens ?

Overigens heb ik er alle begrip voor dat de redactie zich als Thailand liefhebber tot doel heeft gesteld tegenwicht te bieden aan soms wel erg primaire negatieve uitingen van vaak “Pattaya gangers”met een zeer eenzijdig beeld van Thailand. Anders blijft er van dit blog niets over.

Maar in Thailand schijnt niet altijd de zon en in het regenseizoen zet ik mijn rose zonnebril af en zie ik ook zaken waar ik me als Falang niet aan wil aanpassen. Wereldverbeteraar als ik als typische Nederlander kennelijk ben.

Overigens voel ik me geen Nederlander, geen Europeaan, geen Aziaat, gewoon wereldburger en wil ik me mijn begrip voor goed en kwaad niet door EEN locale cultuur laten voorschrijven. Sommige zaken zijn universeel.